Lucas 19
Katcha (XTC) vs ACF
1 A Yasu co Ariiha adheedhe koꞌdo.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Ömöꞌdï ungngo ka Ariiha uugaara ma kadu ma tuluꞌba ana almaala dhabbu ana eere aꞌda Zaka.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Öꞌdö asaasa tassa ka ömöꞌdï tiya ana eere aꞌda Yasu ya, lakiini iꞌi ya adhüküdhükü, taalo iji Yasu kudumma a kadu katiti ajeene.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Ïkïrï ka rünö aaco ka kadu kidha asïrö fa ma ïndïïye amang kini tiji iꞌi, kudumma Yasu kara tadigaala kide.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Ka Yasu ka ndala kita miini kita ya, assa cooꞌdo asala iꞌi iki iini, “Zaka, aayu kuꞌbu areere, kudumma eede kara co tanna ka ꞌdï kita üüdü ka uuru tanno.”
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Ïkïrï ka ööꞌdö kuꞌbu areere oreene nja iini adhodho.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Ka kadu kadasala tumma no ya, kaꞌdigineene kiki aꞌda, “Unggeene aco tanna ka ꞌdï tiya ömöꞌdï tiya atoroko ya.”
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 A Zaka tafïkïꞌdö ïkï Uugaara, “Ka Tatalaana, ara aꞌa tanangnga dhüdhü ma eema tiya eede a kadu tanno eema katitaalo kene no, üürü nagüünï ada ömöꞌdï kuꞌbu a nïïmö, napadaga co iini ököje nja tiya iini ya ta egïïsö.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Yungngo Yasu ka tiki iini, “Ndama uuru tanno ka öꞌdö toolona ka ꞌdï tiya, kudumma ömöꞌdï tiya, iꞌi ya ꞌbiiꞌbala tiya Abrahiim afeꞌde.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Kudumma ꞌBiiꞌbala ma Tadüꞌdꞌdü öꞌdö tawwa kadu na aama no oolona eege.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ka Yasu ka ndakete ka Örsaliim, a kadu na toodo ka tumma no kiki kide aꞌda tauugaara ma Masala kara tatele oona ꞌbïtïngngö, ütü ka teema,
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 ïkï, “Ömöꞌdï inggide tadïïfï, unggeene aco anya kuꞌbꞌba maco tümmününja ka tauugaara kide assa ka tafada.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Ïkïrï ka tagümmünü kadu na linggo nja iini no kadaꞌbaaga adakinaana nakajine ma dahaba eene kuꞌbu iki eene, ‘Aaga anadene iini ara aꞌa ka ööꞌdö.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “A kadu ma anya tammo iini taalo ka asaasa iꞌi yungngo eene kagürünü kadu ka uurna keere kiki, ‘Taalo ungngo kasaasa ömöꞌdï ya ka tauugaara tiya ïïdï.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “A kadu tümmünü ömöꞌdï ya miini ya ka tauugaara afada aco ꞌdï adagümmünü kadu niini ka anangnga nakajine eene no amang kini tassa kide, ömöꞌdï öccö aluna ka tiya iini aanya.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Aya dhidha ya töꞌdö iki, ‘Ömöꞌdï eede, naluna aꞌa ka jine tiya nakajine kadaꞌbaaga.’
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Ïkïrï ömöꞌdï ka tiki iini, ‘Oꞌo no ömöꞌdï ma linggo tiya dhorro ya, aꞌdiila nja oꞌo nafa oꞌo ka nïïmö tiya idhilli ya, ara oꞌo tauugaara ma naanya kadaꞌbaaga.’
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Aya töꞌdö kini iki, ‘Ömöꞌdï eede, jine yüüdü ya, naduna aꞌa kide nakajine kïïdümmü.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Ïkïrï ka tiki iini, ‘Ara oꞌo tauugaara ma naanya kïïdümmü.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “A könö töꞌdö iki, ‘Ka ömöꞌdï eede, jine yüüdü ungngo aꞌa naküdhü aꞌa iꞌi ka mandiili.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Kudumma eede ka riꞌba oꞌo kudumma üüdü oꞌo na ömöꞌdï taalo nasaasa kadu, narumuru eema aꞌda taalo yüüdü, nama eema aꞌda taalo oꞌo nadïnïïgï.’
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 “Ïkïrï ka tiki iini, ‘Ara aꞌa tümmü oꞌo a tumma tanno üüdü, oꞌo na ömöꞌdï ma linggo ya toroko ya nussu oꞌo aꞌda aꞌa taalo nasaasa kadu narumuru eema ka kadu na ama eema yeede ka titaalo nadïnïïgï ya.
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 A minna agu oꞌo nanu ka tanangnga jine yeede a kadu tanno alinggo ana gürüüsï no amang kede tafada nööꞌdö taluna iꞌi kööꞌdö keere dhabbu?’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 “Ïkïrï uugaara ka tiki a kadu tanno ꞌdïngnge kini kete no, ‘Aaga ꞌduga jine kini aaga tanangnga ömöꞌdï tiya ma nakajine kadaꞌbaaga ya.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Kïkïrï ka tiki iini, ‘Ka ömöꞌdï eede, nakajine kungngo iini kadaꞌbaaga.’
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 “Ïkïrï ka tiki, ‘Ara aꞌa tadirina aaga, ömöꞌdï ya ana nïïmö agusunja kini kide, ömöꞌdï ya nïïmö ka titaalo kini ya, yungngo kini ya aꞌdugadene.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 A kadu na diidi ma aꞌa no taalo kasaasa aꞌda na aꞌa tauugaara tiya eene no aaga öꞌdö ana eege kita, aaga tagirina eege kede kidha.’”
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 A Yasu tageema tumma no, unggeene asïrö ma tara co Örsaliim.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Kini ka ndakete ka Beet Faji nja Beet Aniya ka ꞌdikinya tammo ana eere aꞌda Anya ma ꞌDïkïdïyö mo, ïkïrï ka kürünü kadalaadene keera.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Iki eene, “Agolo anya tammo ada kidha mo, kada kara co ya aaga taluna ꞌbing kisine ka timiꞌdinja kuꞌbu üfürü ömöꞌdï takaka kide ꞌdo aaga kildhe iꞌi aaga töꞌdö iini.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ka ömöꞌdï kara tindini aaga ya aꞌda, ‘Kinggilaana aaga amana ya?’ Aaga iki iini aꞌda, ‘Uugaara asaasa iꞌi.’”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 A kadafïïnï na eera no co kaluna afa ma tiya Yasu kadirina eene ya kungngo.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 A kene katinggili ꞌbing kisine ya a kadu miini tiki, “Minna agu aaga, aaga tinggili ꞌbing kisine?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Kïkïrï ka tiki, “Uugaara asaasa.”
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Köꞌdö iini a Yasu kakese enꞌdi yeene ka ꞌbing kisine a Yasu taka kide.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 A kini ka ndunggeene a kadu takese enꞌdi yeene ka fïïnï.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Kini ka ndakete ka nsorondho ma Anya ma ꞌDïkïdïyö ya, ïkïrï kadalaadene kadhabbu katadhodho kïndhïgï Masala koꞌdo keema dhindho ka eema ma türü tiya eene kada kadïnö kide ya nyeꞌdꞌde, kiki aꞌda,
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 “Aꞌdiila ka Uugaara tiya ööꞌdö ana eere ma Masala ya,
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 A naFariisi öccö ungngo ka kadu ka teene ya iki a Yasu, “Ka Tatalaana, iki ka kadalaadene tanno üüdü aꞌda ka kïꞌdöönö.”
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Apadaga tumma eene iki, “Ara aꞌa tadirina aaga, a kadu no saga kïꞌdöönö ya, ara nïïgïsï tiidhe.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Kini ka ndakete ka Örsaliim assa kono afara kudumma oono.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ïkïrï ka tiki, “Küdü kara tagussu fïïnï ma taꞌdiila ka uuru tanno. Lakiini ꞌbïtïngngö allafa küdü ka ïïye.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Uuru öccö ka inggide a diidi tiya üüdü kara takedhe oꞌo ka oona kasege arꞌda küdü ka oona ka kuꞌdu oꞌo koꞌdo ka oona ïnꞌdïlï kungngo.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 Kürrüdü ana oꞌo nja laala tiya üüdü ya inggide ya taalo kara tafa ka mïsï küdü ka oona kudumma üüdü taalo nussu uuru ma töꞌdö tanno Masala ma toolona oꞌo.”
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ïkïrï ka co la ma Masala arooro ka tasoro kadu na anadene ana eema kide no, uurugu eege co akürö.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Eema nja eene iki, “Sorne ma Masala iki aꞌda, ‘ꞌDï yeede ya, ꞌdï ma tafara ka Masala, aaga ka anangnga iꞌi ka tatumba ma kanyooro.’”
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Adagalaana kadu ka la ma Masala a naganuuru a naguugaara ma kaꞌboge nja katalaana ma serïye nja kadïïfï ma anya tasaasa tiidi iꞌi.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Kitaalo kaluna fïïnï ma tiidi iꞌi kudumma kadu nyeꞌdꞌde kungngo ka asaasa iꞌi ka toodo kini.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.