Mateus 13

Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs BKJ

Sair da comparação
1 Baɗu va tsa fitik ya, ka sabi Yesu ma həga ka laghwi nzata ta wa drəf.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Ka tskadaghatá dəmga ŋərɓisl ta vgha ta vatani. Ka sliʼaftá tsi ka laghwi nzagapta ma kwambalu ta nzatá inda mnduha ta wa ghwa.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ka mnə tsi ta ndəghata skwiha ŋa taŋ ka mahdihdi, kaʼa mantsa: «Mbaɗa sana mndu ka sliʼafta ka laghwi da wutsa hulfani.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Tata wutsay wutsay, ka rkatá sanlaha ma hulfa ta tvi, ka sliʼaktá ɗyakha ka ɗaguta.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Ka rkatá sanlaha ta kluluh ma vli kul slaghutá haɗik, ka gi ɗyaftá tsi misimmisim kabga sira a haɗik ta ghəŋani wa.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Na safa fitik dzafta tida ka zlghutá tsi həw ka ghwaluta, kabga slaghu a slrəŋ mistani wa.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Ka rkamtá sanlaha ma teki, ka glanaghatá teki ka raghwanata.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Ka rkatá sanlaha ta gənək, ka ɗyaftá tsahaya ka glaftá tsi ka pghaftá ghəŋ ka zwaŋ dzeʼdzeʼ, ɓərzləzla ghəŋa sanlaha, selela ghəŋa sanlaha, miɗiɗa ghəŋa sanlaha.»
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Ka sganaghatá Yesu, kaʼa mantsa: «Mndu nda sləməŋa snay ka sna tsi,» kaʼa.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ka gavanavatá duhwalhani, ka həŋ mantsa: «Kabgawu ta kəl ka ka mna gwaɗa ŋa taŋ ka mahdihdi katək na?» ka həŋ.
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Ka Yesu nda həŋ mantsa: «Kaghuni ná, vlaghunavla lu ta snaŋtá vərɗa ɗifatá ga mghama Lazglafta, ama vlaŋ a lu ta hahəŋ wa.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Ŋa mndu mamu skwi da tsi ta sganaghata lu, ŋa sgutani da tsi. Ama mndu ya kul haɗ skwi da tsi ná, dzaʼa kləgadanaghu kla lu ta va tsa kiʼa da tsi ya.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Tsaya ta kəl yu ka mnay ka mahdihdi ŋa taŋ, kabga dər nghaŋha həŋ, ngha a həŋ wa. Dər snaŋha həŋ nda sləməŋa taŋ katək, sna a həŋ wu, graf a həŋ guli wa.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 «Ta ghəŋa taŋ dəɗafta tsa gwaɗa Lazglafta ta mnay nda ma wa anabi Isaya kazlay:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Təŋu təŋa ghəŋa na mnduha na.
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 «Kaghuni ná, nda tfawi ta ghəŋa kaghuni, kabga nda ngha ira ghuni ta vli, nda sna sləməŋa ghuni ta sləməŋ.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Kahwathwata ka yu ta mnaghunata: Nda ndəgha la anabi nda gwal tɗukwatɗukwa nzakwa taŋ si ta ɗvaŋta nghaŋtá na skwi nghaŋ kaghuni na, lay ngha a həŋ wa. Si ta kumay həŋ ta snaŋtá na skwi snaŋ kaghuni ná, sew sna a həŋ wa,» kəʼa ya.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 «Snawasna tama ta klatá ghəŋa gwaɗa ta ghəŋa tsa mndu ta wutsa hulfa ya.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Tsa tvi rkaf hulfa tida ya ná, gwal ta snaŋtá gwaɗa ta ga mghama Lazglafta kul grafta həŋ ya, həŋ. Ka sagha halaway zluʼugudunustá həŋ ta tsa skwi wutsam lu ma ŋuɗufa taŋ ya.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Tsa kluluh rkaf hulfa tida ya ná, tsaya mndu ta snaŋtá gwaɗa ta ga mghama Lazglafta, gi ka tsuʼaftá tsi nda rfu.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Tsaw tama, haɗ slrəŋ mistani wu, nzɗava a wa. Ka gi gruŋgra ghuya ɗaŋwa, ka giri a tsi kabga tsa gwaɗa ya, gi zləmbutani.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Tsa vli ma teki rkam hulfa mida ya guli ná, tsaya gwal ta snaŋtá gwaɗa Lazglafta, ka laghu həŋ da ndana skwiha ma ghəŋa haɗik, nda skwa gadghəl, ka raghwanatá tsa skwiha ya ta tsa gwaɗa ya ma həŋ, ka niŋtá həŋ ka ksubaŋ.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Tsa gənək rkaf hulfa tida ya guli ná, tsaya gwal ta snaŋtá gwaɗa Lazglafta ka snatá həŋ, ka magaftá həŋ: Ghərmbəts ghərmbəts sanlaha, salala sanlaha, miɗiɗa sanlaha.»
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Kaʼa nda həŋ nda sana mahdihdi mantsa: «Ka guram ga mghama Lazglafta nda sana mndu ta sləgamtá vərɗa hulfa hya ma vwahani.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Girviɗik, sliʼaghuslia lamndu da vlə hani, ka lagha ghumani da sləginistá rira distani ka laghwani.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Manda ɗyafta tsa hulfa ya ka pghaftá ghəŋ, ka zlagaptá rira guli.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Ka lagha kwalvaha tsa daŋahəga ya mnay ŋani, ka həŋ mantsa: “Mghama ɗa! vərɗa hulfa a sləgam kagha ma vwaha gha kay ra? Lamə ndiga rira dida na?” ka həŋ.
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Kaʼa nda həŋ mantsa: “Ghuma ɗa ta magatá tsa,” kaʼa. Ka tsa kwalvaha ya nda tsi mantsa: “Ta ɗvay ka ka dzaʼa ŋni rətiŋta rki na?” ka həŋ. Kaʼa nda həŋ mantsa:
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 “Zlaŋwazla, ma lə kuni da rətay, yaha kuni da gaɓiŋta nda vərɗa hya.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Zlaŋwa həŋ ka glakwa həŋ ka skwa turtuk ha ka sagha fitika tskay ta vwah. Tskapwa tska karaku ta rira, ka habafta kuni ŋa driŋta nda vu. Vərɗa hya ya, ka tskiɗimta kuni da guvura ɗa, ka yu dzaʼazlay nda gwal tska skwi ta vwah,”» kaʼa.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Kaʼa nda həŋ nda sana mahdihdi kay guli mantsa: «Ga Mghama Lazglafta ná, ka guram nda hya kramasa klaf mndu ka sləgamta ma vwahani.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Ndərzikwa tsatsi mataba inda hulfaha, ama ka ɗyaf ɗya tsi ka glafta, mal tsatsi mataba hulfa niɗaliha. Ta nuna gdiz ka fu, ŋa sliʼadaghata ɗyakha da baba həga taŋ ta zligamahani.»
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Kaʼa nda həŋ nda sana mahdihdi guli mantsa: «Ka guram ga mghama Lazglafta nda is ta klafta marakw ka laɓanamta ma kuratá darama hupu hkən ŋa ŋlaftá tsa hupu ya demdem,» kaʼa.
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Ka mahdihdi mnanata Yesu ta inda tsa skwiha ya ta dəmga. Haɗ sana skwi mnanaŋ tsi ta həŋ kul haɗ ka mahdihdi wa,
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 kada nzakwa dzatá ghəŋa gwaɗa anabi ta mnay kazlay:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Mbaɗa Yesu ka zliŋtá dəmga, ka sliʼaftá tsi ka laghu da həga. Ka gavanavatá duhwalhani, ka həŋ nda tsi mantsa: «Pslaŋnap psla ta klatá ghəŋa tsa mahdihdi ta ghəŋa rira ya,» ka həŋ.
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Kaʼa nda həŋ mantsa: «Tsa mndu ta sləgamtá vərɗa hulfa hya ya ná, Zwaŋa mndu ya.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Vwah ya guli ná, ghəŋa haɗik tsa. Vərɗa hulfa hya ya guli ná, gwal ta nzakway ka ŋa ga mghama Lazglafta ya. Rira ya guli ná, gwal ta nzakway ka ŋa halaway ya.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Tsa ghuma ta sləgamta ya guli ná, halaway ya. Tsa tska skwi ta vwah ya, tsaya kɗakwa ghəŋa haɗik. Tsa gwal tska skwi ta vwah ya guli, tsaya duhwalha Lazglafta.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Manda va tsa tskaptá rira ŋa driŋta nda vu ya, manda va tsaya dzaʼa nzakwa tsi baɗu kɗavakta ghəŋa haɗik guli.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Dzaʼa ghunaga ghuna Zwaŋa mndu ta duhwalhani ŋa talaptá inda gwal ta pghamtá mndu da ga dmaku, nda gwal ta maga ghwaɗaka skwi, ŋa hliŋtá həŋ diʼiŋ nda ga mghamani,
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 ka pghamtá həŋ da duda vu. Ŋa wahay taŋ ta wahu, ka hpaɗa sliʼiŋa taŋ hada.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ama gwal ta nzakway tɗukwa ta wa ira Lazglafta ya, manda fitik dzaʼa wuɗakwa hahəŋ ma ga mghama Da taŋ. Ka mamu mndu nda sləməŋa snay, ka sna tsi.»
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 «Ka guram ga Mgham Lazglafta nda gadghəl ta ɗifa ma sana vwah. Ka lagha sana mndu dukwafta tida. Ka ɗifglanata tsa mndu ya guli. Ka laghu tsi nda rfu da dzawiŋtá inda skwani ka skwata tsa vwah ya.»
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 «Ka guram ga mghama Lazglafta nda sana mnda tsakala ta psa miziɗikwha nda bla dzvani.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Ka mutsafta tsi ta tsa miziɗikw ya turtuk nda bla dzvani ya. Ka laghu tsi dzawiŋtá inda skwani ka skwata tsa miziɗikw ya.»
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 «Ka guram ga mghama Lazglafta nda kadəŋ ta wuɗadata lu da drəf ŋa tumagaftani ta inda mndərga klipiha kavghakavgha.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Ndəghafta tsa kadəŋ ya, ŋa tɗagafta ta wa sgam. Tahula tsa, ŋa nzata ka ɗagaptá ya ɗinaɗina, ka pghamta ma tughuba, ŋa pghiŋta ghwaɗakhani.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Mantsa ya dzaʼa nzakwa tsi ma kɗakwa ghəŋa haɗik. Dzaʼa sliʼaga sliʼa duhwalha Lazglafta ŋa galapta taŋ ta ghwaɗaka mnduha mataba tɗukwani,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 ŋa pghaghata taŋ ta həŋ da duda vu, ŋa wahay taŋ ta wahu ka hpaɗa sliʼiŋa taŋ hada.»
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Ka Yesu nda duhwalhani mantsa: «Lamla inda tsa skwiha ya da sləməŋa ghuni rki na?» kaʼa nda həŋ. «Aŋi!» ka həŋ zlghanafta wani.
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Kaʼa nda həŋ guli mantsa: «Tsaya tama ná, ka nuna mnda tagha zlahu ka duhwala ga mghama Lazglafta ná, ka guram nda daŋahəga ta mutsa skwa gadghəlani ma skwiha ka lfiɗ ka lfiɗ, nda ya ma skwiha nda kɗa fitikani, dzaʼa gra lu,» kaʼa.
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Tahula kɗiŋta Yesu ta mana tsa mahdihdiha ya, ka sliʼafta tsi hada ka laghwi.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Ka ɓhadaghata tsi da luwa Nazaret ta nzakway ka luwa ta glakwani. Ka taghə tsi ta skwiha ŋa mnduha ma həga tagha skwa taŋ. Ka ndərmim həŋ, ka həŋ mantsa: «Wa ta vlaŋtá mndərga na ma ɗifil? Wa ta vlaŋtá mbrakwa maga mndərga na ma mazəmzəm?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Zwaŋa tsa mndu ta fiɗi ya a tsi kay ra? Mari a mani kay guli ra? I Yakubu, nda Yusufu, nda Simuŋ, nda Yuda a zwanamani kay ra?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Mataba amu a ta nzakwa kwaghamani kay guli ra? Tsaw wa ta vlaŋtá na ɗifil na, nda na mbraku na tama ɓa?» ka həŋ.
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Tsahaya skwi ta pyafta həŋ ka zlghafta Yesu. Ka Yesu nda həŋ tama mantsa: «Ma luwani, nda ya ma həga ga taŋ yeya ta hərtətata lu ta anabi. Ama ma hamata vli ná, ta vlaŋvla lu ta glaku,» kaʼa.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Kiʼa yeya mazəmzəm magaŋ Yesu ma luwa Nazaret, kabga zlghaf a mnduha nda ŋuɗuf wa.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.