Atos 15
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs VC
1 Andeta tamâta pinde soka Judia tâno simâ pa Antiok, aku siporo situla ŋgua panzi kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu mine tu, “Nia ndoyo Mose itula tukuŋa pwataki ŋana karae-veŋa ne mâsi kâ. Ambo miki ma kapaive karaemi tia, ande Maro Kindeni ma via mao ilami ŋana kamo viami ku kamo nâ, ande tia.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Andeta Paulo ku Banabas rua ilonzi kura tia ndo ŋana nenzi ŋgua ŋinde kâ, kala siporo ŋgua kaika sipawa kunzi. Mine nde kinzi kalo-tawana tamâta sipateanzi Paulo ku Banabas rua sitavanzi tamâta pinde lâ Antiok lawea tu ma silâ Jerusalem siporo ŋgua ŋine pwataki panzi pâri-tamâta wa katonâŋa wa.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Mine kala sionzi silâ. Soka silâ Fonisia tâno wa Samaria tâno ŋgini, ande siporo wa situla ŋgua pwataki panzi kalo-tawana tamâta simo nia ŋinde. Sitapâri panzi tu kinzi tamâta papa tinikoa lawea pinde muŋga sipalele ilonzi kalonzi ku kalonzi tawana Maro Kindeni. Aku kinzi kalo-tawana tamâta pa nia ŋinde siloŋo ŋgua ŋinde kala ilonzi ndeka ŋalae tina.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Silâ lee sipâŋga Jerusalem lâ, ŋineŋga kinzi kalo-tawana tamâta sitavanzi pâri-tamâta wa kinzi katonâŋa nde sindeka ku sikainzi siveta kenzi ara panzi. Ŋineŋga Paulo ku Banabas rua siporo pwataki ŋana mâsi wa vetâŋa rârâni Maro Kindeni isukanzi kala siveta ŋinde.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Andeta kalo-tawana tamâta pinde lâ Parisai ŋgu nde simandi ku siporo tu, “Ara ŋana miki tamâta ŋalaŋala ma kaporo kaika panzi kalo-tawana tamâta pa tinikoa nenzi lawea tu ma sipaive karaenzi ku soka Mose ne tukuŋa rârâni muli.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Mine kala kinzi pâri-tamâta sipasau kunzi katonâŋa tu ma siveta ŋgua ŋine sondo.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Siporo nenzi ŋgua rârâ marumbu lâ, ŋineŋga pâri-tamâta Petero imandi ku ipainzi mine tu, “Niŋgu-nambwe wukale, miki kasama tu muŋga Maro Kindeni iwae wurâta pa kinda. Aku ipatea naŋa tu ma atula i kawa ŋgua pwataki panzi tinikoa ŋgu pinde tu ma siloŋo ku kalonzi tawana i nâ.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Maro Kindeni, ina isama kinda rârâni ilonda pwataki, ande io Koroani Sapâŋa ilâ panzi tinikoa ŋgu, itogo muŋga iveta pa kinda mine. Aku ne vetâŋa ŋinde itula i tamwata kilala pwataki tu i ilo ara panzi tinikoa ŋgu tamâta ŋinde kalonzi tawana i.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Maro Kindeni ŋandai iveta vetâŋa kie toŋge panzi tinikoa ŋgu aŋga iveta vetâŋa kie toŋge pa kinda ŋga. Kinzi kalonzi tawana i, aku ŋana nenzi kalo-tawana ŋinde nâ iveta ilonzi ipâŋga mbâra-mbâra.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Mine nde ŋana sâ kâ ŋga miki pinde katu kaveta samâŋa pa Maro Kindeni, a? Opopo, siŋgani kinda timbunda sikura tu sipono muli pa Mose ne tukuŋa rârâni tia ndo, aku kinda kala takura tia mine nâ. Mine nde mana mana ŋga miki katu kasia malia ŋine kâki lâ kinzi tinikoa kalanzi, a?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Andeta maka kaloma tawana tu nenda Maro Ŋalae Yesu Kirisi ne wisi-wisi iveta nzâla pa Maro Kindeni ŋana ikai kinda piti lâ kondoma ilo ku via mao ilua kinda. Aku ivilanzi tinikoa tamâta lâ nzâlani ndaina, ikura iveta pa kinda mine.” Petero iporo ŋgua ŋine.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Kinzi tamâta rârâni kala sipasau simo ŋinde nde kawanzi buu nâ. Sitambira taŋanzi sondo pa Banabas ku Paulo rua nenzi ŋgua. Aku kinzi rua sitapâri ŋana mâsi kaika kie-kie rârâni Maro Kindeni muŋga io lâ rua mbaunzi ipâŋga nia yo lâ tinikoa ŋgu pinde ŋgininzi.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Kinzi rua siporo marumbu lâ, ŋineŋga Yamesi iporo mine tu, “Niŋgu-nambwe wukale, kaloŋo naneŋgu ŋgua.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Kala ŋine Saimon Petero itapâri pa kinda tu Maro Kindeni ilo panzi tinikoa tamâta, kala ikainzi tamâta pinde lâ nenzi ŋgu tu simo i tamwata ne tamâta.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Aku vetâŋa ŋinde iyoke Maro Kindeni kawa ŋgua kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋga siŋgere lâ pepa tini mine tu,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Muli ŋga naŋa ma ataulo amâ kilo, aku Daviti ne luma muŋga saputi indue ŋinde, ande ma aveta wasaseki, ku ma aŋgunu imandi kilo.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 — ausente —
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Yamesi iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga iporo kilo tu, “Mine kala naneŋgu pateâŋa ŋananzi tinikoa tamâta ŋinde kala sipalele ilonzi kalonzi ilâ papa Maro Kindeni, ande mine; kinda ma tapono nzalanzi ku ŋgua tukuŋa rârâ talanzi, ande ma tia.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ambo taitu ara ŋana ma taŋgere ŋgua ilâ panzi, aku tatu ŋgua tukuŋa ŋine nâ panzi: kinzi ma sika simbi muŋga tamâta sipatarâwa panzi maro laŋeŋa, mine ndimo; kinzi ma sipile mâsi kie-kie ŋana sipalulua tininzi potomule kâ; kinzi ma sika simbi tamâta sipa ŋandola kala imâte, mine ndimo; aku kinzi ma sinu see ndimo. Kala ŋaina.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ŋana tu nia ndoyo, aku imâ lee ipâŋga lâ zo ŋine, ande tamâta pinde uru situla Mose ne ŋgua pwataki ikura lawea ndoni. Aku uru situla ŋguani ndaina lâ pasauŋa ne luma ndoni ilo ikura pwareâŋa ne zo sapâŋa rârâni.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Mine kala kinzi pâri-tamâta sitavanzi katonâŋa wa kinzi kalo-tawana tamâta rârâni nde ilonzi taitu. Aku sipa ŋgua tu ma sipateanzi nenzi tamâta rua ku sionzi silâ pa Antiok lawea kunzi Paulo ku Banabas rua. Aku sipateanzi ŋgu nenzi katonâŋa rua; Judas, i ŋa toŋge Basabas, aŋga Sailas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Aku sio pepa toŋge iyoka kunzi tona. Lâ pepa ŋinde tini, ande siŋgere ŋgua mine tu, “Maka pâri-tamâta wa katonâŋa wa kaŋgere ŋgua lâ pepa ŋine tini imâ pa nima-nambwe miki kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu kamo Antiok lawea wa Siria tâno wa Sisilia tâno wa. Kari ara.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Maka kaloŋo pâri tu nema tamâta pinde muŋga simâ pami ku siveta ilomi malia ŋana nenzi ŋgua kâ. Siveta mine tu ma silele ilomi kalomi. Andeta kinzi ŋandai sikai maka ndamwama kala siveta mine ŋga.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Mine nde maka iloma kaloma taitu ŋana kaonzi kuleŋa tamâta pinde soka kunzi nima-nambwe Banabas ku Paulo rua simâ pami.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Paulo ku Banabas rua uru situla nenda Maro Ŋalae Yesu Kirisi parina pwataki, kala tamâta pinde situ sipunzi pâta simâte. Taitu kinzi rua ŋandai siruru ŋana ŋinde kâ.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Mine nde maka kaonzi Judas ku Sailas rua soka kunzi simâ pami, ŋana sisuka ŋgua ŋine kala kaŋgere lâ pepa tini.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Maka kakai Koroani Sapâŋa ne ilo-kalo, aku iloma patea tu ma kao ŋgua tukuŋa rârâ imâ pami, ande tia. Miki ma kapaveta kuku tukuŋa ŋine nâ;
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Miki ma kaka simbi muŋga sipatarâwa panzi maro laŋeŋa, mine ndimo. Miki ma kanu see ndimo. Simbi ŋinde tamâta sipa ŋandola kaika kala imâte, miki ma kaka ŋinde ndimo. Aku miki ma kapalulua tinimi potomule ndimo. Ambo ma kapakatona sondo ku kapaveta kuku ŋgua ŋine, ande ŋinde ma ara ndo. Kala ŋaina.” Kinzi siŋgere ŋgua mine lâ pepa tini.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ŋineŋga ŋgu ŋalae nde sionzi tamâta ŋapa ŋinde sindue silâ pa Antiok lawea. Sipâŋga Antiok lâ, ŋineŋga sigonanzi kalo-tawana tamâta rârâni, ku pepa ŋinde silanzi.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Kinzi kalo-tawana tamâta sipono pepa ŋinde aku sindeka pâta, ŋana tu ŋgua ara ŋinde ipu tini kaika pa ilonzi kalonzi.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Aku Judas ku Sailas rua nde tamâta ŋana situla ŋgua kâ. Mine kala rua siporo ŋgua ara pinde panzi kalo-tawana tamâta ŋana ipu tini kaika panzi wa isuka nenzi kalo-tawana wa.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Kinzi rua simo Antiok lawea ikura zo pinde lâ, ŋineŋga kinzi kalo-tawana tamâta sipainzi tu “Maro ne wisi-pisi imo kumi”, ku sionzi sitaulo kilo panzi tamâta ŋinde muŋga sionzi sindue simâ. [
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Aŋga Sailas nde ilo patea tu ma imo kunzi lâ Antiok.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Aku Paulo ku Banabas rua kala simo Antiok lawea ikura zo pinde, ku sipanananzi tamâta wa situla pâri ara ŋana Maro Ŋalae kâ panzi wa. Aku tamâta pinde rârâ kala siveta wurâtani ndaina kunzi tona.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga Paulo ipai Banabas tu, “Ayo, kinda rua ma tataulo kilo takalelenzi ninda-nambwe lâ lawea rârâni muŋga tamo ku tapanananzi Maro Ŋalae kawa ŋgua ŋinde. Naŋa atu asama mine; kinzi simo mana.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Banabas isâu pa Paulo ne ŋgua lâ, aku itu ikai Yoane Malaka iyoka kunzi silâ.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Andeta Paulo ilelea Banabas ŋana ne ŋgua ŋinde kâ, ŋana tu muŋga Malaka tini pwâka ŋana iveta wurâta kunzi, kala ipilenzi rua lâ Pamfilia lawea.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Mine kala Paulo ku Banabas rua ilonzi nâna sipawa ŋgua ŋalae ŋinde, kala ikura ŋana rua ma siveta wurâta lâ nia taitu, ande tia. Tia ku Banabas ikai Yoane Malaka iyoka kuku, aku rua sikâki wâŋga toŋge kulu silâ pa Saiprus sia.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Aŋga Paulo nde ikai Sailas, aku rua silâ. Ande kinzi kalo-tawana tamâta situ nzâmbe panzi rua mine tu, “Maro Ŋalae ne wisi-wisi imo kumi”.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Kinzi rua soka nzâla silâ Siria tâno wa Sisilia tâno ŋgini, ande siveta wurâta ŋana sipu tini kaika panzi kalo-tawana tamâta ŋgu ŋgu.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.