João 21
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs VC
1 Zo pinde ilâ lâ, aku muli ŋga Yesu ipâŋga ipatua kilo panzi ne pâri-tamâta lâ Galilaya Lââ Bwalika tini pinde. (Kinzi sipatu lââ bwalika ŋinde ŋa toŋge tu “Taiberias Lââ Bwalika”.) Ŋinde ne tapâriŋa nde mine;
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Saimon Petero, aŋga Tomas (i ŋa toŋge Didimus), aŋga Nataniel (i nde Kana lawea ikeno lâ Galilaya tâno ŋinde warika), aŋga Sebedi natu rua, aŋga kinzi pâri-tamâta rua tona, kinzi tamâta ŋinde rârâni simo nia ŋinde.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Aku Saimon Petero ipainzi nuwala tu, “Naŋa alâ mbo aroto iŋa ŋga”. Ŋineŋga siporo taulo tu, “Maka kala ma kamâ kuno”. Ŋineŋga sikâki wâŋga toŋge kulu, aku sikâwa silâ. Mbo lâ, aku kinzi sitambira nenzi viâŋa ku siroto iŋa lee, andeta sikai iŋa toŋge tia.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Siroto lee mbwale pwataki lâ, ande Yesu imâ imandi sâwaneka. Kinzi matanzi ilâ simora Yesu imandi ndaina, andeta sisama i kilala tia.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Ŋineŋga Yesu isarâwa panzi ku ikasoŋanzi tu, “Niŋgu-nambwe, aŋga miki kakainzi iŋa pinde, tiya?” Kinzi nde sisarâwa siporo taulo tu, “Tia ndo.”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Ambo miki ma katambira viâŋa indue lââ ilo pa wâŋga tini pa wia kâ, ande ma kasânda iŋa kulu.” Kinzi siveta ikura Yesu ne ŋgua mine, aku viâŋa ikainzi iŋa rârâ ŋinde. Mine kala kinzi sikura tu sitapa viâŋa kâki imâ pa wâŋga ilo, ande tia.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Ŋineŋga pâri-tamâta toŋge, inani Yesu ilo ndo keno papa, ande ipai Petero tu, “Ayo, Maro Ŋalae imo ndai!” Saimon Petero iloŋo pâri-tamâta ŋinde ne ŋgua tu ŋinde nde Maro Ŋalae, aku walele nâ i ipita lalava lâ tini, ku isoŋga indue lââ ilo ku irea ilâ tu itoa tina tini kâ. (I muŋga ikai ne lalava piti ŋana iveta wurâta kâ.)
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Aŋga kinzi pâri-tamâta pinde nde sikai wâŋga soka Petero muli silâ ŋana sitoa tina tini kâ. Aku silae viâŋa ŋinde iŋa pipi lâ ilo sikai silâ. Kinzi ŋandai simo malawae ŋana tina tini ŋga. Kinzi simo laiti nâ, ikura nia mbuku taitu mine.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Kinzi sitoa sâwaneka lâ, ŋineŋga matanzi ilâ simora yââ ikeno. Aku iŋa pinde ikeno yââ kulu, aŋga puroŋa pinde ikeno tava.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Iŋa kala miki kakai lâ, ande kakai pinde kamâ.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Saimon Petero nde ikâki wâŋga kulu ku itapa viâŋa itoa. Aku iŋa ŋalaŋala rârâ ŋinde, kambwaŋenzi ikura 153 mine, ande pipi lâ viâŋa ilo. Andeta viâŋa ŋandai ipwa pwataki ŋga.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Kamâ kaka ŋga”. Kinzi pâri-tamâta nde simege nâ, aku toŋge ikasoŋa Yesu tu, “Noko nde ea”, ande tia. Kinzi sisama tu ŋine nde Maro Ŋalae tamwata.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Yesu ilâ yââ tini laiti aku ikai puroŋa ŋinde piti ilanzi. Ŋineŋga ikai iŋa kala piti aku ilanzi mine nâ.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Maro Kindeni muŋga ipaŋo Yesu imandi lâ mateŋa nianzi imo via kilo, ŋineŋga Yesu ipatua mbwani rua panzi ne pâri-tamâta. Aku zo ŋinde ipatua panzi kilo.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Kinzi sika lâ, ŋineŋga Yesu ikasoŋa Saimon Petero tu, “Saimon, Yoane natu, tiambo noko ne tini-mwasa pa naŋa nde mao nâ, aku ipole kinzi tamâta ŋine nenzi tini-mwasa pa naŋa, tiya?” Aku Petero isâu papa tu, “Maro Ŋalae, noko kusama tu naŋa tiniŋgu mwasa ndo pa noko”. Ŋineŋga Yesu ipai Petero mine tu, “Kusuanzi naneŋgu lama ŋgu”.
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Ŋineŋga Yesu ikasoŋa Petero kilo tu, “Saimon, Yoane natu, tiambo noko tini mwasa ndo pa naŋa, tiya?” Aku Petero isâu papa kilo tu, “Maro Ŋalae, noko kusama tu naŋa tiniŋgu mwasa ndo pano”. Aku Yesu ipai kilo tu, “Pwatonanzi naneŋgu lama ŋgu”.
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Ŋineŋga Yesu ikasoŋa Petero kilo mine tu, “Saimon, Yoane natu, tiambo noko tini mwasa pa naŋa, tiya?” Petero nde ilo malia, ŋana tu Yesu ikasoŋa i mbwani ŋato tu, “Tiambo noko tini mwasa pa naŋa, tiya?”. Aku Petero itu lâ Yesu kawa tu, “Maro Ŋalae, noko kusama kelekele rârâni marumbu lâ. Noko kusama tu naŋa tiniŋgu mwasa pano.” Aku Yesu iporo taulo tu, “Kusuanzi naneŋgu lama ŋgu.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Naŋa aporo ŋgua mao nâ pano; nanayoni, lâ zo ŋinde noko tini limoa yo, ande noko uru kugona tamwata ne kelekele aku pwoka kulâ pa nia ndia noko ilo tu kulâ papa. Andeta muli, noko ma koŋa lâ, ŋineŋga noko ma kusuka mbau kâki, aku tamâta toŋge ma ipa wâlo kaika lâ noko tini ku ma ikaino kulâ pa nia toŋge noko tini pwâka tu kulâ papa.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Yesu iporo ŋgua kaŋa mine ŋana itula Petero ne mateŋa kilala pwataki. Isama tu Maro Kindeni ŋa ma ipâŋga ŋalae ŋana Petero ne mateŋa ŋinde kâ. Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ipai Petero tu, “Kumâ, kupono muli pa naŋa”.
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Petero itale lâ, aku mata ilâ imora pâri-tamâta ŋinde Yesu ilo ndo keno papa, iyoka kinzi rua mulinzi imâ. Ina kala tamâtani ndaina muŋga iparuse ilâ Yesu tini laiti lâ kâŋa-nuŋa nia ku ikasoŋa Yesu tu, “Maro Ŋalae, ea ma io noko lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo”.
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Petero mata imora pâri-tamâta ŋinde, ŋineŋga ikasoŋa Yesu tu, “Maro Ŋalae, aŋga mana mana ŋana tamâta ŋinde kâ.”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Andeta Yesu itu lâ Petero kawa tu, “Ambo naneŋgu pateâŋa ikeno tu i ma imo via lee ikura lâ naneŋgu zo ŋana ataulo amâ kilo kâ, ande ŋine nde noko ne kelekele tia. Kupono muli pa naŋa.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Ŋana Yesu ne ŋgua ŋinde kâ, ande kinzi kalo-tawana tamâta sipaturu ŋgua ilâ warakanzi ŋgininzi tu pâri-tamâta ŋinde ma imâte tia. Andeta Yesu ŋandai iporo tu tamâta ŋinde ma imâte tia. Iporo mine tu, “Ambo naneŋgu pateâŋa ikeno tu i ma imo via lee ikura lâ naneŋgu zo ŋana ataulo amâ kilo kâ, ande ŋine nde noko ne kelekele tia.”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Pâri-tamâta ŋinde itula ŋgua ŋana vetâŋa ŋinde rârâni, aku inani kala iŋgere ŋgua ŋine lâ pepa ŋine tini. Aku maka kasama tu i ne ŋgua ŋine nde mao nâ.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Yesu muŋga iveta vetâŋa kie-kie rârâ ŋinde tona. Ambo kinzi tamâta situ siŋgere ŋgua ŋana i ne vetâŋa rârâni taitu-taitu kâ lâ pepa tini, ande naneŋgu morâŋa ikeno mine; pepa lalau ŋinde ma ipâŋga kambwaŋenzi ŋalae tina, aku pepa ŋinde ma ipole nia ndoni ikeno lâ tâno kulu.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.