Lucas 9

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nu n‑xika kɨu, te n‑nadataka Jesús uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan. N‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa kineꞌe koio‑s xaloko xñuꞌu anu ñayiu, te dɨuni n‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 N‑tundaꞌa‑ia‑s xa juña tnuꞌu koio‑s ñayiu nax kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑tundaꞌa‑ia‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Maxku kaneꞌe koio‑n xa ndoñuꞌu‑n jɨꞌɨn. Maxku kaneꞌe koio‑n karruti‑n. Maxku kaneꞌe koio‑n jayate‑n. Maxku kaneꞌe koio‑n xa kaxi‑n. Maxku kaneꞌe koio‑n tvini. Maxku kaneꞌe koio‑n ɨnka dijun xa nadama‑n.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Hora na xee‑n ɨɨn veꞌe ɨɨn ñuu, ijan ndoo koio‑n, te maxku dama‑n veꞌe ndoo koio‑n.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Nux ma kunini ñayiu ɨɨn ñuu tnuꞌu jaꞌan‑n te hora na ndee koio‑n ñuu jan kɨdɨ koio‑n xeꞌe‑n xa na kee ñuyaka ñuu‑i xa na jini ñayiu jan xa io kuechi‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Juaꞌan koio‑s ñuu xiꞌin ñuu. N‑ka jaꞌan‑s nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa nanitaꞌu‑i, te n‑ka ndadavaꞌa‑s ñayiu ka kuꞌu.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 N‑teku Herodes, se taxnuni, ntdaa xa kida Jesús, te n‑chi ini‑s chi n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Sua.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Dɨuni n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Elías, te n‑nxee‑s. Dani n‑kutnuꞌu xa n‑ka nandoto dava ka se xanaꞌa n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Te n‑jaꞌan Herodes: —¿Ndee se kuu se kida ntdaa xa teku‑r? Ñadu Sua kuu‑s chi n‑xaꞌnde‑r dɨkɨ‑s. Te n‑juini Herodes xa jini‑s Jesús.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 N‑ka naxee se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús nuu‑ia. N‑ka najani‑s nax n‑ka kida‑s. Ijan dada ndeka dɨɨn ñaꞌa‑ia juaꞌan yuꞌu ñuu nani Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 N‑ka taka ñayiu nuu n‑xo tuu‑ia, te nu n‑ka xini koio‑i xa xá juaꞌan‑ia, xndijun ñaꞌa‑i ka xeꞌen. Nu n‑ka nanitnaꞌa‑i xiꞌin‑ia, n‑kuu vaꞌa anu‑ia nuu‑i, te n‑ka kuvete‑i. N‑jaꞌan‑ia nuu‑i nax io xa kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa koio‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Nu n‑kundiꞌi ngandii, te n‑ka xetuꞌa ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Tundaꞌa‑n ñayiu ya xa na jɨꞌɨn koio‑i ñuu xndatuu yatni xiꞌin ranchu xa na nduku koio‑i nuu ndoo‑i te na jueen‑i xa kaxi‑i chi nuu ñayo io tuu‑ro.
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Juñaꞌa koio xa na kaxi‑i. Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Oꞌon ni tila xiꞌin uu ni chaka io a dɨu nga nux na njueen‑ro xa kaxi koio‑i.
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Xyuku naxa oꞌon mil seyɨɨ ijan xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin daꞌya‑s. Nu n‑yaꞌa n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia xijan, te n‑taꞌu tniu‑ia nuu‑s: —Juñaꞌa koio nuu ñayiu xa uu diko uxi uu diko uxi‑i na nkoo koio. Nuu dɨɨn nuu dɨɨn na nkoo koio‑i.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Daa n‑ka kida‑s, te n‑ka nukoo ntdaa ñayiu xyuku ijan.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 N‑tnɨɨ‑ia oꞌon tila jan xiꞌin nduu chaka jan, te n‑nukondeꞌa‑ia andɨu, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan, te n‑xiaꞌan‑ia se dakuaꞌa‑ia xa dakexio koio‑s nuu ñayiu xyuku jan.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 N‑ka xaxi koio‑i xa nde n‑ka chitu xiti‑i ntdaa‑i. N‑ka nadataka‑s pedazo n‑kendoo, te n‑ka dachitu‑s uxi uu yɨka.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Ɨnka ntuku vuelta tuu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te mee ni‑ia n‑kee dɨɨn xa n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —¿Jundu kuu‑r ka jaꞌan ñayiu?
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Ka xiaꞌan‑s: —Dava ñayiu ka jaꞌan xa Sua Bautista kuu‑n, dava‑i ka jaꞌan xa Elías kuu‑n, dava tuku‑i ka jaꞌan xa xixitna‑ro, se n‑xo jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu‑n. Ka xani ini‑i xa n‑nandoto‑n.
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Te n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —Ndoꞌo ɨɨn ɨɨn‑n, ¿jundu kuu‑r, ka jaꞌan‑n u? Xiaꞌan Spedru: —Cristu, Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux kuu‑n.
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Te xiaꞌan‑ia xa maxku jaꞌan koio‑s nuu ñayiu jundu kuu‑ia; mee ni‑s na kunaꞌa koio.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Xiaꞌan‑ia: —Io xa kada uꞌu ñaꞌa koio sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu país‑ro ruꞌu, Ia kuu ñayiu. Dɨuni io xa kada uꞌu ñaꞌa dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. Io xa jaꞌan koio‑s xa ña ndoñuꞌu ñaꞌa‑s. Dɨuni io xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s te nandoto‑r nuu uni kɨu —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Te n‑jaꞌan‑ia nuu ntdaa ñayiu xyuku ijan: —Ñayiu juini xa nkuitandijun ñaꞌa‑i, na kande ini koio‑i xa ka kukajan ini‑i, te jun ini koio‑i xa kuú‑i ná ñu ini ɨɨn se doko curuxi‑s xa nkuitakaa dika‑s. Ijan dada nkuitandijun ñaꞌa koio‑i.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Ñayiu ña ka kuu ini‑i xa naa‑i xaxeꞌe‑r, naa daꞌu ni‑i. Ñayiu naa yɨkɨ kuñu‑i xaxeꞌe‑r, kundito koio‑i nɨkava nɨkuita.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ñayiu na niꞌi ntdaa xa io nituꞌu ñuñayiu te naa‑i, ñatu nax kineꞌe koio‑i.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ñayiu kujanuu xa xndeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i a xa kakuneꞌe‑i xa jaꞌan‑r, dɨuni kujanuu‑r xa kandeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i hora na ndixi mee‑r, Ia kuu ñayiu. Ndii‑r ná ndii Taa‑r Ianyuux, Ia ii. Ndii‑r ná ndii ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Xandaa xakuiti ma kuú koio‑n nde na jini dava ndoꞌo ñayiu xtuu yaꞌa, xa taxnuni Ianyuux nuu ñayiu ñuñayiu —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nu n‑yaꞌa naxa una kɨu, te ndeka dɨɨn‑ia Spedru, Sua, Jacobo juaꞌan koio ɨɨn yuku xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Nɨni xijan taꞌu‑ia n‑dama nuu‑ia, te n‑koko daꞌma‑ia. Ná kuu xa xeyeꞌe kuu xa koko daꞌma‑ia.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Moisés xiꞌin Elías n‑ka nxee, te n‑ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 N‑ka diñu‑s tuku. Ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s xa vax kuyatni kɨu ndee‑ia Jerusalén te ndaa‑ia andɨu.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Yo n‑kuu nuu Spedru xiꞌin nuu dava ka se xtuu xiꞌin‑s xa kidi, ko ña n‑ka kidi‑s, te n‑ka xini‑s xa koko Jesús xiꞌin nduu se xnii xiꞌin‑ia.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Diko nga xa ndaa Moisés xiꞌin Elías andɨu te xiaꞌan Spedru nuu Jesús: —Maestru, naka vaꞌa xa n‑ka kixee‑ro yaꞌa. Na kadavaꞌa koio‑da uni veꞌe yutnu vixi — ɨɨn kuu xiꞌin mee‑n, ɨnka na kuu xiꞌin Moisés, te ɨnka na kuu xiꞌin Elías. Juini daa n‑xani ini Spedru xa kada‑s, ko ña kutnuni ini‑s nakuenda xa daa n‑kuu ini‑s.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Nɨni duꞌa jaꞌan‑s, te n‑ndixi vikó nuꞌu nde nuu ñuꞌu, te n‑ka daꞌu‑s nuu vikó jan.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Te n‑jaꞌan Ianyuux xiti vikó jan: —Ia yaꞌa kuu Daꞌya Yɨɨ‑r. N‑kaxí‑r‑ia xa kada‑ia tniu‑r. Kunini koio xa jaꞌan‑ia.
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, te mee nga Jesús n‑ndoo xiꞌin‑s. Naꞌa n‑kuu n‑yaꞌa xaꞌa, ijan dada n‑ka najani‑s xa n‑ka xini‑s.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Kɨu kuu uu, n‑nuu‑ia xiꞌin‑s xeyuku jan, te kueꞌe ñayiu n‑ka xetnaꞌa ñaꞌa.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Nuu ñayiu ijan yɨtnaꞌa ɨɨn se tnaꞌa. Xee n‑kana‑s: —Maestru, ɨɨn xa juini‑da. Koto tnaꞌa‑n daꞌya yɨɨ‑da nuu nax tnaꞌa‑s chi idii ni‑s io.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Xko keé xaloko anu‑s, te danaa kana‑s, te kava ñaꞌa‑i. Nduyutnu‑s, te xido t‑iñu yuꞌu‑s, te datnukueꞌe ñaꞌa‑i. Ña juini‑i xa dayaa ñaꞌa‑i.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 N‑xiaꞌan‑da se dakuaꞌa‑n xa na kineꞌe koio‑s‑yɨ, ko ñayo‑s n‑ka ndaku.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Te n‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan: —Ndoꞌo, ñayiu io vitna, ña ka kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. Unu loko‑n. ¿Nadaa ka kɨu ndoñuꞌu xa kutuu‑ro? ¿Kuiti nadaa ka kɨu nadaa ka ñuu kundee ini‑r? Ijan dada n‑jaꞌan Jesús nuu taa seluchi jan: —Juan kueka daꞌya‑n.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Nɨni juan tuꞌa seluchi jan Jesús n‑dajane ñaꞌa xaloko jan nuu ñuꞌu, te n‑kava ñaꞌa‑i. Xido t‑iñu yuꞌu‑s, te n‑nduyutnu‑s. N‑kudeen Jesús nuu xaloko jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia seluchi jan. Ijan dada n‑nakueka ñaꞌa taa‑s.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Nu n‑ka xini ñayiu n‑ka xo ndeꞌa xijan xa taxnuni Ianyuux nuu Kuiꞌna, n‑ka nakuetu koio‑i nuu‑ia. N‑ka yuꞌu‑i, te kueꞌe xa n‑ka xani ini koio‑i. Nɨni ka ndatnuꞌu ñayiu jan xa n‑yaꞌa, xiaꞌan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia:
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 —Maxku ndunaa koio‑n xa n‑jaꞌan‑r xa vax kuyatni kɨu kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ñayo se dakuaꞌa‑ia n‑kutnuni ini nakuenda xa daa n‑jaꞌan‑ia chi n‑kida Ianyuux xa ma kutnuni ini koio‑s. Ñayo‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu‑s‑ia.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Nɨni juan nuꞌu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Capernaum nuu io‑ia, ka ndatnuꞌu‑s nuu ndeda ɨɨn‑s taxnuni nuu‑s ntdaa‑s, te ka jantnaꞌa tnuꞌu‑s.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 N‑tu ini Jesús nax n‑ka xani ini‑s te n‑tnɨɨ‑ia ɨɨn seluchi, te n‑xani‑ia‑s diñi‑ia.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Se ka xe ini seluchi yaꞌa xaxeꞌe xa daa juini‑r kuenda kɨu ka xe ini ñaꞌa‑s ruꞌu. Se ka xe ini ñaꞌa dɨuni xe ini‑s Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa. Se xani ini xa ñatu ndandɨꞌɨ‑s nuu dava ka‑n, ndandɨꞌɨ‑s nuu Ianyuux.
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Te xiaꞌan Sua nuu‑ia: —Maestru, n‑ka xini‑da ɨɨn se xetniu dɨu‑n xa taꞌu tniu‑s nuu xaloko xa kee‑i anu ñayiu, te ka xiaꞌan‑da nuu‑s xa na nujani‑s xaxeꞌe xa ña ndeka tnaꞌa‑ro xiꞌin‑s.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Maxku dadaꞌan‑n xa daa kida‑s chi ñayiu ña jan tnuꞌu ñaꞌa, iñi xiꞌin‑ro xiꞌin‑i —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Vax kuyatni kɨu ndaa Jesús andɨu xa nakueka ñaꞌa Ianyuux. Tiempu ijan idii vuelta n‑xajan‑ia anu‑ia xa jɨꞌɨn ntuku‑ia Jerusalén.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 N‑tundaꞌa‑ia dava se dakuaꞌa‑ia xa na ku juindodo nuu‑s ichi juaꞌan Jerusalén, te n‑ka xee‑s ɨɨn ñuu luchi katuu distrito Samaria xa kada tuꞌa‑s veꞌe nuu ndoo koio‑s xiꞌin‑ia.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ñatu n‑juini ñayiu ñuu ijan xa ndoo Jesús ñuu‑i xaxeꞌe xa n‑ka tu ini‑i xa jɨꞌɨn‑ia Jerusalén.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Nu n‑ka xini Sua xiꞌin Jacobo xa ñatu n‑ka juini‑i xa kueka‑i Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Maestru, ¿vatuka xa kajan taꞌu‑ro nuu Ianyuux xa na dajuun‑ia ñuꞌú nde andɨu na kuaꞌa na naa ñayiu yaꞌa u?
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 N‑ngonenuu Jesús, te n‑kanandee ñaꞌa‑ia.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Ijan dada juaꞌan‑ia xiꞌin‑s ɨnka ñuu.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Nɨni xika‑ia xiꞌin‑s juaꞌan, n‑xe juntnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se n‑xe juntnaꞌa xiꞌin‑ia. Xiaꞌan se ijan nuu‑ia: —Maestru, nkuitandijun ñaꞌa‑da, te kandijun ñaꞌa‑da jɨꞌɨn juini nde kuu nuu na jɨꞌɨn‑n.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Te n‑jaꞌan Jesús: —Chikuii, io yau kava xyɨꞌɨ‑tɨ. Dani chilidaa, io taka‑tɨ, ko mee‑r, Ia kuu ñayiu, ña tuu na veꞌe‑r. Ñavada io nuu ndetatu‑r —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia‑s.
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Xiaꞌan‑ia nuu ɨnka‑s: —Neꞌe te nkuitandijun ñaꞌa. Xiaꞌan‑s: —Dito, ¿vatuka xa kiꞌna ka nuꞌu‑da veꞌe‑da te na kuú taa‑da kuxi‑da‑s? Ijan dada nkuitandijun ñaꞌa‑da.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Na kuxi tnaꞌa naꞌi koio ñayiu ña xini jundu kuu Ianyuux. Juan juñaꞌa mee‑n nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i.
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 N‑jaꞌan ɨnka ntuku‑s nuu‑ia: —Maestru, nkuitandijun ñaꞌa‑da, ko vatuka xa kiꞌna ka na jɨn nu koto‑da janda ndoo ñayiu io veꞌe‑da, te juñaꞌa‑da nuu‑i: “Kutuu koio, te kixee‑r” —kuu‑s, xiaꞌan‑s.
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Se n‑kixeꞌe xa kidatniu‑s xiꞌin nkutu, te ngonenuu‑s ichi yata‑s, ñatu xiniñuꞌu‑s xa kadatniu‑s nuu ñuꞌu. Daa kuu dava ñayiu juini xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxnuni Ianyuux nuu‑i.
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.