João 18
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NTLH
1 Yesu ikai noŋa ŋinde marumbu lâ, ŋineŋga ikainzi ne pâri-tamâta ku sipile nia ŋinde silâ simbwaliu Kidron Lââ. Tâno toŋge ikeno pa nia ŋinde, kâi oliv pinde imandi ŋinde. Aku Yesu tavanzi ne pâri-tamâta silâ tâno ŋinde ilo.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Aŋga Judas, ina tamâta ŋana io Yesu lâ kinzi kazâŋa tamâta mbaunzi ilo, ande isama tâno ŋinde lâ, ŋana tu zo rârâ Yesu uru ipasau kunzi ne pâri-tamâta lâ niani ndaina.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Mine kala Judas ikainzi Rom nenzi zugu tamâta ŋgu toŋge, sitavanzi luma sapâŋa ne sambara pinde muŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ŋga kinzi Parisai tamâta sisupwanzi, aku ikainzi silâ pa nia ŋinde. Kinzi sisaŋa sinâla tava tâmba lâ mbalaunzi, aku sikai paraŋa ne kelekele tona simâ.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Yesu nde isama lâ ŋana vetâŋa rârâni nao laiti ŋana ipâŋga papa i kâ. Mine kala iyoka nao sondo ilâ pa ŋgu ŋinde, aku ikasoŋanzi tu, “Miki nde kamâ karoto ŋana tamâta ea.”
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Ande kinzi siporo taulo tu, “Maka kamâ tu karoto ŋana Yesu, i Nasarete tamwata.”
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Kinzi siloŋo Yesu iporo tu, “Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine”, ŋineŋga siruru ku siparoko sitaulo, aku patanzi sindue tâno kulu.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Ŋineŋga Yesu ikasoŋanzi kilo tu, “Miki nde kamâ karoto ŋana tamâta ea.” Aku sipai tu, “Maka kamâ tu karoto ŋana Yesu, i Nasarete tamwata.”
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Ŋineŋga Yesu itu ŋgua lâ kawanzi tu, “Naŋa apaimi tu Naŋani Warakâŋgu Kala Ŋine. Ambo miki karoto ŋana naŋa kâ, ande ara, kapilenzi tamâta ŋine silâ.”
8 Jesus disse:
9 Yesu iporo ŋgua ŋine ŋana iveta ne ŋgua muŋgâŋa toŋge ipâŋga kanaŋo kâ. I muŋga iporo pa Maro Kindeni tu, “Noko tamâta pinde kulua naŋa lâ, aku naŋa apile tamâta toŋge lâ ŋgu ŋinde kala i nao tia lâ, ande tia ndo.”
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Aku pila ŋana kazâŋa kâ toŋge ikeno pa Saimon Petero. Mine kala i mbau ilâ ipasu pila ŋinde yâti ku ipu patarawâŋa tamâta ŋalae ne wurâta tamâta toŋge, i ŋa tu Malkus. Aku pila isalu tamâta ŋinde taŋa pa wia kâ motu piti imbe ndue tâno kulu.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Ŋineŋga Yesu ipai Petero tu, “Wa, kulumbwa pila itaulo ilâ pa ne karae ilo ŋga! Mana mana, a? Tiambo noko kutu naŋa ma aŋgeŋge ŋana kâmba ŋine Mama ipatea pa naŋa tu ma anu, a?”
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Ŋineŋga Rom nenzi zugu tamâta ŋinde, sitavanzi nenzi koipu wa kinzi Juda tamâta nenzi sambara wa, nde sikai Yesu kaika ku sipa i mbalau lâ wâlo kaika.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ŋineŋga sikai silâ pa tamâta toŋge, i ŋa tu Anas. Anas nde Kaiafas ana, aŋga Kaiafas nde imo kinzi patarawâŋa tamâta ndoni nenzi tamâta ŋalae lâ mbwera ŋinde.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Kaiafas nde tamâtani ndaina muŋga ipainzi Juda tamâta ŋalaŋala mine tu, “Ara ŋana tamâta taitu nâ ma ikai kinda Isrel ŋgu ndamwânda, ku imâte.”
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Aku Saimon Petero kuku pâri-tamâta toŋge nde soka Yesu muli silâ. Patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae muŋga iveta mete kuku pâri-tamâta ŋinde. Mine kala pâri-tamâta ŋinde iyoka Yesu muli ilâ patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae ne ŋgumbi ilo.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Aŋga Petero nde imandi nia yo, imo nzâla kawa tini laiti. Ŋineŋga pâri-tamâta ŋinde ilâ iporo ŋgua pa wurâta taine toŋge imandi io ŋana nzâla kâ, aku taine ŋinde isâu pa pâri-tamâta ŋinde tu ikai Petero imâ ŋgumbi ilo.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Aku wurâta taine ŋinde nde ikasoŋa Petero mine tu, “Tiambo nokoni kala tamâta ndai ne pâri-tamâta toŋge, tiya?” Andeta Petero iporo taulo tu, “Mine tia. Naŋa ŋandai i ne pâri-tamâta ŋga.”
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Aku kinzi wurâta tamâta wa kinzi sambara muŋga sisuŋa yââ. Nia pisi, kala simandi simwai yââ. Mine kala Petero ilâ imandi kunzi imwai yââ.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Kinzi patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae Anas nde imo ikasoŋa Yesu ŋananzi i ne pâri-tamâta kâ, aku ikasoŋa ŋana ŋgua Yesu muŋga ipanananzi tamâta ŋinde tona.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Aku Yesu nde itu ŋgua taulo mine tu, “Naŋa muŋga atula ŋgua panzi tamâta rârâni lâ nia yo. Ikura zo zo naŋa apanananzi lâ nenzi luma ŋana pasauŋa kâ ilo, aku apanananzi lâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa tona. Mao nâ, naŋa apanananzi lâ nia ndoni kinzi Juda tamâta uru sipasau ŋinde. Naŋa ŋandai aporo ŋgua toŋge lâ nia paveâŋa ŋga.
20 E Jesus respondeu:
21 Mine nde ŋana sâ kâ ŋga noko pwasoŋa naŋa, a? Kulâ pwasoŋanzi tamâta ŋinde muŋga siloŋo naneŋgu ŋgua. Kinzi sisama lâ ŋana ŋgua rârâni muŋga aporo atula panzi ŋinde.”
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Yesu iporo ŋgua mine lâ, ŋineŋga sambara toŋge, ina imandi imo Yesu tini laiti, ande iponza Yesu nao ku ipai tu, “Wa, noko ea ipaino tu kuvaligi patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae mine, a?”
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Ambo naŋa aporo ŋgua toŋge soki tâ, ande ara, kutula ŋinde pwataki. Taitu kuloŋo ŋga; ambo naŋa aporo ŋgua mao, ande ŋana sâ kâ ŋga noko kuponza naŋa, a?”
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Ŋineŋga Anas io Yesu ilâ pa patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae toŋge, i ŋa tu Kaiafas. Andeta kinzi ŋandai siyaule wâlo muŋga sipa lâ i mbalau ŋinde piti ŋga.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Saimon Petero nde imandi imwai yââ, ŋineŋga kinzi tamâta pinde sikasoŋa i tu, “Tiambo nokoni kala i ne pâri-tamâta toŋge, tiya?” Andeta Petero ipatiâmo ku ipainzi tu, “Mine tia. Naŋa ŋandai i ne pâri-tamâta ŋga.”
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Ŋineŋga patarawâŋa tamâta nenzi tamâta ŋalae ne wurâta tamâta toŋge kala imâ iporo kuku Petero. Wurâta tamâta ŋinde ninambwe toŋge nde tamâta ŋinde muŋga Petero isalu i taŋa piti. Aku ikasoŋa Petero tu, “Tiambo naŋa muŋga amorano kumo kuku Yesu lâ tâno ŋinde, tiya?”
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Ŋineŋga Petero iporo ipatiâmo kilo mine tu, “Tia ndo kanaŋo!” Aku lâ zoni ndaina, ande tatareko isuŋa kawa.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Ŋineŋga kinzi Juda tamâta ŋalaŋala sipile Kaiafas ne luma, aku sikai Yesu silâ pa Rom nenzi koipu ŋalae ne luma. Zo ŋga imâ ŋana mbwale-mbwale kâ, aku kinzi Juda tamâta tininzi pwâka tu silâ luma ŋinde ilo. Kinzi kalonzi tawana tu ambo ma silâ tinikoa tamâta ne luma ilo, ande ŋinde ma iveta muso panzi lâ Maro Kindeni nao, kala ma sikura tu sika kâpwa lâ kumbwa ŋinde ne kâŋa-nuŋa, ande tia. Mine kala kinzi ŋandai silâ Rom nenzi koipu ŋalae ne luma ilo ŋga; simandi nia yo sindamwa.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Mine kala Pilata iyâti imâ panzi ku ikasoŋanzi tu, “Miki katu kao tamâta ŋinde ilâ pa ŋgua nia ŋana i ne vetâŋa soki ndia, a?”
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Andeta kinzi siporo taulo tu, “Ambo i muŋga iveta vetâŋa soki toŋge tia, ande maka ma kakai i kamâ pano, ande tia.”
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Ŋineŋga Pilata ipainzi tu, “Ayo, kakai kalâ, aku kaveta papa ikura warakami nemi ŋgua tukuŋa.” Andeta kinzi Juda tamâta siporo taulo tu, “Ambo taitu miki Rom nemi ŋgua tukuŋa indi kaika pa maka Juda tamâta tu ma kapu tamâta toŋge pâta imâte ŋana i ne vetâŋa soki kâ ndimo.”
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Vetâŋa mine ipâŋga ŋana iveta Yesu ne ŋgua toŋge ipâŋga kanaŋo. Muŋga Yesu iporo itula i ne mateŋa kilala pwataki.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Ŋineŋga Pilata itaulo ilâ koipu ŋalae ne luma ilo, aku ipainzi ne zugu tamâta tu sikai Yesu simâ. Yesu imâ ipâŋga lâ, ŋineŋga Pilata ikasoŋa tu, “Noko nde Juda nenzi koipu ŋalae, tiya?”
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Andeta Yesu ikasoŋa Pilata tu, “Tiambo noko tamwata ilo patea ŋgua ŋinde aŋga kuporo, tiya?, kinzi tamâta pinde muŋga siporo situla naŋa parinâŋgu pano.”
34 Jesus respondeu:
35 Ande Pilata iporo taulo tu, “Yoo, naŋa ŋandai Juda tamwatâŋgu ŋga! Noko tamwata ne ŋgu wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde sikaino kumâ pana. Noko muŋga kuveta vetâŋa soki ndia, a?”
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Yesu nde itu lâ kawa mine tu, “Naŋa ŋandai tâno ŋine ne koipu ŋalae toŋge ŋga. Ambo naŋa nde tâno ŋine ne koipu ŋalae toŋge, ande naneŋgu tamâta ma simandi ŋana paraŋa kâ, aku tamâta toŋge ma ikura tu io naŋa lâ kinzi Juda tamâta ŋalaŋala mbaunzi ilo, ande tia. Taitu naŋa amo koipu ŋalae lâ nia toŋge.”
36 Jesus respondeu:
37 Ŋineŋga Pilata ikasoŋa kilo tu, “Mine nde mao nâ, noko nde koipu ŋalae toŋge, tiya?” Yesu iporo taulo tu, “Noko tamwata kuporo tu naŋa nde koipu ŋalae toŋge. Naŋa nana ipaguguana amâ apâŋga tâno ŋine kulu ŋana aporo atula ŋgua mao kâ, aku tamâta ea kinzi ilonzi pa ŋgua mao, ande kinzi ŋinde uru siloŋo naneŋgu ŋgua.”
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Ŋineŋga Pilata ikasoŋa Yesu tu, “Ŋgua ndia nde ŋgua mao, a?”
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Andeta miki kasama vetâŋa toŋge naŋa uru aveta. Ikura mbwera mbwera, lâ miki Juda nemi kumbwa ŋine, ande naŋa uru ayaute tamâta toŋge ipile luma sakamao iyâti ilâ. Miki ilomi tu naŋa ma ayaute miki Juda ŋgu nemi koipu ŋalae Yesu, tiya?”
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Andeta kinzi sisarâwa kaika mine tu, “Kuyaute i ndimo! Kuyaute Barabas imâ pama!” Barabas nde nzanzare tamwata toŋge.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.