2 Coríntios 12

Wɛ Tɔnɔ dɩ kasɩm (XSM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kʋ nan fɩn mʋ sɩ a brɩ a tɩtɩ dɩ kʋ na maŋɩ kʋ ba jɩgɩ nyɔɔrɩ dɩ, yɩ a ta wʋ́ ta dɩ́ Yuutu wʋm na pɛ a yi na Wɛ-sɔŋɔ wǝǝnu tɩlʋ na sǝgi tɩn, dɩdaanɩ o na mɛ o cɩga kam o ma vɩɩrɩ-nɩ te tɩn.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Amʋ nan ye nɔɔnʋ wʋdoŋ, o na yɩ Zezi Krisi nɔɔnʋ. Bɩna fugǝ-yana na kɛ tɩn, Wɛ dɛɛn kwe-o DƖ ja DƖ di DƖ sɔŋɔ. Amʋ nan yǝri kʋ yɩ o yɩra tɩtɩ mʋ naa o joro mʋ. Wɛ nan mʋ ye kʋ na yɩ te tɩn.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 — ausente —
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Amʋ wʋ́ ta kɩ wʋpolo nɔɔnʋ wʋm kʋntʋ na nɛ kʋlʋ tɩn ŋwaanɩ mʋ. Kʋ na daɩ kʋntʋ a bá sɛ sɩ a brɩ a tɩtɩ, kʋ na daɩ wǝǝnu tɩlʋ na brɩ nɩ a bwǝnǝ tɩn yɩranɩ ŋwaanɩ.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Amʋ ya na bʋŋɩ sɩ a brɩ a tɩtɩ, kʋ bá ta yɩ jwǝrim a na tɛ cɩga tɩn ŋwaanɩ. A nan bá brɩ a tɩtɩ kʋntʋ. A ba lagɩ sɩ nɔɔn-nɔɔnʋ bʋŋɩ kʋlʋ na dwe amʋ tɩn o pa-nɩ, sɩ o laan taa nii a tɩtʋŋa na yɩ te dɩ a ni-taanɩ na yɩ te tɩn.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Wɛ ba lagɩ sɩ a kɩ kamunni dɩ wo-kɩnkagɩla yalʋ zanzan a na nɛ tɩn. Mʋ kʋ kuri DƖ pɛ cam wʋ a yɩra wʋnɩ, nɩ sabarɩ na zɔ-nɩ te tɩn. Sʋtaanɩ ma tɔgɩ kʋ ŋwaanɩ sɩ dɩ yaarɩ-nɩ, sɩ a daa yɩ wanɩ a kɩ kamunni.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Kuni bɩtɔ mʋ a loori dɩ́ Yuutu wʋm sɩ o lɩ cam dɩm kʋntʋ a yɩra nɩ.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 O maa wʋ sɛ, yɩ o wɩ: «Amʋ zaanɩ dɩm maŋɩ nmʋ. Bɛŋwaanɩ amʋ dam dɩm wʋ́ tiini dɩ tʋŋɩ balʋ na bwǝnǝ tɩn tee nɩ mʋ.»
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ, a na yǝni a bwǝnǝ, naa nɔɔna na jɩgɩ-nɩ ba twɩa, naa cam dɩ bɛɛsɩm dɩ liǝ na jɩgɩ-nɩ, amʋ ta jɩgɩ wʋpolo dɩ kʋntʋ maama Zezi Krisi ŋwaanɩ. Bɛŋwaanɩ, a na yǝni a bwǝnǝ maŋa kalʋ tɩn, kantʋ maŋa nɩ mʋ Zezi pa-nɩ dam.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Amʋ na brɩ a tɩtɩ te tɩn yɩ jwǝrim mʋ, yɩ kʋ yɩ abam fɩfɩʋn ŋwaanɩ mʋ a kɩ kʋntʋ. Kʋ yɩ abam mʋ ya maŋɩ sɩ á brɩ amʋ cɩga kam. Kʋ yɩ cɩga mʋ nɩ amʋ daɩ kʋlʋkʋlʋ. Kʋ nan na yɩ balʋ na paɩ ba yɩ Zezi tɩntʋŋna yɩ ba pa ba dwe maama tɩn, a wʋ muri bantʋ yigǝ nɩ dɩ fɩnfɩɩn dɩ.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Amʋ dɛɛn na wʋ abam tee nɩ tɩn, amʋ tʋŋɩ dɩ pu-dɩa mʋ, yɩ Wɛ kɩ wo-kɩnkagɩla dɩ wǝǝnu tɩlʋ maama na brɩ nɩ amʋ sɩɩnɩ a yɩ Zezi tɩntʋŋnʋ tɩn.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Abam nan bʋŋɩ nɩ a wʋ kɩ abam lanyɩranɩ nɩ a na kɩ Zezi nɔɔna bam je sɩdonnǝ nɩ te tɩn mʋ na? Kʋ nan yɩ cɩga mʋ nɩ a wʋ yaarɩ abam sɩ á pa-nɩ zǝnǝ. Á nan yagɩ kʋntʋ woŋo kʋm á ma cɛ-nɩ.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Amʋ na ti a yigǝ sɩ a ba abam te lele kʋntʋ tɩn, kʋ laan lagɩ kʋ kɩ kuni bɩtɔ mʋ. Amʋ nan daa ta bá yaarɩ abam sɩ á pa-nɩ zǝnǝ. Kʋ nan daɩ á wǝǝnu naa á sǝbu mʋ a laga, kʋ yɩ á tɩtɩ mʋ. Kʋ yɩ kwǝ mʋ lagɩ wǝǝnu ba tiŋi ba biǝ ŋwaanɩ, sɩ kʋ daɩ biǝ mʋ wʋ́ kɩ kʋntʋ ba pa ba kwǝ. Abam nan nyɩ dɩ amʋ biǝ mʋ te.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Kʋntʋ ŋwaanɩ mʋ amʋ wʋ́ ta jɩgɩ wʋpolo sɩ a kwe a wǝǝnu maama a cɔgɩ kʋ wǝli dɩ a tɩtɩ yɩra abam ŋwaanɩ. Amʋ na tiini a soe abam te tɩn, kʋ maŋɩ sɩ abam taá ba soe amʋ na?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Abam laan lwarɩ nɩ a dɛɛn ba yaarɩ abam amʋ zǝnǝ ŋwaanɩ. Nɔɔna badaara nan tɛ nɩ, amʋ kɩ swan mʋ a ma joŋi á sǝbiǝ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Kʋ nan na yɩ amʋ na tʋŋɩ nɔɔna balʋ maama abam tee nɩ tɩn, a wʋ tɔgɩ ba wʋlʋwʋlʋ ŋwaanɩ a pini abam sǝbu.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Kʋ na yɩ Titi, a dɛɛn loor-o mʋ sɩ o ba abam te, yɩ a tʋŋɩ dɩ́ ko-bu wʋdoŋ sɩ o tɔgɩ dɩd-o o ba. Titi nan wʋ pini abam kʋlʋkʋlʋ. Abam paɩ sɩ Titi dɩ amʋ wʋbʋŋa daɩ bɩdwɩ mʋ na? Dɩbam nan tɔgɩ cwǝŋǝ dɩdʋa mʋ.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Abam bʋŋɩ nɩ dɩ́ na ŋɔɔnɩ tɩntʋ maama tɩn, kʋ yɩ abam yigǝ nɩ mʋ dɩ́ ŋɔɔnɩ sɩ dɩ́ ma joŋi dɩ́ tɩtɩ na? Dɩ́ nan na ŋwɩ dɩ Zezi Krisi tɩn, kʋ yɩ Wɛ yigǝ nɩ mʋ dɩ́ ŋɔɔna.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Amʋ nan jɩgɩ liǝ mʋ abam ŋwaanɩ sɩ, a na tu abam te, abam bá ta yɩ nɩ amʋ na lagɩ te tɩn, yɩ kʋʋ́ pa amʋ dɩ bá ta yɩ nɩ abam na lagɩ te tɩn. Amʋ ta maa jɩgɩ liǝ sɩ á wʋ́ ta magɩ kantɔgɔ daanɩ, yɩ á jɩgɩ wʋ-gʋrʋ dɩ ban-zɔŋɔ, yɩ á lagɩ á yɩratʋ zǝnǝ, yɩ á twɩ daanɩ, yɩ á yɩ bɩbarɩ-nyɩna, yɩ á gooni daanɩ, yɩ á kwǝri á kɩ yɔɔ yɔɔ.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Amʋ daa ta jɩgɩ liǝ mʋ dɩ abam sɩ, amʋ na joori a ba á te, amʋ Tu Wɛ wʋ́ pa a na cavɩɩra abam ŋwaanɩ, dɩ abam zanzan na wʋ lǝni á wʋ dɩ lwarɩm dɩlʋ á na maŋɩ á kɩ tɩn. Amʋ na nɛ kʋntʋ, kʋʋ́ pa a wʋ cɔgɩ zanzan dɩ á ta na kɩ wo-digiru dɩ boorim kikiǝ dwi maama yɩ á ba yagɩ tɩn.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.