Atos 15

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Andeta tamâta pinde soka Judia tâno simâ pa Antiok, aku siporo situla ŋgua panzi kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu mine tu, “Nia ndoyo Mose itula tukuŋa pwataki ŋana karae-veŋa ne mâsi kâ. Ambo miki ma kapaive karaemi tia, ande Maro Kindeni ma via mao ilami ŋana kamo viami ku kamo nâ, ande tia.”
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Andeta Paulo ku Banabas rua ilonzi kura tia ndo ŋana nenzi ŋgua ŋinde kâ, kala siporo ŋgua kaika sipawa kunzi. Mine nde kinzi kalo-tawana tamâta sipateanzi Paulo ku Banabas rua sitavanzi tamâta pinde lâ Antiok lawea tu ma silâ Jerusalem siporo ŋgua ŋine pwataki panzi pâri-tamâta wa katonâŋa wa.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Mine kala sionzi silâ. Soka silâ Fonisia tâno wa Samaria tâno ŋgini, ande siporo wa situla ŋgua pwataki panzi kalo-tawana tamâta simo nia ŋinde. Sitapâri panzi tu kinzi tamâta papa tinikoa lawea pinde muŋga sipalele ilonzi kalonzi ku kalonzi tawana Maro Kindeni. Aku kinzi kalo-tawana tamâta pa nia ŋinde siloŋo ŋgua ŋinde kala ilonzi ndeka ŋalae tina.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Silâ lee sipâŋga Jerusalem lâ, ŋineŋga kinzi kalo-tawana tamâta sitavanzi pâri-tamâta wa kinzi katonâŋa nde sindeka ku sikainzi siveta kenzi ara panzi. Ŋineŋga Paulo ku Banabas rua siporo pwataki ŋana mâsi wa vetâŋa rârâni Maro Kindeni isukanzi kala siveta ŋinde.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Andeta kalo-tawana tamâta pinde lâ Parisai ŋgu nde simandi ku siporo tu, “Ara ŋana miki tamâta ŋalaŋala ma kaporo kaika panzi kalo-tawana tamâta pa tinikoa nenzi lawea tu ma sipaive karaenzi ku soka Mose ne tukuŋa rârâni muli.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Mine kala kinzi pâri-tamâta sipasau kunzi katonâŋa tu ma siveta ŋgua ŋine sondo.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Siporo nenzi ŋgua rârâ marumbu lâ, ŋineŋga pâri-tamâta Petero imandi ku ipainzi mine tu, “Niŋgu-nambwe wukale, miki kasama tu muŋga Maro Kindeni iwae wurâta pa kinda. Aku ipatea naŋa tu ma atula i kawa ŋgua pwataki panzi tinikoa ŋgu pinde tu ma siloŋo ku kalonzi tawana i nâ.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Maro Kindeni, ina isama kinda rârâni ilonda pwataki, ande io Koroani Sapâŋa ilâ panzi tinikoa ŋgu, itogo muŋga iveta pa kinda mine. Aku ne vetâŋa ŋinde itula i tamwata kilala pwataki tu i ilo ara panzi tinikoa ŋgu tamâta ŋinde kalonzi tawana i.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Maro Kindeni ŋandai iveta vetâŋa kie toŋge panzi tinikoa ŋgu aŋga iveta vetâŋa kie toŋge pa kinda ŋga. Kinzi kalonzi tawana i, aku ŋana nenzi kalo-tawana ŋinde nâ iveta ilonzi ipâŋga mbâra-mbâra.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Mine nde ŋana sâ kâ ŋga miki pinde katu kaveta samâŋa pa Maro Kindeni, a? Opopo, siŋgani kinda timbunda sikura tu sipono muli pa Mose ne tukuŋa rârâni tia ndo, aku kinda kala takura tia mine nâ. Mine nde mana mana ŋga miki katu kasia malia ŋine kâki lâ kinzi tinikoa kalanzi, a?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Andeta maka kaloma tawana tu nenda Maro Ŋalae Yesu Kirisi ne wisi-wisi iveta nzâla pa Maro Kindeni ŋana ikai kinda piti lâ kondoma ilo ku via mao ilua kinda. Aku ivilanzi tinikoa tamâta lâ nzâlani ndaina, ikura iveta pa kinda mine.” Petero iporo ŋgua ŋine.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Kinzi tamâta rârâni kala sipasau simo ŋinde nde kawanzi buu nâ. Sitambira taŋanzi sondo pa Banabas ku Paulo rua nenzi ŋgua. Aku kinzi rua sitapâri ŋana mâsi kaika kie-kie rârâni Maro Kindeni muŋga io lâ rua mbaunzi ipâŋga nia yo lâ tinikoa ŋgu pinde ŋgininzi.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Kinzi rua siporo marumbu lâ, ŋineŋga Yamesi iporo mine tu, “Niŋgu-nambwe wukale, kaloŋo naneŋgu ŋgua.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Kala ŋine Saimon Petero itapâri pa kinda tu Maro Kindeni ilo panzi tinikoa tamâta, kala ikainzi tamâta pinde lâ nenzi ŋgu tu simo i tamwata ne tamâta.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Aku vetâŋa ŋinde iyoke Maro Kindeni kawa ŋgua kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋga siŋgere lâ pepa tini mine tu,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Muli ŋga naŋa ma ataulo amâ kilo, aku Daviti ne luma muŋga saputi indue ŋinde, ande ma aveta wasaseki, ku ma aŋgunu imandi kilo.
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 — ausente —
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 — ausente —
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Yamesi iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga iporo kilo tu, “Mine kala naneŋgu pateâŋa ŋananzi tinikoa tamâta ŋinde kala sipalele ilonzi kalonzi ilâ papa Maro Kindeni, ande mine; kinda ma tapono nzalanzi ku ŋgua tukuŋa rârâ talanzi, ande ma tia.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Ambo taitu ara ŋana ma taŋgere ŋgua ilâ panzi, aku tatu ŋgua tukuŋa ŋine nâ panzi: kinzi ma sika simbi muŋga tamâta sipatarâwa panzi maro laŋeŋa, mine ndimo; kinzi ma sipile mâsi kie-kie ŋana sipalulua tininzi potomule kâ; kinzi ma sika simbi tamâta sipa ŋandola kala imâte, mine ndimo; aku kinzi ma sinu see ndimo. Kala ŋaina.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Ŋana tu nia ndoyo, aku imâ lee ipâŋga lâ zo ŋine, ande tamâta pinde uru situla Mose ne ŋgua pwataki ikura lawea ndoni. Aku uru situla ŋguani ndaina lâ pasauŋa ne luma ndoni ilo ikura pwareâŋa ne zo sapâŋa rârâni.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Mine kala kinzi pâri-tamâta sitavanzi katonâŋa wa kinzi kalo-tawana tamâta rârâni nde ilonzi taitu. Aku sipa ŋgua tu ma sipateanzi nenzi tamâta rua ku sionzi silâ pa Antiok lawea kunzi Paulo ku Banabas rua. Aku sipateanzi ŋgu nenzi katonâŋa rua; Judas, i ŋa toŋge Basabas, aŋga Sailas.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Aku sio pepa toŋge iyoka kunzi tona. Lâ pepa ŋinde tini, ande siŋgere ŋgua mine tu, “Maka pâri-tamâta wa katonâŋa wa kaŋgere ŋgua lâ pepa ŋine tini imâ pa nima-nambwe miki kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu kamo Antiok lawea wa Siria tâno wa Sisilia tâno wa. Kari ara.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Maka kaloŋo pâri tu nema tamâta pinde muŋga simâ pami ku siveta ilomi malia ŋana nenzi ŋgua kâ. Siveta mine tu ma silele ilomi kalomi. Andeta kinzi ŋandai sikai maka ndamwama kala siveta mine ŋga.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Mine nde maka iloma kaloma taitu ŋana kaonzi kuleŋa tamâta pinde soka kunzi nima-nambwe Banabas ku Paulo rua simâ pami.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Paulo ku Banabas rua uru situla nenda Maro Ŋalae Yesu Kirisi parina pwataki, kala tamâta pinde situ sipunzi pâta simâte. Taitu kinzi rua ŋandai siruru ŋana ŋinde kâ.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Mine nde maka kaonzi Judas ku Sailas rua soka kunzi simâ pami, ŋana sisuka ŋgua ŋine kala kaŋgere lâ pepa tini.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Maka kakai Koroani Sapâŋa ne ilo-kalo, aku iloma patea tu ma kao ŋgua tukuŋa rârâ imâ pami, ande tia. Miki ma kapaveta kuku tukuŋa ŋine nâ;
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Miki ma kaka simbi muŋga sipatarâwa panzi maro laŋeŋa, mine ndimo. Miki ma kanu see ndimo. Simbi ŋinde tamâta sipa ŋandola kaika kala imâte, miki ma kaka ŋinde ndimo. Aku miki ma kapalulua tinimi potomule ndimo. Ambo ma kapakatona sondo ku kapaveta kuku ŋgua ŋine, ande ŋinde ma ara ndo. Kala ŋaina.” Kinzi siŋgere ŋgua mine lâ pepa tini.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Ŋineŋga ŋgu ŋalae nde sionzi tamâta ŋapa ŋinde sindue silâ pa Antiok lawea. Sipâŋga Antiok lâ, ŋineŋga sigonanzi kalo-tawana tamâta rârâni, ku pepa ŋinde silanzi.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Kinzi kalo-tawana tamâta sipono pepa ŋinde aku sindeka pâta, ŋana tu ŋgua ara ŋinde ipu tini kaika pa ilonzi kalonzi.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Aku Judas ku Sailas rua nde tamâta ŋana situla ŋgua kâ. Mine kala rua siporo ŋgua ara pinde panzi kalo-tawana tamâta ŋana ipu tini kaika panzi wa isuka nenzi kalo-tawana wa.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Kinzi rua simo Antiok lawea ikura zo pinde lâ, ŋineŋga kinzi kalo-tawana tamâta sipainzi tu “Maro ne wisi-pisi imo kumi”, ku sionzi sitaulo kilo panzi tamâta ŋinde muŋga sionzi sindue simâ. [
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 Aŋga Sailas nde ilo patea tu ma imo kunzi lâ Antiok.]
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Aku Paulo ku Banabas rua kala simo Antiok lawea ikura zo pinde, ku sipanananzi tamâta wa situla pâri ara ŋana Maro Ŋalae kâ panzi wa. Aku tamâta pinde rârâ kala siveta wurâtani ndaina kunzi tona.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga Paulo ipai Banabas tu, “Ayo, kinda rua ma tataulo kilo takalelenzi ninda-nambwe lâ lawea rârâni muŋga tamo ku tapanananzi Maro Ŋalae kawa ŋgua ŋinde. Naŋa atu asama mine; kinzi simo mana.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Banabas isâu pa Paulo ne ŋgua lâ, aku itu ikai Yoane Malaka iyoka kunzi silâ.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Andeta Paulo ilelea Banabas ŋana ne ŋgua ŋinde kâ, ŋana tu muŋga Malaka tini pwâka ŋana iveta wurâta kunzi, kala ipilenzi rua lâ Pamfilia lawea.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Mine kala Paulo ku Banabas rua ilonzi nâna sipawa ŋgua ŋalae ŋinde, kala ikura ŋana rua ma siveta wurâta lâ nia taitu, ande tia. Tia ku Banabas ikai Yoane Malaka iyoka kuku, aku rua sikâki wâŋga toŋge kulu silâ pa Saiprus sia.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Aŋga Paulo nde ikai Sailas, aku rua silâ. Ande kinzi kalo-tawana tamâta situ nzâmbe panzi rua mine tu, “Maro Ŋalae ne wisi-wisi imo kumi”.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Kinzi rua soka nzâla silâ Siria tâno wa Sisilia tâno ŋgini, ande siveta wurâta ŋana sipu tini kaika panzi kalo-tawana tamâta ŋgu ŋgu.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.