Marcos 2

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ilâ pa Kaperneam lawea kilo. Aku kinzi tamâta siloŋo ŋgua tu i imo luma ilo.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Mine kala tamâta rârâ sipasau lâ luma ŋinde, kala nia maa toŋge ikeno lâ nzâla kawa, ande tia. Aku Yesu imo itula Maro Kindeni ne ŋgua panzi.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Ŋineŋga tamâta pinde sikai pukoŋa tamâta toŋge simâ papa. Tamâta ŋinde kie-mbalau ndoni imâte lâ. Aku tamâta ŋapa sindawe pukoŋa tamâta ŋinde sikai simâ.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Andeta kinzi tamâta nde sipasâe ndo lâ, kala sikura tu sikai pukoŋa tamâta ŋinde simâ Yesu tini laiti, ande tia. Tia ku sikai sikâki luma Yesu imo ŋinde kulu, ku sitikia luma ne mende toŋge piti. Sitikia mende toŋge piti lâ, ŋineŋga sitiu pukoŋa tamâta ikeno rombe-rombe kulu ŋinde indue Yesu nao.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Aku Yesu isama kinzi tamâta ŋinde kilalanzi pwataki tu nenzi kalo-tawana ikeno pa i. Mine kala ipai pukoŋa tamâta ŋinde tu, “Natuŋgu, naŋa azavaru noko ne kiesaka piti lâ tini.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Aŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ pinde nde simo ŋinde, ku ilonzi kalonzi iporo mine tu,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Wa, ŋana sâ kâ ŋga tamâta ŋine iporo mine, a? Itu ikai Maro Kindeni nia kala iporo ŋgua ara tia ndo lâ Maro Kindeni nao! Noko tamâta toŋge pwura ŋana kuzavaru kiesaka piti lâ tamâta tininzi tia ndo! Maro Kindeni simbo nâ ikura tu iveta mine.”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Yesu ipasama lâ tamwata ilo kalo tu nenzi ilo-kalo mine nde keno panzi. Mine kala walele nâ ipainzi tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki nemi ilo-kalo mine keno pami, a?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Mao nâ, naŋa akura tu apai pukoŋa tamâta ŋine mine tu, ‘Naŋa azavaru noko ne kiesaka piti lâ tini’. Aku mine nâ, naŋa akura apai tu, ‘Noko kumandi sânda, ku pwai ne rombe-rombe pwoka kulâ’. Ayo, ŋgua ndia ma itula naneŋgu walo pwataki pami, a?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Andeta naŋa iloŋgu tu miki ma kasama ŋine: naŋa Tamâta Natu akai Maro Kindeni ndamwa lâ tâno ŋine kulu, ikura ŋana azavaru kiesaka piti lâ tamâta tininzi.” Yesu iporo ŋgua ŋine panzi lâ, ŋineŋga ipai pukoŋa tamâta ŋinde tu,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Naŋa apaino tu kumandi sânda, pwai ne rombe-rombe, ku pwoka kulâ pa tamwata ne luma!”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Aku ndainani nâ tamâta ŋinde imandi ku walele nâ ikai ne rombe-rombe kâki ku iyoka tamâta naonzi ilâ. Mine kala kinzi tamâta rârâni wisinzi motutu lâ, aku sipanea Maro Kindeni ŋa siporo tu, “Muŋga kinda tamora mâsi toŋge irerege kuku mâsi ŋinde, ande tia ndo!”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Ŋineŋga Yesu ipile nia ŋinde ku ilâ, aku ilâ pa sâwa lâ lââ bwalika pwali. Aku tamâta ŋgu ŋalae nde simâ papa, ku itula Maro Kindeni kawa ŋgua panzi ipanananzi.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Aku iyoka ilâ, ande mata ilâ imora Livai, i Alfius natu, iveta wurâta lâ Rom nenzi luma ŋana mbumbu kaiŋa kâ isaŋona ŋinde. Aku Yesu ipai tu, “Noko kumâ, kupono muli pa naŋa.” Aku imandi iyoka i muli ilâ.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Aku muli, zo toŋge, ŋineŋga Yesu ilâ Livai ne luma ilo ku isaŋona ika kâpwa kuku. Aku kinzi mbumbu-kaiŋa tamwatanzi ŋgu ŋalae, sitavanzi kiesaka tamwatanzi pinde, nde sisaŋona sika kunzi Yesu ŋga ne pâri-tamâta, ŋana tu kinzi tamâta mine rârâ uru soka kuku Yesu.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Aŋga kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ pinde, kinzi lâ Parisai ŋgu, ande simora tu Yesu ika kunzi kiesaka tamwatanzi wa kinzi mbumbu-kaiŋa tamâta sakamao wa. Mine kala sipainzi Yesu ne pâri-tamâta tu, “Wa, ŋana sâ kâ ŋga i ika kunzi tamâta sakamao ŋana mbumbu kaiŋa kâ wa kinzi kiesaka tamwatanzi wa, a?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Andeta Yesu iloŋo ŋgua ŋine, ku ipainzi tu, “Kinzi tamâta tininzi ara uru silâ pa tamâta ŋana ivetanzi pukoŋa kâ, ande tia. Kinzi pukoŋa tamâta nâ uru silâ pa tamâta ŋana ivetanzi pukoŋa kâ. Naŋa ŋandai amâ tâno kulu ŋana asarawanzi kinzi vetâŋa ara warakanzi ŋga. Naŋa amâ ŋana asarawanzi kinzi kiesaka tamwatanzi.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ne pâri-tamâta aŋga kinzi Parisai tamâta nde zo pinde uru situ kaika ŋana kâpwa kâ, ŋana ma sikai noŋa kâ. Mine nde kinzi tamâta pinde simâ sikasoŋa Yesu tu, “Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ne pâri-tamâta aŋga kinzi Parisai nenzi pâri-tamâta uru situ kaika ŋana kâpwa kâ. Mine nde ŋana sâ kâ ŋga noko ne pâri-tamâta ŋandai siveta mine ŋga, a?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Aku Yesu isia ŋgua lâ tamwata tini ku ipainzi tu, “Ambo tamâta toŋge itu ikâe, ande i ninambwe kinzi ma situ kaika ŋana kâpwa kâ lâ zo ŋinde i imo kunzi, ande ma tia. Ŋana tu pakâeŋa tamwata imo kunzi yo, kala kinzi ma situ kaika ŋana kâpwa kâ, ande tia.
19 Jesus respondeu:
20 Taitu muli, lâ zo ŋinde kinzi tamâta pinde ma sikai pakâeŋa tamâta ŋinde piti lâ ninambwe ŋgininzi, ŋineŋga lâ zoni ndaina kinzi ma kalonzi sukâŋa ku ma situ kaika ŋana kâpwa kâ.”
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Ŋineŋga Yesu iporo tu, “Kinzi tamâta uru sisaraka lalava wasaseki katiŋe ku sisuta ipono pasawaŋa siŋga râge-râge, ande tia. Ambo siveta mine, ande lalava ŋana ipono pasawaŋa râge-râge ŋinde ma ipasaŋgu ku ma isaraka pasawaŋa kilo, kala ma râge-râge ipwa ŋalae kilo.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Aŋga kinzi tamâta uru siwuwu waini waseki lâ ŋgoa karae patu siŋga ilo, ande tia. Ambo siveta mine, ande waini ma ipondi kâki ku iveta ŋgoa karae patu siŋga ipwa pwataki. Ŋineŋga waini ma imaliŋi kaa nâ lâ tâno kulu, aku ŋgoa karae patu kala ma ipâŋga sakamao tava. Mine kala kinzi tamâta uru siwuwu waini waseki lâ ŋgoa karae patu wasaseki nâ ilo.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Zo toŋge, lâ Juda nenzi pwareâŋa ne zo sapâŋa toŋge, Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde soka silâ sipâŋga kâpwa ‘wit’ ne tâno ŋgini. Aku ne pâri-tamâta sisiki ‘wit’ kanaŋo pinde sika.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Andeta kinzi Parisai tamâta sipai Yesu tu, “Wa! Ŋgua tukuŋa ikeno tu kinda ma taveta wurâta toŋge lâ zo sapâŋa ndimo. Mine nde ŋana sâ kâ ŋga kinzi sipu ŋgua tukuŋa utu, a?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Andeta Yesu iporo ŋgua taulo panzi tu, “Tiambo miki ŋandai kapono ŋgua ŋana vetâŋa ŋinde timbunda Daviti iveta, lâ zo ŋinde putole ipu i tavanzi ne tamâta, a?
25 Ele lhes respondeu:
26 Lâ zo ŋinde Abaiata imo patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae, aku Daviti ilâ Maro Kindeni ne luma ilo ku mbau ilâ ikai puroŋa ŋinde kinzi patarawâŋa tamâta muŋga sipatarâwa pa Maro Kindeni. Patarawâŋa tamâta ŋalae puroŋa ŋinde ilua Daviti, ŋineŋga Daviti ika kunzi ne tamâta. Andeta ŋgua tukuŋa ikeno tu kinzi patarawâŋa tamâta simbonzi nâ ma sika puroŋa ŋinde.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Maro Kindeni ŋandai ionzi tamâta ŋana sisuka pwareâŋa ne zo sapâŋa ŋga. Io pwareâŋa ne zo sapâŋa ŋana ma isukanzi tamâta.
27 E Jesus acrescentou:
28 Mine nde naŋa Tamâta Natu akai maro pa pwareâŋa ne zo sapâŋa tava.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.