Lucas 19

Katcha (XTC) vs BKJ

Sair da comparação
1 A Yasu co Ariiha adheedhe koꞌdo.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ömöꞌdï ungngo ka Ariiha uugaara ma kadu ma tuluꞌba ana almaala dhabbu ana eere aꞌda Zaka.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Öꞌdö asaasa tassa ka ömöꞌdï tiya ana eere aꞌda Yasu ya, lakiini iꞌi ya adhüküdhükü, taalo iji Yasu kudumma a kadu katiti ajeene.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ïkïrï ka rünö aaco ka kadu kidha asïrö fa ma ïndïïye amang kini tiji iꞌi, kudumma Yasu kara tadigaala kide.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Ka Yasu ka ndala kita miini kita ya, assa cooꞌdo asala iꞌi iki iini, “Zaka, aayu kuꞌbu areere, kudumma eede kara co tanna ka ꞌdï kita üüdü ka uuru tanno.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ïkïrï ka ööꞌdö kuꞌbu areere oreene nja iini adhodho.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ka kadu kadasala tumma no ya, kaꞌdigineene kiki aꞌda, “Unggeene aco tanna ka ꞌdï tiya ömöꞌdï tiya atoroko ya.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 A Zaka tafïkïꞌdö ïkï Uugaara, “Ka Tatalaana, ara aꞌa tanangnga dhüdhü ma eema tiya eede a kadu tanno eema katitaalo kene no, üürü nagüünï ada ömöꞌdï kuꞌbu a nïïmö, napadaga co iini ököje nja tiya iini ya ta egïïsö.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yungngo Yasu ka tiki iini, “Ndama uuru tanno ka öꞌdö toolona ka ꞌdï tiya, kudumma ömöꞌdï tiya, iꞌi ya ꞌbiiꞌbala tiya Abrahiim afeꞌde.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Kudumma ꞌBiiꞌbala ma Tadüꞌdꞌdü öꞌdö tawwa kadu na aama no oolona eege.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ka Yasu ka ndakete ka Örsaliim, a kadu na toodo ka tumma no kiki kide aꞌda tauugaara ma Masala kara tatele oona ꞌbïtïngngö, ütü ka teema,
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 ïkï, “Ömöꞌdï inggide tadïïfï, unggeene aco anya kuꞌbꞌba maco tümmününja ka tauugaara kide assa ka tafada.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ïkïrï ka tagümmünü kadu na linggo nja iini no kadaꞌbaaga adakinaana nakajine ma dahaba eene kuꞌbu iki eene, ‘Aaga anadene iini ara aꞌa ka ööꞌdö.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “A kadu ma anya tammo iini taalo ka asaasa iꞌi yungngo eene kagürünü kadu ka uurna keere kiki, ‘Taalo ungngo kasaasa ömöꞌdï ya ka tauugaara tiya ïïdï.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “A kadu tümmünü ömöꞌdï ya miini ya ka tauugaara afada aco ꞌdï adagümmünü kadu niini ka anangnga nakajine eene no amang kini tassa kide, ömöꞌdï öccö aluna ka tiya iini aanya.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Aya dhidha ya töꞌdö iki, ‘Ömöꞌdï eede, naluna aꞌa ka jine tiya nakajine kadaꞌbaaga.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Ïkïrï ömöꞌdï ka tiki iini, ‘Oꞌo no ömöꞌdï ma linggo tiya dhorro ya, aꞌdiila nja oꞌo nafa oꞌo ka nïïmö tiya idhilli ya, ara oꞌo tauugaara ma naanya kadaꞌbaaga.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Aya töꞌdö kini iki, ‘Ömöꞌdï eede, jine yüüdü ya, naduna aꞌa kide nakajine kïïdümmü.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Ïkïrï ka tiki iini, ‘Ara oꞌo tauugaara ma naanya kïïdümmü.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “A könö töꞌdö iki, ‘Ka ömöꞌdï eede, jine yüüdü ungngo aꞌa naküdhü aꞌa iꞌi ka mandiili.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Kudumma eede ka riꞌba oꞌo kudumma üüdü oꞌo na ömöꞌdï taalo nasaasa kadu, narumuru eema aꞌda taalo yüüdü, nama eema aꞌda taalo oꞌo nadïnïïgï.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Ïkïrï ka tiki iini, ‘Ara aꞌa tümmü oꞌo a tumma tanno üüdü, oꞌo na ömöꞌdï ma linggo ya toroko ya nussu oꞌo aꞌda aꞌa taalo nasaasa kadu narumuru eema ka kadu na ama eema yeede ka titaalo nadïnïïgï ya.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 A minna agu oꞌo nanu ka tanangnga jine yeede a kadu tanno alinggo ana gürüüsï no amang kede tafada nööꞌdö taluna iꞌi kööꞌdö keere dhabbu?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Ïkïrï uugaara ka tiki a kadu tanno ꞌdïngnge kini kete no, ‘Aaga ꞌduga jine kini aaga tanangnga ömöꞌdï tiya ma nakajine kadaꞌbaaga ya.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Kïkïrï ka tiki iini, ‘Ka ömöꞌdï eede, nakajine kungngo iini kadaꞌbaaga.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Ïkïrï ka tiki, ‘Ara aꞌa tadirina aaga, ömöꞌdï ya ana nïïmö agusunja kini kide, ömöꞌdï ya nïïmö ka titaalo kini ya, yungngo kini ya aꞌdugadene.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 A kadu na diidi ma aꞌa no taalo kasaasa aꞌda na aꞌa tauugaara tiya eene no aaga öꞌdö ana eege kita, aaga tagirina eege kede kidha.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 A Yasu tageema tumma no, unggeene asïrö ma tara co Örsaliim.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Kini ka ndakete ka Beet Faji nja Beet Aniya ka ꞌdikinya tammo ana eere aꞌda Anya ma ꞌDïkïdïyö mo, ïkïrï ka kürünü kadalaadene keera.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Iki eene, “Agolo anya tammo ada kidha mo, kada kara co ya aaga taluna ꞌbing kisine ka timiꞌdinja kuꞌbu üfürü ömöꞌdï takaka kide ꞌdo aaga kildhe iꞌi aaga töꞌdö iini.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ka ömöꞌdï kara tindini aaga ya aꞌda, ‘Kinggilaana aaga amana ya?’ Aaga iki iini aꞌda, ‘Uugaara asaasa iꞌi.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 A kadafïïnï na eera no co kaluna afa ma tiya Yasu kadirina eene ya kungngo.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 A kene katinggili ꞌbing kisine ya a kadu miini tiki, “Minna agu aaga, aaga tinggili ꞌbing kisine?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Kïkïrï ka tiki, “Uugaara asaasa.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Köꞌdö iini a Yasu kakese enꞌdi yeene ka ꞌbing kisine a Yasu taka kide.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 A kini ka ndunggeene a kadu takese enꞌdi yeene ka fïïnï.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Kini ka ndakete ka nsorondho ma Anya ma ꞌDïkïdïyö ya, ïkïrï kadalaadene kadhabbu katadhodho kïndhïgï Masala koꞌdo keema dhindho ka eema ma türü tiya eene kada kadïnö kide ya nyeꞌdꞌde, kiki aꞌda,
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Aꞌdiila ka Uugaara tiya ööꞌdö ana eere ma Masala ya,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 A naFariisi öccö ungngo ka kadu ka teene ya iki a Yasu, “Ka Tatalaana, iki ka kadalaadene tanno üüdü aꞌda ka kïꞌdöönö.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Apadaga tumma eene iki, “Ara aꞌa tadirina aaga, a kadu no saga kïꞌdöönö ya, ara nïïgïsï tiidhe.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Kini ka ndakete ka Örsaliim assa kono afara kudumma oono.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ïkïrï ka tiki, “Küdü kara tagussu fïïnï ma taꞌdiila ka uuru tanno. Lakiini ꞌbïtïngngö allafa küdü ka ïïye.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Uuru öccö ka inggide a diidi tiya üüdü kara takedhe oꞌo ka oona kasege arꞌda küdü ka oona ka kuꞌdu oꞌo koꞌdo ka oona ïnꞌdïlï kungngo.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Kürrüdü ana oꞌo nja laala tiya üüdü ya inggide ya taalo kara tafa ka mïsï küdü ka oona kudumma üüdü taalo nussu uuru ma töꞌdö tanno Masala ma toolona oꞌo.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ïkïrï ka co la ma Masala arooro ka tasoro kadu na anadene ana eema kide no, uurugu eege co akürö.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Eema nja eene iki, “Sorne ma Masala iki aꞌda, ‘ꞌDï yeede ya, ꞌdï ma tafara ka Masala, aaga ka anangnga iꞌi ka tatumba ma kanyooro.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Adagalaana kadu ka la ma Masala a naganuuru a naguugaara ma kaꞌboge nja katalaana ma serïye nja kadïïfï ma anya tasaasa tiidi iꞌi.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Kitaalo kaluna fïïnï ma tiidi iꞌi kudumma kadu nyeꞌdꞌde kungngo ka asaasa iꞌi ka toodo kini.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.