Marcos 10
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVI
1 Yesu imandi ipile Kaperneam lawea, ku iyoka ilâ pa Judia tâno ikeno pa Jodan Lââ tini pinde. Aku tamâta rârâ nde simâ sipasau kuku i kilo. Mine kala ipanananzi Maro Kindeni kawa ŋgua, ikura uru iveta mine.
1 Então Jesus saiu dali e foi para a região da Judéia e para o outro lado do Jordão. Novamente uma multidão veio a ele e, segundo o seu costume, ele a ensinava.
2 Aku kinzi tamâta pinde lâ Parisai ŋgu nde simâ pa Yesu. Kinzi situ sikai samâŋa papa, kala sikasoŋa tu, “Ambo tamâta toŋge itu isoki kaiwa taine, ande ŋgua tukuŋa isâu papa tu ma iveta mine, tiya?”
2 Alguns fariseus aproximaram-se dele para pô-lo à prova, perguntando: "É permitido ao homem divorciar-se de sua mulher? "
3 Ande Yesu iporo taulo tu, “Aŋga Mose itula ŋgua tukuŋa mana pami.”
3 "O que Moisés lhes ordenou? ", perguntou ele.
4 Kinzi sipai tu, “Mose isâu ŋana tamâne tu ambo iŋgere ŋgua lâ pepa tini ŋana itoto pakâeŋa kâ, aku pepa ilua kaiwa taine, ande nenzi pakâeŋa nde totoŋa lâ.”
4 Eles disseram: "Moisés permitiu que o homem desse uma certidão de divórcio e a mandasse embora".
5 Aku Yesu iporo tu, “Miki nde taŋa-kaika tamwatami. Mine kala Mose iŋgere tukuŋa ŋinde pami.
5 Respondeu Jesus: "Moisés escreveu essa lei por causa da dureza de coração de vocês.
6 Andeta nia ndoyo, lâ zo ŋinde Maro Kindeni ipulia samba wa tâno wa, ande ‘ipulianzi tamâta ku ionzi taine wa tamâne wa’.
6 Mas no princípio da criação Deus ‘os fez homem e mulher’.
7 ‘Mine nde tamâne ma ipilenzi tina-tama ku ma ipasipa kuku kaiwa taine,
7 ‘Por esta razão, o homem deixará pai e mãe e se unirá à sua mulher,
8 aku kinzi rua ma simo tininzi lâ taitu.’ Mine nde kinzi rua ŋandai simo piti piti ŋga; kinzi rua ma simo togo ilonzi wa karaenzi taitu nâ.
8 e os dois se tornarão uma só carne’. Assim, eles já não são dois, mas sim uma só carne.
9 Mao nâ, Maro Kindeni ipanzi rua lâ taitu lâ; mine nde tamâta toŋge ma itikianzi piti ndimo.”
9 Portanto, o que Deus uniu, ninguém o separe".
10 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga kinzi sitaulo silâ luma ilo. Ande kinzi pâri-tamâta sikasoŋa Yesu kilo ŋana pakâeŋa kâ.
10 Quando estava em casa novamente, os discípulos interrogaram Jesus sobre o mesmo assunto.
11 Aku ipainzi tu, “Ambo tamâne toŋge isoki kaiwa taine ku ikai taine wasaseki toŋge, ande tamâta ŋinde iveta sakamao kuku kaiwa taine wasaseki ŋinde, kala ilaŋa ipole ŋgua tukuŋa.
11 Ele respondeu: "Todo aquele que se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher, estará cometendo adultério contra ela.
12 Aku mine nâ, ambo taine toŋge ipile kaiwa tamâne ku ikai tamâne wasaseki toŋge, ande taine ŋinde iveta sakamao kuku kaiwa tamâne wasaseki ŋinde, kala ilaŋa ipole ŋgua tukuŋa.”
12 E se ela se divorciar de seu marido e se casar com outro homem, estará cometendo adultério".
13 Kinzi tamâta pinde sikainzi lâlu kiri-kiri simâ pa Yesu. Kinzi ilonzi tu ma io mbau kâki kulunzi tu ma itu nzâmbe panzi. Andeta kinzi pâri-tamâta sileleanzi.
13 Alguns traziam crianças a Jesus para que ele tocasse nelas, mas os discípulos os repreendiam.
14 Yesu imora ŋinde, ku ilo kura tia, kala ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Miki ma kasâu panzi lâlu kiri-kiri tu simâ pa naŋa; kapono nzâla ŋananzi ndimo. Ŋana tu Maro Kindeni uru ikai maro panzi tamâta ea nenzi kalo-tawana irerege kuku lâlu kiri-kiri ŋine nenzi kalo-tawana.
14 Quando Jesus viu isso, ficou indignado e lhes disse: "Deixem vir a mim as crianças, não as impeçam; pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
15 Naŋa aporo mao nâ pami; kinzi lâlu kiri-kiri ŋine uru ilonzi ndo keno pa naŋa. Ambo tamâta toŋge ilo keno mine tia, ande i ma ikura tu imo Maro Kindeni ne ŋgumbi ilo, ande tia ndo.”
15 Digo-lhes a verdade: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança, nunca entrará nele".
16 Ŋineŋga Yesu ikotinzi lâlu lâ kie kulu, ku isuŋa mbau itaŋo kinzi taitu-taitu kulunzi, ku itu nzâmbe panzi.
16 Em seguida, tomou as crianças nos braços, impôs-lhes as mãos e as abençoou.
17 Yesu imandi ku iyoka ilâ, andeta tamâta toŋge ipalilu imâ, ipare tuku papa ku ikasoŋa tu, “Pananâŋa ara, naŋa ma aveta mana ŋga ikura tu amo viâŋgu ku amo nâ.”
17 Quando Jesus ia saindo, um homem correu em sua direção, pôs-se de joelhos diante dele e lhe perguntou: "Bom mestre, que farei para herdar a vida eterna? "
18 Yesu ipai tu, “Ŋana sâ kâ ŋga noko kusarawa naŋa tu ‘ara’, a? Maro Kindeni simbo nâ nde Ara Tamwata.
18 Respondeu-lhe Jesus: "Por que você me chama bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Noko kusama ŋgua tukuŋa rârâni: ‘Noko ma kupu tamâta pâta ndimo; noko ma kuveta sakamao kuku tamâta toŋge kaiwa ndimo; noko ma kupanâwe ndimo; noko ma kusowe ŋgua laŋeŋa lâ tamâta tininzi lâ ŋgua nia ndimo; noko ma pwai laŋeŋa ku pwai tamâta nenzi kelekele saŋenzi ndimo; aku noko ma kumege ŋananzi tina-tama ku taŋa mwasa nâ panzi’.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘não matarás, não adulterarás, não furtarás, não darás falso testemunho, não enganarás ninguém, honra teu pai e tua mãe’".
20 Aku tamâta ŋinde ipai Yesu tu, “Pananâŋa, lâ zo ŋinde naŋa lâlu kiri-mwata yo, aku amo lee ikura lâ zo ŋine, ande naŋa uru apaveta kuku ŋgua tukuŋa ŋine rârâni.”
20 E ele declarou: "Mestre, a tudo isso tenho obedecido desde a minha adolescência".
21 Yesu mata ilea pa tamâta ŋinde ku tini mwasa papa, kala ipai tu, “Vetâŋa taitu nâ nde noko kuveta tia yo. Noko kulâ, aku kuo ne kelekele rârâni ilâ panzi tamâta tu siko. Ŋineŋga pwai mbumbu ŋinde aku kulanzi kinzi sugorai tamwatanzi. Ambo noko ma kuveta mine, ande noko ma kumo ara ndo lâ samba lawea. Aku kumâ, kupono muli pa naŋa.”
21 Jesus olhou para ele e o amou. "Falta-lhe uma coisa", disse ele. "Vá, venda tudo o que você possui e dê o dinheiro aos pobres, e você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me".
22 Andeta tamâta ŋinde iloŋo ŋgua ŋine, ku nao mata ipâŋga sakamao, ku iyoka tava ilo malia nâ ilâ, ŋana tu i nde mbaliŋa warika.
22 Diante disso ele ficou abatido e afastou-se triste, porque tinha muitas riquezas.
23 Ŋineŋga Yesu mata ileanzi ne pâri-tamâta ku ipainzi tu, “Ambo kinzi mbaliŋa warakanzi situ simo Maro Kindeni ne ŋgumbi ilo, ande ŋine nde wurâta ŋalae panzi.”
23 Jesus olhou ao redor e disse aos seus discípulos: "Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus! "
24 Aku kinzi pâri-tamâta wisinzi motutu ŋana i ne ŋgua ŋine. Andeta Yesu itu ŋgua kilo ku ipainzi tu, “Miki lâlu kiri-kiri, ambo tamâta itu imo Maro Kindeni ne ŋgumbi ilo, ande ŋine nde wurâta ŋalae tina!
24 Os discípulos ficaram admirados com essas palavras. Mas Jesus repetiu: "Filhos, como é difícil entrar no Reino de Deus!
25 Mao nâ, ambo ŋgoa ŋalae ‘kamel’ itu itambwa ilâ mbiri kiri-mwata ne maa ilo, ande i ma ikura tu iveta mine tia. Aku mine nâ, ambo mbaliŋa warika itu imo Maro Kindeni ne ŋgumbi ilo, ande ŋine nde wurâta ŋalae tina.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus".
26 Kinzi pâri-tamâta nde wisinzi motu pâta, kala sipakasoŋa warakanzi tu, “Opopo, ambo mine, ande ea ikura tu ikai via mao ŋana imo ara mine ku imo nâ.”
26 Os discípulos ficaram perplexos, e perguntavam uns aos outros: "Neste caso, quem pode ser salvo? "
27 Aku Yesu mata ilea kaika panzi, ku iporo tu, “Kinzi tamâta warakanzi nâ ma sikura tia; aŋga Maro Kindeni nde ikura lâ. Mao nâ, Maro Kindeni ikura tu iveta vetâŋa rârâni.”
27 Jesus olhou para eles e respondeu: "Para o homem é impossível, mas para Deus não; todas as coisas são possíveis para Deus".
28 Ŋineŋga Petero ipai Yesu tu, “Ayo, maka muŋga kapile nema kelekele ndoni ŋana kapono muli pa noko!”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: "Nós deixamos tudo para seguir-te".
29 Ande Yesu iporo tu, “Naŋa aporo mao nâ pami; tamâta ea kinzi ilonzi pa naŋa kala silâ situla pâri ara, ambo sipile nenzi luma wa mota-ŋala wa mwanenzi wa tinanzi wa tamanzi wa natunzi wa nenzi tâno wa,
29 Respondeu Jesus: "Digo-lhes a verdade: Ninguém que tenha deixado casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 ande Maro Kindeni ma itu kilo panzi ŋana ŋinde kâ mbwani rârâ ŋinde. Mao nâ, lâ zo ŋana kinzi simo tâno kulu yo, ande kinzi ma sikai luma rârâ wa mota-ŋala rârâ wa mwanenzi rârâ wa tinanzi rârâ wa natunzi rârâ wa tâno ŋalae wa. Andeta ŋinde nâ tia; kinzi tamâta pinde ma siveta kenzi sakamao ndo panzi tava. Aku lâ zo muli, ŋineŋga kinzi ma sikai via mao, ma simo ara mine ku simo nâ.
30 deixará de receber cem vezes mais já no tempo presente casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, e com eles perseguição; e, na era futura, a vida eterna.
31 Ande kinzi tamâta rârâ muŋga simo tamâta ŋalaŋala lâ tâno kulu, ande kinzi ŋinde ma muli simo tamâta kaa nâ. Aŋga kinzi tamâta rârâ muŋga simo tamâta kaa nâ lâ tâno kulu, ande kinzi ŋinde ma muli simo tamâta ŋalaŋala.”
31 Contudo, muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros".
32 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta ku soka nzâla sikâki silâ pa Jerusalem lawea. Yesu nde imbâmba iyoka imuŋga panzi. Mine kala kinzi pâri-tamâta ilonzi rârâ, aŋga kinzi tamâta soka mulinzi ŋinde nde siruru. Ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua silâ pa nia ŋgaŋe kilo, ku iporo panzi ŋana vetâŋa rârâ nao laiti ŋana ipâŋga papa i kâ.
32 Eles estavam subindo para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam admirados, enquanto os que o seguiam estavam com medo. Novamente ele chamou à parte os Doze e lhes disse o que haveria de lhe acontecer:
33 Ipainzi tu, “Ayo, kala ŋine kinda takâki talâ pa Jerusalem. Aku tamâta toŋge ma io naŋa Tamâta Natu lâ kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ wa mbaunzi ilo. Aku kinzi ma sio naŋa lâ ŋgua nia, ku ma sipa ŋgua ŋana sipu naŋa pâta amâte. Aku muli, ŋineŋga ma sio naŋa alâ kinzi tinikoa mbaunzi ilo.
33 "Estamos subindo para Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos chefes dos sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios,
34 Aku kinzi tinikoa ma siporo ŋgua pavaligiŋa pa naŋa wa sisupwara tiniŋgu wa sipalili naŋa lâ, ŋineŋga ma sipu naŋa pâta amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga ma amandi amo viâŋgu kilo.”
34 que zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão. Três dias depois ele ressuscitará".
35 Yesu iporo mine lâ, ŋineŋga Sebedi natu rua Yamesi ku Yoane rua nde simâ papa ku sipai tu, “Pananâŋa, maka rua katu kakasoŋano ŋana vetâŋa toŋge, aku iloma tu noko ma kuveta mine pama.”
35 Nisso Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele e disseram: "Mestre, queremos que nos faças o que vamos te pedir".
36 Ande Yesu ikasoŋanzi tu, “Miki rua ilomi tu naŋa ma aveta sâ tâ pami.”
36 "O que vocês querem que eu lhes faça? ", perguntou ele.
37 Aku kinzi rua sipai tu, “Mwaŋga, lâ zo ŋinde noko ma kupâŋga pwai koipu ŋalae, ŋineŋga maka rua iloma tu ma kasaŋona noko tini laiti, toŋge pa mbau wia kâ, aŋga toŋge pa mbau ŋâsi kâ.”
37 Eles responderam: "Permite que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda".
38 Andeta Yesu isia ŋgua ku ipainzi tu, “Miki rua kazizâla ŋana vetâŋa ŋine kala kakasoŋa naŋa ŋana. Naŋa ma muli anu lââ makisa ikeno kâmba toŋge ilo. Tiambo miki rua kala kakura tu kanu lââ ŋinde, tiya? Aku miki kakura tu kakai lââ-liliŋa ŋinde naŋa ma muli akai, tiya?”
38 Disse-lhes Jesus: "Vocês não sabem o que estão pedindo. Podem vocês beber o cálice que eu estou bebendo ou ser batizados com o batismo com que estou sendo batizado? "
39 Aku kinzi rua sipai tu, “Maka rua kurama.” Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Mao nâ, lââ makisa naŋa ma anu ŋinde, ande miki rua kala ma kanu tona. Aku naneŋgu lââ-liliŋa ŋinde, ande miki rua kala ma kakai mine nâ.
39 "Podemos", responderam eles. Jesus lhes disse: "Vocês beberão o cálice que estou bebendo e serão batizados com o batismo com que estou sendo batizado;
40 Ambo taitu pateâŋa ŋana tamâta ea ma isaŋona tiniŋgu laiti pa mbauŋgu wia kâ ŋga pa mbauŋgu ŋâsi kâ, ande ŋinde ikeno pa naŋa tia. Maro Kindeni tamwata simbo nâ ma iwae saŋonâŋa nia panzi tamâta ea muŋga ipateanzi ŋinde.”
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não cabe a mim conceder. Esses lugares pertencem àqueles para quem foram preparados".
41 Kinzi nawalanzi pâri-tamâta saŋao nde siloŋo ŋine, kala wisinzi nâna panzi Yamesi ku Yoane rua.
41 Quando os outros dez ouviram essas coisas, ficaram indignados com Tiago e João.
42 Andeta Yesu isarawanzi tu simâ, ku ipainzi tu, “Miki kasama tu kinzi tamâta pinde uru sikai koipu panzi tinikoa ŋgu, aku kinzi tamâta ŋalaŋala ŋinde uru siveta malia kie-kie panzi ŋgu ŋinde.
42 Jesus os chamou e disse: "Vocês sabem que aqueles que são considerados governantes das nações as dominam, e as pessoas importantes exercem poder sobre elas.
43 Andeta mâsi mine ma ikeno miki ŋginimi ndimo. Ambo tamâta toŋge itu imo tamâta ŋalae lâ ŋginimi, ande nzâla ikeno mine; i ma imo nemi kuleŋa tamâta.
43 Não será assim entre vocês. Pelo contrário, quem quiser tornar-se importante entre vocês deverá ser servo;
44 Aku tamâta ea itu imo mbâna-mbâna pami, ande nzâla ikeno mine; i ma imo wurâta tamâta kaa nâ panzi tamâta rârâni.
44 e quem quiser ser o primeiro deverá ser escravo de todos.
45 Ŋana tu naŋa Tamâta Natu ŋandai amâ ŋana kinzi tamâta ma sikai kuleŋa pa naŋa ŋga. Naŋa amâ ŋana akai kuleŋa panzi tamâta, aku ma amâte ŋana akainzi tamâta rârâ piti lâ kondoma ilo.”
45 Pois nem mesmo o Filho do homem veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos".
46 Ŋineŋga kinzi silâ sipâŋga Jeriko lawea. Soka lee, aku laiti ŋana sipile Jeriko kâ, aku kinzi pâri-tamâta sitavanzi tamâta ŋgu ŋalae nde soka kuku Yesu silâ. Andeta tamâta toŋge, i ŋa mine Bartimeus, nde isaŋona nzâla ŋgaŋe. I mata leva-leva, kala uru isarâwa mbumbu wa kelekele panzi tamâta.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos, juntamente com uma grande multidão, estavam saindo da cidade, o filho de Timeu, Bartimeu, que era cego, estava sentado à beira do caminho pedindo esmolas.
47 Tamâta ŋinde iloŋo ŋgua tu Yesu Nasarete tamwata ŋga iyoka imâ, kala isarâwa kaika tu, “Yesu, Daviti ne vâsa noko, kalo sukâŋa ŋanana!”
47 Quando ouviu que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
48 Andeta kinzi tamâta rârâ simbita sipai tu, “Wa, noko kawa buu!” Andeta isarâwa kawa kâki ŋalae tu, “Daviti ne vâsa, kalo sukâŋa ŋanana!”
48 Muitos o repreendiam para que ficasse quieto, mas ele gritava ainda mais: "Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
49 Aku Yesu imandi ku iporo tu, “Kasarâwa pa tamâta ŋinde tu imâ.” Aku kinzi sisarâwa pa tamâta mata leva-leva ŋinde ku sipai tu, “Wa, ilo kaika kumandi sânda ŋga! Isarâwa pano.”
49 Jesus parou e disse: "Chamem-no". E chamaram o cego: "Ânimo! Levante-se! Ele o está chamando".
50 Ŋineŋga tamâta ŋinde ikai ne pasawaŋa luandondo piti, ku walele nâ imandi imâ pa Yesu.
50 Lançando sua capa para o lado, de um salto, pôs-se de pé e dirigiu-se a Jesus.
51 Aku Yesu ikasoŋa tu, “Noko ilo tu naŋa ma aveta mana pano.” Aku tamâta mata leva-leva ipai tu, “Pananâŋa, naŋa iloŋgu tu matâŋgu amora nia.”
51 "O que você quer que eu lhe faça? ", perguntou-lhe Jesus. O cego respondeu: "Mestre, eu quero ver! "
52 Aku Yesu ipai tu, “Noko kulâ. Noko ne kalo-tawana ivetano ara lâ.” Aku walele nâ i mata ara lâ, ku imora nia. Aku iyoka Yesu muli lâ nzâla ilâ.
52 "Vá", disse Jesus, "a sua fé o curou". Imediatamente ele recuperou a visão e seguia a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.