Lucas 9

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nu n‑xika kɨu, te n‑nadataka Jesús uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan. N‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa kineꞌe koio‑s xaloko xñuꞌu anu ñayiu, te dɨuni n‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 N‑tundaꞌa‑ia‑s xa juña tnuꞌu koio‑s ñayiu nax kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑tundaꞌa‑ia‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Maxku kaneꞌe koio‑n xa ndoñuꞌu‑n jɨꞌɨn. Maxku kaneꞌe koio‑n karruti‑n. Maxku kaneꞌe koio‑n jayate‑n. Maxku kaneꞌe koio‑n xa kaxi‑n. Maxku kaneꞌe koio‑n tvini. Maxku kaneꞌe koio‑n ɨnka dijun xa nadama‑n.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Hora na xee‑n ɨɨn veꞌe ɨɨn ñuu, ijan ndoo koio‑n, te maxku dama‑n veꞌe ndoo koio‑n.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Nux ma kunini ñayiu ɨɨn ñuu tnuꞌu jaꞌan‑n te hora na ndee koio‑n ñuu jan kɨdɨ koio‑n xeꞌe‑n xa na kee ñuyaka ñuu‑i xa na jini ñayiu jan xa io kuechi‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Juaꞌan koio‑s ñuu xiꞌin ñuu. N‑ka jaꞌan‑s nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa nanitaꞌu‑i, te n‑ka ndadavaꞌa‑s ñayiu ka kuꞌu.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 N‑teku Herodes, se taxnuni, ntdaa xa kida Jesús, te n‑chi ini‑s chi n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Sua.
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Dɨuni n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Elías, te n‑nxee‑s. Dani n‑kutnuꞌu xa n‑ka nandoto dava ka se xanaꞌa n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Te n‑jaꞌan Herodes: —¿Ndee se kuu se kida ntdaa xa teku‑r? Ñadu Sua kuu‑s chi n‑xaꞌnde‑r dɨkɨ‑s. Te n‑juini Herodes xa jini‑s Jesús.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 N‑ka naxee se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús nuu‑ia. N‑ka najani‑s nax n‑ka kida‑s. Ijan dada ndeka dɨɨn ñaꞌa‑ia juaꞌan yuꞌu ñuu nani Betsaida.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 N‑ka taka ñayiu nuu n‑xo tuu‑ia, te nu n‑ka xini koio‑i xa xá juaꞌan‑ia, xndijun ñaꞌa‑i ka xeꞌen. Nu n‑ka nanitnaꞌa‑i xiꞌin‑ia, n‑kuu vaꞌa anu‑ia nuu‑i, te n‑ka kuvete‑i. N‑jaꞌan‑ia nuu‑i nax io xa kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa koio‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Nu n‑kundiꞌi ngandii, te n‑ka xetuꞌa ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Tundaꞌa‑n ñayiu ya xa na jɨꞌɨn koio‑i ñuu xndatuu yatni xiꞌin ranchu xa na nduku koio‑i nuu ndoo‑i te na jueen‑i xa kaxi‑i chi nuu ñayo io tuu‑ro.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Juñaꞌa koio xa na kaxi‑i. Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Oꞌon ni tila xiꞌin uu ni chaka io a dɨu nga nux na njueen‑ro xa kaxi koio‑i.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Xyuku naxa oꞌon mil seyɨɨ ijan xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin daꞌya‑s. Nu n‑yaꞌa n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia xijan, te n‑taꞌu tniu‑ia nuu‑s: —Juñaꞌa koio nuu ñayiu xa uu diko uxi uu diko uxi‑i na nkoo koio. Nuu dɨɨn nuu dɨɨn na nkoo koio‑i.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Daa n‑ka kida‑s, te n‑ka nukoo ntdaa ñayiu xyuku ijan.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 N‑tnɨɨ‑ia oꞌon tila jan xiꞌin nduu chaka jan, te n‑nukondeꞌa‑ia andɨu, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan, te n‑xiaꞌan‑ia se dakuaꞌa‑ia xa dakexio koio‑s nuu ñayiu xyuku jan.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 N‑ka xaxi koio‑i xa nde n‑ka chitu xiti‑i ntdaa‑i. N‑ka nadataka‑s pedazo n‑kendoo, te n‑ka dachitu‑s uxi uu yɨka.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Ɨnka ntuku vuelta tuu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te mee ni‑ia n‑kee dɨɨn xa n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —¿Jundu kuu‑r ka jaꞌan ñayiu?
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Ka xiaꞌan‑s: —Dava ñayiu ka jaꞌan xa Sua Bautista kuu‑n, dava‑i ka jaꞌan xa Elías kuu‑n, dava tuku‑i ka jaꞌan xa xixitna‑ro, se n‑xo jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu‑n. Ka xani ini‑i xa n‑nandoto‑n.
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Te n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —Ndoꞌo ɨɨn ɨɨn‑n, ¿jundu kuu‑r, ka jaꞌan‑n u? Xiaꞌan Spedru: —Cristu, Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux kuu‑n.
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Te xiaꞌan‑ia xa maxku jaꞌan koio‑s nuu ñayiu jundu kuu‑ia; mee ni‑s na kunaꞌa koio.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Xiaꞌan‑ia: —Io xa kada uꞌu ñaꞌa koio sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu país‑ro ruꞌu, Ia kuu ñayiu. Dɨuni io xa kada uꞌu ñaꞌa dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. Io xa jaꞌan koio‑s xa ña ndoñuꞌu ñaꞌa‑s. Dɨuni io xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s te nandoto‑r nuu uni kɨu —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia.
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Te n‑jaꞌan‑ia nuu ntdaa ñayiu xyuku ijan: —Ñayiu juini xa nkuitandijun ñaꞌa‑i, na kande ini koio‑i xa ka kukajan ini‑i, te jun ini koio‑i xa kuú‑i ná ñu ini ɨɨn se doko curuxi‑s xa nkuitakaa dika‑s. Ijan dada nkuitandijun ñaꞌa koio‑i.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ñayiu ña ka kuu ini‑i xa naa‑i xaxeꞌe‑r, naa daꞌu ni‑i. Ñayiu naa yɨkɨ kuñu‑i xaxeꞌe‑r, kundito koio‑i nɨkava nɨkuita.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Ñayiu na niꞌi ntdaa xa io nituꞌu ñuñayiu te naa‑i, ñatu nax kineꞌe koio‑i.
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Ñayiu kujanuu xa xndeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i a xa kakuneꞌe‑i xa jaꞌan‑r, dɨuni kujanuu‑r xa kandeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i hora na ndixi mee‑r, Ia kuu ñayiu. Ndii‑r ná ndii Taa‑r Ianyuux, Ia ii. Ndii‑r ná ndii ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Xandaa xakuiti ma kuú koio‑n nde na jini dava ndoꞌo ñayiu xtuu yaꞌa, xa taxnuni Ianyuux nuu ñayiu ñuñayiu —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nu n‑yaꞌa naxa una kɨu, te ndeka dɨɨn‑ia Spedru, Sua, Jacobo juaꞌan koio ɨɨn yuku xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Nɨni xijan taꞌu‑ia n‑dama nuu‑ia, te n‑koko daꞌma‑ia. Ná kuu xa xeyeꞌe kuu xa koko daꞌma‑ia.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 Moisés xiꞌin Elías n‑ka nxee, te n‑ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 N‑ka diñu‑s tuku. Ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s xa vax kuyatni kɨu ndee‑ia Jerusalén te ndaa‑ia andɨu.
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Yo n‑kuu nuu Spedru xiꞌin nuu dava ka se xtuu xiꞌin‑s xa kidi, ko ña n‑ka kidi‑s, te n‑ka xini‑s xa koko Jesús xiꞌin nduu se xnii xiꞌin‑ia.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Diko nga xa ndaa Moisés xiꞌin Elías andɨu te xiaꞌan Spedru nuu Jesús: —Maestru, naka vaꞌa xa n‑ka kixee‑ro yaꞌa. Na kadavaꞌa koio‑da uni veꞌe yutnu vixi — ɨɨn kuu xiꞌin mee‑n, ɨnka na kuu xiꞌin Moisés, te ɨnka na kuu xiꞌin Elías. Juini daa n‑xani ini Spedru xa kada‑s, ko ña kutnuni ini‑s nakuenda xa daa n‑kuu ini‑s.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Nɨni duꞌa jaꞌan‑s, te n‑ndixi vikó nuꞌu nde nuu ñuꞌu, te n‑ka daꞌu‑s nuu vikó jan.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Te n‑jaꞌan Ianyuux xiti vikó jan: —Ia yaꞌa kuu Daꞌya Yɨɨ‑r. N‑kaxí‑r‑ia xa kada‑ia tniu‑r. Kunini koio xa jaꞌan‑ia.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, te mee nga Jesús n‑ndoo xiꞌin‑s. Naꞌa n‑kuu n‑yaꞌa xaꞌa, ijan dada n‑ka najani‑s xa n‑ka xini‑s.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Kɨu kuu uu, n‑nuu‑ia xiꞌin‑s xeyuku jan, te kueꞌe ñayiu n‑ka xetnaꞌa ñaꞌa.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Nuu ñayiu ijan yɨtnaꞌa ɨɨn se tnaꞌa. Xee n‑kana‑s: —Maestru, ɨɨn xa juini‑da. Koto tnaꞌa‑n daꞌya yɨɨ‑da nuu nax tnaꞌa‑s chi idii ni‑s io.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Xko keé xaloko anu‑s, te danaa kana‑s, te kava ñaꞌa‑i. Nduyutnu‑s, te xido t‑iñu yuꞌu‑s, te datnukueꞌe ñaꞌa‑i. Ña juini‑i xa dayaa ñaꞌa‑i.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 N‑xiaꞌan‑da se dakuaꞌa‑n xa na kineꞌe koio‑s‑yɨ, ko ñayo‑s n‑ka ndaku.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Te n‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan: —Ndoꞌo, ñayiu io vitna, ña ka kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. Unu loko‑n. ¿Nadaa ka kɨu ndoñuꞌu xa kutuu‑ro? ¿Kuiti nadaa ka kɨu nadaa ka ñuu kundee ini‑r? Ijan dada n‑jaꞌan Jesús nuu taa seluchi jan: —Juan kueka daꞌya‑n.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Nɨni juan tuꞌa seluchi jan Jesús n‑dajane ñaꞌa xaloko jan nuu ñuꞌu, te n‑kava ñaꞌa‑i. Xido t‑iñu yuꞌu‑s, te n‑nduyutnu‑s. N‑kudeen Jesús nuu xaloko jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia seluchi jan. Ijan dada n‑nakueka ñaꞌa taa‑s.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Nu n‑ka xini ñayiu n‑ka xo ndeꞌa xijan xa taxnuni Ianyuux nuu Kuiꞌna, n‑ka nakuetu koio‑i nuu‑ia. N‑ka yuꞌu‑i, te kueꞌe xa n‑ka xani ini koio‑i. Nɨni ka ndatnuꞌu ñayiu jan xa n‑yaꞌa, xiaꞌan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia:
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 —Maxku ndunaa koio‑n xa n‑jaꞌan‑r xa vax kuyatni kɨu kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ñayo se dakuaꞌa‑ia n‑kutnuni ini nakuenda xa daa n‑jaꞌan‑ia chi n‑kida Ianyuux xa ma kutnuni ini koio‑s. Ñayo‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu‑s‑ia.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Nɨni juan nuꞌu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Capernaum nuu io‑ia, ka ndatnuꞌu‑s nuu ndeda ɨɨn‑s taxnuni nuu‑s ntdaa‑s, te ka jantnaꞌa tnuꞌu‑s.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 N‑tu ini Jesús nax n‑ka xani ini‑s te n‑tnɨɨ‑ia ɨɨn seluchi, te n‑xani‑ia‑s diñi‑ia.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Se ka xe ini seluchi yaꞌa xaxeꞌe xa daa juini‑r kuenda kɨu ka xe ini ñaꞌa‑s ruꞌu. Se ka xe ini ñaꞌa dɨuni xe ini‑s Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa. Se xani ini xa ñatu ndandɨꞌɨ‑s nuu dava ka‑n, ndandɨꞌɨ‑s nuu Ianyuux.
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Te xiaꞌan Sua nuu‑ia: —Maestru, n‑ka xini‑da ɨɨn se xetniu dɨu‑n xa taꞌu tniu‑s nuu xaloko xa kee‑i anu ñayiu, te ka xiaꞌan‑da nuu‑s xa na nujani‑s xaxeꞌe xa ña ndeka tnaꞌa‑ro xiꞌin‑s.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Maxku dadaꞌan‑n xa daa kida‑s chi ñayiu ña jan tnuꞌu ñaꞌa, iñi xiꞌin‑ro xiꞌin‑i —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Vax kuyatni kɨu ndaa Jesús andɨu xa nakueka ñaꞌa Ianyuux. Tiempu ijan idii vuelta n‑xajan‑ia anu‑ia xa jɨꞌɨn ntuku‑ia Jerusalén.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 N‑tundaꞌa‑ia dava se dakuaꞌa‑ia xa na ku juindodo nuu‑s ichi juaꞌan Jerusalén, te n‑ka xee‑s ɨɨn ñuu luchi katuu distrito Samaria xa kada tuꞌa‑s veꞌe nuu ndoo koio‑s xiꞌin‑ia.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Ñatu n‑juini ñayiu ñuu ijan xa ndoo Jesús ñuu‑i xaxeꞌe xa n‑ka tu ini‑i xa jɨꞌɨn‑ia Jerusalén.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Nu n‑ka xini Sua xiꞌin Jacobo xa ñatu n‑ka juini‑i xa kueka‑i Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Maestru, ¿vatuka xa kajan taꞌu‑ro nuu Ianyuux xa na dajuun‑ia ñuꞌú nde andɨu na kuaꞌa na naa ñayiu yaꞌa u?
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 N‑ngonenuu Jesús, te n‑kanandee ñaꞌa‑ia.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Ijan dada juaꞌan‑ia xiꞌin‑s ɨnka ñuu.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Nɨni xika‑ia xiꞌin‑s juaꞌan, n‑xe juntnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se n‑xe juntnaꞌa xiꞌin‑ia. Xiaꞌan se ijan nuu‑ia: —Maestru, nkuitandijun ñaꞌa‑da, te kandijun ñaꞌa‑da jɨꞌɨn juini nde kuu nuu na jɨꞌɨn‑n.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Te n‑jaꞌan Jesús: —Chikuii, io yau kava xyɨꞌɨ‑tɨ. Dani chilidaa, io taka‑tɨ, ko mee‑r, Ia kuu ñayiu, ña tuu na veꞌe‑r. Ñavada io nuu ndetatu‑r —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia‑s.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Xiaꞌan‑ia nuu ɨnka‑s: —Neꞌe te nkuitandijun ñaꞌa. Xiaꞌan‑s: —Dito, ¿vatuka xa kiꞌna ka nuꞌu‑da veꞌe‑da te na kuú taa‑da kuxi‑da‑s? Ijan dada nkuitandijun ñaꞌa‑da.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Na kuxi tnaꞌa naꞌi koio ñayiu ña xini jundu kuu Ianyuux. Juan juñaꞌa mee‑n nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 N‑jaꞌan ɨnka ntuku‑s nuu‑ia: —Maestru, nkuitandijun ñaꞌa‑da, ko vatuka xa kiꞌna ka na jɨn nu koto‑da janda ndoo ñayiu io veꞌe‑da, te juñaꞌa‑da nuu‑i: “Kutuu koio, te kixee‑r” —kuu‑s, xiaꞌan‑s.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Se n‑kixeꞌe xa kidatniu‑s xiꞌin nkutu, te ngonenuu‑s ichi yata‑s, ñatu xiniñuꞌu‑s xa kadatniu‑s nuu ñuꞌu. Daa kuu dava ñayiu juini xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxnuni Ianyuux nuu‑i.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.