Lucas 18
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ACF
1 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua tambirâŋa panzi ne pâri-tamâta. I ilo tu ma ipanananzi ŋana sikai noŋa pa Maro Kindeni ikura zo zo. I tini pwâka tu kinzi ma sikai wulitia ŋana sikai noŋa kâ.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Mine kala itambira ŋgua panzi mine tu, “Lâ lawea ŋalae toŋge, ande ŋgua-samâŋa tamâta toŋge imo. Tamâta ŋinde imege ŋana Maro Kindeni kâ, ande tia. Mine kala i ŋandai kalo sukâŋa ŋananzi tamâta ŋga.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Aku taine toŋge kala imo lawea ŋinde tona, i kaiwa imâte lâ, kala imo mwala. Aku ikura zo zo, taine ŋinde uru ilâ pa ŋgua-samâŋa tamâta ŋinde, aku ino tu, ‘Naneŋgu kazâŋa tamâta nde iveta soki ŋalae pa naŋa. Kusukana ku kuveta ŋine sondo pana!’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Andeta ŋgua-samâŋa tamâta ŋinde nde tini pwâka tu isuka taine ŋinde. Imo mine lee, andeta muli, ŋineŋga i ilo patea mine tu, ‘Naŋa amege ŋana Maro Kindeni kâ, ande tia, aku ŋandai kaloŋgu sukâŋa ŋananzi tamâta ŋga.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Andeta taine mwala ŋine uru malawa ipulo naŋa ku imo nâ. Mine nde ara, naŋa ma asuka i ku ma aveta ne malia ŋinde sondo papa. Tia ma taine ŋine imâ mine nâ pa naŋa ikura zo rârâni, aku muli naŋa waloŋgu ma marumbu lâ.’”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Maro Ŋalae iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Miki kalomi ŋgere sondo ŋana ŋgua-samâŋa tamâta sakamao ŋinde ne ŋgua kâ.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Mao nâ, i nde tamâta sakamao, taitu iveta kie ara pa taine mwala ŋinde. Mine nde miki kasama tu Maro Kindeni, i Ara Tamwata, ma iveta kie ara ndo panzi i ne pateâŋa tamâta, kinzi ŋinde uru sino papa i ikura kari wa mbo wa. I ma iveta nenzi malia sondo panzi; i ma isae nzâla ŋananzi tia ndo.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Naŋa apaimi tu Maro Kindeni ma iveta nenzi malia sondo panzi walele nâ. Andeta lâ zo muli ŋana naŋa Tamâta Natu ma ataulo amâ kilo kâ, tiambo naŋa ma asânda tamâta pinde nenzi kalo-tawana ikeno mao pa naŋa, tiya?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Kinzi tamâta pinde simo nia ŋinde, aku uru sipamorai tu kinzi warakanzi nâ nenzi vetâŋa nde ara lâ Maro Kindeni nao, aŋga tininzi pinde rârâni nenzi vetâŋa nde ara tia. Mine kala Yesu iporo ŋgua tambirâŋa ilâ panzi tamâta ŋinde mine tu,
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Tamâta rua soka silâ pa Maro Kindeni ne luma sapâŋa, ŋana sikai noŋa kâ. Toŋge nde lâ kinzi Parisai ŋgu, aŋga toŋge nde tamâta uru iveta wurâta pa Rom ŋana mbumbu kaiŋa kâ.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Parisai tamâta ŋinde nde imandi, aku kawa kâki iporo ŋgua pa tamwata nâ mine tu, ‘O, Maro Kindeni, naŋa kawâŋgu ndaŋge pano, ŋana tu naŋa ŋandai amo atogonzi tamâta pinde ŋga. Kinzi tamâta pinde uru sipanâwe, aŋga pinde nde uru siveta mâsi potomule, aŋga pinde nde uru siveta sakamao kunzi tamâta pinde kaiwanzi. Andeta naŋa nde tamâta mine tia ndo! Mao nâ, naŋa ŋandai amo atogo tamâta sakamao ndai uru iveta wurâta ŋana mbumbu kaiŋa kâ!
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Opopo, naŋa atu kaika ŋana kâpwa kâ ŋana akai noŋa nâ, ikura kari rua lâ sânda rârâni. Aku naŋa uru akai naneŋgu mbaliŋa rârâni ku agona ikura lâ saŋao-saŋao, ŋineŋga taitu-taitu alua noko.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Aŋga mbumbu kaiŋa tamâta ŋinde nde imandi malawae, aku i mai tu mata kâki ilea pa samba. Mine nde nao ndue pa tâno, aku iponza tamwata tini mbwani rârâ ku ikai noŋa tu, ‘O, Maro Kindeni, naŋa nde kiesaka tamwatâŋgu. Kalo sukâŋa ŋanana!’”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ipainzi tu, “Kinzi rua sikai noŋa marumbu lâ, ŋineŋga sitaulo silâ pa nenzi luma luma. Andeta naŋa apaimi tu mbumbu-kaiŋa tamâta ŋinde, ande i simbo nâ ipâŋga ilo mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao. Aŋga Parisai tamâta ŋinde ipâŋga mbâra-mbâra mine, ande tia. Ŋana tu tamâta ea kinzi uru sipasuka warakanzi tininzi, ande Maro Kindeni ma itawanzi ndue. Aŋga tamâta ea kinzi uru sipatawa warakanzi tininzi, ande Maro Kindeni ma isukanzi kâki.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Kinzi tamâta pinde nde sikai natunzi puro-puro simâ pa Yesu tu ma io mbau lâ tininzi ku itu nzâmbe panzi. Andeta kinzi pâri-tamâta simora ŋine, aku sileleanzi tamâta ŋinde.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Ŋineŋga Yesu isarâwa panzi lâlu kiri-kiri tu simâ papa, aku ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Miki ma kasâu panzi lâlu kiri-kiri tu simâ pa naŋa; kapono nzâla ŋananzi ndimo. Ŋana tu Maro Kindeni uru ikai maro panzi tamâta ea nenzi kalo-tawana itogo lâlu kiri-kiri nenzi kalo-tawana mine.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Naŋa aporo mao nâ pami; kinzi lâlu kiri-kiri ŋine ilonzi ndo keno pa naŋa. Ambo tamâta toŋge ilo ikeno mine tia, ande i ma ikura tu imo Maro Kindeni ne ŋgumbi ilo, ande tia ndo.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Tamâta koipu toŋge nde ikasoŋa Yesu tu, “Pananâŋa ara, naŋa ma aveta mana ŋga ma akura tu amo viâŋgu ku amo nâ.”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yesu nde ipai tu, “Ŋana sâ kâ ŋga noko kusarawa naŋa tu ‘ara’, a? Maro Kindeni simbo nâ nde Ara Tamwata.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Noko kusama ŋgua tukuŋa rârâni marumbu lâ: ‘Noko ma kuveta sakamao kuku tamâta toŋge kaiwa ndimo; noko ma kupu tamâta pâta imâte ndimo; noko ma kupanâwe ndimo; noko ma kusowe ŋgua laŋeŋa lâ tamâta tininzi lâ ŋgua nia ndimo; noko ma kumege ŋananzi tina-tama, aku taŋa mwasa nâ panzi’.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ŋineŋga koipu ŋinde ipai Yesu tu, “Ayo, lâ zo ŋinde naŋa lâlu kiri-mwata yo, aku amo lee ikura lâ zo ŋine, ande naŋa uru apaveta kuku ŋgua tukuŋa ŋine rârâni.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Yesu iloŋo ŋgua ŋinde, ŋineŋga ipai koipu mine tu, “Vetâŋa taitu nâ nde noko kuveta tia yo. Noko kulâ, aku kuo ne kelekele rârâni ilâ panzi tamâta tu siko. Ŋineŋga pwai mbumbu ŋana ŋinde kâ aku kulanzi kinzi sugorai tamwatanzi. Ambo noko ma kuveta mine, ande noko ma kumo ara ndo lâ samba lawea. Aku kumâ, kupono muli pa naŋa.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Koipu nde iloŋo Yesu ne ŋgua ŋinde, aku i ilo malia ndo, ŋana tu i nde mbaliŋa warika.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yesu mata ilea pa koipu ŋinde, aku iporo tu, “Ambo kinzi mbaliŋa warakanzi situ simo Maro Kindeni ne ŋgumbi ilo, ande ŋine nde wurâta ŋalae panzi.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Mao nâ, ambo ŋgoa ŋalae ‘kamel’ itu itambwa ilâ mbiri kiri-mwata ne maa ilo, ande i ma ikura tu iveta mine tia. Aku mine nâ, ambo mbaliŋa warika itu imo Maro Kindeni ne ŋgumbi ilo, ande ŋinde nde wurâta ŋalae tina!”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kinzi tamâta siloŋo ŋgua ŋine, aku sikasoŋa tu, “Opopo, ambo mine, ande ea ikura tu ikai via mao ŋana imo mine ku imo nâ!”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Aku Yesu iporo tu, “Vetâŋa ndia kinzi tamâta sikura tu siveta tia, ande Maro Kindeni ikura tu iveta.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Ŋineŋga Petero ipai Yesu tu, “Ayo, maka muŋga kapile nema lawea tava nema kelekele ndoni ŋana kapono muli pa noko!”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yesu nde ipainzi tu, “Naŋa aporo mao nâ pami; tamâta ea kinzi siveta wurâta pa naŋa kala sipile nenzi luma wa kaiwanzi wa mota-ŋala wa tinanzi tamanzi wa natunzi wa,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 ande lâ zo kinzi simo vianzi lâ tâno kulu, ande Maro Kindeni ma itu kilo panzi ŋana ŋinde kâ mbwani rârâ ŋinde. Aku lâ zo ŋana tâno ŋine ne zo marumbu kâ, ande Maro Kindeni ma via mao ilanzi tona, ma simo vianzi mine ku simo nâ.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Ŋineŋga Yesu ikainzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua silâ pa nia ŋgaŋe, ku ipainzi tu, “Ayo, kala ŋine kinda takâki talâ pa Jerusalem. Aku ŋgua ndoni kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋga siŋgere ŋana vetâŋa rârâni kinzi tamâta pinde ma siveta pa naŋa Tamâta Natu, ande ŋgua ŋinde rârâni ma ipâŋga kanaŋo mao nâ.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Kinzi tamâta pinde ma sio naŋa alâ pa tinikoa mbaunzi ilo. Ŋineŋga kinzi ma siporo ŋgua pavaligiŋa pana wa siveta pwapwaka pana wa sisupwara tiniŋgu wa.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Aku ma sipalili naŋa pâta ku sipuna pâta amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga naŋa ma amandi amo viâŋgu kilo.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Andeta kinzi pâri-tamâta sizizâla ndo ŋana ŋgua rârâni ŋine ne duvi kâ. Duvi ŋinde nde ipavea ŋananzi, kala sisama ŋgua ŋine kilala sondo, nde tia.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Ŋineŋga Yesu ilâ lee ipâŋga Jeriko lawea tini laiti. Aku tamâta toŋge, i mata leva-leva, ande imo ndaina isaŋona nzâla ŋgaŋe. Tamâta ŋinde uru isarâwa panzi tamâta tu mbumbu wa kelekele silua.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Tamâta ŋinde iloŋonzi tamâta ŋgu ŋalae tina soka nzâla simâ, aku ikasoŋanzi tamâta pinde mine tu, “Mana mana tâ.”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Aku sipai tu, “Yesu, i Nasarete tamwata, ande iyoka imâ.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Ŋineŋga tamâta mata leva-leva ŋinde isarâwa kaika tu, “Yesu, Daviti ne vâsa noko, kalo sukâŋa ŋanana!”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Andeta kinzi tamâta kala soka simuŋga ŋinde, ande simbita ku sipai tu, “Wa, noko kawa buu!” Andeta isarâwa kawa kâki ŋalae tu, “Daviti ne vâsa, kalo sukâŋa ŋanana!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Aku Yesu imâ imandi, ŋineŋga iporo panzi tamâta pinde tu sikai tamâta ŋinde simâ. Tamâta mata leva-leva ŋinde nde imâ laiti lâ, ŋineŋga Yesu ikasoŋa tu,
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Noko ilo tu naŋa ma aveta mana pano.” Ande tamâta ŋinde itu lâ kawa ku ipai tu, “Maro Ŋalae, naŋa iloŋgu tu matâŋgu amora nia”.
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Aku Yesu ipai tu, “Ara, mata kumora nia. Noko ne kalo-tawana ivetano ara lâ.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Aku walele nâ i mata ara lâ, ku imora nia. Aku imandi ku iyoka Yesu muli lâ nzâla ilâ, aku imo ipanea Maro Kindeni. Kinzi tamâta simora mâsi ŋinde, ande kinzi rârâni kala sipanea Maro Kindeni mine nâ.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.