Marcos 9
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NAA
1 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Naŋa aporo mao nâ pami. Miki pinde kala kamo ŋai ma kamâte tia yo yo, ande ma kamora Maro Kindeni ikai maro panzi tamâta lâ tâno kulu tava walo ŋalae.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Kari lima kanaŋo taitu ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ikainzi Petero, ŋga Yamesi, ŋga Yoane, aku sikâki silâ tuu ŋalae toŋge kulu. Aku kinzi ŋapa simbonzi nâ simo ndaina. Ŋineŋga kinzi simora Yesu tini pasinala, aku ipâŋga kie toŋge.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Aku i ne pasawaŋa tini sinala nia, aku pâne ndo. Tamâta toŋge lâ tâno kulu ikura tu iveta pasawaŋa pâne mine tia.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Ŋineŋga Ilia ku Mose rua simâ sipâŋga, aku kinzi pâri-tamâta matanzi ilâ simoranzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa rua ŋinde siporo kuku Yesu.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Petero imora mâsi ŋinde, ku ipai Yesu tu, “Pananâŋa, kinda tamo ŋaina, aku ŋine nde ara ndo. Maka iloma tu ma kapa pâla ŋato; noko ne toŋge, aŋga Mose ne toŋge, aŋga Ilia ne toŋge.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Kinzi pâri-tamâta nde siruru pâta lâ, kala Petero ilo iroto ŋgua kala ikai iporo nâ.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Andeta take-take ŋalae toŋge ipâŋga ku ituranzi lâ. Aku sarawâŋa toŋge iyoka pa take-take ilo imâ mine tu, “Naŋa natuŋgu ara kala ŋine. Naŋa tiniŋgu mwasa papa i. Miki ma katambira taŋami pa i ne ŋgua.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Aku walele nâ matanzi ilâ wa imâ wa, andeta simora tamâta toŋge tia. Yesu simbo nâ imo kunzi.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Kinzi sipile tuu, aku soka sindue yo, ŋineŋga Yesu indi kaika panzi tu, “Miki ma katapâri pa tamâta toŋge ŋana mâsi kala muŋga nâ kamora ŋinde ndimo. Andeta muli ŋga, lâ zo ŋinde naŋa Tamâta Natu ma amandi lâ mateŋa nianzi amo viâŋgu kilo, ŋineŋga katapâri panzi tamâta.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Aku kinzi sikai ŋgua ŋine kaika. Andeta sipakasoŋa warakanzi tu, “Ŋgua ŋine iporo tu ma imandi imo via kilo, ande ŋinde nde duvi mana.”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Mine kala sikasoŋa i tu, “Kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ uru situla Ilia parina tu i ma imâ muŋga lâ, ŋineŋga Kirisi ma imâ. Ŋinde nde duvi mana.”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ande Yesu ipainzi tu, “Ŋgua ŋinde nde mao nâ; Ilia imâ muŋga ŋana iveta kelekele rârâni sondo. Mine nde mana mana ŋga kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta siŋgere ŋgua ikeno lâ pepa tini tu naŋa Tamâta Natu ma akai nâna ŋalae, aku tamâta ma siveta kenzi sakamao pana, a?
12 Jesus respondeu:
13 Taitu kala ŋine naŋa apaimi tu Ilia nde imâ ipâŋga lâ, aku mâsi sakamao rârâni kinzi situ siveta papa i, ande siveta lâ, ikura ŋgua ŋinde kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa siŋgere ikeno lâ.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta ŋato ŋinde ku sindue silâ lee sipâŋga panzi nawalanzi pâri-tamâta, ande simora tu tamâta ŋgu ŋalae nde sipasau simo kunzi. Aku kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ pinde nde simo sipawa ŋgua kunzi.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Kinzi tamâta rârâni simora tu Yesu ŋga imâ lâ, aku walele nâ ilonzi igagatinzi ku simandi sipalilu simâ papa.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Aku Yesu ikasoŋanzi tu, “Miki kapawa ŋgua mana kunzi.”
16 Então Jesus perguntou:
17 Aku tamâta toŋge iporo taulo tu, “Pananâŋa, naŋa natuŋgu tamâne toŋge koroani saka isae i kawa ku ipagagara lâ, kala naŋa akai amâ pa noko.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Ikura zo rârâ koroani saka ŋinde ikai i kaika, aku itambira indue tâno kulu. Aku kawa maka ipâŋga ku niŋo giri lâ, ku tini kaika nâ. Aku naŋa ano panzi noko ne pâri-tamâta tu ma sisoki koroani saka piti, andeta sikura tia.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Yesu iloŋo ŋgua ŋinde ku iporo tu, “Opopo, miki kalomi tawana tia ndo! Naŋa ma amo ku miki ikura zo ŋapia kilo, a? Aŋga miki nemi ilo-kalo soki-soki ma iveta naŋa iloŋgu malia ikura zo ŋapia kilo, a? Kakai lâlu kamâ pana!”
19 Então Jesus exclamou:
20 Aku kinzi sikai lâlu ŋinde simâ papa. Andeta koroani saka imora Yesu, ku irurua lâlu yâti taulo. Mine kala lâlu pata ndue tâno kulu ku pulia mbwaliu mbwaliu, aku kawa maka ipâŋga.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Ŋineŋga Yesu ikasoŋa tama tu, “I imo mine ikura zo ŋapia.” Ande iporo tu, “Muŋgani, i kiri-mwata yo, ande koroani saka ipagagara i.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Aku zo rârâ koroani saka ŋinde itambira i lâ yââ kulu wa lââ ilo wa, itu ma ipu pâta imâte. Ambo noko pwura tu kuvilama, ande kalo sukâŋa ŋanama ku kuvilama.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Andeta Yesu ipai tu, “Ŋana sâ kâ ŋga noko kuporo tu, ‘Ambo noko pwura’, a? Ambo tamâta toŋge kalo tawana naŋa, ande vetâŋa ndia i ilo tu Maro Kindeni ma iveta papa, ande Maro Kindeni ikura tu iveta vetâŋa ŋinde rârâni.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Aku walele nâ lâlu ŋinde tama isarâwa tu, “Naŋa kaloŋgu tawana, ambo taitu naneŋgu kalo-tawana nde peko mwata nâ. Kuvila naŋa!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Yesu imoranzi tamâta ŋgu ŋalae tina sipalilu simâ. Mine kala imbita koroani saka ipai tu, “Noko koroani saka ŋana kuveta kawa wa taŋa pasâsâe, naŋa aporo kaika pano tu kupile lâlu ŋine kulâ, aku kutaulo kumâ papa i kilo ndimo!”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Aku koroani saka ŋinde itara sakamao ku irurua lâlu yâti taulo, ŋineŋga ipile i ilâ. Aku lâlu imo itogo mateŋa mine, kala tamâta rârâ siporo tu, “Opopo, imâte lâ.”
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Andeta Yesu ikai i mbau ku igagati imandi sânda lâ, ku imandi.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Ŋineŋga Yesu ilâ luma ilo, aku ne pâri-tamâta simbonzi nâ simâ papa ku sikasoŋa tu, “Muŋga maka katogo tu kasoki koroani saka ŋinde piti, andeta kurama tia. Ŋinde nde duvi mana.”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Ande Yesu ipainzi tu, “Noŋa nâ ma ikura tu isoki koroani saka mine piti. Nzâla toŋge ikeno tia.”
29 Jesus respondeu:
30 Kinzi sipile lawea ŋinde ku soka silâ sipâŋga Galilaya tâno ŋgini. Aku Yesu tini pwâka tu kinzi tamâta ma sisama tu i imo ŋinde,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 ŋana tu iveta wurâta ŋana ipanananzi ne pâri-tamâta. Aku ipainzi tu, “Kinzi ma sio naŋa Tamâta Natu lâ tamâta pinde mbaunzi ilo, aku ma sipu naŋa pâta amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Andeta kinzi sisama ŋgua ŋine duvi kilala tia, aku siruru tu sikasoŋa Yesu tu ma itula ŋine pwataki panzi.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Kinzi soka silâ lee sipâŋga Kaperneam lawea, aku silâ luma ilo. Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi ne pâri-tamâta mine tu, “Lâ nzâla, ande miki kapawa ŋgua mana.”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Andeta kinzi kawanzi buu nâ, mainzi, ŋana tu lâ nzâla kinzi sipawa ŋgua tu ea imo mbâna-mbâna panzi.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Mine kala Yesu isaŋona ku isarawanzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua tu simâ, aku ipainzi tu, “Ambo tamâta toŋge itu imo mbâna-mbâna, ande nzâla ikeno mine; i ma imo tamâta rârâni kalonzi, itogo nenzi kuleŋa tamâta mine.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Iporo mine lâ, ŋineŋga ikai lâlu toŋge ku iŋgunu imandi ŋgininzi. Ŋineŋga ikai lâlu kâki isaŋona i kie kulu, ku ipainzi tu,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ambo tamâta toŋge kalo tawana naŋa kala iveta kie ara pa lâlu mota toŋge itogo lâlu ŋai, ande i ma iveta kie ara pa naŋa tava. Aŋga tamâta ea iveta kie ara pa naŋa, ande iveta kie ara pa naŋa nâ tia; iveta kie ara pa Maro Kindeni tona, ina isupwa naŋa kala amâ.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ŋineŋga Yoane ipai Yesu tu, “Pananâŋa, maka muŋga kamora tamâta toŋge ikai wurâta ŋana ipatu noko ŋa ku isokinzi koroani saka piti lâ tamâta ilonzi. Andeta i ŋandai kinda nawalânda ŋga. Mine kala maka kandi kaika papa tu ma iveta mine kilo ndimo.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Andeta Yesu ipainzi tu, “Miki ma kandi kaika pa tamâta ŋinde ndimo. Kalomi ŋgere sondo ŋga; ambo tamâta toŋge ipatu naŋa ŋâŋgu ku iveta mâsi kaika, ande i ma ikura tu iporo isowe ŋgua sakamao lâ naŋa tiniŋgu walele, ande tia.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Ŋana tu tamâta ea ikai kazâŋa pa kinda tia, ande tamâta ŋinde nde kinda nenda mete.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Naŋa aporo mao nâ pami; ambo tamâta toŋge isama tu miki kapono muli pa naŋa, kala ilo patea tu ma iveta kie ara pami kala iliŋi lââ lâ kâmba ilo ilami, ande muli Maro Kindeni ma kulu ilua tamâta ŋinde.”
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 “Ambo tamâta toŋge ma iyaula i tini pinde ne kalo-tawana kala ipu muli pa naŋa, ande ŋinde nde mâsi sakamao ndo. Ara ŋana kinzi nia ndoyo ma sipa mira ŋalae toŋge lâ tamâta ŋinde ŋandola tâ ku ma sitambira indue tâi geza-geza ilo mbo inu tâi mbo imâte tâ. Ŋana tu ambo kinzi muŋga siveta mine, ande i ma ikura tu iyaula i tini pinde ne kalo-tawana, ande ma tia.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Ambo noko mbalau toŋge ilaŋeno kala kuveta kiesaka, ande ara ŋana noko ma kutoto ŋinde piti lâ. Ambo noko mbalau taitu nâ, ande ŋinde nde ara koŋa tia; andeta muli noko ma kumo via ku kumo nâ. Taitu kuloŋo ŋga; ambo noko mbalau rua, andeta muli Maro Kindeni ma itambirano kulâ yââ ŋalae ne mbââ ilo, ande ŋinde nde ara tia ndo kanaŋo. Sâ toŋge ikura tu ipupu yââ ŋinde ne mela-mela, ande tia. [
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 Lâ nia ŋinde nde mwâta-mwâta simo tininzi sikanzi, andeta simâte tia. Aŋga yââ ŋinde ma marumbu tia ndo.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Aku mine nâ, ambo noko kie ilaŋeno kala kuveta kiesaka, ande ara ŋana noko ma kutoto ŋinde piti lâ. Ambo noko kie taitu nâ, ande ŋinde nde ara koŋa tia; andeta muli noko ma kumo via ku kumo nâ. Taitu kuloŋo ŋga; ambo noko kie rua, andeta muli Maro Kindeni ma itambirano kulâ yââ ŋalae ne mbââ ilo, ande ŋinde nde ara tia ndo kanaŋo. [
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 Lâ nia ŋinde nde mwâta-mwâta simo tininzi sikanzi, andeta simâte tia. Aŋga yââ ŋinde ma marumbu tia ndo.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Aku mine nâ, ambo noko mata ilaŋeno kala kuveta kiesaka, ande ara ŋana noko ma kupasiki mata ŋinde piti kutambira lâ. Ambo noko mata taitu nâ, ande ŋinde nde ara koŋa tia; andeta muli noko ma kumo via ku kumo nâ. Taitu kuloŋo ŋga; ambo noko mata rua, andeta muli Maro Kindeni ma itambirano kulâ yââ ŋalae ne mbââ ilo, ande ŋinde nde ara tia ndo kanaŋo.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Lâ nia ŋinde nde mwâta-mwâta simo tininzi sikanzi, andeta simâte tia. Aŋga yââ ŋinde ma marumbu tia ndo.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Ŋana tu yââ ma ilâ panzi tamâta rârâni, itogo tâi kinda uru taliŋi lâ kâpwa kulu mwasina.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Tâi nde kelekele ara. Andeta kalomi ŋgere sondo ŋga; ambo tâi ne makisa marumbu lâ, ande vetâŋa toŋge ikeno ŋana tamâta ma siveta ne makisa ipâŋga kilo, ande tia. Ara ŋana tâi ma ikeno ŋginimi, aku ara ŋana miki ma kamo ilomi kalomi taitu kunzi nimi-nambwe.”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.