Lucas 7
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs BKJ
1 Yesu ipanananzi tamâta lâ, ŋineŋga ilâ Kaperneam lawea ilo.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Aku tamâta toŋge imo lawea ŋinde, i uru ikai koipu pa Rom nenzi zugu tamâta ŋgu toŋge. I ne wurâta tamâta toŋge uru imo kuku, aku koipu nde ilo ndo keno pa ne tamâta ŋinde. Andeta wurâta tamâta ŋinde ikai pukoŋa, aku laiti ŋana imâte kâ.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Koipu nde iloŋo pâri tu Yesu imâ lâ, ande kala isupwanzi Isrel ŋgu nenzi katonâŋa pinde tu silâ pa Yesu. I ilo ŋalae ndo tu kinzi ma sino Yesu tu imâ iveta ne wurâta tamâta ŋinde tini ara kilo.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Kinzi katonâŋa nde simâ pa Yesu, aku sino kaika tu, “Koipu ŋinde nde tamâta ara ndo. Mine nde ara ŋana noko ma kuvila i.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 I uru tini mwasa pa kinda Juda tamâta, aku i tamwata muŋga isukama ŋana kapa nema luma ŋana pasauŋa kâ.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Ŋineŋga Yesu iyoka kunzi silâ.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Ŋana duvi ŋinde kâ, naŋa iloŋgu patea tu naneŋgu ara toŋge ŋana naŋa warakâŋgu ma amâ aporo pa noko, nde tia. Taitu naŋa kaloŋgu tawana tu ambo noko ma kuporo ŋgua nâ, ande naneŋgu tamâta ŋinde ma tini ara kilo.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ŋana tu naŋa uru aveta wurâta panzi tamâta ŋalaŋala pinde, aku naŋa warakâŋgu kala akai poe panzi zugu tamâta ŋgu toŋge. Ambo naŋa apai toŋge tu, ‘Kulâ!’, ande ma ilâ. Ambo naŋa apai toŋge tu, ‘Kumâ!’, ande ma imâ. Ambo naŋa aporo pa naneŋgu wurâta tamâta toŋge tu, ‘Kuveta wurâta ŋine!’, ande i ma iveta.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yesu iloŋo koipu ne ŋgua ŋine, aku i wisi motu. Ŋineŋga itale ku iporo ŋgua panzi tamâta ŋgu ŋalae soka kuku i ŋinde mine tu, “Opopo, tamâta ŋine nde tinikoa ma! Taitu naŋa aporo mao nâ pami tu naŋa muŋga amora tamâta toŋge lâ Isrel ŋgu ne kalo-tawana irerege kuku tamâta ŋine ne kalo-tawana, ande tia ndo.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga koipu ninambwe wukale ŋinde nde sipile Yesu ku sitaulo silâ pa luma kilo. Silâ sipâŋga lâ, ande simora koipu ne wurâta tamâta ŋinde nde tini ara kilo lâ.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ilâ pa lawea toŋge, i ŋa tu Nen lawea. Aku Yesu ne pâri-tamâta sitavanzi tamâta ŋgu ŋalae nde soka kuku silâ.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Yesu nde iyoka ilâ ipâŋga lawea ŋinde ne ŋgumbi tini laiti lâ. Ŋineŋga ipakâtu kunzi tamâta pinde sikale tamâta limoa toŋge karae siyâti simâ. Tamâta limoa ŋinde tina nde taine mwala, aku i natu taituni ŋine ŋga imâte lâ. Aku lawea ŋinde ne tamâta ŋgu ŋalae nde soka kuku taine mwala ŋinde simâ.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Maro Ŋalae nde imora taine mwala ŋinde, aku kalo sukâŋa ndo ŋana. Mine kala ipai tu, “Noko kuta ndimo”.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ŋineŋga Yesu iyoka ilâ tini laiti, aku io mbau kâki lâ rombe-rombe kulu. Iveta mine lâ, ŋineŋga kinzi tamâta kala sikale mateŋa ŋinde nde simandi. Ŋineŋga Yesu iporo tu, “Tamâta limoa, naŋa apaino tu kumandi sânda!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Aku ndainani nâ tamâta limoa muŋga imâte ŋinde nde imo via kilo, kala imandi sânda isaŋona, aku kawa iporo ŋgua. Ŋineŋga Yesu io i taulo pa tina kilo.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Kinzi tamâta ŋgu ŋalae nde simora Maro Kindeni ne kaika ŋinde, aku kinzi rârâni wisinzi motutu. Aku sipanea Maro Kindeni sisuka i ŋa kâki lâ âta, ku siporo tu, “Opopo, ŋgua-tulâŋa tamâta ŋalae toŋge ipâŋga lâ kala imo ŋgininda! Maro Kindeni nde imâ ipâŋga ŋana ivilanzi ne tamâta kâ marumbu lâ!”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Ŋineŋga kinzi tamâta ŋinde nde nzarananzi ku silâ pa Judia tâno wa nia pinde wa, aku situ Yesu parina ŋinde isala nia ilâ.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ne pâri-tamâta nde silâ sitapâri papa ŋana vetâŋa rârâni Yesu iveta ŋinde.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Ŋineŋga Yoane isarawanzi ne pâri-tamâta rua, aku isupwanzi silâ pa Maro Ŋalae ŋana sikasoŋa mine; “Tiambo nokoni kala tamâta ŋinde Maro Kindeni muŋga ipa ŋgua tu ma isupwa imâ, tiya?, ma kao tinima ŋana tamâta toŋge.”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Yoane ne pâri-tamâta rua ŋinde simâ sipâŋga kuku Yesu lâ. Ŋineŋga sipai Yesu tu, “Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata isupwa maka rua kamâ pa noko ŋana kakasoŋano mine; tiambo nokoni kala tamâta ŋinde Maro Kindeni muŋga ipa ŋgua tu ma isupwa imâ, tiya?, ma kao tinima ŋana tamâta toŋge.”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Lâ zoni ndaina, Yesu nde iveta wurâta ŋana izavaru pukoŋa kie-kie piti lâ kinzi tamâta rârâ tininzi, aku iveta wurâta ŋana isokinzi koroani saka piti lâ tamâta rârâ ilonzi tona. Aku ivetanzi tamâta rârâ muŋga matanzi leva-leva nde simora nia.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Mine kala Yesu itu lâ Yoane ne pâri-tamâta rua ŋinde kawanzi mine tu, “Miki kalâ katapâri pa Yoane ŋana vetâŋa wa mâsi rârâni miki kamora ku kaloŋo ŋine: kinzi tamâta muŋga matanzi leva-leva nde simora nia, aŋga kinzi tamâta muŋga kenzi sakamao nde soka nzâla silâ. Kinzi tamâta muŋga tininzi saga-saga nde sipâŋga tininzi mbâra-mbâra lâ, aŋga kinzi tamâta muŋga taŋanzi pasâe nde siloŋo ŋgua. Kinzi mateŋa tamâta nde simandi simo vianzi kilo, aŋga kinzi sugorai tamwatanzi nde siloŋo pâri ara lâ.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Ambo tamâta toŋge ikai nâna ŋana ne kalo-tawana kâ, ambo i ma imandi kaika ku ipono muli sondo pa naŋa, ande Maro Kindeni ne nzâmbe ara ikeno pa tamâta ŋinde.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ne pâri-tamâta ŋinde nde silâ lâ, ŋineŋga Yesu iporo ŋgua panzi tamâta ŋgu simo kuku i ŋinde. Ipainzi tu, “Miki muŋga kalâ pa nia bilimu ŋana kaloŋo Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ne ŋgua kâ, aku lâ zo ŋinde miki katu kamora sâ. Tiambo miki kalâ tu kamora kuli toŋge, lawea itili ilâ wa imâ wa, tiya? Mine tia.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Mine nde miki kalâ tu kamora sâ. Tiambo miki kalâ tu kamora tamâta toŋge uru isiŋga pasawaŋa arara, tiya? Mine tia. Kinzi tamâta uru sitambira nenzi mbumbu ŋana sisiŋga pasawaŋa wa siŋgâra arara lâ tininzi, ande kinzi tamâta mine uru simo koipu ŋalaŋala nenzi luma ilo nâ.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Mine nde miki kalâ tu kamora sâ. Tiambo miki kalâ tu kamora ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge, tiya? Mao nâ, miki kalâ tu kamora ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge. Andeta miki ŋandai kamora ŋgua-tulâŋa tamâta kaa nâ ŋga.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋgâŋa nde siloŋo Maro Kindeni kawa ŋgua, ŋineŋga siŋgere ŋgua ŋana Yoane lâ pepa tini mine tu,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Naŋa aporo mao nâ pami; ikura zo muŋgâŋa rârâni, ande tamâta toŋge imo tamâta ŋalae kala i ŋa ipole Yoane ŋa, ande tia ndo. Ambo taitu miki kaloŋo ŋga; lâ ŋgu ŋine Maro Kindeni ikai maro papa, ande tamâta ea imo kinzi tamâta rârâni kalonzi, ande i ŋa ŋalae ndo, ipole Yoane ŋa.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Kinzi tamâta rârâ siloŋo ŋgua ŋine ŋana Yoane kâ, ku sindeka siporo tu, “Maro Kindeni ne vetâŋa nde sondo ndo!” Aku kinzi tamâta pinde uru siveta wurâta pa Rom ŋana mbumbu kaiŋa kâ kala siporo ŋgua kaŋa taituni. Kinzi nenzi ŋgua ŋinde nde duvi mine; kinzi muŋga sikai lââ-liliŋa lâ Yoane mbau.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Aŋga kinzi tamâta lâ Parisai ŋgu wa kinzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ, ande kinzi ŋinde muŋga tininzi pwâka tu Yoane ma ililinzi, aku sipu mulinzi pa Maro Kindeni ne nzâla ara ŋinde Yoane muŋga itula pwataki panzi.)
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Aku Yesu iporo kilo tu, “Ayo, naŋa ma asia ŋgua mana ŋana vetâŋa kinzi tamâta uru siveta lâ zo ŋine. Kinzi nde tamâta mana.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Kinzi nde sitogonzi lâlu kiri-kiri ilonzi kalonzi soki-soki sisaŋona ao ŋgini ku sisarâwa pa nawalanzi tu, ‘Opopo, maka kambana kauro ŋana miki ma kakina kiniŋa, andeta miki tinimi pwâka tu kaki. Aŋga maka kawâŋgi wâŋgiŋa kalo-kalo kâ, andeta miki tinimi pwâka tu kata.’”
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Ŋineŋga Yesu itula ŋgua siâŋa ŋine ne duvi pwataki panzi tu, “Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata indi kaika pa tamwata ŋana ika puroŋa wa inu waini wa. Aŋga miki nde kavaligi i mine tu, ‘Koroani saka imo kuku i!’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Aŋga naŋa Tamâta Natu uru aka wa anu wa, andeta miki kavaligi naŋa tu, ‘Kamora ŋga, i tamâta ŋana ika kâpwa wa inu waini ŋalae tina! Aku iveta mete kunzi tamâta sakamao ŋana mbumbu kaiŋa kâ wa kinzi kiesaka tamwatanzi wa!’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Andeta Maro Kindeni uru iwae wurâta sondo panzi ne tamâta rârâni, kala miki kamora kanaŋo pwataki lâ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Tamâta toŋge lâ Parisai ŋgu nde ino Yesu tu ma imâ ika kuku i lâ ne luma ilo. Mine kala Yesu ilâ isaŋona tamâta ŋinde ne luma ilo ŋana ika kâpwa kâ.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Andeta taine toŋge imo lawea ŋinde tona, i muŋga iveta mâsi sakamao kie-kie. Taine ŋinde iloŋo ŋgua tu Yesu ika lâ Parisai tamâta ŋinde ne luma ilo, kala ikai ne samimi, kulu ŋalae wa kuwae ara wa, aku imâ pa Yesu.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Taine ŋinde imâ imandi Yesu kie tini pa muli kâ, aku imo ita nâ. Aku i mata sulu indu ndue Yesu kie tini. Ŋineŋga taine ŋinde ikai taine kulu pwau ku ipu i mata sulu ŋinde piti lâ Yesu kie tini. Aku inzumwa Yesu kie kumbu, ŋana itula taine ilo pwataki tu imege ŋana i kâ. Ŋineŋga ikai samimi kuwae ara ŋinde ku iyoli lâ Yesu kie.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Aŋga Parisai tamâta ŋinde, ina muŋga ino Yesu tu ma imâ ika kuku, ande imora taine iveta mâsi mine lâ Yesu tini, aku i ilo patea mine tu, “Ambo tamâta ŋine nde ŋgua-tulâŋa tamâta mao, ande i ma isama taine ŋine kilala pwataki tu i nde kiesaka taine; andeta isama ŋine tia.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Andeta Yesu isama tamâta ŋinde ne ilo-kalo pwataki lâ. Mine kala ipai tu, “Saimon, naŋa iloŋgu ŋgua tini pa noko”. Aku Saimon nde iporo taulo tu, “Pananâŋa, noko kutula ne ŋgua ŋinde pwataki aloŋo.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Ŋineŋga Yesu iporo itambira ŋgua tu, “Tamâta toŋge ne mbuku keno pa kinzi tamâta rua. I ne mbuku kala ikeno pa tamâta toŋge nde ipâŋga lâ mbumbu tamâta ŋalae taitu (100); aŋga i ne mbuku kala ikeno pa tamâta toŋge nde ipâŋga lâ mbumbu saŋao nâ.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Kinzi rua sikura tu situ ŋana tamâta ŋalae ne mbuku ŋinde kâ, nde tia. Mine kala tamâta ŋinde ipile ne mbuku ŋinde. Ayo, noko ilo patea tu tamâta ndia lâ kinzi rua ma ilo ndo keno pa tamâta ŋinde.”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Aku Saimon nde itu lâ kawa mine tu, “Naŋa iloŋgu patea tu tamâta kala ipile ne mbuku ŋalae tina ŋinde ma ilo ndo keno papa”. Aku Yesu ipai tu, “Noko ne pateâŋa ŋine nde ara”.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Ŋineŋga Yesu itale ku mata ilâ imora taine ŋinde, aku ipai Saimon tu, “Noko kumora taine ŋai. Naŋa amâ noko ne luma ilo, andeta noko ŋandai lââ kulua naŋa ŋana apua keŋgu, ikura kinda Juda nenda mâsi mine. Aŋga taine ŋine nde ipua keŋgu lâ taine mata sulu, aku ikai taine kulu pwau ku ipu mata sulu ŋinde piti lâ keŋgu.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Aku noko ŋandai kunzumwa naŋa gawulâŋgu itogo ne mete mine ŋga; aŋga naŋa nanayoni amâ noko ne luma ilo lee imâ ipâŋga lâ ŋine, aku taine ŋine nde itula ne ilo pwataki tu imege ŋana naŋa kâ, kala imo inzumwa naŋa keŋgu kumbu.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Aku noko ŋandai pwai samimi ku kuyoli naŋa kuluŋgu, ikura kinda Juda nenda mâsi mine. Aŋga taine ŋine nde ikai samimi kulu ŋalae wa kuwae ara wa, aku imo iyoli lâ keŋgu.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Mine kala naŋa aporo ŋgua pa noko mine: kinda tamora taine ŋine tu i tini mwasa ndo pa naŋa. Mine kala kinda tasama tu Maro Kindeni izavaru taine ŋine ne kiesaka rârâni piti lâ tini marumbu lâ. Ambo tamâta toŋge ipamorai tu i ne kiesaka mota mwata nâ keno lâ tini, ŋineŋga Maro Kindeni izavaru kiesaka ŋinde piti, ande tamâta ŋinde ma tini mwasa ŋalae koŋa pa Maro Kindeni, nde tia.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Ŋineŋga Yesu iporo pa taine ŋinde mine tu, “Maro Kindeni izavaru noko ne kiesaka rârâni piti lâ tini”.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Kinzi tamâta rârâni kala sisaŋona sika kuku Yesu ŋinde nde siloŋo ŋgua ŋine lâ, aku wisinzi motu sipakasoŋa warakanzi tu, “Ayo, tamâta ŋine nde ea ŋga izavaru kiesaka piti lâ tamâta tininzi, a?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Ŋineŋga Yesu ipai taine tu, “Noko ne kalo-tawana ikeno pa naŋa; mine kala Maro Kindeni ikai noko piti lâ kondoma ilo lâ. Noko pwoka tava wisi pisi nâ kulâ.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.