João 4
Katcha (XTC) vs NTLH
1 A naFariisi taföönyö aꞌda Yasu alaana kadalaadene ambeese eege kadhabbu a kadu tanno Yühanna.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Tumma dhorro Yasu ka eyi tiya iini taalo akambeese, lakiini kadalaadene niini eege kungngo kagambeese kadu.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ka Yasu ka tussu tumma no ya, unggeene ka Yahüüdiya afada aaco Jaliil.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Iꞌi ama tunggeene adho ka Samira.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Öꞌdö ka anya ma Samira mana eere aꞌda Sukar, makete ka ꞌbuugu tiya Yaguub ka anangnga a ꞌbiiꞌbala tiya iini Yüüsïf.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Össe ma Yaguub makete kita miini kita, aga Yasu ka tagunggeene agiꞌdi, ïkïrï ka temmi ka tinggini ma össe ka uuru ka teene.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Aka ma Samira möꞌdö ma tindi ꞌbïïdï, ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Nya ꞌbïïdï aꞌa nooye.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Kudumma kadalaadene tanno iini ka unggeene kaco tana eema ma taguri ka anya.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Mïkïrï aka ma Samira ka tiki iini, “Oꞌo na taga Yahüüdü aꞌa na madaga Samira, oꞌo saga asaasa ꞌbïïdï kede aꞌda nooye nya?” Kudumma Yahüüdü taalo kunggunaana koona nja kadu ma Samira.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ïkïrï Yasu ka tiki oono, “Küdü ka tussu eema ya Masala ka amana a kadu ya, na oꞌo tagussu ömöꞌdï ya arangnga ꞌbïïdï küdü aꞌda ooye ya, ara oꞌo takindini aꞌa ara aꞌa takinya ꞌbïïdï ma tefe ka ꞌdï oꞌo.”
10 Então Jesus disse:
11 Aka tiki iini, “Ka ömöꞌdï eede, taalo rembe küdü, össe tadhonggoro na oꞌo sa taluna ꞌbïïdï ma tefe ka ꞌdï kiga?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Pupa yïïdï Yaguub anangnga össe mo ungngo adakooye ꞌbïïdï kide iꞌi nja laala tiya iini nja eema ma erïïdö tiya iini, oꞌo nagiiꞌbi Yaguub?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 A Yasu tiki oono, “Ömöꞌdï ya tooye ꞌbïïdï ya ara tenege tagu iꞌi afeꞌde,
13 Então Jesus disse:
14 lakiini ömöꞌdï yeede ka tinyi ꞌbïïdï iini ooye ya, taalo tenege ka tagu iꞌi afeꞌde turi. A ꞌbïïdï yeede ka tinya iini ya ara ta nduguli ma tefe ka ꞌdï kini ka oona taꞌbilli.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Aka tiki iini, “Nya ꞌbïïdï ya aꞌa ömöꞌdï eede, amang ka tenege tafa tagu aꞌa nafa töꞌdö tügü ꞌbïïdï kita.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Iki oono, “Kolo tümmünü nyuri yüüdü na oꞌo sa ka tafada nööꞌdö kita.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Aka tiki, “Taalo nyuri eede.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 kudumma naganyori kada kanna küdü kïïdümmü, aya küdü ꞌbïtïngngö ya taalo nyuri yüüdü iꞌi ya miini a tumma nüüdü ka timinꞌda.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Aka tiki, “Niji oꞌo kada neꞌbi ömöꞌdï eede.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Kafaafa ma ungngo kagümmü Masala ka ꞌdikinya tammo, aaga na Yahüüdü no tiki aꞌda, Örsaliim ꞌbuugu ma tümmü Masala kide.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 A Yasu tiki oono, “Amma ka tumma tanno eede aka, uuru kinggide aaga sa ka tümmü Pupa taalo ka ꞌdikinya tammo alla ka Örsaliim.
21 Jesus disse:
22 Aaga na ma Samira no kamma aaga ka nïïmö tiya ada ka titaalo kussu ya, ungngo na Yahüüdü no kümmü ungngo nïïmö yïïdï ka tussu ya, kudumma toolona ka töꞌdö ndama Yahüüdü.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Lakiini uuru kinggide kara sa kööꞌdö eege kungngo kandöꞌdö ꞌbïtïngngö a kadu na ümmü Masala timinꞌda no kasa ka tümmü Pupa a koronggore nja timinꞌda, eege kungngo ka kadu tanno ümmü Pupa ka asaasa eege no.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Masala ma Koronggore, a kadu na ümmü oogo no, kümmöönö a koronggore dhorro.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Aka tiki iini, “Nussu aꞌa aꞌda Almasiya (ana eere aꞌda Almasiihi) atöꞌdö. Kini ka töꞌdö ara tadirina eema ungngo ïnꞌdïlï kungngo.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 A Yasu tiki oono, “Aꞌa nungngo neema nja oꞌo kungngo aꞌa namiini.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Amussu kungngo ya ïkïrï kadalaadene niini ka tafada, kaduna iꞌi ka teema nja aka kadhere. Lakiini taalo ömöꞌdï ana kene iki iini aꞌda, “Nasaasa oꞌo minna kono?” nja iini ka tiki aꞌda, “Neema oꞌo nja oono amana?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Aka tinyi seeꞌde ma ꞌbïïdï yoono kuꞌbu mara tapadaga co anya miki a kadu,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Aaga köꞌdö aaga tassa ka ömöꞌdï tiya adirina eema yeede ka tagalinggo ya nyeꞌdꞌde kungngo. Taalo tanggaaga ta Almasiihi iꞌi ya miini?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Kïkïrï ka ööꞌdö kürö ndama anya kööꞌdö ka kini.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Kita miini kita ya, ïkïrï kadalaadene ka tiki a Yasu, “Tatalaana agu eema.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ïkïrï ka tiki eene, “Kuri ungngo eede ka kuri taalo aaga kussu iꞌi.”
32 Jesus respondeu:
33 Kïkïrï ka tindini ajeene kiki, “Öꞌdö ömöꞌdï ana eema ma kuri iini?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 A Yasu tiki eene, “Kuri yeede aꞌda nalinggo linggo na ömöꞌdï tiya agürünü aꞌa ya natïïmö eege.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Taalo aaga kiki aꞌda, ‘A nagatereene ka egïïsö a kadu sa karaana’? Ara aꞌa tiki aaga, aaga afaꞌda ïïye aaga tassa co nasigeene asa migile tarume masa taꞌbassa ma tasaasa taradene.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 A tataraana ma migile ara taꞌduga faana yiini, awagaana migile koona ma tefe ka ꞌdï taꞌbilli, ömöꞌdï ma siga tadhodho nja ömöꞌdï tiya araana ya.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 A tumma na adiridene no töꞌdö dhorro aꞌda, ‘Ömöꞌdï öccö adïnïïgï aya taraana.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Nagürünü aꞌa aaga aꞌda aaga co tara migile ka siga tanno ada katitaalo kadhügürü iini no, ömöꞌdï könö agadhügürü iini aaga tara migile ma dhügürü tiya iini.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A kadu ma anya ma Samira kadhabbu kamma kini ka tumma tanno oono ka tirina eene no, kudumma oono miki aꞌda, “Iꞌi ya tirina eema yeede ka tagalinggo ya nyeꞌdꞌde kungngo.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 A kadu ma Samira kööꞌdö kini kiki iini aꞌda, aneene nja eene, ïkïrï ka taganeene nja eene afüngngö eera.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 A kadu na amma kini no tadhabbu kudumma eene kataföönyö tumma niini.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Kiki aka, “Taalo ungngo kamma kudumma ïïdï ka taföönyö küdü sugi, lakiini ungngo kaföönyö, ungngo tadïnö kide ma eyi tiya ïïdï unggodho ungngo, ungngo tussu aꞌda ömöꞌdï ya iꞌi ya Tatoolona ma kadu ma ꞌbüdhülü timinꞌda.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ka Yasu ka ndïïyü füngngö eera ya, ïkïrï ka tunggeene aco Jaliil.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (A Yasu ka eyi tiya iini iki aꞌda, “Taalo neꞌbi asaasadene ka anya tammo iini.”)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Kini ka ndala Jaliil ya, a kadu miini tadaꞌda iꞌi kudumma eene ka taganna ka Örsaliim ka Taanyara ma Tadaꞌda ka Erïïdö ma Yahüüdü kadadïnö ka eema tiya iini ka tagalinggo ya ïnꞌdïlï kungngo.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ïkïrï ka ööꞌdö ka Kaana ka Jaliil kita iini ka taꞌbele ꞌbïïdï kada ngeeli ya. Ömöꞌdï ma Kafarnahööm ya alinggo nja uugaara ya, a ꞌbiiꞌbala tiya iini ka tamaara.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ïkïrï ka föönyö aꞌda Yasu öꞌdö ka Jaliil ndama Yahüüdiya ya, ïkïrï ka ööꞌdö kini, asaasa iꞌi aꞌda ööꞌdö ka Kafarnahööm oolona ꞌbiiꞌbala yiini kini ka ndakete ka teyi.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ïkïrï Yasu ka tiki iini, “Taalo aaga ka tamma illi aaga tiji türü nja eema keefe.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ïkïrï ömöꞌdï ka tiki iini, “Ka ömöꞌdï eede, aayu kuꞌbu aꞌda üfürü ꞌbiiꞌbala yeede teyi.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ïkïrï Yasu ka tiki, “Unggeene! ꞌBiiꞌbala yüüdü efe ka ꞌdï.” Ömöꞌdï tamma ka tumma tanno Yasu unggeene.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Kini ka tunggeene ka fïïnï ya, ïkïrï ka toreene nja kadu tanno alinggo nja iini no kiki iini, “ꞌBiiꞌbala yüüdü adïnö.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ïkïrï ka tindini eege, “Aꞌdiila aada?”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 A pupa ma ꞌbiiꞌbala tagïïgï aꞌda tamana ya Yasu ka tiki iini aꞌda, “Adïnö ꞌbiiꞌbala yüüdü.” Ïkïrï ka tamma kini nja kadu ma ꞌdï tiya iini.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Eema yiini ka tagalinggo a türü teera kini ka ööꞌdö ka Jaliil ndama Yahüüdiya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.