Romanos 4
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs BKJ
1 Miki kalomi ŋgere ŋana maka Juda ŋgu timbuma Abraham parina kâ.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Ambo Abraham ne vetâŋa ara pinde siveta i ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao, ande i ma ikura tu ipasuka tamwata tini. Andeta i ŋandai ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ nzâla ŋinde ŋga. Mine kala ikura tu ipasuka tamwata tini lâ Maro Kindeni nao, ande tia.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Ŋana tu Maro Kindeni kawa ŋgua ikeno lâ pepa tini mine tu, “Abraham kalo tawana Maro Kindeni, aku ne kalo-tawana ŋinde iveta i ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ambo tamâta toŋge uru iveta wurâta ku ikai mbumbu ŋana, ande kinda ŋandai taporo tu mbumbu ŋinde nde wisi-ara ne kelekele ŋga. Ŋinde nde tamâta ŋinde ne kulu ŋana ne wurâta kâ.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Aŋga tamâta ea kalo tawana tu Maro Kindeni uru ivetanzi kiesaka tamwatanzi sipâŋga ilonzi mbâra-mbâra, kala isama tu i tamwata ne vetâŋa ara ma ivila i tia, ande tamâta ŋinde ne kalo-tawana ŋinde nâ iveta i ipâŋga ilo mbâra-mbâra.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Aku Daviti kala iporo ŋgua kaŋa taituni mine. Iporo ŋgua ŋana ndekâŋa ŋinde uru ipâŋga panzi tamâta ŋinde Maro Kindeni ivetanzi sipâŋga ilonzi mbâra-mbâra, kinzi ŋinde sisama tu nenzi vetâŋa ara ikura tu ivilanzi tia.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Daviti ne ŋgua ikeno mine tu,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ambo Maro Ŋalae ipatea tu i ma kalo ŋgere kilo tia ŋana tamâta toŋge ne kiesaka kâ, ande tamâta ŋinde ikura tu indeka ŋalae.”
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Tiambo miki ilomi tu ndekâŋa ŋinde ma ipâŋga panzi tamâta pinde nâ, kinzi ŋinde muŋga sikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tininzi, a? Mine tia. Ndekâŋa ndainani nâ ma ipâŋga panzi tamâta pinde tona, kinzi ŋinde ŋandai sikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tininzi. Muŋga nâ naŋa atula Maro Kindeni kawa ŋgua pwataki pami mine tu, “Abraham kalo tawana Maro Kindeni, aku ne kalo-tawana ŋinde iveta i ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao.”
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ayo, miki kalomi ŋgere sondo ŋana Abraham ŋga. Tiambo ikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tini muŋga lâ, ŋineŋga ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao, tiya? Naŋa aporo tu lâ zo ŋinde i ikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tini tia yo, ande Maro Kindeni iveta i ipâŋga ilo mbâra-mbâra.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Lâ zo ŋinde i kalo tawana Maro Kindeni, aku ne kalo-tawana ŋinde iveta i ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao. Aku imo lee ku muli, ŋineŋga ikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tini, aku mâsi ŋinde itula pwataki tu i ne kalo-tawana nâ iveta i ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ. Mine kala tamâta ea kinzi ŋandai sikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tininzi, ambo nenzi kalo-tawana ivetanzi sipâŋga ilonzi mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao, ande kinzi tamâta ŋinde rârâni sipâŋga sitogo Abraham ne vâsa mao mine.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Aku Juda tamâta pinde kala simo Abraham ne vâsa mao tona. Andeta karae-veŋa ne mâsi simbo nâ ŋandai ivetanzi sipâŋga i ne vâsa mao ŋga. Kinzi sio nenzi kalo-tawana ilâ pa Maro Kindeni, ikura Abraham muŋga iveta mine, lâ zo ŋinde ikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tini tia yo. Aku nenzi kalo-tawana ŋinde tona ivetanzi sipâŋga Abraham ne vâsa mao.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Muŋgani, Maro Kindeni ipa ŋgua kuku Abraham tavanzi i ne vâsa tu i ma tâno ndoni ilanzi. Tiambo Abraham muŋga ipono muli pa ŋgua tukuŋa pinde, aku ŋana duvi ŋinde kâ Maro Kindeni iveta ŋgua pâŋa ŋinde kuku i, tiya? Mine tia. Abraham kalo tawana Maro Kindeni nâ, aku ne kalo-tawana ŋinde iveta i ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao. Aku ŋana duvi ŋinde kâ Maro Kindeni iveta ŋgua pâŋa kuku Abraham.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Miki kalomi ŋgere sondo ŋga. Kinzi tamâta pinde uru sipono muli pa Mose ne ŋgua tukuŋa. Ambo Maro Kindeni ne ŋgua pâŋa ikeno panzi tamâta ŋinde simbonzi nâ, ande kinda nenda kalo-tawana ma ipâŋga kelekele kaa nâ, aku Maro Kindeni ne ŋgua pâŋa ma kanaŋo tia tona. Andeta tia.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Kinda tasama tu ŋgua tukuŋa ikeno. Mine kala Maro Kindeni ne wisi-nâna ilâ panzi tamâta ea sipu ŋgua tukuŋa ŋinde ututu. Ambo ŋgua tukuŋa ikeno tia, ande tamâta toŋge ma ikura tu ipu ŋgua tukuŋa ututu, ande tia.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Maro Kindeni iveta ŋgua pâŋa kuku Abraham ŋana duvi taitu ŋine kâ; Abraham kalo tawana i. Mine kala Maro Kindeni ne wisi-wisi ikai nzâla piti panzi Abraham ne vâsa rârâni, ŋana Maro Kindeni ma iveta kie ara panzi, ikura i ne ŋgua pâŋa mine. Kalo-tawana tamâta ea kinzi sipono muli pa ŋgua tukuŋa, ande kinzi ŋinde simo Abraham ne vâsa. Andeta kinzi nâ tia; kinda tamâta pinde kalonda tawana Maro Kindeni, itogo Abraham muŋga kalo tawana mine, aku kinda kala tamo Abraham ne vâsa tona. Abraham imo kinda kalo-tawana tamâta rârâni timbunda,
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 ŋana tu Maro Kindeni muŋga iporo ŋgua pa Abraham ikeno lâ pepa tini mine tu, “Naŋa aveta noko kupâŋga kinzi tamâta ŋgu rârâ timbunzi.” Lâ Maro Kindeni nao, Abraham imo itogo kinda rârâni timbunda. Abraham kalo tawana Maro Kindeni, ina kala via ilanzi mateŋa tamâta wa iporo ŋgua ku iveta kelekele muŋga simo tia ŋinde tu simâ sipâŋga wa.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Muŋgani Maro Kindeni iporo ipa ŋgua kuku Abraham mine tu, “Noko ne vâsa kinzi ma sipâŋga kambwaŋenzi ŋalae ndo”. Lâ zo ŋinde, Abraham izizâla ndo tu Maro Kindeni ma iveta ŋgua pâŋa ŋinde ipâŋga kanaŋo mâsi mana. Andeta i kalo tawana nâ, aku imo io tini pa Maro Kindeni tu ma iveta ikura i ne ŋgua pâŋa ŋinde. Mine kala Abraham ipâŋga “kinzi tamâta ŋgu rârâ timbunzi”.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Lâ zo ŋinde, Abraham ne mbwera ipâŋga ikura mbwera tamâta ŋalae taitu (100) mine, aku i karae nde mbarakuku lâ. Aku isama tu i kaiwa Sara ikura ŋana ipagugua lâlu kâ, ande tia. Taitu i ne kalo-tawana ikeno kaika ndo.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 I ne kalo-tawana imbe tia. Aku i ilo rua-rua ŋana Maro Kindeni ne ŋgua pâŋa kâ, ande tia ndo. I ne kalo-tawana ipu tini kaika pa i ilo kalo, ande kala imo ipanea Maro Kindeni ŋa isuka kâki.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 I ne kalo-tawana ikeno kaika mine tu, “Mao nâ, Maro Kindeni ikura tu iveta vetâŋa ndia rârâni muŋga ipa ŋgua tu ma iveta.”
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Mine nde Abraham ne kalo-tawana ŋinde iveta i “ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao.”
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Mao nâ, ŋgua ikeno mine tu, “i ne kalo-tawana iveta i ipâŋga ilo mbâra-mbâra”. Andeta ŋgua ŋinde ŋandai iyoke Abraham simbo nâ ŋga.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Ŋgua ŋinde iyoke kinda tona, kinda tamâta ŋine kalonda tawana Maro Kindeni, inani muŋga ipaŋo nenda Maro Ŋalae lâ mateŋa nianzi imo via kilo. Kinda nenda kalo-tawana ŋinde iveta kinda tapâŋga ilonda mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Kinda taveta kiesaka, aku ŋana duvi ŋinde kâ Maro Kindeni isâu panzi kazâŋa tamâta tu ma sipu Yesu pâta imâte kâ. Andeta Maro Kindeni ilo tu kinda ma tamo ilonda mbâra-mbâra. Mine kala ipaŋo Yesu lâ mateŋa nianzi imo via kilo.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.