Marcos 9
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT
1 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Naŋa aporo mao nâ pami. Miki pinde kala kamo ŋai ma kamâte tia yo yo, ande ma kamora Maro Kindeni ikai maro panzi tamâta lâ tâno kulu tava walo ŋalae.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Kari lima kanaŋo taitu ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ikainzi Petero, ŋga Yamesi, ŋga Yoane, aku sikâki silâ tuu ŋalae toŋge kulu. Aku kinzi ŋapa simbonzi nâ simo ndaina. Ŋineŋga kinzi simora Yesu tini pasinala, aku ipâŋga kie toŋge.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Aku i ne pasawaŋa tini sinala nia, aku pâne ndo. Tamâta toŋge lâ tâno kulu ikura tu iveta pasawaŋa pâne mine tia.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ŋineŋga Ilia ku Mose rua simâ sipâŋga, aku kinzi pâri-tamâta matanzi ilâ simoranzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa rua ŋinde siporo kuku Yesu.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Petero imora mâsi ŋinde, ku ipai Yesu tu, “Pananâŋa, kinda tamo ŋaina, aku ŋine nde ara ndo. Maka iloma tu ma kapa pâla ŋato; noko ne toŋge, aŋga Mose ne toŋge, aŋga Ilia ne toŋge.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Kinzi pâri-tamâta nde siruru pâta lâ, kala Petero ilo iroto ŋgua kala ikai iporo nâ.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Andeta take-take ŋalae toŋge ipâŋga ku ituranzi lâ. Aku sarawâŋa toŋge iyoka pa take-take ilo imâ mine tu, “Naŋa natuŋgu ara kala ŋine. Naŋa tiniŋgu mwasa papa i. Miki ma katambira taŋami pa i ne ŋgua.”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Aku walele nâ matanzi ilâ wa imâ wa, andeta simora tamâta toŋge tia. Yesu simbo nâ imo kunzi.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Kinzi sipile tuu, aku soka sindue yo, ŋineŋga Yesu indi kaika panzi tu, “Miki ma katapâri pa tamâta toŋge ŋana mâsi kala muŋga nâ kamora ŋinde ndimo. Andeta muli ŋga, lâ zo ŋinde naŋa Tamâta Natu ma amandi lâ mateŋa nianzi amo viâŋgu kilo, ŋineŋga katapâri panzi tamâta.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Aku kinzi sikai ŋgua ŋine kaika. Andeta sipakasoŋa warakanzi tu, “Ŋgua ŋine iporo tu ma imandi imo via kilo, ande ŋinde nde duvi mana.”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Mine kala sikasoŋa i tu, “Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ uru situla Ilia parina tu i ma imâ muŋga lâ, ŋineŋga Kirisi ma imâ. Ŋinde nde duvi mana.”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Ande Yesu ipainzi tu, “Ŋgua ŋinde nde mao nâ; Ilia imâ muŋga ŋana iveta kelekele rârâni sondo. Mine nde mana mana ŋga kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta siŋgere ŋgua ikeno lâ pepa tini tu naŋa Tamâta Natu ma akai nâna ŋalae, aku tamâta ma siveta kenzi sakamao pana, a?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Taitu kala ŋine naŋa apaimi tu Ilia nde imâ ipâŋga lâ, aku mâsi sakamao rârâni kinzi situ siveta papa i, ande siveta lâ, ikura ŋgua ŋinde kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa siŋgere ikeno lâ.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta ŋato ŋinde ku sindue silâ lee sipâŋga panzi nawalanzi pâri-tamâta, ande simora tu tamâta ŋgu ŋalae nde sipasau simo kunzi. Aku kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ pinde nde simo sipawa ŋgua kunzi.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Kinzi tamâta rârâni simora tu Yesu ŋga imâ lâ, aku walele nâ ilonzi igagatinzi ku simandi sipalilu simâ papa.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Aku Yesu ikasoŋanzi tu, “Miki kapawa ŋgua mana kunzi.”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Aku tamâta toŋge iporo taulo tu, “Pananâŋa, naŋa natuŋgu tamâne toŋge koroani saka isae i kawa ku ipagagara lâ, kala naŋa akai amâ pa noko.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Ikura zo rârâ koroani saka ŋinde ikai i kaika, aku itambira indue tâno kulu. Aku kawa maka ipâŋga ku niŋo giri lâ, ku tini kaika nâ. Aku naŋa ano panzi noko ne pâri-tamâta tu ma sisoki koroani saka piti, andeta sikura tia.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Yesu iloŋo ŋgua ŋinde ku iporo tu, “Opopo, miki kalomi tawana tia ndo! Naŋa ma amo ku miki ikura zo ŋapia kilo, a? Aŋga miki nemi ilo-kalo soki-soki ma iveta naŋa iloŋgu malia ikura zo ŋapia kilo, a? Kakai lâlu kamâ pana!”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Aku kinzi sikai lâlu ŋinde simâ papa. Andeta koroani saka imora Yesu, ku irurua lâlu yâti taulo. Mine kala lâlu pata ndue tâno kulu ku pulia mbwaliu mbwaliu, aku kawa maka ipâŋga.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Ŋineŋga Yesu ikasoŋa tama tu, “I imo mine ikura zo ŋapia.” Ande iporo tu, “Muŋgani, i kiri-mwata yo, ande koroani saka ipagagara i.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Aku zo rârâ koroani saka ŋinde itambira i lâ yââ kulu wa lââ ilo wa, itu ma ipu pâta imâte. Ambo noko pwura tu kuvilama, ande kalo sukâŋa ŋanama ku kuvilama.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Andeta Yesu ipai tu, “Ŋana sâ kâ ŋga noko kuporo tu, ‘Ambo noko pwura’, a? Ambo tamâta toŋge kalo tawana naŋa, ande vetâŋa ndia i ilo tu Maro Kindeni ma iveta papa, ande Maro Kindeni ikura tu iveta vetâŋa ŋinde rârâni.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Aku walele nâ lâlu ŋinde tama isarâwa tu, “Naŋa kaloŋgu tawana, ambo taitu naneŋgu kalo-tawana nde peko mwata nâ. Kuvila naŋa!”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Yesu imoranzi tamâta ŋgu ŋalae tina sipalilu simâ. Mine kala imbita koroani saka ipai tu, “Noko koroani saka ŋana kuveta kawa wa taŋa pasâsâe, naŋa aporo kaika pano tu kupile lâlu ŋine kulâ, aku kutaulo kumâ papa i kilo ndimo!”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Aku koroani saka ŋinde itara sakamao ku irurua lâlu yâti taulo, ŋineŋga ipile i ilâ. Aku lâlu imo itogo mateŋa mine, kala tamâta rârâ siporo tu, “Opopo, imâte lâ.”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Andeta Yesu ikai i mbau ku igagati imandi sânda lâ, ku imandi.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Ŋineŋga Yesu ilâ luma ilo, aku ne pâri-tamâta simbonzi nâ simâ papa ku sikasoŋa tu, “Muŋga maka katogo tu kasoki koroani saka ŋinde piti, andeta kurama tia. Ŋinde nde duvi mana.”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Ande Yesu ipainzi tu, “Noŋa nâ ma ikura tu isoki koroani saka mine piti. Nzâla toŋge ikeno tia.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Kinzi sipile lawea ŋinde ku soka silâ sipâŋga Galilaya tâno ŋgini. Aku Yesu tini pwâka tu kinzi tamâta ma sisama tu i imo ŋinde,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 ŋana tu iveta wurâta ŋana ipanananzi ne pâri-tamâta. Aku ipainzi tu, “Kinzi ma sio naŋa Tamâta Natu lâ tamâta pinde mbaunzi ilo, aku ma sipu naŋa pâta amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Andeta kinzi sisama ŋgua ŋine duvi kilala tia, aku siruru tu sikasoŋa Yesu tu ma itula ŋine pwataki panzi.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Kinzi soka silâ lee sipâŋga Kaperneam lawea, aku silâ luma ilo. Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi ne pâri-tamâta mine tu, “Lâ nzâla, ande miki kapawa ŋgua mana.”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Andeta kinzi kawanzi buu nâ, mainzi, ŋana tu lâ nzâla kinzi sipawa ŋgua tu ea imo mbâna-mbâna panzi.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Mine kala Yesu isaŋona ku isarawanzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua tu simâ, aku ipainzi tu, “Ambo tamâta toŋge itu imo mbâna-mbâna, ande nzâla ikeno mine; i ma imo tamâta rârâni kalonzi, itogo nenzi kuleŋa tamâta mine.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Iporo mine lâ, ŋineŋga ikai lâlu toŋge ku iŋgunu imandi ŋgininzi. Ŋineŋga ikai lâlu kâki isaŋona i kie kulu, ku ipainzi tu,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Ambo tamâta toŋge kalo tawana naŋa kala iveta kie ara pa lâlu mota toŋge itogo lâlu ŋai, ande i ma iveta kie ara pa naŋa tava. Aŋga tamâta ea iveta kie ara pa naŋa, ande iveta kie ara pa naŋa nâ tia; iveta kie ara pa Maro Kindeni tona, ina isupwa naŋa kala amâ.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Ŋineŋga Yoane ipai Yesu tu, “Pananâŋa, maka muŋga kamora tamâta toŋge ikai wurâta ŋana ipatu noko ŋa ku isokinzi koroani saka piti lâ tamâta ilonzi. Andeta i ŋandai kinda nawalânda ŋga. Mine kala maka kandi kaika papa tu ma iveta mine kilo ndimo.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Andeta Yesu ipainzi tu, “Miki ma kandi kaika pa tamâta ŋinde ndimo. Kalomi ŋgere sondo ŋga; ambo tamâta toŋge ipatu naŋa ŋâŋgu ku iveta mâsi kaika, ande i ma ikura tu iporo isowe ŋgua sakamao lâ naŋa tiniŋgu walele, ande tia.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Ŋana tu tamâta ea ikai kazâŋa pa kinda tia, ande tamâta ŋinde nde kinda nenda mete.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Naŋa aporo mao nâ pami; ambo tamâta toŋge isama tu miki kapono muli pa naŋa, kala ilo patea tu ma iveta kie ara pami kala iliŋi lââ lâ kâmba ilo ilami, ande muli Maro Kindeni ma kulu ilua tamâta ŋinde.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 “Ambo tamâta toŋge ma iyaula i tini pinde ne kalo-tawana kala ipu muli pa naŋa, ande ŋinde nde mâsi sakamao ndo. Ara ŋana kinzi nia ndoyo ma sipa mira ŋalae toŋge lâ tamâta ŋinde ŋandola tâ ku ma sitambira indue tâi geza-geza ilo mbo inu tâi mbo imâte tâ. Ŋana tu ambo kinzi muŋga siveta mine, ande i ma ikura tu iyaula i tini pinde ne kalo-tawana, ande ma tia.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Ambo noko mbalau toŋge ilaŋeno kala kuveta kiesaka, ande ara ŋana noko ma kutoto ŋinde piti lâ. Ambo noko mbalau taitu nâ, ande ŋinde nde ara koŋa tia; andeta muli noko ma kumo via ku kumo nâ. Taitu kuloŋo ŋga; ambo noko mbalau rua, andeta muli Maro Kindeni ma itambirano kulâ yââ ŋalae ne mbââ ilo, ande ŋinde nde ara tia ndo kanaŋo. Sâ toŋge ikura tu ipupu yââ ŋinde ne mela-mela, ande tia. [
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Lâ nia ŋinde nde mwâta-mwâta simo tininzi sikanzi, andeta simâte tia. Aŋga yââ ŋinde ma marumbu tia ndo.]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Aku mine nâ, ambo noko kie ilaŋeno kala kuveta kiesaka, ande ara ŋana noko ma kutoto ŋinde piti lâ. Ambo noko kie taitu nâ, ande ŋinde nde ara koŋa tia; andeta muli noko ma kumo via ku kumo nâ. Taitu kuloŋo ŋga; ambo noko kie rua, andeta muli Maro Kindeni ma itambirano kulâ yââ ŋalae ne mbââ ilo, ande ŋinde nde ara tia ndo kanaŋo. [
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Lâ nia ŋinde nde mwâta-mwâta simo tininzi sikanzi, andeta simâte tia. Aŋga yââ ŋinde ma marumbu tia ndo.]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Aku mine nâ, ambo noko mata ilaŋeno kala kuveta kiesaka, ande ara ŋana noko ma kupasiki mata ŋinde piti kutambira lâ. Ambo noko mata taitu nâ, ande ŋinde nde ara koŋa tia; andeta muli noko ma kumo via ku kumo nâ. Taitu kuloŋo ŋga; ambo noko mata rua, andeta muli Maro Kindeni ma itambirano kulâ yââ ŋalae ne mbââ ilo, ande ŋinde nde ara tia ndo kanaŋo.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Lâ nia ŋinde nde mwâta-mwâta simo tininzi sikanzi, andeta simâte tia. Aŋga yââ ŋinde ma marumbu tia ndo.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Ŋana tu yââ ma ilâ panzi tamâta rârâni, itogo tâi kinda uru taliŋi lâ kâpwa kulu mwasina.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Tâi nde kelekele ara. Andeta kalomi ŋgere sondo ŋga; ambo tâi ne makisa marumbu lâ, ande vetâŋa toŋge ikeno ŋana tamâta ma siveta ne makisa ipâŋga kilo, ande tia. Ara ŋana tâi ma ikeno ŋginimi, aku ara ŋana miki ma kamo ilomi kalomi taitu kunzi nimi-nambwe.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.