Romanos 4

Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Á pa dɩ́ nii dɩ́ nabaarʋ Abrahamdɛɛn na yɩ te yɩ o na cɩga Wɛ tee nɩ tɩn.
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Wɛ ya na pɛ-o cɩga o na kɩ kǝm-laarʋ tɩn ŋwaanɩ mʋ, o ya wʋ́ ta jɩgɩ woŋo sɩ o magɩ o nyɔɔnɩ kʋ baŋa nɩ. O nan ba jɩgɩ woŋo sɩ o magɩ o nyɔɔnɩ Wɛ yigǝ nɩ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Wɛ tɔnɔ kʋm nan brɩ dɩbam kʋ wɩ: «Abraham kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ, yɩ Wɛ pa o na cɩga kʋ ŋwaanɩ.»
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Kʋ nan na yɩ nɔɔnʋ na tʋŋɩ tɩtʋŋɩ, o maŋɩ sɩ o joŋi o ŋwɩɩrʋ mʋ o tɩtʋŋɩ dɩm ŋwaanɩ, kʋntʋ nan daɩ pɛɛrɩ mʋ o joŋi.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Kʋ daarɩ nɔɔnʋ wʋlʋ na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ, yɩ o ba tɩɩgɩ kǝm-laarʋ tɩlʋ o na kɩ tɩn, Wɛ wʋ́ pa kʋntʋ tu na cɩga dɩ o na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ. Wɛ mʋ yɩ wʋlʋ na yagɩ nɔn-balwaarʋ lwarɩm DƖ ma cɛ-ba yɩ DƖ pa ba na cɩga DƖ tee nɩ tɩn.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Pɛ Davididɩ maŋɩ o ta kʋntʋ doŋ mʋ. O dɛɛn tagɩ o wɩ, nɔɔnʋ wʋlʋ Wɛ na pɛ o na cɩga yɩ kʋ daɩ o kǝm-laarʋ ŋwaanɩ tɩn yɩ yu-yoŋo tu mʋ.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Davidi maa wɩ:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Nɔɔnʋ wʋlʋ na kɩ lwarɩm
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Davidi na ŋɔɔnɩ wʋpolo taanɩ dɩm kʋntʋ tɩn, o ŋɔɔnɩ balʋ na goni ba bǝkǝritɩn yɩranɩ ŋwaanɩ mʋ na? Aye. O ŋɔɔnɩ balʋ na ba goni ba bǝkǝri tɩn dɩ ŋwaanɩ mʋ. Dɩ́ maŋɩ dɩ́ lwarɩ nɩ: «Abraham kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ mʋ, yɩ Wɛ pa o na cɩga kʋ ŋwaanɩ.»
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Wɛ na pɛ o na cɩga DƖ tee nɩ kʋntʋ tɩn, kʋ yɩ maŋa kalʋ o na goni tɩn mʋ na? Awo, kʋ yɩ o ta na wʋ goni maŋa kalʋ tɩn mʋ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Kʋ yɩ kʋ kwaga nɩ mʋ Wɛ pɛ o go sɩ kʋ taa yɩ maana kʋ brɩ nɩ, Wɛ maŋɩ DƖ pa o na cɩga o na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ, kʋ loori o na wʋ́ go tɩn. Kʋntʋ, balʋ maama dɩ na wʋ goni yɩ ba kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ yɩ kʋ pa ba na cɩga DƖ tee nɩ tɩn, ba dɩ yɩ Abraham dwi tiinǝ cɩga cɩga mʋ.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Balʋ maama dɩ na goni yɩ ba kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn yɩ Abraham dwi tiinǝ mʋ, yɩ kʋ nan daɩ ba na goni tɩn yɩranɩ má ŋwaanɩ, kʋ yɩ ba na kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn ŋwaanɩ mʋ, nɩ Abraham dɛɛn na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ kʋ loori o na wʋ́ go maŋa kalʋ tɩn.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kʋ daɩ Abrahamna tɔgɩ Wɛ cullu tɩm tɩn ŋwaanɩ mʋ pɛ Wɛ go DƖ ni dɩ Abraham dɩ o dwi tiinǝ bam. Kʋ nan yɩ Abraham na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ yɩ o na cɩga DƖ tee nɩ tɩn ŋwaanɩ mʋ pɛ Wɛ go ni DƖ wɩ, DƖ wʋ́ pa o ba o taa te lʋgʋ kʋm.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Kʋ nan ya na yɩ balʋ na tɔgɩ cullu tɩm tɩn mʋ wʋ́ ba ba taa te lʋgʋ kʋm, dɩ́ na kɩ dɩ́ wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ te tɩn ya daa ba jɩgɩ kuri, yɩ Wɛ ni-gonim dɩm dɩ ya wʋ́ ji kafɛ mʋ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Wɛ cullu tɩm vɩʋn mʋ paɩ DƖ banɩ zaŋɩ dɩ nɔɔna, ba na cɔgɩ-tɩ tɩn ŋwaanɩ. Cullu nan na tǝrǝ, nɔɔna bá wanɩ ba cɔgɩ-tɩ.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Kʋntʋ, dɩ́ lwarɩ nɩ kʋ yɩ Abraham na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn ŋwaanɩ mʋ pɛ Wɛ go ni dɩd-o, sɩ kʋ taa yɩ zaanɩ pɛɛrɩ. Kʋntʋ tɩn, Abraham dwi tiinǝ bam maama wʋ́ sɩɩnɩ ba na wo-laarʋ tɩlʋ Wɛ na goni ni sɩ DƖ pa-ba tɩn. Kʋ daɩ balʋ na tɔgɩ Wɛ cullu tɩm tɩn yɩranɩ mʋ wʋ́ na-tɩ, kʋ yɩ balʋ dɩ na kɩ ba wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ nɩ Abraham dɩ dɛɛn na kɩ te tɩn mʋ. Kʋntʋ ŋwaanɩ dɩbam maama wʋ́ wanɩ dɩ́ bǝŋi Abraham nɩ dɩ́ nabaarʋ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Wɛ dɛɛn tagɩ dɩ Abraham DƖ wɩ: «Amʋ goni a ni sɩ a pa n ji dwi zanzan nabaarʋ mʋ.» Abraham na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn, o sɩɩnɩ o ji dɩ́ nabaarʋ Wɛ yigǝ nɩ. Kʋ yɩ Wɛ dɩntʋ mʋ bi nɔɔna DƖ pa ba yagɩ tʋʋnɩ, yɩ DƖ pa woŋo maama kɩ maŋa kalʋ kʋlʋkʋlʋ ya ta na tǝrǝ tɩn.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Wɛ dɛɛn na tagɩ dɩ Abraham DƖ wɩ o dwi wʋ́ puli tɩn, Abraham ya yǝri Wɛ na wʋ́ kɩ te DƖ kɩ kʋntʋ. Dɩ kʋntʋ dɩ, o ta jɩgɩ tɩɩna lanyɩranɩ, yɩ o kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ. Kʋntʋ ma pa o sɩɩnɩ o ji dwi zanzan nabaarʋ, nɩnɛɛnɩ Wɛ na tagɩ nɩ o dwi dɩm wʋ́ puli te tɩn.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Abraham dɛɛn na gɛ fɩɩn sɩ o yi bɩna bi tɩn, o ma na nɩ o tiini o kwɩn zanzan, o daa bá wanɩ bu o lʋ. O ma na nɩ o kaanɩ Sara dɩ kwɩn zanzan o kɛ lʋra. Dɩ kʋntʋ maama o dɛɛn ta kɩ o wʋ-dɩdʋa mʋ dɩ Wɛ.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 O maa ba jɩgɩ bʋbwɛa dɩ Wɛ na goni DƖ ni sɩ DƖ pa-o kʋlʋ tɩn. O na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ Wɛ tɩn, kʋ paɩ o zɩgɩ kǝŋkǝŋ, yɩ kʋ pa Wɛ na zulǝ.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 O maa sɩɩnɩ o ye lanyɩranɩ nɩ, Wɛ wʋ́ wanɩ DƖ kɩ kʋlʋ DƖ na goni DƖ ni sɩ DƖ kɩ tɩn.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Kʋ yɩ kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ kʋ pʋpʋnɩ kʋ wɩ: «Wɛ ma pa o na cɩga dɩ o na kɩ o wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ.»
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Kʋ nan na pʋpʋnɩ kʋ wɩ: «Wɛ ma pa o na cɩga» tɩn, kʋ daɩ Abraham yɩranɩ ŋwaanɩ mʋ kʋ pʋpʋnɩ kʋntʋ.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Kʋ pʋpʋnɩ dɩbam dɩ ŋwaanɩ mʋ. Bɛŋwaanɩ Wɛ wʋ́ pa dɩbam dɩ na cɩga DƖ tee nɩ, dɩ dɩ́ na kɩ dɩ́ wʋ-dɩdʋa dɩ DƖ tɩn ŋwaanɩ. Dɩntʋ mʋ bi dɩ́ Yuutu Zezi DƖ pa o yagɩ tʋʋnɩ.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Wɛ nan mʋ kɩ Zezi nabiinǝ jɩŋa nɩ DƖ pa o tɩ dɩbam lwarɩm ŋwaanɩ. DƖ ma daarɩ DƖ bi-o DƖ pa o yagɩ tʋʋnɩ o joori o na ŋwɩa, sɩ kʋ pa dɩ́ na cɩga DƖ tee nɩ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.