Lucas 24

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lâ sânda, mboyo ŋaŋa yo, ŋineŋga kinzi taine ŋinde nde sikai samimi tava kelekele kuwae ara muŋga sigona ikeno ŋinde, aku sikai silâ pa kuru nia tu ma siyoli Yesu karae.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Kinzi sipâŋga kuru nia lâ, ŋineŋga matanzi ilâ simora mira ŋalae kinzi tamâta muŋga sitambumbua ilâ ipono kuru kawa ŋinde. Andeta mira ŋinde ikeno kuru kawa tia.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Tia ku kinzi silâ kuru ilo, andeta simora tu Maro Ŋalae Yesu karae ŋandai ikeno kuru ilo ŋga.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Kinzi ilonzi rârâ ŋana vetâŋa ŋine ne duvi kâ. Simo mine yo, ŋineŋga walele nâ tamâta rua simâ sipâŋga sipatua panzi, aku simandi taine ŋinde tininzi laiti lâ kuru ilo. Kinzi rua nenzi pasawaŋa nde isinala nia ndo, itogo loloa salaga mine.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Kinzi taine matanzi simora kinzi rua, aku siruru pâta kanaŋo kala naonzi tundu silea ndue pa tâno. Andeta tamâta rua ŋinde nde sikasoŋanzi tu, “Mana mana ŋga miki kamâ tu karoto ŋana via tamwata lâ mateŋa tamâta nianzi, a?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 I imo ŋai tia! Imandi sânda lâ, kala imo via kilo! Miki kalomi ŋgere kilo ŋana ŋgua ŋinde i muŋga iporo pami, lâ zo ŋinde i imo Galilaya tâno yo.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Ipaimi tu, ‘Maro Kindeni ne pateâŋa ikeno tu kinzi ma sio naŋa Tamâta Natu alâ kinzi kiesaka tamwatanzi mbaunzi ilo, aku ma sipu naŋa lâ kâi popole tini amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga naŋa ma amandi amo viâŋgu kilo.’”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Kinzi siporo ŋgua mine lâ, ŋineŋga kinzi taine nenzi ilo-kalo ipâŋga ŋana ŋgua ŋinde Yesu muŋga iporo panzi.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Ŋineŋga kinzi taine ŋinde sipile kuru nia, aku sitaulo silâ ku sitapâri ŋgua ŋine ndoni panzi pâri-tamâta saŋao kanaŋo taitu, sitavanzi kalo-tawana tamâta ndoni.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Kinzi taine ŋinde nde ŋanzi mine: Maria, i Makdala lawea taine, aŋga Joana, aŋga Yamesi tina Maria, aŋga kinzi taine pinde tona. Kinzi taine ŋinde silâ sitapâri panzi pâri-tamâta.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Andeta kinzi pâri-tamâta ilonzi patea tu taine ŋinde nenzi ŋgua nde itogo lawea iyoka kaa nâ mine, aku kinzi ŋandai kalonzi tawana ŋgua ŋinde ŋga. [
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Aŋga Petero nde imandi, aku ipalilu ilâ pa kuru nia. Ilâ ipâŋga lâ, ŋineŋga itundu ndue aku ipambara mata lâ kuru ilo, aku imora tu lalava nâ keno. Ŋineŋga itaulo ilâ pa luma kilo, aku i ilo ikai wurâta rârâ ŋana vetâŋa ŋinde kâ.]
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Aku lâ zoni ndaina, kinzi kalo-tawana tamâta rua nde soka nzâla silâ pa lawea toŋge, i ŋa tu Emeus. Lawea ŋinde nde ikeno malawae mwasa lâ Jerusalem, itogo nia mbuku saŋao mine.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Kinzi rua soka silâ, aku simo siporo ŋana vetâŋa rârâni kala muŋga ipâŋga ŋinde.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Kinzi siporo ŋgua rârâ, aku sipakasoŋa warakanzi ŋana vetâŋa ŋinde duvi kâ. Kinzi rua siporo yo, ŋineŋga Yesu tamwata nde iyoka imâ kinzi rua tininzi laiti, aku iyoka kunzi silâ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Andeta ŋinde itogo kelekele toŋge ipono kinzi rua matanzi, kala ŋandai sisama Yesu kilala sondo ŋga.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tu, “Miki rua koka kalâ, ande kaporo ŋgua mana.” Iporo mine lâ, ŋineŋga kinzi rua simandi. Kinzi kalonzi sukâŋa ŋalae tina, kala naonzi mata ara tia.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Ŋineŋga tamâta toŋge lâ kinzi rua, i ŋa tu Kliopas, ande itu lâ Yesu kawa mine tu, “Opopo, lâ zo ŋine kinzi tamâta rârâ lâ lawea pinde nde simo Jerusalem lawea, aku kinzi rârâni sisama ŋine marumbu lâ. Tiambo noko simbo nâ kuzizâla ŋana vetâŋa kala nola nâ ipâŋga lâ Jerusalem, a?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Iporo mine lâ, ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tu, “Vetâŋa ndia ipâŋga.” Aku kinzi rua siporo taulo tu, “Maka rua kaporo ŋana vetâŋa ŋinde nola nâ ipâŋga pa Yesu Nasarete Tamwata. I nde ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge, aku uru iveta mâsi kaika ku iporo ŋgua kaika lâ Maro Kindeni nao, aŋga lâ kinzi tamâta naonzi tona.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Andeta kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi ŋgu nenzi katonâŋa nde sio i ilâ pa Rom nenzi koipu. Kinzi ilonzi tu i ma ipa ŋgua tu ma sipu Yesu pâta imâte kâ. Aku sisona i kâki itâra kâi popole tini lee imâte lâ.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Muŋga, maka kaloma tawana tu i nde tamâta ŋine Maro Kindeni isupwa tu iyautenzi Isrel ŋgu. Andeta imâte lâ, kala kari ŋato ilâ lâ.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Ambo taitu maka nawalama taine pinde nde siveta wisi motu pa maka. Lâ ŋine kari, mboyo ŋaŋa yo, ande kinzi silâ pa kuru nia,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 andeta simora Yesu karae ikeno kuru ilo, ande tia. Kinzi sitaulo simâ, aku sitapâri pa maka mine tu, ‘Maka kamoranzi aŋelo pinde, aku sipaima tu Yesu nde imandi imo via kilo’.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Ŋineŋga maka nawalama tamâne pinde kala silâ pa kuru nia, aku simora kelekele ikeno itogo kinzi taine muŋga sitapâri pama mine. Andeta kinzi ŋandai simora Yesu nao ŋga.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Opopo, miki ilomi kalomi tia ndo! Miki nemi ilo-kalo ipâŋga ŋalae koŋa tia, kala ŋandai kalomi tawana kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta nenzi ŋgua rârâni ŋga!
25 Então Jesus lhes disse:
26 Mana mana, a? Tiambo miki kazizâla tu Maro Kindeni muŋgani ipatea tu Kirisi ma ikai nâna muŋga lâ, ŋineŋga muli i ma ikâki samba ilo, aku ma imo Maro Ŋalae.”
26 Pois era preciso que o
27 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga itula Maro Kindeni kawa ŋgua rârâni pwataki panzi rua, ŋgua ŋinde Mose aŋga kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta rârâni muŋga siŋgere ikeno lâ. Ipanananzi ŋana ŋgua rârâni ŋinde muŋga siŋgere ŋana i tamwata kâ.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Kinzi soka mine silâ lee, aku sipâŋga lawea toŋge tini laiti, lawea ŋinde kinzi rua muŋga ilonzi patea tu ma silâ papa. Andeta kinzi rua sisama tu Yesu nde itu iyoka nzâla ilâ nâ.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Tia ku kinzi sino i kaika ku sipai tu, “Noko kumâ kumo kuku maka rua. Kari ŋga indue lâ, aku tini nâ ma mbo.” Mine kala Yesu ilâ luma ilo, aku imo kunzi.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Kinzi rua sisaŋona ŋana sika kâ, aku Yesu isaŋona kunzi. Ŋineŋga Yesu ikai puroŋa, aku kawa ndaŋge pa Maro Kindeni, aku ipwataki ku ilua kinzi rua.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Iveta mine panzi lâ, ŋineŋga itogo kinzi rua matanzi ipwa, aku sisama i kilala pwataki. Andeta walele nâ Yesu nao tia lâ, aku simora i kilo tia.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Ŋineŋga kinzi rua warakanzi nde siporo tu, “Mao nâ, lâ ŋine kari kinda toka nzâla talâ, aku iporo ŋgua pa kinda wa ikai Maro Kindeni kawa ŋgua keno lâ pepa tini ku itula duvi pwataki pa kinda. Aku kinda wisinda mburu kâki lâ ŋana ŋgua ŋinde kâ.”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Kinzi rua siporo mine lâ, ŋineŋga walele nâ simandi ku sitaulo silâ pa Jerusalem kilo. Aku silâ kunzi pâri-tamâta saŋao kanaŋo taitu sitavanzi nawalanzi tamâta pinde, kinzi ŋinde kala sipasau lâ simo taitu.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Kinzi pâri-tamâta nde sipainzi rua tu, “Mao nâ, Maro Ŋalae imandi imo via kilo! Ipatua pa Saimon lâ!”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ŋineŋga kinzi rua sitapâri panzi ŋana vetâŋa rârâni muŋga ipâŋga panzi lâ nzâla. Aku siporo tu, “Lâ zo ŋana ipwataki puroŋa kâ, ande maka rua kamora ku kasama i kilala pwataki lâ.”
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Kinzi kalo-tawana tamâta siporo ŋgua ŋine yo, ŋineŋga Yesu tamwata nde imâ ipâŋga imandi ŋgininzi ku ipatua panzi. Aku ipainzi mine tu, “Wisi-pisi imâ pami”.
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Andeta kinzi simora i ku wisinzi motutu, aku siruru pâta kanaŋo. Kinzi ilonzi tu simora uŋanzi toŋge tâ.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Mana mana ŋga miki wisimi motu ku karuru, a? Mana mana ŋga miki ilomi rârâ, a?
38 Mas ele disse:
39 Miki kamâ kamora naŋa mbalauŋgu wa keŋgu wa. Naŋa warakâŋgu kala amandi miki naomi! Kamâ kataŋo tiniŋgu, aku ma kasama. Kinzi uŋanzi ŋandai mbatunzi wa tukanzi keno, itogo kala ŋine miki kamora mine.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Yesu iporo mine lâ, ŋineŋga itula mbalau wa kie panzi simora.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Kinzi simora ku sindeka ndo, andeta ilonzi kalonzi nde ikai wurâta rârâ. Mine kala kinzi ŋandai sisama sondo tu Yesu imo via kilo. Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi tu, “Miki kapwami tâ keno, tiya?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Ŋineŋga kinzi kanzi iŋa pinde silua. Iŋa ŋinde kinzi muŋga simomo lâ ikeno.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Yesu ikai iŋa ku ika, aku kinzi matanzi simora lâ.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Muŋga, lâ zo ŋinde naŋa amo kumi yo, ande naŋa aporo atula ŋgua pami. Naŋa apaimi lâ tu ŋgua ndoni kinzi muŋga siŋgere ŋana naŋa kâ, ande ma ipâŋga kanaŋo. Ŋgua ŋinde ikeno lâ Mose ne ŋgua tukuŋa tini, aŋga lâ kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta nenzi pepa tini, aŋga lâ wâŋgiŋa paneâŋa kâ ne pepa tini.”
44 Depois disse:
45 Yesu iporo mine lâ, ŋineŋga itula Maro Kindeni kawa ŋgua ikeno lâ pepa tini ŋinde ne duvi pwataki panzi, ŋana ma sisama sondo kâ.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Ipainzi tu, “Maro Kindeni kawa ŋgua ikeno lâ pepa tini mine tu, ‘Kirisi ma ikai nâna muŋga lâ ŋga, andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga i ma imandi lâ mateŋa nianzi imo via kilo.
46 e disse:
47 Ŋineŋga kinzi tamâta pinde ma sikai i ndamwa, aku ma silâ situla i parina panzi ŋgu ndoni lâ tâno kulu, ŋana ma sipalele ilonzi kalonzi. Ambo kinzi ma sipalele ilonzi kalonzi, ande Maro Kindeni ma izavaru nenzi kiesaka piti lâ tininzi. Wurâta ŋine ma imandi muŋga lâ Jerusalem lawea.’
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Aku vetâŋa rârâni ŋinde, ande miki warakami kamora lâ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Miki kaloŋo ŋga: muŋga, naŋa Mama ipa ŋgua tu ma isupwa Koroani Sapâŋa imâ pami. Aku tini nâ, ande naŋa ma asupwa Koroani Sapâŋa imâ mine nâ. Andeta miki ma kamo Jerusalem lee, ikura lâ zo ŋinde Maro Kindeni ne walo ŋalae ma iyoka pa samba indue imâ pami.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta siyâti silâ, aku soka silâ sipâŋga Betani lawea tini laiti. Ŋineŋga io mbau rua kâki ku itu nzâmbe panzi.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Imo itu nzâmbe panzi yo, ŋineŋga Maro Kindeni ikai i ikâki pa samba ilo, aku ipilenzi ilâ lâ.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Kinzi pâri-tamâta nde sipare tukunzi ku sipanea i lee, ŋineŋga sitaulo silâ pa Jerusalem lawea kilo. Aku kinzi simo sindeka nâ.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Aku ikura zo rârâni, kinzi uru silâ pa Maro Kindeni ne luma sapâŋa, aku simo sipanea i nâ.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.