Marcos 6

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu ipile lawea ŋinde aku ilâ pa tamwata ne lawea. Aku i ne pâri-tamâta nde soka kuku silâ.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Aku lâ pwareâŋa ne zo sapâŋa, Yesu ilâ luma ŋana pasauŋa kâ ilo ku itula Maro Kindeni kawa ŋgua pwataki panzi tamâta. Kinzi siloŋo i ne ŋgua, aku kinzi rârâni wisinzi motu pâta. Kinzi sipakasoŋa tu, “Opopo, tamâta ŋine nde ikai ŋgua ŋine lâ nia ndia, a? Aŋga ilo-kalo ŋine kala ikeno papa i, ande ilo-kalo mana, a? Mana mana ŋga iveta mâsi kaika mine, a?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Tiambo tamâta ŋine uru iveta wurâta ŋana ipa luma kâ, tiya? Tiambo i nde Maria natu, aŋga i nde Yamesi wa Josis wa Juda wa Simeon tuanzi, tiya? Tiambo i mwane wukale kala simo ŋai kuku kinda, tiya?” Kinzi siporo ŋgua mine rârâ, ku sipu mulinzi pa Yesu.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Andeta Yesu ipainzi tu, “Kinzi tamâta simo lawea ndoni nde ilonzi ara pa ŋgua-tulâŋa tamâta. Taitu kinzi tamâta lâ i tamwata ne lawea tina wa i see wukale wa, kinzi ŋinde ilonzi ara papa i, ande tia.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Kinzi nenzi kalo-tawana ikeno pa Yesu tia ndo. Mine kala ikura tu iveta mâsi kaika toŋge lâ lawea ŋinde, ande tia. Andeta io mbau lâ kinzi pukoŋa tamâta pinde nâ tininzi, ku ivetanzi tininzi ara kilo.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Aku Yesu ilo malia ŋana kinzi tamâta ŋinde nenzi kalo-tawana soki-soki ŋinde. Ŋineŋga iyoka ilâ pa lawea pinde, ku ipanananzi tamâta ŋana Maro Kindeni kawa ŋgua.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Yesu isarawanzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua tu simâ kuku, ŋineŋga ionzi rua rua tu ma silâ situla pâri ara. Aku i tamwata ne walo kaika ilanzi ŋana sisokinzi koroani saka piti lâ tamâta ilonzi.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ŋineŋga ipainzi tu, “Miki ma kakai nemi tukâla ŋana yokâŋa kâ ŋine nâ koka. Miki ma kakai sâ toŋge iyoka tona ndimo. Miki ma kakai kâpwa wa tâŋa wa mbumbu wa ndimo.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Miki ma kasawa kâmba lâ kemi, ambo taitu ma kasawa pasawaŋa rua ndimo.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ambo miki kalâ kapâŋga lawea toŋge ku kalâ luma toŋge ilo, ande miki ma kakeno luma taituni ŋinde nâ ilo.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Ambo kinzi tamâta lâ lawea pinde tininzi pwâka ŋanami ku taŋanzi kaika ŋana nemi ŋgua, ande ara, kapile lawea ŋinde, aku kapamasi kemi tâno gawura piti, ŋana itula nenzi vetâŋa soki ŋinde pwataki.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Yesu iporo ŋgua ŋine panzi lâ, ŋineŋga silâ ku situla ŋgua mine tu, “Miki kapalele ilomi kalomi.”
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Aku sisokinzi koroani saka rârâ piti lâ tamâta ilonzi tava. Aŋga kinzi pukoŋa tamâta rârâ, ande pâri-tamâta sivala samimi lâ tininzi, kala Maro Kindeni ivetanzi tininzi ara kilo.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Pa zo ŋinde, Herot ikai koipu panzi tamâta rârâni simo tâno ŋinde. Aŋga Yesu parina nde ilâ isala nia ndoni. Mine kala Herot iloŋo ŋgua ŋana Yesu ne pâri-tamâta nenzi vetâŋa ŋinde. Kinzi tamâta pinde simora Yesu ne mâsi kaika ku siporo tu, “Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata imandi sânda lâ mateŋa nianzi imo via kilo, kala walo kaika ŋalae nde ipâŋga lâ i mbalau!”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Aŋga kinzi pinde nde siporo tu, “I nde Ilia.” Aŋga pinde nde siporo tu, “I nde ŋgua-tulâŋa tamâta, itogo kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa ŋinde.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Andeta Herot iloŋo ŋgua ŋine, aku iporo tu, “Opopo, muŋga naŋa atoto Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ŋandola utu lâ. Andeta ŋine imandi sânda imo via kilo tâ!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 — ausente —
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Andeta muli, ŋineŋga Herodias isânda nzâla ŋana Yoane ma imâte kâ. Ŋinde ipâŋga lâ zo ŋinde Herot iveta kâŋa-nuŋa ŋalae ŋana ne zo tina ipagugua i kâ. Iveta kâpwa ŋinde panzi tamâta ŋalaŋala uru sisuka i ŋana wurâta kâ, sitavanzi kinzi zugu tamâta nenzi koipu wa kinzi mbaliŋa warakanzi simo Galilaya tâno.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Lâ zoni ndaina, Herodias natu taine imâ luma ilo ku ikina kiniŋa panzi. Aku kinzi tamâta kala sika kuku Herot ŋinde nde ilonzi yosi papa taine ŋinde. Mine kala Herot ipai taine taipa tu, “Sâ kelekele toŋge noko ilo papa kala kuno naŋa, ande ma naŋa alano.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ŋineŋga Herot iporo ŋgua kaika tu, “Naŋa aporo mao pa âta, ambo noko kuno pana ŋana kelekele toŋge, ande ŋinde ma nalano. Ambo noko kupai naŋa tu, ‘Noko kupu ne mbaliŋa ndoni pwataki lâ ŋgini ku pinde kulana’, ande ara, naŋa akura.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Mine kala taine taipa iyâti ilâ ku ikasoŋa tina tu, “Naŋa ma asarâwa sâ papa.” Aku tina nde iporo tu, “Noko kupai tu, ‘Naŋa atu akai Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata kulu kâmba’.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Taine taipa itaulo imâ walele nâ papa Herot, aku ipai tu, “Ŋaina nâ, naŋa atu noko ma kuo Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata kulu kâmba lâ kondo ilo, ku pwai kumâ kutula pa naŋa.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Taine iporo mine lâ, aku Herot ilo malia ŋalae ŋinde. Andeta i ilo ŋana ne ŋgua pâŋa muŋga iveta lâ kinzi tamâta sisaŋona kuku i ŋinde naonzi. Mine kala i tini pwâka tu itoto taine taipa ŋinde kawa ŋgua.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Tia ku Herot walele nâ isupwa ne sambara toŋge ilâ tu ikai Yoane kulu kâmba imâ. Aku sambara ŋinde ilâ pa luma sakamao nia, ku itoto Yoane ŋandola utu,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 ku io kulu kâmba lâ kondo toŋge ilo, ku ikai imâ itula pa taine taipa. Aku taine taipa kala itula pa tina.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Yoane ne pâri-tamâta siloŋo ŋgua tu Yoane ŋga imâte lâ, kala simâ sikai i karae ku silâ sikea.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua nde sitaulo simâ sipasau kuku Yesu kilo, aku sitapâri papa ŋana vetâŋa siveta wa ŋgua sipanananzi tamâta ŋinde wa.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Andeta kinzi tamâta rârâ nde silâ wa simâ wa, kala Yesu ne zo ŋana ipwarea ika kunzi ne pâri-tamâta, ande tia. Mine kala Yesu ipainzi tu, “Ayo, kinda nâ ma talâ papa nia ŋgaŋe toŋge tamâta simo tia, mambo miki kapwarea ŋga.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ŋineŋga kinzi sikai wâŋga silâ pa nia toŋge tamâta simo tia.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Andeta tamâta ŋgu ŋalae ŋinde simoranzi ku sisama tu kinzini kala silâ. Tia ku sipile nenzi lawea rârâni ku sipalilu simuŋga silâ sikai nia ŋinde lâ. Aku muli, ŋineŋga Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde simâ sipâŋga.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Yesu itoa tina tini, aku mata ilâ imoranzi tamâta ŋgu ŋalae, aku i kalo sukâŋa ŋananzi, ŋana tu kinzi sitogo lama ŋgu nenzi katonâŋa tia mwasina. Mine kala iveta wurâta ŋana ipanananzi ŋgua rârâ.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ipanananzi lee kari indue lala lâ, ŋineŋga ne pâri-tamâta simâ papa ku sipai tu, “Wa, kari ŋga indue lala lâ, aku nia ŋgaŋe ŋine tamâta simo tia.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Mine nde kuonzi tamâta tu silâ, aku ma siroto ŋana nia wa lawea ŋana sipako kapwanzi sika kâ.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Andeta Yesu itu lâ kawanzi tu, “Miki warakami nâ kasuanzi.” Ande kinzi sipai tu, “Opopo, tiambo noko kutu maka ma kalâ kako puroŋa lâ mbumbu tamâta-tamâta aku kasuanzi, a?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tu, “Miki kalâ kamora, puroŋa ŋapia keno pami.” Kinzi sisama lâ aku siporo tu, “Puroŋa lima aŋga iŋa rua nâ kala keno pama.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ande Yesu ipainzi tu, “Kaonzi tamâta sisaŋona ŋgu ŋgu sipaseŋge lâ unza kulu.”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Kinzi lambunzi ndue sisaŋona ŋgu ŋgu, kambwaŋenzi ikura 100 wa 50 wa.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ŋineŋga Yesu ikai puroŋa lima tava iŋa rua ŋinde kâki, aku mata kâki pa samba ku kawa ndaŋge pa Maro Kindeni. Ŋineŋga ipwataki puroŋa ilanzi ne pâri-tamâta tu siwae panzi tamâta. Aku ipwataki iŋa rua kala ku iveta mine nâ, iwae panzi rârâni sika.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Kinzi tamâta rârâni sika lee kapwanzi pupuro lâ.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Sika lâ, aku puroŋa wa iŋa katiŋe keno mo ŋai yo. Ŋineŋga Yesu ne pâri-tamâta sigona kâpwa ŋinde ikura ŋgâmo ŋalae saŋao kanaŋo rua ilonzi pipi pâŋga.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Kinzi tamâne kala sika kâpwa ŋinde kambwaŋenzi nde ipâŋga ikura 5,000 mine.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Yesu ipasusuanzi ne pâri-tamâta tu sikai wâŋga ku walele nâ simuŋga simbwaliu silâ papa lââ bwalika tini pinde lâ Betsaida lawea. Aŋga i itu ma ionzi tamâta mbo silâ ŋga.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Yesu ionzi tamâta silâ lâ, ŋineŋga ikâki tuu toŋge kulu ŋana ikai noŋa kâ.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Ikai noŋa lee lala pararai lâ, aku wâŋga nde ilâ ipâŋga lââ bwalika ŋgini. Aŋga Yesu nde simbo nâ imandi sâwa.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Aku i mata ilâ imoranzi ne pâri-tamâta simakâsa ŋalae ŋana sipoe kâ, ŋana tu sikundua lawea ŋalae. Aku mbwale mbwale kâ, ŋineŋga Yesu iyoka lââ kulu ilâ panzi. Iveta ŋana ipolenzi kâ,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 andeta ne pâri-tamâta matanzi kâki simora i iyoka lââ kulu, aku situ i nde barâwe, kala sitara pâta.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Kinzi rârâni simora i aku siruru pâta kanaŋo. Andeta walele nâ Yesu ipainzi tu, “Wa, miki tinimi kaika, karuru ndimo! Ŋine nde naŋani warakâŋgu!”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Aku ikâki ilâ wâŋga ilo kunzi, ŋineŋga lawea kautu lâ. Aku kinzi wisinzi motu pâta ku ilonzi rârâ.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Ŋana tu ilonzi kalonzi ŋandai ipâŋga ŋana puroŋa ŋinde muŋga Yesu ilanzi tamâta ŋga. Kinzi kalonzi tawana soki-soki yo.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta ku simbwaliu silâ sitoa, ŋineŋga sisine wâŋga papa lââ bwalika tini pinde lâ Genesaret lawea.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Kinzi sipile wâŋga sitoa tina tini, andeta walele nâ kinzi tamâta lâ lawea ŋinde simora Yesu kilala pwataki lâ.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Mine kala kinzi sipalilu sikura nia nia silâ, aku sitapâri tu Yesu ŋga imâ ipâŋga lâ. Ŋineŋga sionzi nenzi pukoŋa tamâta lâ rombe-rombe kulu, aku sikalenzi simâ pa Yesu.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Aku ikura nia nia wa lawea ndia Yesu ilâ ipâŋga, ande kinzi uru sionzi nenzi pukoŋa tamâta lâ ao ŋgini. Aku kawanzi kâki sisarâwa sino kaika pa Yesu tu ma isâu pa nenzi pukoŋa tamâta tu sitaŋo i ne pasawaŋa ŋgaŋe. Aku kinzi ŋinde sitaŋo i ne pasawaŋa ŋgaŋe, ande kinzi rârâni tininzi ara kilo.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.