Marcos 4
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARIB
1 Zo toŋge Yesu imandi kilo ŋana ipanananzi tamâta lâ Galilaya lââ bwalika pwali. Aku ŋgu kambwaŋenzi ŋalae ŋinde nde simâ sipasau pasâe ndo lâ i tini. Mine kala ikâki wâŋga toŋge kulu isaŋona. Aŋga kinzi tamâta nde simandi sâwa.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua siâŋa rârâ ŋinde ipanananzi tu,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Miki kaloŋo ŋga. Tamâta toŋge iyoka ilâ iliŋi kaniŋa vâsa lâ tâno ilo.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Iliŋi ilâ, ande vâsa pinde nde imbe indue nzâla-kawa, aku sii simâ sika marumbu lâ.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Aŋga vâsa pinde nde imbe indue tâno mira-mira. Tâno ŋinde nde matatola koŋa tia, kala mata ipâŋga walele.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Andeta kari ikâki imâ ikana. Aku kâpwa ŋinde ne mburu-mburu kaika tia, kala ŋgâla-ŋgâla ndo lâ, kala imâte.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Aŋga vâsa pinde nde imbe indue wâlo mata-mata ŋgininzi. Aku wâlo ŋinde ipâŋga ŋalae ku ilita, kala kanaŋo ipâŋga tia.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Aŋga vâsa pinde nde imbe indue tâno ara kulu, aku ipâŋga ŋalae ku ipula kanaŋo. Pinde ipula kanaŋo tamâta taitu kanaŋo saŋao (30), aŋga pinde nde ipula kanaŋo tamâta ŋato (60), aŋga pinde nde ipula kanaŋo tamâta ŋalae taitu (100).”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Aku Yesu ipainzi tu, “Ambo miki taŋami keno, ande kaloŋo ŋgua ŋine sondo.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Muli ŋga, ŋgu ŋalae ŋinde nde silâ lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua sitavanzi tamâta pinde uru simo kunzi ŋinde, ande sikasoŋa Yesu ŋana ŋgua tambirâŋa ŋinde duvi kâ.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Aku Yesu ipainzi tu, “Maro Kindeni itula ŋgua paveâŋa ne duvi pwataki pami ŋana i ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ. Aŋga kinzi tamâta simo niaka ande siloŋo ŋgua tambirâŋa nâ.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Ŋana tu muŋga ŋgua-tulâŋa tamâta Aisaia iŋgere ŋgua lâ pepa tini mine tu,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Aku Yesu ipainzi tu, “Ambo miki kazizâla ŋana ŋgua tambirâŋa ŋine duvi, ande miki ma kakura tu kasama ŋgua tambirâŋa rârâni ne duvi mâsi mana, a?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Kaniŋa vâsa kala tamâta iliŋi ŋinde, ande itogo Maro Kindeni ne ŋgua.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Kinzi tamâta pinde sitogo vâsa ŋinde imbe indue nzâla-kawa, ŋana tu kinzi siloŋo Maro Kindeni ne ŋgua lâ taŋanzi, andeta lâ zoni ndaina Sadana imâ ku ikawea ŋguani ndaina piti lâ ilonzi.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Aŋga tamâta pinde nde sitogo vâsa ŋinde imbe indue tâno mira-mira. Kinzi siloŋo ŋgua ku sikai walele nâ, aku sindeka ŋana.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Andeta kinzi sikai ŋgua ŋinde kaika tia. Mine kala simo zo mbwana-mbwana nâ, aku muli ŋga tamâta pinde simâ situ siveta malia panzi ku siveta kenzi sakamao panzi ŋana nenzi kalo-tawana kâ. Mine kala kinzi nenzi kalo-tawana imbe walele nâ.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Aŋga kinzi tamâta pinde nde sitogo vâsa ŋinde imbe indue wâlo mata-mata ŋgininzi. Kinzi siloŋo ŋgua,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 andeta ilonzi ŋalae ŋana tâno ne kelekele, aku ilonzi ŋalae ŋana sigona mbaliŋa rârâ, kala ilonzi yosi ŋana toŋge-toŋge rârâ. Aku ilo-kalo ŋinde iveta kalo-lokoni panzi, kala siveta vetâŋa ara pinde tia.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Aŋga kinzi tamâta pinde nde sitogo vâsa ŋinde imbe indue tâno ara kulu. Kinzi siloŋo ŋgua ku sikai sipaveta kuku, kala siveta vetâŋa ara rârâ, itogo kanaŋonzi mine; pinde siveta vetâŋa ara tamâta taitu kanaŋo saŋao (30), aŋga pinde siveta vetâŋa tamâta ŋato (60), aŋga pinde nde siveta vetâŋa tamâta ŋalae taitu (100).”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Kinda uru takai sinâla ku tao lâ kondo kalo wa peke kalo, ande tia. Kinda uru tao sinâla ikeno peke kulu.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Aku mine nâ, ŋgua ndia rârâni ikeno paveâŋa, ŋinde miki ma katula pwataki ipâŋga nia yo, ŋana kinzi tamâta ma sikura tu sisama ŋgua rârâni duvi.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Ambo miki taŋami keno, ande kaloŋo ŋgua ŋine sondo.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Ŋgua ndia miki kaloŋo, ande ŋinde miki ma ilomi ipatea sondo. Ŋana tu tamâta ea itambira taŋa sondo pa Maro Kindeni kawa ŋgua, ande Maro Kindeni ma itula ŋgua ŋinde ne duvi pwataki papa i, aku ma itula ŋgua pinde kilo papa tava.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Mao nâ, tamâta ea ikai ilo-kalo ŋana Maro Kindeni ne vetâŋa paveâŋa kâ, ande Maro Kindeni ma ilo-kalo ŋalae ilua i. Aŋga tamâta ea tini pwâka tu ikai ilo-kalo ŋinde, ande ilo-kalo tini-mwata i muŋga ikai, ande ŋinde Maro Kindeni ma ikai saŋe.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Aku Yesu iporo mine tu, “Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ, ande itogo tamâta iliŋi kaniŋa vâsa lâ tâno ilo.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ikura mbo mbo tamâta ŋinde ikeno, aŋga kari kari imandi ku iyoka. Andeta vâsa ŋinde ipâŋga ilâ ŋalae mâsi mana; ande tamâta ŋinde isama ŋine tia.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Ŋana tu tâno tamwata nâ iveta wurâta papa vâsa ku iveta kâpwa ipâŋga. Mata ipâŋga muŋga, ŋineŋga io lau, aku mwaŋga ŋga kanaŋo ipâŋga ŋalae itumbua mata.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Aku muli ŋga kanaŋo ŋinde ipâŋga ŋalae lâ, kala tâno warika ŋinde isupwanzi ne wurâta tamâta tu sikai nenzi pila silâ ŋana sitoto kâ. Ŋana tu kâpwa gonâŋa ne zo nde imâ ipâŋga lâ.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Kinda ma taporo ŋgua mana ŋana tatula Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ ipâŋga nia yo. Kinda ma tasia ŋgua mana ŋana tatula ŋinde pwataki.
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Maro Kindeni ne mâsi ŋinde nde itogo kaniŋa ‘mastet’ vâsa. Mastet vâsa ŋandai irerege kuku vâsa rârâ kinzi tamâta uru sipau lâ tâno ilo ŋga. I nde mota mwata, itogo paulo mine.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Tamâta ipau vâsa ŋinde lâ, ŋineŋga kâi mastet ŋinde ipâŋga aku ilâ ŋalae tina lâ, aku i ne luandondo ipolenzi kaniŋa kie-kie rârâni uru sipau lâ tâno ilo. I laka ŋalae ŋinde, kala kinzi sii kie-kie uru sipagona simâ sisaŋona ne laka kulu.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Yesu iporo ŋgua panzi tamâta, ande iporo ŋgua tambirâŋa rârâ mine, ipakura kuku nenzi ilo-kalo ŋinde.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 I ŋandai iporo ŋgua rârâ ipâŋga nia yo panzi ŋga. Iporo ŋgua tambirâŋa rârâ panzi. Andeta i uru ikainzi ne pâri-tamâta silâ pa nia ŋgaŋe, ŋineŋga itula ŋgua ŋinde rârâni duvi pwataki panzi.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Aku lâ zoni ndaina, kari indue lala lâ, ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Ayo, kinda ma tambwaliu talâ pa lââ bwalika tini pinde.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Aku sipilenzi tamâta ŋgu ŋalae ŋinde, ku sikâki wâŋga muŋga Yesu isaŋona ŋinde kulu. Aku sikai Yesu tava silâ. Aŋga wâŋga pinde nde silâ kunzi tava.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Andeta lawea iyoka more-more ŋalae ku ne kâla kâki iliŋi lâ wâŋga ilo, aku lââ pipi lâ.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Aŋga Yesu nde ikulanda kulânda toŋge ku ikeno wâŋga ilo pa muli kâ. Mine kala kinzi sipaŋo Yesu ku sipai tu, “Pananâŋa! Laiti ŋana kinda tambwatuke kâ, andeta noko kalo sukâŋa tia tâ!”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Aku Yesu imandi itu ŋgua kaika pa lawea ku ipai tu, “Kura lâ! Pâti kii lâ!” Aku ndainani nâ lawea pâti kii lâ, aku kâla imâte lâ.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Ŋineŋga ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki karuru pâta, a? Miki nemi kalo tawana nde kiri-mwata nâ!”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Andeta kinzi siruru pâta kanaŋo ku siporo nenzi mine tu, “Opopo, tamâta ŋine nde tamâta mana kala iporo kaika pa kâla-lawea, aku kinzi kala sipaloŋo pa i kawa ŋgua!”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.