Atos 15

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Andeta tamâta pinde soka Judia tâno simâ pa Antiok, aku siporo situla ŋgua panzi kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu mine tu, “Nia ndoyo Mose itula tukuŋa pwataki ŋana karae-veŋa ne mâsi kâ. Ambo miki ma kapaive karaemi tia, ande Maro Kindeni ma via mao ilami ŋana kamo viami ku kamo nâ, ande tia.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Andeta Paulo ku Banabas rua ilonzi kura tia ndo ŋana nenzi ŋgua ŋinde kâ, kala siporo ŋgua kaika sipawa kunzi. Mine nde kinzi kalo-tawana tamâta sipateanzi Paulo ku Banabas rua sitavanzi tamâta pinde lâ Antiok lawea tu ma silâ Jerusalem siporo ŋgua ŋine pwataki panzi pâri-tamâta wa katonâŋa wa.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Mine kala sionzi silâ. Soka silâ Fonisia tâno wa Samaria tâno ŋgini, ande siporo wa situla ŋgua pwataki panzi kalo-tawana tamâta simo nia ŋinde. Sitapâri panzi tu kinzi tamâta papa tinikoa lawea pinde muŋga sipalele ilonzi kalonzi ku kalonzi tawana Maro Kindeni. Aku kinzi kalo-tawana tamâta pa nia ŋinde siloŋo ŋgua ŋinde kala ilonzi ndeka ŋalae tina.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Silâ lee sipâŋga Jerusalem lâ, ŋineŋga kinzi kalo-tawana tamâta sitavanzi pâri-tamâta wa kinzi katonâŋa nde sindeka ku sikainzi siveta kenzi ara panzi. Ŋineŋga Paulo ku Banabas rua siporo pwataki ŋana mâsi wa vetâŋa rârâni Maro Kindeni isukanzi kala siveta ŋinde.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Andeta kalo-tawana tamâta pinde lâ Parisai ŋgu nde simandi ku siporo tu, “Ara ŋana miki tamâta ŋalaŋala ma kaporo kaika panzi kalo-tawana tamâta pa tinikoa nenzi lawea tu ma sipaive karaenzi ku soka Mose ne tukuŋa rârâni muli.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Mine kala kinzi pâri-tamâta sipasau kunzi katonâŋa tu ma siveta ŋgua ŋine sondo.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Siporo nenzi ŋgua rârâ marumbu lâ, ŋineŋga pâri-tamâta Petero imandi ku ipainzi mine tu, “Niŋgu-nambwe wukale, miki kasama tu muŋga Maro Kindeni iwae wurâta pa kinda. Aku ipatea naŋa tu ma atula i kawa ŋgua pwataki panzi tinikoa ŋgu pinde tu ma siloŋo ku kalonzi tawana i nâ.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Maro Kindeni, ina isama kinda rârâni ilonda pwataki, ande io Koroani Sapâŋa ilâ panzi tinikoa ŋgu, itogo muŋga iveta pa kinda mine. Aku ne vetâŋa ŋinde itula i tamwata kilala pwataki tu i ilo ara panzi tinikoa ŋgu tamâta ŋinde kalonzi tawana i.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Maro Kindeni ŋandai iveta vetâŋa kie toŋge panzi tinikoa ŋgu aŋga iveta vetâŋa kie toŋge pa kinda ŋga. Kinzi kalonzi tawana i, aku ŋana nenzi kalo-tawana ŋinde nâ iveta ilonzi ipâŋga mbâra-mbâra.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Mine nde ŋana sâ kâ ŋga miki pinde katu kaveta samâŋa pa Maro Kindeni, a? Opopo, siŋgani kinda timbunda sikura tu sipono muli pa Mose ne tukuŋa rârâni tia ndo, aku kinda kala takura tia mine nâ. Mine nde mana mana ŋga miki katu kasia malia ŋine kâki lâ kinzi tinikoa kalanzi, a?
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Andeta maka kaloma tawana tu nenda Maro Ŋalae Yesu Kirisi ne wisi-wisi iveta nzâla pa Maro Kindeni ŋana ikai kinda piti lâ kondoma ilo ku via mao ilua kinda. Aku ivilanzi tinikoa tamâta lâ nzâlani ndaina, ikura iveta pa kinda mine.” Petero iporo ŋgua ŋine.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Kinzi tamâta rârâni kala sipasau simo ŋinde nde kawanzi buu nâ. Sitambira taŋanzi sondo pa Banabas ku Paulo rua nenzi ŋgua. Aku kinzi rua sitapâri ŋana mâsi kaika kie-kie rârâni Maro Kindeni muŋga io lâ rua mbaunzi ipâŋga nia yo lâ tinikoa ŋgu pinde ŋgininzi.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Kinzi rua siporo marumbu lâ, ŋineŋga Yamesi iporo mine tu, “Niŋgu-nambwe wukale, kaloŋo naneŋgu ŋgua.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Kala ŋine Saimon Petero itapâri pa kinda tu Maro Kindeni ilo panzi tinikoa tamâta, kala ikainzi tamâta pinde lâ nenzi ŋgu tu simo i tamwata ne tamâta.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Aku vetâŋa ŋinde iyoke Maro Kindeni kawa ŋgua kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta muŋga siŋgere lâ pepa tini mine tu,
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Muli ŋga naŋa ma ataulo amâ kilo, aku Daviti ne luma muŋga saputi indue ŋinde, ande ma aveta wasaseki, ku ma aŋgunu imandi kilo.
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 — ausente —
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Yamesi iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga iporo kilo tu, “Mine kala naneŋgu pateâŋa ŋananzi tinikoa tamâta ŋinde kala sipalele ilonzi kalonzi ilâ papa Maro Kindeni, ande mine; kinda ma tapono nzalanzi ku ŋgua tukuŋa rârâ talanzi, ande ma tia.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Ambo taitu ara ŋana ma taŋgere ŋgua ilâ panzi, aku tatu ŋgua tukuŋa ŋine nâ panzi: kinzi ma sika simbi muŋga tamâta sipatarâwa panzi maro laŋeŋa, mine ndimo; kinzi ma sipile mâsi kie-kie ŋana sipalulua tininzi potomule kâ; kinzi ma sika simbi tamâta sipa ŋandola kala imâte, mine ndimo; aku kinzi ma sinu see ndimo. Kala ŋaina.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Ŋana tu nia ndoyo, aku imâ lee ipâŋga lâ zo ŋine, ande tamâta pinde uru situla Mose ne ŋgua pwataki ikura lawea ndoni. Aku uru situla ŋguani ndaina lâ pasauŋa ne luma ndoni ilo ikura pwareâŋa ne zo sapâŋa rârâni.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Mine kala kinzi pâri-tamâta sitavanzi katonâŋa wa kinzi kalo-tawana tamâta rârâni nde ilonzi taitu. Aku sipa ŋgua tu ma sipateanzi nenzi tamâta rua ku sionzi silâ pa Antiok lawea kunzi Paulo ku Banabas rua. Aku sipateanzi ŋgu nenzi katonâŋa rua; Judas, i ŋa toŋge Basabas, aŋga Sailas.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Aku sio pepa toŋge iyoka kunzi tona. Lâ pepa ŋinde tini, ande siŋgere ŋgua mine tu, “Maka pâri-tamâta wa katonâŋa wa kaŋgere ŋgua lâ pepa ŋine tini imâ pa nima-nambwe miki kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu kamo Antiok lawea wa Siria tâno wa Sisilia tâno wa. Kari ara.
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Maka kaloŋo pâri tu nema tamâta pinde muŋga simâ pami ku siveta ilomi malia ŋana nenzi ŋgua kâ. Siveta mine tu ma silele ilomi kalomi. Andeta kinzi ŋandai sikai maka ndamwama kala siveta mine ŋga.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Mine nde maka iloma kaloma taitu ŋana kaonzi kuleŋa tamâta pinde soka kunzi nima-nambwe Banabas ku Paulo rua simâ pami.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Paulo ku Banabas rua uru situla nenda Maro Ŋalae Yesu Kirisi parina pwataki, kala tamâta pinde situ sipunzi pâta simâte. Taitu kinzi rua ŋandai siruru ŋana ŋinde kâ.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Mine nde maka kaonzi Judas ku Sailas rua soka kunzi simâ pami, ŋana sisuka ŋgua ŋine kala kaŋgere lâ pepa tini.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Maka kakai Koroani Sapâŋa ne ilo-kalo, aku iloma patea tu ma kao ŋgua tukuŋa rârâ imâ pami, ande tia. Miki ma kapaveta kuku tukuŋa ŋine nâ;
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Miki ma kaka simbi muŋga sipatarâwa panzi maro laŋeŋa, mine ndimo. Miki ma kanu see ndimo. Simbi ŋinde tamâta sipa ŋandola kaika kala imâte, miki ma kaka ŋinde ndimo. Aku miki ma kapalulua tinimi potomule ndimo. Ambo ma kapakatona sondo ku kapaveta kuku ŋgua ŋine, ande ŋinde ma ara ndo. Kala ŋaina.” Kinzi siŋgere ŋgua mine lâ pepa tini.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Ŋineŋga ŋgu ŋalae nde sionzi tamâta ŋapa ŋinde sindue silâ pa Antiok lawea. Sipâŋga Antiok lâ, ŋineŋga sigonanzi kalo-tawana tamâta rârâni, ku pepa ŋinde silanzi.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Kinzi kalo-tawana tamâta sipono pepa ŋinde aku sindeka pâta, ŋana tu ŋgua ara ŋinde ipu tini kaika pa ilonzi kalonzi.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Aku Judas ku Sailas rua nde tamâta ŋana situla ŋgua kâ. Mine kala rua siporo ŋgua ara pinde panzi kalo-tawana tamâta ŋana ipu tini kaika panzi wa isuka nenzi kalo-tawana wa.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Kinzi rua simo Antiok lawea ikura zo pinde lâ, ŋineŋga kinzi kalo-tawana tamâta sipainzi tu “Maro ne wisi-pisi imo kumi”, ku sionzi sitaulo kilo panzi tamâta ŋinde muŋga sionzi sindue simâ. [
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Aŋga Sailas nde ilo patea tu ma imo kunzi lâ Antiok.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Aku Paulo ku Banabas rua kala simo Antiok lawea ikura zo pinde, ku sipanananzi tamâta wa situla pâri ara ŋana Maro Ŋalae kâ panzi wa. Aku tamâta pinde rârâ kala siveta wurâtani ndaina kunzi tona.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga Paulo ipai Banabas tu, “Ayo, kinda rua ma tataulo kilo takalelenzi ninda-nambwe lâ lawea rârâni muŋga tamo ku tapanananzi Maro Ŋalae kawa ŋgua ŋinde. Naŋa atu asama mine; kinzi simo mana.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Banabas isâu pa Paulo ne ŋgua lâ, aku itu ikai Yoane Malaka iyoka kunzi silâ.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Andeta Paulo ilelea Banabas ŋana ne ŋgua ŋinde kâ, ŋana tu muŋga Malaka tini pwâka ŋana iveta wurâta kunzi, kala ipilenzi rua lâ Pamfilia lawea.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Mine kala Paulo ku Banabas rua ilonzi nâna sipawa ŋgua ŋalae ŋinde, kala ikura ŋana rua ma siveta wurâta lâ nia taitu, ande tia. Tia ku Banabas ikai Yoane Malaka iyoka kuku, aku rua sikâki wâŋga toŋge kulu silâ pa Saiprus sia.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Aŋga Paulo nde ikai Sailas, aku rua silâ. Ande kinzi kalo-tawana tamâta situ nzâmbe panzi rua mine tu, “Maro Ŋalae ne wisi-wisi imo kumi”.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Kinzi rua soka nzâla silâ Siria tâno wa Sisilia tâno ŋgini, ande siveta wurâta ŋana sipu tini kaika panzi kalo-tawana tamâta ŋgu ŋgu.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.