Romanos 4
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs NVT
1 Á pa dɩ́ nii dɩ́ nabaarʋ Abrahamdɛɛn na yɩ te yɩ o na cɩga Wɛ tee nɩ tɩn.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Wɛ ya na pɛ-o cɩga o na kɩ kǝm-laarʋ tɩn ŋwaanɩ mʋ, o ya wʋ́ ta jɩgɩ woŋo sɩ o magɩ o nyɔɔnɩ kʋ baŋa nɩ. O nan ba jɩgɩ woŋo sɩ o magɩ o nyɔɔnɩ Wɛ yigǝ nɩ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Wɛ tɔnɔ kʋm nan brɩ dɩbam kʋ wɩ: «Abraham kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ, yɩ Wɛ pa o na cɩga kʋ ŋwaanɩ.»
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Kʋ nan na yɩ nɔɔnʋ na tʋŋɩ tɩtʋŋɩ, o maŋɩ sɩ o joŋi o ŋwɩɩrʋ mʋ o tɩtʋŋɩ dɩm ŋwaanɩ, kʋntʋ nan daɩ pɛɛrɩ mʋ o joŋi.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Kʋ daarɩ nɔɔnʋ wʋlʋ na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ, yɩ o ba tɩɩgɩ kǝm-laarʋ tɩlʋ o na kɩ tɩn, Wɛ wʋ́ pa kʋntʋ tu na cɩga dɩ o na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ. Wɛ mʋ yɩ wʋlʋ na yagɩ nɔn-balwaarʋ lwarɩm DƖ ma cɛ-ba yɩ DƖ pa ba na cɩga DƖ tee nɩ tɩn.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Pɛ Davididɩ maŋɩ o ta kʋntʋ doŋ mʋ. O dɛɛn tagɩ o wɩ, nɔɔnʋ wʋlʋ Wɛ na pɛ o na cɩga yɩ kʋ daɩ o kǝm-laarʋ ŋwaanɩ tɩn yɩ yu-yoŋo tu mʋ.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Davidi maa wɩ:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Nɔɔnʋ wʋlʋ na kɩ lwarɩm
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Davidi na ŋɔɔnɩ wʋpolo taanɩ dɩm kʋntʋ tɩn, o ŋɔɔnɩ balʋ na goni ba bǝkǝritɩn yɩranɩ ŋwaanɩ mʋ na? Aye. O ŋɔɔnɩ balʋ na ba goni ba bǝkǝri tɩn dɩ ŋwaanɩ mʋ. Dɩ́ maŋɩ dɩ́ lwarɩ nɩ: «Abraham kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ mʋ, yɩ Wɛ pa o na cɩga kʋ ŋwaanɩ.»
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Wɛ na pɛ o na cɩga DƖ tee nɩ kʋntʋ tɩn, kʋ yɩ maŋa kalʋ o na goni tɩn mʋ na? Awo, kʋ yɩ o ta na wʋ goni maŋa kalʋ tɩn mʋ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Kʋ yɩ kʋ kwaga nɩ mʋ Wɛ pɛ o go sɩ kʋ taa yɩ maana kʋ brɩ nɩ, Wɛ maŋɩ DƖ pa o na cɩga o na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ, kʋ loori o na wʋ́ go tɩn. Kʋntʋ, balʋ maama dɩ na wʋ goni yɩ ba kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ yɩ kʋ pa ba na cɩga DƖ tee nɩ tɩn, ba dɩ yɩ Abraham dwi tiinǝ cɩga cɩga mʋ.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Balʋ maama dɩ na goni yɩ ba kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn yɩ Abraham dwi tiinǝ mʋ, yɩ kʋ nan daɩ ba na goni tɩn yɩranɩ má ŋwaanɩ, kʋ yɩ ba na kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn ŋwaanɩ mʋ, nɩ Abraham dɛɛn na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ kʋ loori o na wʋ́ go maŋa kalʋ tɩn.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Kʋ daɩ Abrahamna tɔgɩ Wɛ cullu tɩm tɩn ŋwaanɩ mʋ pɛ Wɛ go DƖ ni dɩ Abraham dɩ o dwi tiinǝ bam. Kʋ nan yɩ Abraham na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ yɩ o na cɩga DƖ tee nɩ tɩn ŋwaanɩ mʋ pɛ Wɛ go ni DƖ wɩ, DƖ wʋ́ pa o ba o taa te lʋgʋ kʋm.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Kʋ nan ya na yɩ balʋ na tɔgɩ cullu tɩm tɩn mʋ wʋ́ ba ba taa te lʋgʋ kʋm, dɩ́ na kɩ dɩ́ wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ te tɩn ya daa ba jɩgɩ kuri, yɩ Wɛ ni-gonim dɩm dɩ ya wʋ́ ji kafɛ mʋ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Wɛ cullu tɩm vɩʋn mʋ paɩ DƖ banɩ zaŋɩ dɩ nɔɔna, ba na cɔgɩ-tɩ tɩn ŋwaanɩ. Cullu nan na tǝrǝ, nɔɔna bá wanɩ ba cɔgɩ-tɩ.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Kʋntʋ, dɩ́ lwarɩ nɩ kʋ yɩ Abraham na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn ŋwaanɩ mʋ pɛ Wɛ go ni dɩd-o, sɩ kʋ taa yɩ zaanɩ pɛɛrɩ. Kʋntʋ tɩn, Abraham dwi tiinǝ bam maama wʋ́ sɩɩnɩ ba na wo-laarʋ tɩlʋ Wɛ na goni ni sɩ DƖ pa-ba tɩn. Kʋ daɩ balʋ na tɔgɩ Wɛ cullu tɩm tɩn yɩranɩ mʋ wʋ́ na-tɩ, kʋ yɩ balʋ dɩ na kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ nɩ Abraham dɩ dɛɛn na kɩ te tɩn mʋ. Kʋntʋ ŋwaanɩ dɩbam maama wʋ́ wanɩ dɩ́ bǝŋi Abraham nɩ dɩ́ nabaarʋ.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Wɛ dɛɛn tagɩ dɩ Abraham DƖ wɩ: «Amʋ goni a ni sɩ a pa n ji dwi zanzan nabaarʋ mʋ.» Abraham na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn, o sɩɩnɩ o ji dɩ́ nabaarʋ Wɛ yigǝ nɩ. Kʋ yɩ Wɛ dɩntʋ mʋ bi nɔɔna DƖ pa ba yagɩ tʋʋnɩ, yɩ DƖ pa woŋo maama kɩ maŋa kalʋ kʋlʋkʋlʋ ya ta na tǝrǝ tɩn.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Wɛ dɛɛn na tagɩ dɩ Abraham DƖ wɩ o dwi wʋ́ puli tɩn, Abraham ya yǝri Wɛ na wʋ́ kɩ te DƖ kɩ kʋntʋ. Dɩ kʋntʋ dɩ, o ta jɩgɩ tɩɩna lanyɩranɩ, yɩ o kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ. Kʋntʋ ma pa o sɩɩnɩ o ji dwi zanzan nabaarʋ, nɩnɛɛnɩ Wɛ na tagɩ nɩ o dwi dɩm wʋ́ puli te tɩn.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham dɛɛn na gɛ fɩɩn sɩ o yi bɩna bi tɩn, o ma na nɩ o tiini o kwɩn zanzan, o daa bá wanɩ bu o lʋ. O ma na nɩ o kaanɩ Sara dɩ kwɩn zanzan o kɛ lʋra. Dɩ kʋntʋ maama o dɛɛn ta kɩ o wʋ-dɩdʋa mʋ dɩ Wɛ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 O maa ba jɩgɩ bʋbwɛa dɩ Wɛ na goni DƖ ni sɩ DƖ pa-o kʋlʋ tɩn. O na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn, kʋ paɩ o zɩgɩ kǝŋkǝŋ, yɩ kʋ pa Wɛ na zulǝ.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 O maa sɩɩnɩ o ye lanyɩranɩ nɩ, Wɛ wʋ́ wanɩ DƖ kɩ kʋlʋ DƖ na goni DƖ ni sɩ DƖ kɩ tɩn.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Kʋ yɩ kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ kʋ pʋpʋnɩ kʋ wɩ: «Wɛ ma pa o na cɩga dɩ o na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ.»
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Kʋ nan na pʋpʋnɩ kʋ wɩ: «Wɛ ma pa o na cɩga» tɩn, kʋ daɩ Abraham yɩranɩ ŋwaanɩ mʋ kʋ pʋpʋnɩ kʋntʋ.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Kʋ pʋpʋnɩ dɩbam dɩ ŋwaanɩ mʋ. Bɛŋwaanɩ Wɛ wʋ́ pa dɩbam dɩ na cɩga DƖ tee nɩ, dɩ dɩ́ na kɩ dɩ́ wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ. Dɩntʋ mʋ bi dɩ́ Yuutu Zezi DƖ pa o yagɩ tʋʋnɩ.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Wɛ nan mʋ kɩ Zezi nabiinǝ jɩŋa nɩ DƖ pa o tɩ dɩbam lwarɩm ŋwaanɩ. DƖ ma daarɩ DƖ bi-o DƖ pa o yagɩ tʋʋnɩ o joori o na ŋwɩa, sɩ kʋ pa dɩ́ na cɩga DƖ tee nɩ.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.