Mateus 13

Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Baɗu va tsa fitik ya, ka sabi Yesu ma həga ka laghwi nzata ta wa drəf.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Ka tskadaghatá dəmga ŋərɓisl ta vgha ta vatani. Ka sliʼaftá tsi ka laghwi nzagapta ma kwambalu ta nzatá inda mnduha ta wa ghwa.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ka mnə tsi ta ndəghata skwiha ŋa taŋ ka mahdihdi, kaʼa mantsa: «Mbaɗa sana mndu ka sliʼafta ka laghwi da wutsa hulfani.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Tata wutsay wutsay, ka rkatá sanlaha ma hulfa ta tvi, ka sliʼaktá ɗyakha ka ɗaguta.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Ka rkatá sanlaha ta kluluh ma vli kul slaghutá haɗik, ka gi ɗyaftá tsi misimmisim kabga sira a haɗik ta ghəŋani wa.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Na safa fitik dzafta tida ka zlghutá tsi həw ka ghwaluta, kabga slaghu a slrəŋ mistani wa.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ka rkamtá sanlaha ma teki, ka glanaghatá teki ka raghwanata.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ka rkatá sanlaha ta gənək, ka ɗyaftá tsahaya ka glaftá tsi ka pghaftá ghəŋ ka zwaŋ dzeʼdzeʼ, ɓərzləzla ghəŋa sanlaha, selela ghəŋa sanlaha, miɗiɗa ghəŋa sanlaha.»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Ka sganaghatá Yesu, kaʼa mantsa: «Mndu nda sləməŋa snay ka sna tsi,» kaʼa.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ka gavanavatá duhwalhani, ka həŋ mantsa: «Kabgawu ta kəl ka ka mna gwaɗa ŋa taŋ ka mahdihdi katək na?» ka həŋ.
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Ka Yesu nda həŋ mantsa: «Kaghuni ná, vlaghunavla lu ta snaŋtá vərɗa ɗifatá ga mghama Lazglafta, ama vlaŋ a lu ta hahəŋ wa.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Ŋa mndu mamu skwi da tsi ta sganaghata lu, ŋa sgutani da tsi. Ama mndu ya kul haɗ skwi da tsi ná, dzaʼa kləgadanaghu kla lu ta va tsa kiʼa da tsi ya.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Tsaya ta kəl yu ka mnay ka mahdihdi ŋa taŋ, kabga dər nghaŋha həŋ, ngha a həŋ wa. Dər snaŋha həŋ nda sləməŋa taŋ katək, sna a həŋ wu, graf a həŋ guli wa.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 «Ta ghəŋa taŋ dəɗafta tsa gwaɗa Lazglafta ta mnay nda ma wa anabi Isaya kazlay:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Təŋu təŋa ghəŋa na mnduha na.
15 Porque o coração deste povo
16 «Kaghuni ná, nda tfawi ta ghəŋa kaghuni, kabga nda ngha ira ghuni ta vli, nda sna sləməŋa ghuni ta sləməŋ.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Kahwathwata ka yu ta mnaghunata: Nda ndəgha la anabi nda gwal tɗukwatɗukwa nzakwa taŋ si ta ɗvaŋta nghaŋtá na skwi nghaŋ kaghuni na, lay ngha a həŋ wa. Si ta kumay həŋ ta snaŋtá na skwi snaŋ kaghuni ná, sew sna a həŋ wa,» kəʼa ya.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 «Snawasna tama ta klatá ghəŋa gwaɗa ta ghəŋa tsa mndu ta wutsa hulfa ya.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Tsa tvi rkaf hulfa tida ya ná, gwal ta snaŋtá gwaɗa ta ga mghama Lazglafta kul grafta həŋ ya, həŋ. Ka sagha halaway zluʼugudunustá həŋ ta tsa skwi wutsam lu ma ŋuɗufa taŋ ya.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Tsa kluluh rkaf hulfa tida ya ná, tsaya mndu ta snaŋtá gwaɗa ta ga mghama Lazglafta, gi ka tsuʼaftá tsi nda rfu.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Tsaw tama, haɗ slrəŋ mistani wu, nzɗava a wa. Ka gi gruŋgra ghuya ɗaŋwa, ka giri a tsi kabga tsa gwaɗa ya, gi zləmbutani.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Tsa vli ma teki rkam hulfa mida ya guli ná, tsaya gwal ta snaŋtá gwaɗa Lazglafta, ka laghu həŋ da ndana skwiha ma ghəŋa haɗik, nda skwa gadghəl, ka raghwanatá tsa skwiha ya ta tsa gwaɗa ya ma həŋ, ka niŋtá həŋ ka ksubaŋ.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Tsa gənək rkaf hulfa tida ya guli ná, tsaya gwal ta snaŋtá gwaɗa Lazglafta ka snatá həŋ, ka magaftá həŋ: Ghərmbəts ghərmbəts sanlaha, salala sanlaha, miɗiɗa sanlaha.»
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Kaʼa nda həŋ nda sana mahdihdi mantsa: «Ka guram ga mghama Lazglafta nda sana mndu ta sləgamtá vərɗa hulfa hya ma vwahani.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Girviɗik, sliʼaghuslia lamndu da vlə hani, ka lagha ghumani da sləginistá rira distani ka laghwani.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Manda ɗyafta tsa hulfa ya ka pghaftá ghəŋ, ka zlagaptá rira guli.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Ka lagha kwalvaha tsa daŋahəga ya mnay ŋani, ka həŋ mantsa: “Mghama ɗa! vərɗa hulfa a sləgam kagha ma vwaha gha kay ra? Lamə ndiga rira dida na?” ka həŋ.
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Kaʼa nda həŋ mantsa: “Ghuma ɗa ta magatá tsa,” kaʼa. Ka tsa kwalvaha ya nda tsi mantsa: “Ta ɗvay ka ka dzaʼa ŋni rətiŋta rki na?” ka həŋ. Kaʼa nda həŋ mantsa:
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 “Zlaŋwazla, ma lə kuni da rətay, yaha kuni da gaɓiŋta nda vərɗa hya.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Zlaŋwa həŋ ka glakwa həŋ ka skwa turtuk ha ka sagha fitika tskay ta vwah. Tskapwa tska karaku ta rira, ka habafta kuni ŋa driŋta nda vu. Vərɗa hya ya, ka tskiɗimta kuni da guvura ɗa, ka yu dzaʼazlay nda gwal tska skwi ta vwah,”» kaʼa.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Kaʼa nda həŋ nda sana mahdihdi kay guli mantsa: «Ga Mghama Lazglafta ná, ka guram nda hya kramasa klaf mndu ka sləgamta ma vwahani.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Ndərzikwa tsatsi mataba inda hulfaha, ama ka ɗyaf ɗya tsi ka glafta, mal tsatsi mataba hulfa niɗaliha. Ta nuna gdiz ka fu, ŋa sliʼadaghata ɗyakha da baba həga taŋ ta zligamahani.»
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Kaʼa nda həŋ nda sana mahdihdi guli mantsa: «Ka guram ga mghama Lazglafta nda is ta klafta marakw ka laɓanamta ma kuratá darama hupu hkən ŋa ŋlaftá tsa hupu ya demdem,» kaʼa.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Ka mahdihdi mnanata Yesu ta inda tsa skwiha ya ta dəmga. Haɗ sana skwi mnanaŋ tsi ta həŋ kul haɗ ka mahdihdi wa,
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 kada nzakwa dzatá ghəŋa gwaɗa anabi ta mnay kazlay:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Mbaɗa Yesu ka zliŋtá dəmga, ka sliʼaftá tsi ka laghu da həga. Ka gavanavatá duhwalhani, ka həŋ nda tsi mantsa: «Pslaŋnap psla ta klatá ghəŋa tsa mahdihdi ta ghəŋa rira ya,» ka həŋ.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Kaʼa nda həŋ mantsa: «Tsa mndu ta sləgamtá vərɗa hulfa hya ya ná, Zwaŋa mndu ya.
37 E Jesus respondeu:
38 Vwah ya guli ná, ghəŋa haɗik tsa. Vərɗa hulfa hya ya guli ná, gwal ta nzakway ka ŋa ga mghama Lazglafta ya. Rira ya guli ná, gwal ta nzakway ka ŋa halaway ya.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Tsa ghuma ta sləgamta ya guli ná, halaway ya. Tsa tska skwi ta vwah ya, tsaya kɗakwa ghəŋa haɗik. Tsa gwal tska skwi ta vwah ya guli, tsaya duhwalha Lazglafta.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Manda va tsa tskaptá rira ŋa driŋta nda vu ya, manda va tsaya dzaʼa nzakwa tsi baɗu kɗavakta ghəŋa haɗik guli.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Dzaʼa ghunaga ghuna Zwaŋa mndu ta duhwalhani ŋa talaptá inda gwal ta pghamtá mndu da ga dmaku, nda gwal ta maga ghwaɗaka skwi, ŋa hliŋtá həŋ diʼiŋ nda ga mghamani,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 ka pghamtá həŋ da duda vu. Ŋa wahay taŋ ta wahu, ka hpaɗa sliʼiŋa taŋ hada.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ama gwal ta nzakway tɗukwa ta wa ira Lazglafta ya, manda fitik dzaʼa wuɗakwa hahəŋ ma ga mghama Da taŋ. Ka mamu mndu nda sləməŋa snay, ka sna tsi.»
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 «Ka guram ga Mgham Lazglafta nda gadghəl ta ɗifa ma sana vwah. Ka lagha sana mndu dukwafta tida. Ka ɗifglanata tsa mndu ya guli. Ka laghu tsi nda rfu da dzawiŋtá inda skwani ka skwata tsa vwah ya.»
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 «Ka guram ga mghama Lazglafta nda sana mnda tsakala ta psa miziɗikwha nda bla dzvani.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Ka mutsafta tsi ta tsa miziɗikw ya turtuk nda bla dzvani ya. Ka laghu tsi dzawiŋtá inda skwani ka skwata tsa miziɗikw ya.»
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 «Ka guram ga mghama Lazglafta nda kadəŋ ta wuɗadata lu da drəf ŋa tumagaftani ta inda mndərga klipiha kavghakavgha.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Ndəghafta tsa kadəŋ ya, ŋa tɗagafta ta wa sgam. Tahula tsa, ŋa nzata ka ɗagaptá ya ɗinaɗina, ka pghamta ma tughuba, ŋa pghiŋta ghwaɗakhani.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Mantsa ya dzaʼa nzakwa tsi ma kɗakwa ghəŋa haɗik. Dzaʼa sliʼaga sliʼa duhwalha Lazglafta ŋa galapta taŋ ta ghwaɗaka mnduha mataba tɗukwani,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 ŋa pghaghata taŋ ta həŋ da duda vu, ŋa wahay taŋ ta wahu ka hpaɗa sliʼiŋa taŋ hada.»
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ka Yesu nda duhwalhani mantsa: «Lamla inda tsa skwiha ya da sləməŋa ghuni rki na?» kaʼa nda həŋ. «Aŋi!» ka həŋ zlghanafta wani.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Kaʼa nda həŋ guli mantsa: «Tsaya tama ná, ka nuna mnda tagha zlahu ka duhwala ga mghama Lazglafta ná, ka guram nda daŋahəga ta mutsa skwa gadghəlani ma skwiha ka lfiɗ ka lfiɗ, nda ya ma skwiha nda kɗa fitikani, dzaʼa gra lu,» kaʼa.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Tahula kɗiŋta Yesu ta mana tsa mahdihdiha ya, ka sliʼafta tsi hada ka laghwi.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Ka ɓhadaghata tsi da luwa Nazaret ta nzakway ka luwa ta glakwani. Ka taghə tsi ta skwiha ŋa mnduha ma həga tagha skwa taŋ. Ka ndərmim həŋ, ka həŋ mantsa: «Wa ta vlaŋtá mndərga na ma ɗifil? Wa ta vlaŋtá mbrakwa maga mndərga na ma mazəmzəm?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Zwaŋa tsa mndu ta fiɗi ya a tsi kay ra? Mari a mani kay guli ra? I Yakubu, nda Yusufu, nda Simuŋ, nda Yuda a zwanamani kay ra?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Mataba amu a ta nzakwa kwaghamani kay guli ra? Tsaw wa ta vlaŋtá na ɗifil na, nda na mbraku na tama ɓa?» ka həŋ.
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Tsahaya skwi ta pyafta həŋ ka zlghafta Yesu. Ka Yesu nda həŋ tama mantsa: «Ma luwani, nda ya ma həga ga taŋ yeya ta hərtətata lu ta anabi. Ama ma hamata vli ná, ta vlaŋvla lu ta glaku,» kaʼa.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Kiʼa yeya mazəmzəm magaŋ Yesu ma luwa Nazaret, kabga zlghaf a mnduha nda ŋuɗuf wa.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.