Romanos 4
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs NAA
1 Á pa dɩ́ nii dɩ́ nabaarʋ Abrahamdɛɛn na yɩ te yɩ o na cɩga Wɛ tee nɩ tɩn.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Wɛ ya na pɛ-o cɩga o na kɩ kǝm-laarʋ tɩn ŋwaanɩ mʋ, o ya wʋ́ ta jɩgɩ woŋo sɩ o magɩ o nyɔɔnɩ kʋ baŋa nɩ. O nan ba jɩgɩ woŋo sɩ o magɩ o nyɔɔnɩ Wɛ yigǝ nɩ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Wɛ tɔnɔ kʋm nan brɩ dɩbam kʋ wɩ: «Abraham kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ, yɩ Wɛ pa o na cɩga kʋ ŋwaanɩ.»
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Kʋ nan na yɩ nɔɔnʋ na tʋŋɩ tɩtʋŋɩ, o maŋɩ sɩ o joŋi o ŋwɩɩrʋ mʋ o tɩtʋŋɩ dɩm ŋwaanɩ, kʋntʋ nan daɩ pɛɛrɩ mʋ o joŋi.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Kʋ daarɩ nɔɔnʋ wʋlʋ na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ, yɩ o ba tɩɩgɩ kǝm-laarʋ tɩlʋ o na kɩ tɩn, Wɛ wʋ́ pa kʋntʋ tu na cɩga dɩ o na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ. Wɛ mʋ yɩ wʋlʋ na yagɩ nɔn-balwaarʋ lwarɩm DƖ ma cɛ-ba yɩ DƖ pa ba na cɩga DƖ tee nɩ tɩn.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Pɛ Davididɩ maŋɩ o ta kʋntʋ doŋ mʋ. O dɛɛn tagɩ o wɩ, nɔɔnʋ wʋlʋ Wɛ na pɛ o na cɩga yɩ kʋ daɩ o kǝm-laarʋ ŋwaanɩ tɩn yɩ yu-yoŋo tu mʋ.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Davidi maa wɩ:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Nɔɔnʋ wʋlʋ na kɩ lwarɩm
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Davidi na ŋɔɔnɩ wʋpolo taanɩ dɩm kʋntʋ tɩn, o ŋɔɔnɩ balʋ na goni ba bǝkǝritɩn yɩranɩ ŋwaanɩ mʋ na? Aye. O ŋɔɔnɩ balʋ na ba goni ba bǝkǝri tɩn dɩ ŋwaanɩ mʋ. Dɩ́ maŋɩ dɩ́ lwarɩ nɩ: «Abraham kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ mʋ, yɩ Wɛ pa o na cɩga kʋ ŋwaanɩ.»
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Wɛ na pɛ o na cɩga DƖ tee nɩ kʋntʋ tɩn, kʋ yɩ maŋa kalʋ o na goni tɩn mʋ na? Awo, kʋ yɩ o ta na wʋ goni maŋa kalʋ tɩn mʋ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Kʋ yɩ kʋ kwaga nɩ mʋ Wɛ pɛ o go sɩ kʋ taa yɩ maana kʋ brɩ nɩ, Wɛ maŋɩ DƖ pa o na cɩga o na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ, kʋ loori o na wʋ́ go tɩn. Kʋntʋ, balʋ maama dɩ na wʋ goni yɩ ba kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ yɩ kʋ pa ba na cɩga DƖ tee nɩ tɩn, ba dɩ yɩ Abraham dwi tiinǝ cɩga cɩga mʋ.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Balʋ maama dɩ na goni yɩ ba kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn yɩ Abraham dwi tiinǝ mʋ, yɩ kʋ nan daɩ ba na goni tɩn yɩranɩ má ŋwaanɩ, kʋ yɩ ba na kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn ŋwaanɩ mʋ, nɩ Abraham dɛɛn na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ kʋ loori o na wʋ́ go maŋa kalʋ tɩn.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kʋ daɩ Abrahamna tɔgɩ Wɛ cullu tɩm tɩn ŋwaanɩ mʋ pɛ Wɛ go DƖ ni dɩ Abraham dɩ o dwi tiinǝ bam. Kʋ nan yɩ Abraham na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ yɩ o na cɩga DƖ tee nɩ tɩn ŋwaanɩ mʋ pɛ Wɛ go ni DƖ wɩ, DƖ wʋ́ pa o ba o taa te lʋgʋ kʋm.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Kʋ nan ya na yɩ balʋ na tɔgɩ cullu tɩm tɩn mʋ wʋ́ ba ba taa te lʋgʋ kʋm, dɩ́ na kɩ dɩ́ wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ te tɩn ya daa ba jɩgɩ kuri, yɩ Wɛ ni-gonim dɩm dɩ ya wʋ́ ji kafɛ mʋ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Wɛ cullu tɩm vɩʋn mʋ paɩ DƖ banɩ zaŋɩ dɩ nɔɔna, ba na cɔgɩ-tɩ tɩn ŋwaanɩ. Cullu nan na tǝrǝ, nɔɔna bá wanɩ ba cɔgɩ-tɩ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Kʋntʋ, dɩ́ lwarɩ nɩ kʋ yɩ Abraham na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn ŋwaanɩ mʋ pɛ Wɛ go ni dɩd-o, sɩ kʋ taa yɩ zaanɩ pɛɛrɩ. Kʋntʋ tɩn, Abraham dwi tiinǝ bam maama wʋ́ sɩɩnɩ ba na wo-laarʋ tɩlʋ Wɛ na goni ni sɩ DƖ pa-ba tɩn. Kʋ daɩ balʋ na tɔgɩ Wɛ cullu tɩm tɩn yɩranɩ mʋ wʋ́ na-tɩ, kʋ yɩ balʋ dɩ na kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ nɩ Abraham dɩ dɛɛn na kɩ te tɩn mʋ. Kʋntʋ ŋwaanɩ dɩbam maama wʋ́ wanɩ dɩ́ bǝŋi Abraham nɩ dɩ́ nabaarʋ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Wɛ dɛɛn tagɩ dɩ Abraham DƖ wɩ: «Amʋ goni a ni sɩ a pa n ji dwi zanzan nabaarʋ mʋ.» Abraham na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn, o sɩɩnɩ o ji dɩ́ nabaarʋ Wɛ yigǝ nɩ. Kʋ yɩ Wɛ dɩntʋ mʋ bi nɔɔna DƖ pa ba yagɩ tʋʋnɩ, yɩ DƖ pa woŋo maama kɩ maŋa kalʋ kʋlʋkʋlʋ ya ta na tǝrǝ tɩn.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Wɛ dɛɛn na tagɩ dɩ Abraham DƖ wɩ o dwi wʋ́ puli tɩn, Abraham ya yǝri Wɛ na wʋ́ kɩ te DƖ kɩ kʋntʋ. Dɩ kʋntʋ dɩ, o ta jɩgɩ tɩɩna lanyɩranɩ, yɩ o kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ. Kʋntʋ ma pa o sɩɩnɩ o ji dwi zanzan nabaarʋ, nɩnɛɛnɩ Wɛ na tagɩ nɩ o dwi dɩm wʋ́ puli te tɩn.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham dɛɛn na gɛ fɩɩn sɩ o yi bɩna bi tɩn, o ma na nɩ o tiini o kwɩn zanzan, o daa bá wanɩ bu o lʋ. O ma na nɩ o kaanɩ Sara dɩ kwɩn zanzan o kɛ lʋra. Dɩ kʋntʋ maama o dɛɛn ta kɩ o wʋ-dɩdʋa mʋ dɩ Wɛ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 O maa ba jɩgɩ bʋbwɛa dɩ Wɛ na goni DƖ ni sɩ DƖ pa-o kʋlʋ tɩn. O na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn, kʋ paɩ o zɩgɩ kǝŋkǝŋ, yɩ kʋ pa Wɛ na zulǝ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 O maa sɩɩnɩ o ye lanyɩranɩ nɩ, Wɛ wʋ́ wanɩ DƖ kɩ kʋlʋ DƖ na goni DƖ ni sɩ DƖ kɩ tɩn.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Kʋ yɩ kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ kʋ pʋpʋnɩ kʋ wɩ: «Wɛ ma pa o na cɩga dɩ o na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ.»
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Kʋ nan na pʋpʋnɩ kʋ wɩ: «Wɛ ma pa o na cɩga» tɩn, kʋ daɩ Abraham yɩranɩ ŋwaanɩ mʋ kʋ pʋpʋnɩ kʋntʋ.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Kʋ pʋpʋnɩ dɩbam dɩ ŋwaanɩ mʋ. Bɛŋwaanɩ Wɛ wʋ́ pa dɩbam dɩ na cɩga DƖ tee nɩ, dɩ dɩ́ na kɩ dɩ́ wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ. Dɩntʋ mʋ bi dɩ́ Yuutu Zezi DƖ pa o yagɩ tʋʋnɩ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Wɛ nan mʋ kɩ Zezi nabiinǝ jɩŋa nɩ DƖ pa o tɩ dɩbam lwarɩm ŋwaanɩ. DƖ ma daarɩ DƖ bi-o DƖ pa o yagɩ tʋʋnɩ o joori o na ŋwɩa, sɩ kʋ pa dɩ́ na cɩga DƖ tee nɩ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.