Lucas 13
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NTLH
1 Yesu iporo itula ŋgua ŋine marumbu lâ, ŋineŋga kinzi tamâta pinde simâ sitapâri papa ŋananzi Galilaya tamâta pinde. Kinzi Galilaya tamâta ŋinde muŋga simo Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo ŋana siveta nenzi patarawâŋa kâ, andeta Rom nenzi koipu Pilata nde isupwanzi ne zugu tamâta silâ panzi, aku sipunzi pâta simâte lâ. Aku kinzi warakanzi seenzi kala ipagema kuku simbi ŋana patarawâŋa kâ seenzi.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Andeta Yesu ipainzi tu, “Tiambo miki ilomi patea tu kinzi Galilaya tamâta ŋinde nenzi kiesaka nde ŋalae tina, ipole kinzi Galilaya tamâta rârâni nenzi kiesaka, aku ŋana duvi ŋine kâ malia ŋinde ipâŋga panzi, a?
2 Então Jesus disse:
3 Tia ndo kanaŋo! Naŋa aporo mao nâ pami; ambo miki ma kapalele ilomi kalomi tia, ande miki rârâni kala ma kamâte!
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Aŋga mana mana ŋananzi tamâta saŋao kanaŋonzi lima kanaŋo ŋato ŋinde simo Siloam lawea, kinzi ŋinde muŋga luma luandondo ŋalae saputi ndue kulunzi ku ipunzi pâta sipamateteu. Tiambo miki ilomi patea tu kinzi ŋinde nde nenzi soki ŋalae tina, ipole kinzi tamâta rârâni lâ Jerusalem lawea nenzi soki, aku ŋana duvi ŋine kâ malia ŋinde ipâŋga panzi, a?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Tia ndo kanaŋo! Naŋa aporo mao nâ pami; ambo miki ma kapalele ilomi kalomi tia, ande miki rârâni kala ma kamâte!”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua tambirâŋa mine tu, “Tamâta toŋge ipau kâi ‘fik’ kapula lâ ne tâno waini kâ ilo, aku muli, ŋineŋga ilâ pa tâno ŋinde ŋana ikai ‘fik’ kanaŋo kâ. Andeta kâi ŋinde ipula kanaŋo toŋge tia.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Mine kala tâno warika ilâ pa ne wurâta tamâta ŋinde uru ikatona ne tâno, aku ipai tu, ‘Kuloŋo ŋga; ikura mbwera ŋato lâ, ande naŋa uru amâ pa kâi ŋine tu akai kanaŋo, andeta ipula kanaŋo toŋge tia. Mine kala noko ma kuso kâi ŋine piti lâ. Ŋana sâ kâ ŋga iyaula tâno lona koa tia nâ, a?’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Andeta wurâta tamâta nde ipai tu, ‘Tamâta Ŋalae, kupile imandi mbwera taitu nâ kilo. Naŋa ma asau tâno ara tava ŋgoa take lâ kâi warika tini.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Ambo tu kâi ŋine ma ipula kanaŋo lâ mbwera muli, ande ara ndo. Ambo tu ipula kanaŋo tia, ŋineŋga noko kumâ ku kuso piti lâ.’” Yesu iporo ŋgua tambirâŋa mine.
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Lâ Juda nenzi pwareâŋa ne zo sapâŋa toŋge, Yesu nde imo ipanananzi tamâta lâ luma ŋana pasauŋa kâ ilo.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Aku taine toŋge imo ndaina tona, koroani saka toŋge ipakâe kuku ku iveta pukoŋa lâ i tini ikura mbwera saŋao kanaŋo lima kanaŋo ŋato lâ. Mine kala taine ŋinde kumbu tuka nde mwaŋgi ndo lâ, ikura ŋana imandi sondo kâ, ande tia.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Yesu nde mata ilâ imora taine ŋinde, ku isarâwa papa tu imâ. Ŋineŋga ipai tu, “Taine, naŋa azavaru noko ne pukoŋa piti lâ tini.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Yesu iporo mine lâ, ŋineŋga io mbau lâ taine ŋinde kulu, aku walele nâ taine kumbu tuka ipâŋga sondo kilo, aku imandi sondo. Aku imo ipanea Maro Kindeni.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Aŋga luma ŋana pasauŋa kâ ŋinde ne katonâŋa tamâta nde wisi nâna, ŋana tu Yesu iveta taine ŋinde tini ara lâ pwareâŋa ne zo sapâŋa. Mine kala katonâŋa nde iporo kawa kâki panzi tamâta mine tu, “Zo lima kanaŋo taitu nde zo ŋana taveta wurâta kâ. Ambo miki ilomi pa tamâta toŋge tu ma izavaru nemi pukoŋa piti lâ tinimi, ande ara ŋana miki ma kamâ lâ wurâta ne zo. Andeta miki ma kaveta mine lâ pwareâŋa ne zo sapâŋa ndimo!”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Andeta Yesu itu lâ i kawa tu, “Opopo, miki kawami nde kaporo ŋgua kie toŋge, aŋga ilomi nde keno piti ndo! Ikura zo sapâŋa rârâni, miki rârâni uru kalâ pa ŋgoa ŋalaŋala nenzi luma, ŋana kayautenzi nemi ‘bulmakao’ wa nemi ‘donki’ wa, aku kakainzi kalâ ŋana sinu lââ kâ.
15 Então o Senhor respondeu:
16 Aŋga taine ŋine nde timbunda Abraham ne vâsa, andeta Sadana nanayoni ipaipa kuku i lee ikura mbwera saŋao kanaŋo lima kanaŋo ŋato lâ. Mine kala ara ŋana naŋa ayaute i piti lâ Sadana mbau ilo lâ pwareâŋa ne zo sapâŋa!”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Yesu ne kazâŋa tamâta nde siloŋo i ne ŋgua ŋine, aku mainzi pâta kanaŋo. Aŋga kinzi tamâta rârâni nde sindeka pâta ŋana mâsi ara rârâni Yesu iveta ŋinde.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Ŋineŋga Yesu iporo kilo mine tu, “Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ nde itogo sâ. Naŋa ma aporo ŋgua tambirâŋa mana.
18 Jesus disse:
19 Ŋinde nde itogo kaniŋa ‘mastet’ vâsa toŋge. Tamâta toŋge ikai ‘mastet’ vâsa toŋge ku ilâ ipau lâ ne tâno ilo. Aku muli ŋga kaniŋa ŋinde ipâŋga ŋalae itogo kâi mine, aku kinzi sii kie-kie uru sipagona simâ sisaŋona ne laka kulu.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Yesu iporo ŋgua kilo mine tu, “Naŋa ma aporo ŋgua tambirâŋa mana ŋana Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ.
20 Jesus continuou:
21 Ŋinde nde itogo ‘yisi’ taine toŋge ikai ku igema tona puroŋa ne kulo ŋalae toŋge. Igema lee, ŋineŋga puroŋa ŋinde ndoni ipondi kâki.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Yesu nde iyoka nzâla ŋana ikâki ilâ pa Jerusalem kâ. Aku ilâ lawea kiri-kiri ilo wa lawea ŋalaŋala ilo ŋana ipanananzi tamâta kâ.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Ande tamâta toŋge ikasoŋa i mine tu, “Tamâta Ŋalae, tiambo Maro Kindeni ma ikainzi tamâta pinde nâ piti lâ kondoma ilo ku via mao ilanzi, tiya?” Ŋineŋga Yesu itu lâ kawanzi ku itambira ŋgua mine tu,
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Ara ŋana miki ma kamakâsa ŋalae ŋana kakai nzâla mota piti kalâ luma ilo. Naŋa apaimi tu kinzi tamâta rârâ ma situ sikai nzâla mota piti silâ luma ilo, andeta ma sikura tia.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Aku lâ zo muli, luma warika ma imandi ku isae luma ne nzâla giri lâ. Ŋineŋga miki pinde ma kamâ kamandi nzâla tini, aku ma kapitikina nzâla ku kasarâwa tu, ‘Tamâta Ŋalae, pwai nzâla piti pama ŋga!’ Andeta i ma iporo taulo pami tu, ‘Naŋa azizâla ŋanami. Miki nde koka pa sinia kamâ, a?’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Ŋineŋga miki ma kapai tu, ‘Wa, maka muŋga kaka wa kanu kuku noko ma, aku noko muŋga kumandi ŋginima ku kupananama.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Andeta i ma ipaimi tu, ‘Naŋa azizâla ŋanami. Miki nde koka pa sinia kamâ, a? Miki nde tamâta ŋana kaveta kiesaka kâ! Miki rârâni kakâwa kalâ!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Lâ zo ŋinde, miki ma kamoranzi timbunda Abraham ŋga Isaka ŋga Yakopu sitavanzi ŋgua-tulâŋa tamâta rârâni, kinzi ŋinde ma simo Maro Kindeni ne ŋgumbi ilo. Aŋga miki warakami, ande Maro Kindeni ma iŋarami kamo niaka. Mine kala miki ma kata pâta ku niŋomi giri lâ.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Ŋana tu lâ zo ŋana Maro Kindeni ma iveta kâŋa-nuŋa ŋalae tina panzi tamâta ŋinde i uru ikai maro panzi, ande kinzi tamâta ma soka pa tâno ndoni simâ sisaŋona ŋana sika kâ.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Aku kaloŋo ŋga; kinzi tamâta kala zo ŋine simo tamâta ŋalaŋala, ande muli ma simo tamâta kaa nâ. Aŋga kinzi tamâta kala zo ŋine simo tamâta kaa nâ, ande muli ma simo tamâta ŋalaŋala.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Lâ zo ndainani nâ, kinzi Parisai tamâta pinde nde simâ pa Yesu ku sipai tu, “Koipu Ŋalae Herot itu ma isupwanzi tamâta pinde ŋana sipu noko pâta kumâte kâ. Mine nde ara ŋana noko ma kupile lawea ŋine ku kulâ pa nia pinde.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Andeta Yesu itu lâ kawanzi tu, “Tamâta ŋinde nde itogo mbwâmbwa saka mine! Miki kalâ ku kapai i mine tu, ‘Kuloŋo; kari ŋine wa mbwale wa, ande naŋa ma asokinzi koroani saka piti wa avetanzi pukoŋa tamâta tininzi ara wa. Aŋga ma mbwale mauru, ŋineŋga naŋa ma apâŋga lâ keri, ikura Maro Kindeni ne pateâŋa mine.’
32 Jesus respondeu:
33 Mao nâ, kari ŋine wa mbwale wa mbwale mauru wa, ande naŋa ma ayoka alâ. Kinzi kazâŋa tamâta uru sipunzi ŋgua-tulâŋa tamâta simâte lâ Jerusalem lawea nâ; kinzi uru siveta mine lâ lawea toŋge, ande tia.
33 E Jesus continuou:
34 O, Jerusalem, Jerusalem, miki kakai kazâŋa panzi ŋgua-tulâŋa tamâta kala kapunzi pâta simâte. Mao nâ, miki uru kakainzi tamâta ŋinde Maro Kindeni isupwanzi simâ pami, aku mira nâ kasianzi pâta simâte. Ikura zo zo naŋa atu agogorami itogo tatareko tina igogoranzi natu simâ taitu ku isupinanzi lâ mbani kalo mine. Andeta miki tinimi pwâka.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Mine kala kaloŋo ŋga; Maro Kindeni nde ipile nemi luma sapâŋa ku ilâ lâ, kala luma sapâŋa ikeno ilo kaa nâ. Naŋa apaimi tu miki ma kamora naŋa kilo tia lee, ikura lâ zo muli ŋinde miki ma kaporo tu, ‘Maro Kindeni itu nzâmbe pa koipu ŋalae ŋine ikai i ndamwa kala imâ!’”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.