2 Coríntios 12
Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs NAA
1 Kʋ nan fɩn mʋ sɩ a brɩ a tɩtɩ dɩ kʋ na maŋɩ kʋ ba jɩgɩ nyɔɔrɩ dɩ, yɩ a ta wʋ́ ta dɩ́ Yuutu wʋm na pɛ a yi na Wɛ-sɔŋɔ wǝǝnu tɩlʋ na sǝgi tɩn, dɩdaanɩ o na mɛ o cɩga kam o ma vɩɩrɩ-nɩ te tɩn.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 Amʋ nan ye nɔɔnʋ wʋdoŋ, o na yɩ Zezi Krisi nɔɔnʋ. Bɩna fugǝ-yana na kɛ tɩn, Wɛ dɛɛn kwe-o DƖ ja DƖ di DƖ sɔŋɔ. Amʋ nan yǝri kʋ yɩ o yɩra tɩtɩ mʋ naa o joro mʋ. Wɛ nan mʋ ye kʋ na yɩ te tɩn.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Amʋ wʋ́ ta kɩ wʋpolo nɔɔnʋ wʋm kʋntʋ na nɛ kʋlʋ tɩn ŋwaanɩ mʋ. Kʋ na daɩ kʋntʋ a bá sɛ sɩ a brɩ a tɩtɩ, kʋ na daɩ wǝǝnu tɩlʋ na brɩ nɩ a bwǝnǝ tɩn yɩranɩ ŋwaanɩ.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Amʋ ya na bʋŋɩ sɩ a brɩ a tɩtɩ, kʋ bá ta yɩ jwǝrim a na tɛ cɩga tɩn ŋwaanɩ. A nan bá brɩ a tɩtɩ kʋntʋ. A ba lagɩ sɩ nɔɔn-nɔɔnʋ bʋŋɩ kʋlʋ na dwe amʋ tɩn o pa-nɩ, sɩ o laan taa nii a tɩtʋŋa na yɩ te dɩ a ni-taanɩ na yɩ te tɩn.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 Wɛ ba lagɩ sɩ a kɩ kamunni dɩ wo-kɩnkagɩla yalʋ zanzan a na nɛ tɩn. Mʋ kʋ kuri DƖ pɛ cam wʋ a yɩra wʋnɩ, nɩ sabarɩ na zɔ-nɩ te tɩn. Sʋtaanɩ ma tɔgɩ kʋ ŋwaanɩ sɩ dɩ yaarɩ-nɩ, sɩ a daa yɩ wanɩ a kɩ kamunni.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Kuni bɩtɔ mʋ a loori dɩ́ Yuutu wʋm sɩ o lɩ cam dɩm kʋntʋ a yɩra nɩ.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 O maa wʋ sɛ, yɩ o wɩ: «Amʋ zaanɩ dɩm maŋɩ nmʋ. Bɛŋwaanɩ amʋ dam dɩm wʋ́ tiini dɩ tʋŋɩ balʋ na bwǝnǝ tɩn tee nɩ mʋ.»
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ, a na yǝni a bwǝnǝ, naa nɔɔna na jɩgɩ-nɩ ba twɩa, naa cam dɩ bɛɛsɩm dɩ liǝ na jɩgɩ-nɩ, amʋ ta jɩgɩ wʋpolo dɩ kʋntʋ maama Zezi Krisi ŋwaanɩ. Bɛŋwaanɩ, a na yǝni a bwǝnǝ maŋa kalʋ tɩn, kantʋ maŋa nɩ mʋ Zezi pa-nɩ dam.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Amʋ na brɩ a tɩtɩ te tɩn yɩ jwǝrim mʋ, yɩ kʋ yɩ abam fɩfɩʋn ŋwaanɩ mʋ a kɩ kʋntʋ. Kʋ yɩ abam mʋ ya maŋɩ sɩ á brɩ amʋ cɩga kam. Kʋ yɩ cɩga mʋ nɩ amʋ daɩ kʋlʋkʋlʋ. Kʋ nan na yɩ balʋ na paɩ ba yɩ Zezi tɩntʋŋna yɩ ba pa ba dwe maama tɩn, a wʋ muri bantʋ yigǝ nɩ dɩ fɩnfɩɩn dɩ.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Amʋ dɛɛn na wʋ abam tee nɩ tɩn, amʋ tʋŋɩ dɩ pu-dɩa mʋ, yɩ Wɛ kɩ wo-kɩnkagɩla dɩ wǝǝnu tɩlʋ maama na brɩ nɩ amʋ sɩɩnɩ a yɩ Zezi tɩntʋŋnʋ tɩn.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Abam nan bʋŋɩ nɩ a wʋ kɩ abam lanyɩranɩ nɩ a na kɩ Zezi nɔɔna bam je sɩdonnǝ nɩ te tɩn mʋ na? Kʋ nan yɩ cɩga mʋ nɩ a wʋ yaarɩ abam sɩ á pa-nɩ zǝnǝ. Á nan yagɩ kʋntʋ woŋo kʋm á ma cɛ-nɩ.
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Amʋ na ti a yigǝ sɩ a ba abam te lele kʋntʋ tɩn, kʋ laan lagɩ kʋ kɩ kuni bɩtɔ mʋ. Amʋ nan daa ta bá yaarɩ abam sɩ á pa-nɩ zǝnǝ. Kʋ nan daɩ á wǝǝnu naa á sǝbu mʋ a laga, kʋ yɩ á tɩtɩ mʋ. Kʋ yɩ kwǝ mʋ lagɩ wǝǝnu ba tiŋi ba biǝ ŋwaanɩ, sɩ kʋ daɩ biǝ mʋ wʋ́ kɩ kʋntʋ ba pa ba kwǝ. Abam nan nyɩ dɩ amʋ biǝ mʋ te.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ amʋ wʋ́ ta jɩgɩ wʋpolo sɩ a kwe a wǝǝnu maama a cɔgɩ kʋ wǝli dɩ a tɩtɩ yɩra abam ŋwaanɩ. Amʋ na tiini a soe abam te tɩn, kʋ maŋɩ sɩ abam taá ba soe amʋ na?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Abam laan lwarɩ nɩ a dɛɛn ba yaarɩ abam amʋ zǝnǝ ŋwaanɩ. Nɔɔna badaara nan tɛ nɩ, amʋ kɩ swan mʋ a ma joŋi á sǝbiǝ.
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Kʋ nan na yɩ amʋ na tʋŋɩ nɔɔna balʋ maama abam tee nɩ tɩn, a wʋ tɔgɩ ba wʋlʋwʋlʋ ŋwaanɩ a pini abam sǝbu.
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Kʋ na yɩ Titi, a dɛɛn loor-o mʋ sɩ o ba abam te, yɩ a tʋŋɩ dɩ́ ko-bu wʋdoŋ sɩ o tɔgɩ dɩd-o o ba. Titi nan wʋ pini abam kʋlʋkʋlʋ. Abam paɩ sɩ Titi dɩ amʋ wʋbʋŋa daɩ bɩdwɩ mʋ na? Dɩbam nan tɔgɩ cwǝŋǝ dɩdʋa mʋ.
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Abam bʋŋɩ nɩ dɩ́ na ŋɔɔnɩ tɩntʋ maama tɩn, kʋ yɩ abam yigǝ nɩ mʋ dɩ́ ŋɔɔnɩ sɩ dɩ́ ma joŋi dɩ́ tɩtɩ na? Dɩ́ nan na ŋwɩ dɩ Zezi Krisi tɩn, kʋ yɩ Wɛ yigǝ nɩ mʋ dɩ́ ŋɔɔna.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Amʋ nan jɩgɩ liǝ mʋ abam ŋwaanɩ sɩ, a na tu abam te, abam bá ta yɩ nɩ amʋ na lagɩ te tɩn, yɩ kʋʋ́ pa amʋ dɩ bá ta yɩ nɩ abam na lagɩ te tɩn. Amʋ ta maa jɩgɩ liǝ sɩ á wʋ́ ta magɩ kantɔgɔ daanɩ, yɩ á jɩgɩ wʋ-gʋrʋ dɩ ban-zɔŋɔ, yɩ á lagɩ á yɩratʋ zǝnǝ, yɩ á twɩ daanɩ, yɩ á yɩ bɩbarɩ-nyɩna, yɩ á gooni daanɩ, yɩ á kwǝri á kɩ yɔɔ yɔɔ.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Amʋ daa ta jɩgɩ liǝ mʋ dɩ abam sɩ, amʋ na joori a ba á te, amʋ Tu Wɛ wʋ́ pa a na cavɩɩra abam ŋwaanɩ, dɩ abam zanzan na wʋ lǝni á wʋ dɩ lwarɩm dɩlʋ á na maŋɩ á kɩ tɩn. Amʋ na nɛ kʋntʋ, kʋʋ́ pa a wʋ cɔgɩ zanzan dɩ á ta na kɩ wo-digiru dɩ boorim kikiǝ dwi maama yɩ á ba yagɩ tɩn.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.