Lucas 13
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NAA
1 Yesu iporo itula ŋgua ŋine marumbu lâ, ŋineŋga kinzi tamâta pinde simâ sitapâri papa ŋananzi Galilaya tamâta pinde. Kinzi Galilaya tamâta ŋinde muŋga simo Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo ŋana siveta nenzi patarawâŋa kâ, andeta Rom nenzi koipu Pilata nde isupwanzi ne zugu tamâta silâ panzi, aku sipunzi pâta simâte lâ. Aku kinzi warakanzi seenzi kala ipagema kuku simbi ŋana patarawâŋa kâ seenzi.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Andeta Yesu ipainzi tu, “Tiambo miki ilomi patea tu kinzi Galilaya tamâta ŋinde nenzi kiesaka nde ŋalae tina, ipole kinzi Galilaya tamâta rârâni nenzi kiesaka, aku ŋana duvi ŋine kâ malia ŋinde ipâŋga panzi, a?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Tia ndo kanaŋo! Naŋa aporo mao nâ pami; ambo miki ma kapalele ilomi kalomi tia, ande miki rârâni kala ma kamâte!
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Aŋga mana mana ŋananzi tamâta saŋao kanaŋonzi lima kanaŋo ŋato ŋinde simo Siloam lawea, kinzi ŋinde muŋga luma luandondo ŋalae saputi ndue kulunzi ku ipunzi pâta sipamateteu. Tiambo miki ilomi patea tu kinzi ŋinde nde nenzi soki ŋalae tina, ipole kinzi tamâta rârâni lâ Jerusalem lawea nenzi soki, aku ŋana duvi ŋine kâ malia ŋinde ipâŋga panzi, a?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Tia ndo kanaŋo! Naŋa aporo mao nâ pami; ambo miki ma kapalele ilomi kalomi tia, ande miki rârâni kala ma kamâte!”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Ŋineŋga Yesu iporo ŋgua tambirâŋa mine tu, “Tamâta toŋge ipau kâi ‘fik’ kapula lâ ne tâno waini kâ ilo, aku muli, ŋineŋga ilâ pa tâno ŋinde ŋana ikai ‘fik’ kanaŋo kâ. Andeta kâi ŋinde ipula kanaŋo toŋge tia.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Mine kala tâno warika ilâ pa ne wurâta tamâta ŋinde uru ikatona ne tâno, aku ipai tu, ‘Kuloŋo ŋga; ikura mbwera ŋato lâ, ande naŋa uru amâ pa kâi ŋine tu akai kanaŋo, andeta ipula kanaŋo toŋge tia. Mine kala noko ma kuso kâi ŋine piti lâ. Ŋana sâ kâ ŋga iyaula tâno lona koa tia nâ, a?’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Andeta wurâta tamâta nde ipai tu, ‘Tamâta Ŋalae, kupile imandi mbwera taitu nâ kilo. Naŋa ma asau tâno ara tava ŋgoa take lâ kâi warika tini.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Ambo tu kâi ŋine ma ipula kanaŋo lâ mbwera muli, ande ara ndo. Ambo tu ipula kanaŋo tia, ŋineŋga noko kumâ ku kuso piti lâ.’” Yesu iporo ŋgua tambirâŋa mine.
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Lâ Juda nenzi pwareâŋa ne zo sapâŋa toŋge, Yesu nde imo ipanananzi tamâta lâ luma ŋana pasauŋa kâ ilo.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Aku taine toŋge imo ndaina tona, koroani saka toŋge ipakâe kuku ku iveta pukoŋa lâ i tini ikura mbwera saŋao kanaŋo lima kanaŋo ŋato lâ. Mine kala taine ŋinde kumbu tuka nde mwaŋgi ndo lâ, ikura ŋana imandi sondo kâ, ande tia.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Yesu nde mata ilâ imora taine ŋinde, ku isarâwa papa tu imâ. Ŋineŋga ipai tu, “Taine, naŋa azavaru noko ne pukoŋa piti lâ tini.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Yesu iporo mine lâ, ŋineŋga io mbau lâ taine ŋinde kulu, aku walele nâ taine kumbu tuka ipâŋga sondo kilo, aku imandi sondo. Aku imo ipanea Maro Kindeni.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Aŋga luma ŋana pasauŋa kâ ŋinde ne katonâŋa tamâta nde wisi nâna, ŋana tu Yesu iveta taine ŋinde tini ara lâ pwareâŋa ne zo sapâŋa. Mine kala katonâŋa nde iporo kawa kâki panzi tamâta mine tu, “Zo lima kanaŋo taitu nde zo ŋana taveta wurâta kâ. Ambo miki ilomi pa tamâta toŋge tu ma izavaru nemi pukoŋa piti lâ tinimi, ande ara ŋana miki ma kamâ lâ wurâta ne zo. Andeta miki ma kaveta mine lâ pwareâŋa ne zo sapâŋa ndimo!”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Andeta Yesu itu lâ i kawa tu, “Opopo, miki kawami nde kaporo ŋgua kie toŋge, aŋga ilomi nde keno piti ndo! Ikura zo sapâŋa rârâni, miki rârâni uru kalâ pa ŋgoa ŋalaŋala nenzi luma, ŋana kayautenzi nemi ‘bulmakao’ wa nemi ‘donki’ wa, aku kakainzi kalâ ŋana sinu lââ kâ.
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Aŋga taine ŋine nde timbunda Abraham ne vâsa, andeta Sadana nanayoni ipaipa kuku i lee ikura mbwera saŋao kanaŋo lima kanaŋo ŋato lâ. Mine kala ara ŋana naŋa ayaute i piti lâ Sadana mbau ilo lâ pwareâŋa ne zo sapâŋa!”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Yesu ne kazâŋa tamâta nde siloŋo i ne ŋgua ŋine, aku mainzi pâta kanaŋo. Aŋga kinzi tamâta rârâni nde sindeka pâta ŋana mâsi ara rârâni Yesu iveta ŋinde.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Ŋineŋga Yesu iporo kilo mine tu, “Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ nde itogo sâ. Naŋa ma aporo ŋgua tambirâŋa mana.
18 Jesus disse:
19 Ŋinde nde itogo kaniŋa ‘mastet’ vâsa toŋge. Tamâta toŋge ikai ‘mastet’ vâsa toŋge ku ilâ ipau lâ ne tâno ilo. Aku muli ŋga kaniŋa ŋinde ipâŋga ŋalae itogo kâi mine, aku kinzi sii kie-kie uru sipagona simâ sisaŋona ne laka kulu.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Yesu iporo ŋgua kilo mine tu, “Naŋa ma aporo ŋgua tambirâŋa mana ŋana Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ.
20 Disse mais:
21 Ŋinde nde itogo ‘yisi’ taine toŋge ikai ku igema tona puroŋa ne kulo ŋalae toŋge. Igema lee, ŋineŋga puroŋa ŋinde ndoni ipondi kâki.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Yesu nde iyoka nzâla ŋana ikâki ilâ pa Jerusalem kâ. Aku ilâ lawea kiri-kiri ilo wa lawea ŋalaŋala ilo ŋana ipanananzi tamâta kâ.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ande tamâta toŋge ikasoŋa i mine tu, “Tamâta Ŋalae, tiambo Maro Kindeni ma ikainzi tamâta pinde nâ piti lâ kondoma ilo ku via mao ilanzi, tiya?” Ŋineŋga Yesu itu lâ kawanzi ku itambira ŋgua mine tu,
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Ara ŋana miki ma kamakâsa ŋalae ŋana kakai nzâla mota piti kalâ luma ilo. Naŋa apaimi tu kinzi tamâta rârâ ma situ sikai nzâla mota piti silâ luma ilo, andeta ma sikura tia.
24 Jesus respondeu:
25 Aku lâ zo muli, luma warika ma imandi ku isae luma ne nzâla giri lâ. Ŋineŋga miki pinde ma kamâ kamandi nzâla tini, aku ma kapitikina nzâla ku kasarâwa tu, ‘Tamâta Ŋalae, pwai nzâla piti pama ŋga!’ Andeta i ma iporo taulo pami tu, ‘Naŋa azizâla ŋanami. Miki nde koka pa sinia kamâ, a?’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Ŋineŋga miki ma kapai tu, ‘Wa, maka muŋga kaka wa kanu kuku noko ma, aku noko muŋga kumandi ŋginima ku kupananama.’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Andeta i ma ipaimi tu, ‘Naŋa azizâla ŋanami. Miki nde koka pa sinia kamâ, a? Miki nde tamâta ŋana kaveta kiesaka kâ! Miki rârâni kakâwa kalâ!’
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Lâ zo ŋinde, miki ma kamoranzi timbunda Abraham ŋga Isaka ŋga Yakopu sitavanzi ŋgua-tulâŋa tamâta rârâni, kinzi ŋinde ma simo Maro Kindeni ne ŋgumbi ilo. Aŋga miki warakami, ande Maro Kindeni ma iŋarami kamo niaka. Mine kala miki ma kata pâta ku niŋomi giri lâ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Ŋana tu lâ zo ŋana Maro Kindeni ma iveta kâŋa-nuŋa ŋalae tina panzi tamâta ŋinde i uru ikai maro panzi, ande kinzi tamâta ma soka pa tâno ndoni simâ sisaŋona ŋana sika kâ.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Aku kaloŋo ŋga; kinzi tamâta kala zo ŋine simo tamâta ŋalaŋala, ande muli ma simo tamâta kaa nâ. Aŋga kinzi tamâta kala zo ŋine simo tamâta kaa nâ, ande muli ma simo tamâta ŋalaŋala.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Lâ zo ndainani nâ, kinzi Parisai tamâta pinde nde simâ pa Yesu ku sipai tu, “Koipu Ŋalae Herot itu ma isupwanzi tamâta pinde ŋana sipu noko pâta kumâte kâ. Mine nde ara ŋana noko ma kupile lawea ŋine ku kulâ pa nia pinde.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Andeta Yesu itu lâ kawanzi tu, “Tamâta ŋinde nde itogo mbwâmbwa saka mine! Miki kalâ ku kapai i mine tu, ‘Kuloŋo; kari ŋine wa mbwale wa, ande naŋa ma asokinzi koroani saka piti wa avetanzi pukoŋa tamâta tininzi ara wa. Aŋga ma mbwale mauru, ŋineŋga naŋa ma apâŋga lâ keri, ikura Maro Kindeni ne pateâŋa mine.’
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Mao nâ, kari ŋine wa mbwale wa mbwale mauru wa, ande naŋa ma ayoka alâ. Kinzi kazâŋa tamâta uru sipunzi ŋgua-tulâŋa tamâta simâte lâ Jerusalem lawea nâ; kinzi uru siveta mine lâ lawea toŋge, ande tia.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 O, Jerusalem, Jerusalem, miki kakai kazâŋa panzi ŋgua-tulâŋa tamâta kala kapunzi pâta simâte. Mao nâ, miki uru kakainzi tamâta ŋinde Maro Kindeni isupwanzi simâ pami, aku mira nâ kasianzi pâta simâte. Ikura zo zo naŋa atu agogorami itogo tatareko tina igogoranzi natu simâ taitu ku isupinanzi lâ mbani kalo mine. Andeta miki tinimi pwâka.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Mine kala kaloŋo ŋga; Maro Kindeni nde ipile nemi luma sapâŋa ku ilâ lâ, kala luma sapâŋa ikeno ilo kaa nâ. Naŋa apaimi tu miki ma kamora naŋa kilo tia lee, ikura lâ zo muli ŋinde miki ma kaporo tu, ‘Maro Kindeni itu nzâmbe pa koipu ŋalae ŋine ikai i ndamwa kala imâ!’”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.