Atos 20
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVI
1 Ŋgua ne nduŋeŋani ŋalae ŋinde marumbu lâ, ŋineŋga Paulo ipasupwa ilâ panzi kalo-tawana tamâta rârâni tu ma simâ taitu kuku i. Simâ lâ, ku iporo ŋgua pinde ŋana ipu tini kaika panzi kâ, ŋineŋga iporo wisi-ara ne ŋgua panzi ku ipilenzi ilâ pa Masedonia tâno.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Aku iyoka ilâ pa lawea pinde lâ nia ŋinde, iporo ŋgua ŋana ipu tini kaika panzi kalo-tawana tamâta simo ŋinde. Iveta mine lee marumbu lâ, ŋineŋga ilâ ipâŋga Grik tâno.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Imo Grik tâno ikura nzimona ŋato lâ, ŋineŋga i ilo patea tu ma ikai wâŋga ilâ pa Siria tâno kâ. Andeta pa zo ŋinde kinzi Juda tamâta siporo sipa ŋgua ŋana sipu Paulo pâta imâte kâ. Paulo iloŋo ŋgua ŋinde lâ, aku ilo patea tu ma itaulo ilâ pa Masedonia tâno kilo.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Aku tamâta pinde soka kuku Paulo silâ. Kinzi tamâta ŋinde ŋanzi nde mine: Pirus natu Sopater, i Beria lawea warika; aŋga Aristarkus ku Sekundus rua, kinzi Tesalonaika lawea warakanzi; aŋga Gaius, i Derbe lawea warika; aŋga Timoti; aŋga Tikikus ku Trofimus rua, kinzi Esia tâno warakanzi.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Kinzi tamâta ŋinde soka simuŋga silâ sindaŋe maka lâ Troas lawea.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Juda nenzi zo sapâŋa ŋana sika puroŋa ne “yisi” tia kâ marumbu lâ, ŋineŋga maka kakai wâŋga toŋge ku kapile Pilipai lawea kalâ. Kalâ lee katoa Troas lawea. Maka kamo Troas ikura kari lima lâ, ŋineŋga kapakâtu kunzi tamâta ŋinde simuŋga sindaŋema. Aku maka kamo Troas laweani ikura kari lima kanaŋo rua kilo.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Maka kamo Troas lawea yo, aku sânda, ŋineŋga kapasau kunzi kalo-tawana tamâta ŋana kaka waiŋa sapâŋa kâ. Aku Paulo imandi iporo ŋgua panzi, ŋana tu wurita kilo i ma ipilenzi ku ilâ. Mine kala imandi iporo ŋgua ŋalae ilâ ilâ lee mbo ŋgini-ŋgini.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Sinâla rârâ nde ipane nia lâ luma ilo kisiŋa pwataki ikeno âta maka kapasau ŋinde.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Aku tamâta limoa toŋge, i ŋa mine Yutikus, ande isaŋona nzâmba ne nzâla mota. Paulo nde iporo ŋgua luandondo, aku Yutikus mata tutu ŋana ikeno kâ. Ŋineŋga ikeno utu lâ, aku pata iyoka pa âta indue ilâ ipu tâno. Kinzi sipalilu sindue ku sikai kâki, andeta imâte lâ.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Aku Paulo nde iyoka indue, ŋineŋga isoŋga ilâ ikeno tamâta limoa kulu ku iliko kaika. Ŋineŋga Paulo ipainzi tamâta tu, “Miki wisimi motu ndimo! I via nâ imo ŋai.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Paulo ikâki kilo ku ipwataki puroŋa ika lâ, ŋineŋga iporo ŋgua panzi kilo lee mbwale pwataki, aku kari ikâki. Ŋineŋga ipilenzi ku ilâ.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Aŋga tamâta limoa ŋinde nde imo via nâ. Kinzi tamâta simora mine ku wisinzi ara nâ sikai silâ.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Maka kakai wâŋga kamuŋga kalâ katoa Asos lawea. Maka katu kapakâtu kuku Paulo lâ Asos ku kakai i tona lâ wâŋga kulu. I tamwata muŋgani ipatea nzâla mine lâ, ŋana tu i ilo tu ma iyoka nzâla nâ ilâ ipâŋga Asos.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Paulo nde imâ isânda kuluma lâ Asos lawea, ŋineŋga kakai lâ wâŋga kulu ku kakâwa kalâ pa Mitilini lawea.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Maka kalâ lee katoa Mitilini lawea lâ, aku wurita kilo kapile lawea ŋinde ku kalâ lee kapâŋga Kaios sia tini laiti. Aku wurita kilo, ŋineŋga kambwaliu kalâ lee kapâŋga Samos sia. Aku mbwale kilo, ŋineŋga wâŋga ikaima kilo ku kalâ pa Miletus lawea.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paulo muŋga ilo patea tu ma ipole Efesus lawea ku ilâ. I tini pwâka tu ma imo soŋgo lâ Esia tâno. Ipasusu nâ, ŋana tu Juda nenzi kumbwa Pentikos nde imâ ipâŋga laiti lâ, aku i ilo tu ma imora zo sapâŋa ŋinde lâ Jerusalem lawea tâ.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Maka katoa Miletus lawea lâ, ŋineŋga Paulo ipasupwa ilâ panzi kalo-tawana tamâta simo Efesus lawea. I ilo tu kinzi katonâŋa ma sindue simâ kuku.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Kinzi katonâŋa nde simâ sipâŋga lâ, ŋineŋga Paulo ipainzi tu, “Miki warakami kasama lâ ŋana vetâŋa rârâni naŋa muŋga aveta, lâ zo muŋgâŋa ŋinde apâŋga lâ Esia tâno, aku imâ lee ikura zo rârâni naŋa amo kumi.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Miki kamora wa kasama tu zo pinde kinzi Juda tamâta sipa ŋgua kaika tu ma sizavaru naŋa, aku uru amo tava iloŋgu malia ŋana nenzi ŋgua pâŋa ŋinde kâ. Taitu naŋa atawa warakâŋgu ŋâŋgu ndue, aku aveta wurâta pa Maro Ŋalae nâ tava matâŋgu sulu.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Miki kasama tu naŋa aruru ŋana ŋinde kâ, ande tia. Naŋa uru apananami wa atula ŋgua ŋana avilami kâ. Naŋa aveta mine lâ tamâta naonzi lâ pasauŋa nia, aku aveta mine nâ lâ warakami nemi luma luma tava.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Ikura zo zo, naŋa uru aporo kaika atula ŋgua pwataki panzi Juda tamâta wa Grik tamâta wa. Naŋa uru atula Maro Ŋalae ne nzâla panzi tu ma sipalele ilonzi kalonzi ilâ pa Maro Kindeni, aku ma kalonzi tawana nenda Maro Ŋalae Yesu.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Miki kaloŋo ŋga. Kala ŋine Koroani Sapâŋa isowe iloŋgu kaloŋgu kaika lâ ŋana naŋa ma alâ pa Jerusalem lawea kâ. Mâsi mana ma ipâŋga pana lâ Jerusalem, ande ŋine azizâla ŋana.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Kelekele taitu nâ, ande naŋa asama lâ. Ikura lawea rârâni muŋga amo ŋinde, ande Koroani Sapâŋa uru itula ŋgua pwataki pa naŋa tu naŋa ma amo luma sakamao ilo, aku ma asânda malia kie-kie.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Ambo taitu naŋa iloŋgu ŋalae ŋana warakâŋgu tiniŋgu kala apasilikana warakâŋgu, ande tia. Ŋine nde kelekele kaa nâ. Naŋa iloŋgu ndo tu apono muli sondo pa nzâla ndia Maro Ŋalae Yesu ipatea pana, aku iloŋgu ndo tu aveta wurâta i muŋga ilana ŋinde lee marumbu ndo lâ. Ŋinde nde wurâta ŋana atula pâri ara ŋana Maro Kindeni ne wisi-wisi kâ.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 Naŋa muŋga amo ŋginimi, aku uru atula Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ pwataki pami. Andeta kala ŋine naŋa asama tu miki rârâni ma kamora naŋa naoŋgu kilo, ande tia.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Mine kala ŋine apaimi tu ambo tamâta toŋge lâ ŋginimi kalo tawana tia, kala Maro Kindeni ma muli izavaru i, ande naneŋgu soki tia.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Naneŋgu ŋgua ŋine nde duvi mine; muŋga, naŋa aruru ŋana atula Maro Kindeni ne ilo-kalo rârâni pami, ande tia.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Miki kapakatona warakami sondo ndo, aku kakatonanzi lama ŋgu sondo tona, ŋgu ŋinde Koroani Sapâŋa muŋga ipatea pami ŋana kamo nenzi katonâŋa. Mao nâ, miki kamo Maro Kindeni ne ŋgu nenzi katonâŋa tamâta, aku i tamwata Natu muŋga ipaliŋi see ŋana ikainzi piti lâ kondoma ilo.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Naŋa asama tu muli, lâ zo ŋinde apilemi ku alâ, ande mbwâmbwa saka ma simâ sipâŋga ŋginimi, aku ma sizavarunzi lama pinde.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Aku miki warakami nawalami pinde kala ma simandi siporo ŋgua laŋeŋa kie-kie tona. Kinzi ma silaŋenzi kalo-tawana tamâta, ŋana ma sipono muli panzi.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Mine nde kapakatona warakami sondo, aku kalomi ŋgere ŋana ŋine kâ; ikura mbwera ŋato lâ, ikura kari wa mbo wa, ande naŋa maiŋgu ŋana apaŋo miki taitu-taitu ilomi kalomi kâ, ande tia ndo. Naŋa uru apananami tava matâŋgu sulu.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 Kala ŋine naŋa aomi kamo Maro Kindeni mbalau ilo tava pâri ara ŋinde ŋana i ne wisi-wisi kâ. I ne wisi-wisi ŋinde nde ŋana isuka miki ŋana kamandi kaika kâ, aku ŋinde itula pwataki tu i ma muli iveta vetâŋa ara ndo panzi tamâta ŋinde muŋga ipateanzi tu simo i ne ŋgu.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Naŋa muŋga iloŋgu yosi ŋana tamâta toŋge ne mbaliŋa wa lalava wa, ande tia.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Miki warakami kasama tu naŋa warakâŋgu mbauŋgu akai wurâta ku apavila warakâŋgu ŋana kelekele ndia ikeno pana tia ŋinde. Aku naŋa uru avilanzi tamâta ŋinde uru simo kuna tona.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Naŋa muŋga aveta wurâta kie-kie, aku wurâta ŋinde rârâni itula nzâla pami. Mao nâ, kinda ma taveta wurâta kaika mine nâ ŋana tavilanzi tamâta kâ, kinzi ŋinde sikura ŋana sipavila warakanzi tia. Ara ŋana kinda ma kalonda ŋgere sondo ŋana ŋgua ŋinde Maro Ŋalae Yesu tamwata muŋga iporo mine tu, ‘Ambo tamâta pinde kelekele silua kinda, ande kinda uru tandeka ŋalae koŋa tia. Taitu nenda ndekâŋa ipâŋga ŋalae tina lâ zo ndia kinda kelekele talanzi tininda pinde.’”
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Paulo iporo ŋgua ŋine marumbu lâ, ŋineŋga ipare tuku kunzi katonâŋa ŋana ikai noŋa kâ.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Sikai noŋa lâ, ŋineŋga kinzi rârâni sita pâta ku siliko Paulo kaika sinzumwa.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Ŋana tu Paulo muŋga ipainzi tu, “Miki ma kamora naŋa naoŋgu kilo tia”, aku ŋgua ŋinde iveta ilonzi malia ndo. Ŋineŋga sikai Paulo silâ ku sio lâ wâŋga kulu.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.