Marcos 4

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zo toŋge Yesu imandi kilo ŋana ipanananzi tamâta lâ Galilaya lââ bwalika pwali. Aku ŋgu kambwaŋenzi ŋalae ŋinde nde simâ sipasau pasâe ndo lâ i tini. Mine kala ikâki wâŋga toŋge kulu isaŋona. Aŋga kinzi tamâta nde simandi sâwa.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua siâŋa rârâ ŋinde ipanananzi tu,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Miki kaloŋo ŋga. Tamâta toŋge iyoka ilâ iliŋi kaniŋa vâsa lâ tâno ilo.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Iliŋi ilâ, ande vâsa pinde nde imbe indue nzâla-kawa, aku sii simâ sika marumbu lâ.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Aŋga vâsa pinde nde imbe indue tâno mira-mira. Tâno ŋinde nde matatola koŋa tia, kala mata ipâŋga walele.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Andeta kari ikâki imâ ikana. Aku kâpwa ŋinde ne mburu-mburu kaika tia, kala ŋgâla-ŋgâla ndo lâ, kala imâte.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Aŋga vâsa pinde nde imbe indue wâlo mata-mata ŋgininzi. Aku wâlo ŋinde ipâŋga ŋalae ku ilita, kala kanaŋo ipâŋga tia.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Aŋga vâsa pinde nde imbe indue tâno ara kulu, aku ipâŋga ŋalae ku ipula kanaŋo. Pinde ipula kanaŋo tamâta taitu kanaŋo saŋao (30), aŋga pinde nde ipula kanaŋo tamâta ŋato (60), aŋga pinde nde ipula kanaŋo tamâta ŋalae taitu (100).”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Aku Yesu ipainzi tu, “Ambo miki taŋami keno, ande kaloŋo ŋgua ŋine sondo.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Muli ŋga, ŋgu ŋalae ŋinde nde silâ lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua sitavanzi tamâta pinde uru simo kunzi ŋinde, ande sikasoŋa Yesu ŋana ŋgua tambirâŋa ŋinde duvi kâ.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Aku Yesu ipainzi tu, “Maro Kindeni itula ŋgua paveâŋa ne duvi pwataki pami ŋana i ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ. Aŋga kinzi tamâta simo niaka ande siloŋo ŋgua tambirâŋa nâ.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Ŋana tu muŋga ŋgua-tulâŋa tamâta Aisaia iŋgere ŋgua lâ pepa tini mine tu,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Aku Yesu ipainzi tu, “Ambo miki kazizâla ŋana ŋgua tambirâŋa ŋine duvi, ande miki ma kakura tu kasama ŋgua tambirâŋa rârâni ne duvi mâsi mana, a?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Kaniŋa vâsa kala tamâta iliŋi ŋinde, ande itogo Maro Kindeni ne ŋgua.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Kinzi tamâta pinde sitogo vâsa ŋinde imbe indue nzâla-kawa, ŋana tu kinzi siloŋo Maro Kindeni ne ŋgua lâ taŋanzi, andeta lâ zoni ndaina Sadana imâ ku ikawea ŋguani ndaina piti lâ ilonzi.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Aŋga tamâta pinde nde sitogo vâsa ŋinde imbe indue tâno mira-mira. Kinzi siloŋo ŋgua ku sikai walele nâ, aku sindeka ŋana.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Andeta kinzi sikai ŋgua ŋinde kaika tia. Mine kala simo zo mbwana-mbwana nâ, aku muli ŋga tamâta pinde simâ situ siveta malia panzi ku siveta kenzi sakamao panzi ŋana nenzi kalo-tawana kâ. Mine kala kinzi nenzi kalo-tawana imbe walele nâ.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Aŋga kinzi tamâta pinde nde sitogo vâsa ŋinde imbe indue wâlo mata-mata ŋgininzi. Kinzi siloŋo ŋgua,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 andeta ilonzi ŋalae ŋana tâno ne kelekele, aku ilonzi ŋalae ŋana sigona mbaliŋa rârâ, kala ilonzi yosi ŋana toŋge-toŋge rârâ. Aku ilo-kalo ŋinde iveta kalo-lokoni panzi, kala siveta vetâŋa ara pinde tia.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Aŋga kinzi tamâta pinde nde sitogo vâsa ŋinde imbe indue tâno ara kulu. Kinzi siloŋo ŋgua ku sikai sipaveta kuku, kala siveta vetâŋa ara rârâ, itogo kanaŋonzi mine; pinde siveta vetâŋa ara tamâta taitu kanaŋo saŋao (30), aŋga pinde siveta vetâŋa tamâta ŋato (60), aŋga pinde nde siveta vetâŋa tamâta ŋalae taitu (100).”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Kinda uru takai sinâla ku tao lâ kondo kalo wa peke kalo, ande tia. Kinda uru tao sinâla ikeno peke kulu.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Aku mine nâ, ŋgua ndia rârâni ikeno paveâŋa, ŋinde miki ma katula pwataki ipâŋga nia yo, ŋana kinzi tamâta ma sikura tu sisama ŋgua rârâni duvi.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Ambo miki taŋami keno, ande kaloŋo ŋgua ŋine sondo.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Ŋgua ndia miki kaloŋo, ande ŋinde miki ma ilomi ipatea sondo. Ŋana tu tamâta ea itambira taŋa sondo pa Maro Kindeni kawa ŋgua, ande Maro Kindeni ma itula ŋgua ŋinde ne duvi pwataki papa i, aku ma itula ŋgua pinde kilo papa tava.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Mao nâ, tamâta ea ikai ilo-kalo ŋana Maro Kindeni ne vetâŋa paveâŋa kâ, ande Maro Kindeni ma ilo-kalo ŋalae ilua i. Aŋga tamâta ea tini pwâka tu ikai ilo-kalo ŋinde, ande ilo-kalo tini-mwata i muŋga ikai, ande ŋinde Maro Kindeni ma ikai saŋe.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Aku Yesu iporo mine tu, “Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ, ande itogo tamâta iliŋi kaniŋa vâsa lâ tâno ilo.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Ikura mbo mbo tamâta ŋinde ikeno, aŋga kari kari imandi ku iyoka. Andeta vâsa ŋinde ipâŋga ilâ ŋalae mâsi mana; ande tamâta ŋinde isama ŋine tia.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Ŋana tu tâno tamwata nâ iveta wurâta papa vâsa ku iveta kâpwa ipâŋga. Mata ipâŋga muŋga, ŋineŋga io lau, aku mwaŋga ŋga kanaŋo ipâŋga ŋalae itumbua mata.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Aku muli ŋga kanaŋo ŋinde ipâŋga ŋalae lâ, kala tâno warika ŋinde isupwanzi ne wurâta tamâta tu sikai nenzi pila silâ ŋana sitoto kâ. Ŋana tu kâpwa gonâŋa ne zo nde imâ ipâŋga lâ.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Kinda ma taporo ŋgua mana ŋana tatula Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ ipâŋga nia yo. Kinda ma tasia ŋgua mana ŋana tatula ŋinde pwataki.
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Maro Kindeni ne mâsi ŋinde nde itogo kaniŋa ‘mastet’ vâsa. Mastet vâsa ŋandai irerege kuku vâsa rârâ kinzi tamâta uru sipau lâ tâno ilo ŋga. I nde mota mwata, itogo paulo mine.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Tamâta ipau vâsa ŋinde lâ, ŋineŋga kâi mastet ŋinde ipâŋga aku ilâ ŋalae tina lâ, aku i ne luandondo ipolenzi kaniŋa kie-kie rârâni uru sipau lâ tâno ilo. I laka ŋalae ŋinde, kala kinzi sii kie-kie uru sipagona simâ sisaŋona ne laka kulu.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yesu iporo ŋgua panzi tamâta, ande iporo ŋgua tambirâŋa rârâ mine, ipakura kuku nenzi ilo-kalo ŋinde.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 I ŋandai iporo ŋgua rârâ ipâŋga nia yo panzi ŋga. Iporo ŋgua tambirâŋa rârâ panzi. Andeta i uru ikainzi ne pâri-tamâta silâ pa nia ŋgaŋe, ŋineŋga itula ŋgua ŋinde rârâni duvi pwataki panzi.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Aku lâ zoni ndaina, kari indue lala lâ, ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Ayo, kinda ma tambwaliu talâ pa lââ bwalika tini pinde.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Aku sipilenzi tamâta ŋgu ŋalae ŋinde, ku sikâki wâŋga muŋga Yesu isaŋona ŋinde kulu. Aku sikai Yesu tava silâ. Aŋga wâŋga pinde nde silâ kunzi tava.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Andeta lawea iyoka more-more ŋalae ku ne kâla kâki iliŋi lâ wâŋga ilo, aku lââ pipi lâ.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Aŋga Yesu nde ikulanda kulânda toŋge ku ikeno wâŋga ilo pa muli kâ. Mine kala kinzi sipaŋo Yesu ku sipai tu, “Pananâŋa! Laiti ŋana kinda tambwatuke kâ, andeta noko kalo sukâŋa tia tâ!”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Aku Yesu imandi itu ŋgua kaika pa lawea ku ipai tu, “Kura lâ! Pâti kii lâ!” Aku ndainani nâ lawea pâti kii lâ, aku kâla imâte lâ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Ŋineŋga ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki karuru pâta, a? Miki nemi kalo tawana nde kiri-mwata nâ!”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Andeta kinzi siruru pâta kanaŋo ku siporo nenzi mine tu, “Opopo, tamâta ŋine nde tamâta mana kala iporo kaika pa kâla-lawea, aku kinzi kala sipaloŋo pa i kawa ŋgua!”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.