João 18
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT
1 Yesu ikai noŋa ŋinde marumbu lâ, ŋineŋga ikainzi ne pâri-tamâta ku sipile nia ŋinde silâ simbwaliu Kidron Lââ. Tâno toŋge ikeno pa nia ŋinde, kâi oliv pinde imandi ŋinde. Aku Yesu tavanzi ne pâri-tamâta silâ tâno ŋinde ilo.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Aŋga Judas, ina tamâta ŋana io Yesu lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo, ande isama tâno ŋinde lâ, ŋana tu zo rârâ Yesu uru ipasau kunzi ne pâri-tamâta lâ niani ndaina.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Mine kala Judas ikainzi Rom nenzi zugu tamâta ŋgu toŋge, sitavanzi luma sapâŋa ne sambara pinde muŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi Parisai tamâta sisupwanzi, aku ikainzi silâ pa nia ŋinde. Kinzi sisaŋa sinâla tava tâmba lâ mbalaunzi, aku sikai paraŋa ne kelekele tona simâ.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Yesu nde isama lâ ŋana vetâŋa rârâni nao laiti ŋana ipâŋga papa i kâ. Mine kala iyoka nao sondo ilâ pa ŋgu ŋinde, aku ikasoŋanzi tu, “Miki nde kamâ karoto ŋana tamâta ea.”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ande kinzi siporo taulo tu, “Maka kamâ tu karoto ŋana Yesu, i Nasarete tamwata.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Kinzi siloŋo Yesu iporo tu, “Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine”, ŋineŋga siruru ku siparoko sitaulo, aku patanzi sindue tâno kulu.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi kilo tu, “Miki nde kamâ karoto ŋana tamâta ea.” Aku sipai tu, “Maka kamâ tu karoto ŋana Yesu, i Nasarete tamwata.”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Ŋineŋga Yesu itu ŋgua lâ kawanzi tu, “Naŋa apaimi tu Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine. Ambo miki karoto ŋana naŋa kâ, ande ara, kapilenzi tamâta ŋine silâ.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Yesu iporo ŋgua ŋine ŋana iveta ne ŋgua muŋgâŋa toŋge ipâŋga kanaŋo kâ. I muŋga iporo pa Maro Kindeni tu, “Noko tamâta pinde kulua naŋa lâ, aku naŋa apile tamâta toŋge lâ ŋgu ŋinde kala i nao tia lâ, ande tia ndo.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Aku pila ŋana kazâŋa kâ toŋge ikeno pa Saimon Petero. Mine kala i mbau ilâ ipasu pila ŋinde yâti ku ipu patarawâŋa tamâta ŋalae ne wurâta tamâta toŋge, i ŋa tu Malkus. Aku pila isalu tamâta ŋinde taŋa pa wia kâ motu piti imbe ndue tâno kulu.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Ŋineŋga Yesu ipai Petero tu, “Wa, kulumbwa pila itaulo ilâ pa ne karae ilo ŋga! Mana mana, a? Tiambo noko kutu naŋa ma aŋgeŋge ŋana kâmba ŋine Mama ipatea pa naŋa tu ma anu, a?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ŋineŋga Rom nenzi zugu tamâta ŋinde, sitavanzi nenzi koipu wa kinzi Juda tamâta nenzi sambara wa, nde sikai Yesu kaika ku sipa i mbalau lâ wâlo kaika.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ŋineŋga sikai silâ pa tamâta toŋge, i ŋa tu Anas. Anas nde Kaiafas ana, aŋga Kaiafas nde imo kinzi patarawâŋa tamâta ndoni nenzi tamâta ŋalae lâ mbwera ŋinde.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kaiafas nde tamâtani ndaina muŋga ipainzi Juda tamâta ŋalaŋala mine tu, “Ara ŋana tamâta taitu nâ ma ikai kinda Isrel ŋgu ndamwânda, ku imâte.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Aku Saimon Petero kuku pâri-tamâta toŋge nde soka Yesu muli silâ. Patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae muŋga iveta mete kuku pâri-tamâta ŋinde. Mine kala pâri-tamâta ŋinde iyoka Yesu muli ilâ patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae ne ŋgumbi ilo.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Aŋga Petero nde imandi nia yo, imo nzâla kawa tini laiti. Ŋineŋga pâri-tamâta ŋinde ilâ iporo ŋgua pa wurâta taine toŋge imandi io ŋana nzâla kâ, aku taine ŋinde isâu pa pâri-tamâta ŋinde tu ikai Petero imâ ŋgumbi ilo.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Aku wurâta taine ŋinde nde ikasoŋa Petero mine tu, “Tiambo nokoni kala tamâta ndai ne pâri-tamâta toŋge, tiya?” Andeta Petero iporo taulo tu, “Mine tia. Naŋa ŋandai i ne pâri-tamâta ŋga.”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Aku kinzi wurâta tamâta wa kinzi sambara muŋga sisuŋa yââ. Nia pisi, kala simandi simwai yââ. Mine kala Petero ilâ imandi kunzi imwai yââ.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Kinzi patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae Anas nde imo ikasoŋa Yesu ŋananzi i ne pâri-tamâta kâ, aku ikasoŋa ŋana ŋgua Yesu muŋga ipanananzi tamâta ŋinde tona.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Aku Yesu nde itu ŋgua taulo mine tu, “Naŋa muŋga atula ŋgua panzi tamâta rârâni lâ nia yo. Ikura zo zo naŋa apanananzi lâ nenzi luma ŋana pasauŋa kâ ilo, aku apanananzi lâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa tona. Mao nâ, naŋa apanananzi lâ nia ndoni kinzi Juda tamâta uru sipasau ŋinde. Naŋa ŋandai aporo ŋgua toŋge lâ nia paveâŋa ŋga.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Mine nde ŋana sâ kâ ŋga noko pwasoŋa naŋa, a? Kulâ pwasoŋanzi tamâta ŋinde muŋga siloŋo naneŋgu ŋgua. Kinzi sisama lâ ŋana ŋgua rârâni muŋga aporo atula panzi ŋinde.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Yesu iporo ŋgua mine lâ, ŋineŋga sambara toŋge, ina imandi imo Yesu tini laiti, ande iponza Yesu nao ku ipai tu, “Wa, noko ea ipaino tu kuvaligi patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae mine, a?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Ambo naŋa aporo ŋgua toŋge soki tâ, ande ara, kutula ŋinde pwataki. Taitu kuloŋo ŋga; ambo naŋa aporo ŋgua mao, ande ŋana sâ kâ ŋga noko kuponza naŋa, a?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ŋineŋga Anas io Yesu ilâ pa patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae toŋge, i ŋa tu Kaiafas. Andeta kinzi ŋandai siyaule wâlo muŋga sipa lâ i mbalau ŋinde piti ŋga.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Saimon Petero nde imandi imwai yââ, ŋineŋga kinzi tamâta pinde sikasoŋa i tu, “Tiambo nokoni kala i ne pâri-tamâta toŋge, tiya?” Andeta Petero ipatiâmo ku ipainzi tu, “Mine tia. Naŋa ŋandai i ne pâri-tamâta ŋga.”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ŋineŋga patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae ne wurâta tamâta toŋge kala imâ iporo kuku Petero. Wurâta tamâta ŋinde ninambwe toŋge nde tamâta ŋinde muŋga Petero isalu i taŋa piti. Aku ikasoŋa Petero tu, “Tiambo naŋa muŋga amorano kumo kuku Yesu lâ tâno ŋinde, tiya?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ŋineŋga Petero iporo ipatiâmo kilo mine tu, “Tia ndo kanaŋo!” Aku lâ zoni ndaina, ande tatareko isuŋa kawa.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ŋineŋga kinzi Juda tamâta ŋalaŋala sipile Kaiafas ne luma, aku sikai Yesu silâ pa Rom nenzi koipu ŋalae ne luma. Zo ŋga imâ ŋana mbwale-mbwale kâ, aku kinzi Juda tamâta tininzi pwâka tu silâ luma ŋinde ilo. Kinzi kalonzi tawana tu ambo ma silâ tinikoa tamâta ne luma ilo, ande ŋinde ma iveta muso panzi lâ Maro Kindeni nao, kala ma sikura tu sika kâpwa lâ kumbwa ŋinde ne kâŋa-nuŋa, ande tia. Mine kala kinzi ŋandai silâ Rom nenzi koipu ŋalae ne luma ilo ŋga; simandi nia yo sindamwa.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Mine kala Pilata iyâti imâ panzi ku ikasoŋanzi tu, “Miki katu kao tamâta ŋinde ilâ pa ŋgua nia ŋana i ne vetâŋa soki ndia, a?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Andeta kinzi siporo taulo tu, “Ambo i muŋga iveta vetâŋa soki toŋge tia, ande maka ma kakai i kamâ pano, ande tia.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Ŋineŋga Pilata ipainzi tu, “Ayo, kakai kalâ, aku kaveta papa ikura warakami nemi ŋgua tukuŋa.” Andeta kinzi Juda tamâta siporo taulo tu, “Ambo taitu miki Rom nemi ŋgua tukuŋa indi kaika pa maka Juda tamâta tu ma kapu tamâta toŋge pâta imâte ŋana i ne vetâŋa soki kâ ndimo.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Vetâŋa mine ipâŋga ŋana iveta Yesu ne ŋgua toŋge ipâŋga kanaŋo. Muŋga Yesu iporo itula i ne mateŋa kilala pwataki.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ŋineŋga Pilata itaulo ilâ koipu ŋalae ne luma ilo, aku ipainzi ne zugu tamâta tu sikai Yesu simâ. Yesu imâ ipâŋga lâ, ŋineŋga Pilata ikasoŋa tu, “Noko nde Juda nenzi koipu ŋalae, tiya?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Andeta Yesu ikasoŋa Pilata tu, “Tiambo noko tamwata ilo patea ŋgua ŋinde aŋga kuporo, tiya?, kinzi tamâta pinde muŋga siporo situla naŋa parinâŋgu pano.”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Ande Pilata iporo taulo tu, “Yoo, naŋa ŋandai Juda tamwatâŋgu ŋga! Noko tamwata ne ŋgu wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde sikaino kumâ pana. Noko muŋga kuveta vetâŋa soki ndia, a?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Yesu nde itu lâ kawa mine tu, “Naŋa ŋandai tâno ŋine ne koipu ŋalae toŋge ŋga. Ambo naŋa nde tâno ŋine ne koipu ŋalae toŋge, ande naneŋgu tamâta ma simandi ŋana paraŋa kâ, aku tamâta toŋge ma ikura tu io naŋa lâ kinzi Juda tamâta ŋalaŋala mbaunzi ilo, ande tia. Taitu naŋa amo koipu ŋalae lâ nia toŋge.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ŋineŋga Pilata ikasoŋa kilo tu, “Mine nde mao nâ, noko nde koipu ŋalae toŋge, tiya?” Yesu iporo taulo tu, “Noko tamwata kuporo tu naŋa nde koipu ŋalae toŋge. Naŋa nana ipaguguana amâ apâŋga tâno ŋine kulu ŋana aporo atula ŋgua mao kâ, aku tamâta ea kinzi ilonzi pa ŋgua mao, ande kinzi ŋinde uru siloŋo naneŋgu ŋgua.”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Ŋineŋga Pilata ikasoŋa Yesu tu, “Ŋgua ndia nde ŋgua mao, a?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Andeta miki kasama vetâŋa toŋge naŋa uru aveta. Ikura mbwera mbwera, lâ miki Juda nemi kumbwa ŋine, ande naŋa uru ayaute tamâta toŋge ipile luma sakamao iyâti ilâ. Miki ilomi tu naŋa ma ayaute miki Juda ŋgu nemi koipu ŋalae Yesu, tiya?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Andeta kinzi sisarâwa kaika mine tu, “Kuyaute i ndimo! Kuyaute Barabas imâ pama!” Barabas nde nzanzare tamwata toŋge.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.