Lucas 10

Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nu n‑yaꞌa ntdaa xijan, te n‑kaxí Jesús uni diko uxi ntuku seyɨɨ. N‑tundaꞌa‑ia‑s xa ku jɨꞌɨn ndɨ uu ndɨ uu‑s ñuu naꞌnu, ñuu kuechi nuu ñu ini‑ia xa jɨꞌɨn‑ia.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Yo kueꞌe ñayiu ta kukanu ini ka Ianyuux. Kuenda kɨu trɨu n‑yichi kuu‑i, te xaku ni ñayiu io xa nakueka‑i trɨu jan. Xijan kuu xa kajan taꞌu koio‑n nuu Ianyuux xa na tundaꞌa ka‑ia ñayiu nakueka trɨu jan.
2 E lhes disse:
3 Jɨꞌɨn koio‑n, te kunaꞌa koio‑n xa kuenda kɨu tkolelu xee meꞌñu kɨt kuu lobo ka kuu‑n.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Maxku kaneꞌe koio‑n tvini. Maxku kaneꞌe koio‑n jayate. Maxku kaneꞌe koio‑n ɨnka tayu ndixa‑n. Maxku naꞌa ku ndatnuꞌu koio‑n xiꞌin ñayiu nanitnaꞌa xiꞌin‑n ichi juaꞌan koio‑n.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Hora na kɨu koio‑n ɨɨn veꞌe, juñaꞌa‑n nuu ñayiu io veꞌe jan: “Na kutuu vii kutuu vaꞌa koio‑n.”
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 Nux ijan io ñayiu juini xa kutuu vii kutuu vaꞌa‑i ná juini Ianyuux, te kutuu vii kutuu vaꞌa‑i ná n‑jaꞌan‑n. Nux ñaꞌa, ma kutuu vii kutuu vaꞌa‑i.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Veꞌe ndoo koio‑n kax koꞌo koio‑n xa taxi ñayiu ijan chi io yaꞌu ɨɨn se kidatniu. Maxku dama‑n veꞌe ndoo koio‑n.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Davaꞌa nga ñuu kɨu koio‑n, nux na kunini ñayiu ñuu ijan xa jaꞌan‑n, kaxi koio‑n xa na taxi‑i.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Ndadavaꞌa koio‑n ñayiu ka kuꞌu, te juñaꞌa koio‑n nuu‑i: “Vax kuyatni kɨu taxnuni Ianyuux nuu‑n.”
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Nux ma xe ini ñayiu ɨɨn ñuu xa jaꞌan koio‑n, jɨꞌɨn koio‑n ichi kaꞌnu yuꞌu ñuu jan, te kɨdɨ koio‑n xeꞌe‑n, te xee jaꞌan koio‑n:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 “Kɨdɨ‑da xeꞌe‑da xa maxku kɨꞌɨ ñuyaka ñuu‑n chi ñatu ka xe ini‑n xa n‑ka jaꞌan‑da. Juini ña n‑ka xe ini‑n xa n‑jaꞌan‑da, ko kidayɨka‑i xa kunaꞌa‑n xa vax kuyatni kɨu taxnuni Ianyuux nuu‑n.” Xaꞌa juñaꞌa koio‑n nuu ñayiu jan.
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Kɨu na ndixi juexi, ndaꞌu ka yaꞌa ñuu ijan dada ñayiu n‑xio Sodoma —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia. Te xiaꞌan‑ia nuu ñayiu ñuu Corazín xiꞌin nuu ñayiu ñuu Betsaida:
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 —Ndaꞌu yaꞌa mee‑n, ñayiu Corazín. Ndaꞌu yaꞌa ndoꞌo, ñayiu Betsaida. Nuu n‑kida‑r kueꞌe milagru Tiro xiꞌin Sidón ná n‑kida‑r ñuu mee‑n, xa n‑kunaꞌa n‑ka natu ini ñayiu jan xa n‑ka kida‑i kuechi, te kuiꞌno‑i daꞌma ndayu te kunukoo koio‑i nuu yaa n‑kuu xa n‑ka natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Ndaꞌu ka yaꞌa mee‑n, ñayiu Corazín xiꞌin ñayiu Betsaida, dada ñayiu Tiro xiꞌin Sidón hora na ndadandaa Ianyuux kuechi ñayiu ñuñayiu.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Te ndoꞌo, ñayiu Capernaum, ma jɨꞌɨn koio‑n andɨu chi keé koio‑n andea. Te xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia:
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 —Ñayiu kunini xa jaꞌan koio‑n, kuenda kɨu xa jaꞌan mee‑r kunini koio‑i. Ñayiu ma xe ini ñaꞌa, kuenda kɨu mee‑r ma xe ini ñaꞌa koio‑i. Ñayiu ñatu xe ini ñaꞌa mee‑r, ña xe ini‑i Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 N‑ka kee se n‑tundaꞌa‑ia; ka xeꞌen‑s. Nu n‑ka nangondita‑s nuu Jesús, te n‑ka kudɨ ini‑s. N‑ka jaꞌan‑s nuu‑ia: —Dito, ka jandixa ñaꞌa ñayiu; nde xaloko n‑ka jandixa ñaꞌa chi n‑ka xetniu‑da dɨu‑n xa n‑taꞌu tniu‑da nuu‑i xa kee‑i anu ñayiu, te n‑ka kee‑i.
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Te n‑jaꞌan Jesús nuu‑s: —N‑xini‑r xa jungava Satanás nde andɨu. N‑kee‑i ná kee taxa.
18 Jesus lhes disse:
19 Kunaꞌa koio‑n xa kada‑r xa ndaku‑n nuu Kuiꞌna, te juini na jueñi niꞌno‑n koo a tduꞌan, ña tuu nax yaꞌa koio‑n.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Kudɨ ini koio‑n, ko ñadu xaxeꞌe xa ka jandixa ñaꞌa xaloko kudɨ ini koio‑n, chi kudɨ ini koio‑n xaxeꞌe xa andɨu yodotnuni dɨu‑n —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Nu n‑teku Jesús tnuꞌu n‑ka jaꞌan‑s, te n‑kidadɨ ini ñaꞌa Espíritu Ianyuux. Ijan dada n‑jaꞌan Jesús nuu Ianyuux: —Taa‑ro Ianyuux, Ia taxnuni andɨu xiꞌin ñuñayiu, najuen tnuꞌu ñaꞌa‑da chi ña n‑datuu‑n xaꞌa nuu ñayiu ka tuꞌa vaꞌa tutu, ñayiu io xaxtnuni xa kutnuni ini‑i, ko n‑datuu‑n ntdaa xaꞌa nuu ñayiu ña ka tuꞌa. Kuu‑i ná kuu sekuechi. Duꞌa n‑kida‑n, Taa‑ro, chi duꞌa n‑kuu anu‑n —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia nuu Taa‑ro Ianyuux.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 Ijan dada xiaꞌan‑ia nuu se xyuku ijan: —N‑taxi Ianyuux xaxtnuni xa ntdaa xa kuu xa xino xini‑r. Ñayo ñayiu xini jundu kuu Daꞌya Yɨɨ‑ia. Mee ni Taa‑ro Ianyuux xini jundu kuu‑r, te mee ni‑r xini jundu kuu‑ia. Dɨuni jini ñayiu kuu anu‑r xa juña tnuꞌu‑r jundu kuu‑ia. Ña yo ka ñayiu xini —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ijan dada n‑ndonenuu‑ia xa kundeꞌa‑ia uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan, te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Naka taꞌu kuu ñayiu ndeꞌa xa xndeꞌa mee‑n.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Kueꞌe se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu xiꞌin se n‑kunxaꞌnu n‑ka juini xa jini koio‑s xa kida‑r. N‑ka juini‑s xa jini‑s xa xndeꞌa‑n vitna, ko ñayo‑s n‑xini. N‑ka juini‑s xa kunini koio‑s tnuꞌu xnini‑n, ko ña n‑kuu xa teku‑s —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Ɨɨn vuelta nujuiin ɨɨn se tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés meꞌñu ñayiu xyuku nuu dakuaꞌa Jesús ñayiu xa kototnuni‑s‑ia. N‑xijan tnuꞌu‑s‑ia: —Maestru, ¿nax kada‑da xa kundito‑da nɨkava nɨkuita?
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Te n‑xijan tnuꞌu ñaꞌa Jesús: —¿Nax kaꞌu‑n? ¿Nax xyodotnuni nuu libru Moisés xa kada‑n?
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Te xiaꞌan‑s: —Duꞌa yodotnuni: “Io xa juemani koio‑n Ianyuux, Ia kuu Xtoꞌo‑n, xiꞌin nde yɨkɨ nde tuchi‑n. Ná mani juini‑n mee‑n, daa juemani ñanitnaꞌa‑n.”
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Vaꞌa n‑jaꞌan‑n. Kada xijan te kundito‑n nɨkava nɨkuita.
28 Então Jesus lhe disse:
29 N‑juini‑s xa kani ini Jesús xa ña tuu na kuechi kida‑s, xijan kuu xa xiaꞌan‑s: —¿Ko jundu kuu ñanitnaꞌa‑da?
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Xiaꞌan Jesús: —N‑kee ɨɨn seyɨɨ Jerusalén xa juaꞌan‑s Jericó. N‑ka xadɨ ñaꞌa ñaduꞌu ichi juaꞌan‑s, te n‑ka duꞌu ñaꞌa‑s. N‑ka tava‑s daꞌma‑s. N‑ka janñaꞌa‑s, te n‑ka dandoo ñaꞌa‑s. Katuu‑s ichi te junee‑s.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Ijan dada n‑kendita ɨɨn dutu nuu katuu‑s. N‑xini‑s xa katuu se ijan, te n‑xiko nduu‑s ɨnka xio yuꞌu ichi.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 N‑kuyatni ɨɨn se kuu levita nuu katuu se n‑tnukueꞌe jan. N‑xini ñaꞌa‑s, te n‑xiko nduu‑s ɨnka xio yuꞌu ichi.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Dɨuni n‑kendita ɨɨn se Samaria. N‑xini‑s se n‑tnukueꞌe jan, te n‑kundaꞌu ini ñaꞌa‑s.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 N‑xetuꞌa‑s‑sɨ, te n‑xodo‑s aciti xiꞌin vinu nuu n‑tnukueꞌe‑s. N‑duku‑s nuu n‑tnukueꞌe‑s, te n‑dakaa ñaꞌa‑s yata kɨtɨ‑s. Ndeka ñaꞌa‑s juaꞌan mesón. Ijan n‑ñunuu ñaꞌa‑s.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Kɨu kuu uu n‑tava‑s uu denario, te n‑chiyaꞌu‑s se ndee mesón jan, te xiaꞌan‑s nuu‑sɨ: “Junuu‑n‑sɨ te nux nadaa ka na njuꞌun‑n, te kɨu na kuiko‑da nataxi‑da tvini‑n”, kuu‑s, xiaꞌan‑s.
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 ¿Nax kachi‑n? ¿Ndeda ndruni‑s n‑kida na io xa kada‑ro ñanitnaꞌa‑ro? —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
36 Então Jesus perguntou:
37 Te xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Se n‑kundaꞌu ini se ijan. Te xiaꞌan ntuku Jesús: —Nani n‑kida se ijan, dani juan kada‑n.
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Dani, dani juaꞌan Jesús xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan ichi juaꞌan Jerusalén. N‑kɨu‑ia ɨɨn ñuu luchi, te n‑jaꞌan ñaꞌa ɨɨn dichi nani Tmarta veꞌe‑i.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Kuꞌu Tmarta kuu María. Nukoo María nuu nukoo Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, te n‑xo nini‑i xa n‑jaꞌan‑ia.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Nɨni nini María xa jaꞌan‑ia, kida Tmarta tniu veꞌe‑i, te yo ndu ini‑i. Xijan kuu xa n‑xetuꞌa‑i Jesús, te n‑jaꞌan‑i nuu‑ia: —Dito, nakuenda ña chinuu‑n xa ña chindee ñaꞌa María. Mee nga‑da kidatniu. Juñaꞌa‑n‑yɨ xa na chindee ñaꞌa‑i —kuu Tmarta, xiaꞌan‑i nuu‑ia.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Xiaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro: —Marta mee ni nuu nax yaꞌa xani ini‑n. Dɨuni yo ndu ini‑n nuu tniu‑n,
41 Mas o Senhor respondeu:
42 ko ñatu kida ndɨꞌɨ‑n xa io xa kada‑n, ko María, vaꞌa kida‑i xa nini‑i xa jaꞌan‑r, te ma ndunaa‑i.
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.