Marcos 4

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Zo toŋge Yesu imandi kilo ŋana ipanananzi tamâta lâ Galilaya lââ bwalika pwali. Aku ŋgu kambwaŋenzi ŋalae ŋinde nde simâ sipasau pasâe ndo lâ i tini. Mine kala ikâki wâŋga toŋge kulu isaŋona. Aŋga kinzi tamâta nde simandi sâwa.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua siâŋa rârâ ŋinde ipanananzi tu,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Miki kaloŋo ŋga. Tamâta toŋge iyoka ilâ iliŋi kaniŋa vâsa lâ tâno ilo.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Iliŋi ilâ, ande vâsa pinde nde imbe indue nzâla-kawa, aku sii simâ sika marumbu lâ.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Aŋga vâsa pinde nde imbe indue tâno mira-mira. Tâno ŋinde nde matatola koŋa tia, kala mata ipâŋga walele.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Andeta kari ikâki imâ ikana. Aku kâpwa ŋinde ne mburu-mburu kaika tia, kala ŋgâla-ŋgâla ndo lâ, kala imâte.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Aŋga vâsa pinde nde imbe indue wâlo mata-mata ŋgininzi. Aku wâlo ŋinde ipâŋga ŋalae ku ilita, kala kanaŋo ipâŋga tia.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Aŋga vâsa pinde nde imbe indue tâno ara kulu, aku ipâŋga ŋalae ku ipula kanaŋo. Pinde ipula kanaŋo tamâta taitu kanaŋo saŋao (30), aŋga pinde nde ipula kanaŋo tamâta ŋato (60), aŋga pinde nde ipula kanaŋo tamâta ŋalae taitu (100).”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Aku Yesu ipainzi tu, “Ambo miki taŋami keno, ande kaloŋo ŋgua ŋine sondo.”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Muli ŋga, ŋgu ŋalae ŋinde nde silâ lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua sitavanzi tamâta pinde uru simo kunzi ŋinde, ande sikasoŋa Yesu ŋana ŋgua tambirâŋa ŋinde duvi kâ.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Aku Yesu ipainzi tu, “Maro Kindeni itula ŋgua paveâŋa ne duvi pwataki pami ŋana i ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ. Aŋga kinzi tamâta simo niaka ande siloŋo ŋgua tambirâŋa nâ.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Ŋana tu muŋga ŋgua-tulâŋa tamâta Aisaia iŋgere ŋgua lâ pepa tini mine tu,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Aku Yesu ipainzi tu, “Ambo miki kazizâla ŋana ŋgua tambirâŋa ŋine duvi, ande miki ma kakura tu kasama ŋgua tambirâŋa rârâni ne duvi mâsi mana, a?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Kaniŋa vâsa kala tamâta iliŋi ŋinde, ande itogo Maro Kindeni ne ŋgua.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Kinzi tamâta pinde sitogo vâsa ŋinde imbe indue nzâla-kawa, ŋana tu kinzi siloŋo Maro Kindeni ne ŋgua lâ taŋanzi, andeta lâ zoni ndaina Sadana imâ ku ikawea ŋguani ndaina piti lâ ilonzi.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Aŋga tamâta pinde nde sitogo vâsa ŋinde imbe indue tâno mira-mira. Kinzi siloŋo ŋgua ku sikai walele nâ, aku sindeka ŋana.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Andeta kinzi sikai ŋgua ŋinde kaika tia. Mine kala simo zo mbwana-mbwana nâ, aku muli ŋga tamâta pinde simâ situ siveta malia panzi ku siveta kenzi sakamao panzi ŋana nenzi kalo-tawana kâ. Mine kala kinzi nenzi kalo-tawana imbe walele nâ.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Aŋga kinzi tamâta pinde nde sitogo vâsa ŋinde imbe indue wâlo mata-mata ŋgininzi. Kinzi siloŋo ŋgua,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 andeta ilonzi ŋalae ŋana tâno ne kelekele, aku ilonzi ŋalae ŋana sigona mbaliŋa rârâ, kala ilonzi yosi ŋana toŋge-toŋge rârâ. Aku ilo-kalo ŋinde iveta kalo-lokoni panzi, kala siveta vetâŋa ara pinde tia.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Aŋga kinzi tamâta pinde nde sitogo vâsa ŋinde imbe indue tâno ara kulu. Kinzi siloŋo ŋgua ku sikai sipaveta kuku, kala siveta vetâŋa ara rârâ, itogo kanaŋonzi mine; pinde siveta vetâŋa ara tamâta taitu kanaŋo saŋao (30), aŋga pinde siveta vetâŋa tamâta ŋato (60), aŋga pinde nde siveta vetâŋa tamâta ŋalae taitu (100).”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Kinda uru takai sinâla ku tao lâ kondo kalo wa peke kalo, ande tia. Kinda uru tao sinâla ikeno peke kulu.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Aku mine nâ, ŋgua ndia rârâni ikeno paveâŋa, ŋinde miki ma katula pwataki ipâŋga nia yo, ŋana kinzi tamâta ma sikura tu sisama ŋgua rârâni duvi.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Ambo miki taŋami keno, ande kaloŋo ŋgua ŋine sondo.”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Ŋgua ndia miki kaloŋo, ande ŋinde miki ma ilomi ipatea sondo. Ŋana tu tamâta ea itambira taŋa sondo pa Maro Kindeni kawa ŋgua, ande Maro Kindeni ma itula ŋgua ŋinde ne duvi pwataki papa i, aku ma itula ŋgua pinde kilo papa tava.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Mao nâ, tamâta ea ikai ilo-kalo ŋana Maro Kindeni ne vetâŋa paveâŋa kâ, ande Maro Kindeni ma ilo-kalo ŋalae ilua i. Aŋga tamâta ea tini pwâka tu ikai ilo-kalo ŋinde, ande ilo-kalo tini-mwata i muŋga ikai, ande ŋinde Maro Kindeni ma ikai saŋe.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Aku Yesu iporo mine tu, “Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ, ande itogo tamâta iliŋi kaniŋa vâsa lâ tâno ilo.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Ikura mbo mbo tamâta ŋinde ikeno, aŋga kari kari imandi ku iyoka. Andeta vâsa ŋinde ipâŋga ilâ ŋalae mâsi mana; ande tamâta ŋinde isama ŋine tia.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Ŋana tu tâno tamwata nâ iveta wurâta papa vâsa ku iveta kâpwa ipâŋga. Mata ipâŋga muŋga, ŋineŋga io lau, aku mwaŋga ŋga kanaŋo ipâŋga ŋalae itumbua mata.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Aku muli ŋga kanaŋo ŋinde ipâŋga ŋalae lâ, kala tâno warika ŋinde isupwanzi ne wurâta tamâta tu sikai nenzi pila silâ ŋana sitoto kâ. Ŋana tu kâpwa gonâŋa ne zo nde imâ ipâŋga lâ.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Kinda ma taporo ŋgua mana ŋana tatula Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ ipâŋga nia yo. Kinda ma tasia ŋgua mana ŋana tatula ŋinde pwataki.
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Maro Kindeni ne mâsi ŋinde nde itogo kaniŋa ‘mastet’ vâsa. Mastet vâsa ŋandai irerege kuku vâsa rârâ kinzi tamâta uru sipau lâ tâno ilo ŋga. I nde mota mwata, itogo paulo mine.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Tamâta ipau vâsa ŋinde lâ, ŋineŋga kâi mastet ŋinde ipâŋga aku ilâ ŋalae tina lâ, aku i ne luandondo ipolenzi kaniŋa kie-kie rârâni uru sipau lâ tâno ilo. I laka ŋalae ŋinde, kala kinzi sii kie-kie uru sipagona simâ sisaŋona ne laka kulu.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yesu iporo ŋgua panzi tamâta, ande iporo ŋgua tambirâŋa rârâ mine, ipakura kuku nenzi ilo-kalo ŋinde.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 I ŋandai iporo ŋgua rârâ ipâŋga nia yo panzi ŋga. Iporo ŋgua tambirâŋa rârâ panzi. Andeta i uru ikainzi ne pâri-tamâta silâ pa nia ŋgaŋe, ŋineŋga itula ŋgua ŋinde rârâni duvi pwataki panzi.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Aku lâ zoni ndaina, kari indue lala lâ, ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Ayo, kinda ma tambwaliu talâ pa lââ bwalika tini pinde.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Aku sipilenzi tamâta ŋgu ŋalae ŋinde, ku sikâki wâŋga muŋga Yesu isaŋona ŋinde kulu. Aku sikai Yesu tava silâ. Aŋga wâŋga pinde nde silâ kunzi tava.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Andeta lawea iyoka more-more ŋalae ku ne kâla kâki iliŋi lâ wâŋga ilo, aku lââ pipi lâ.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Aŋga Yesu nde ikulanda kulânda toŋge ku ikeno wâŋga ilo pa muli kâ. Mine kala kinzi sipaŋo Yesu ku sipai tu, “Pananâŋa! Laiti ŋana kinda tambwatuke kâ, andeta noko kalo sukâŋa tia tâ!”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Aku Yesu imandi itu ŋgua kaika pa lawea ku ipai tu, “Kura lâ! Pâti kii lâ!” Aku ndainani nâ lawea pâti kii lâ, aku kâla imâte lâ.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Ŋineŋga ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki karuru pâta, a? Miki nemi kalo tawana nde kiri-mwata nâ!”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Andeta kinzi siruru pâta kanaŋo ku siporo nenzi mine tu, “Opopo, tamâta ŋine nde tamâta mana kala iporo kaika pa kâla-lawea, aku kinzi kala sipaloŋo pa i kawa ŋgua!”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.