João 11

Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mamu sana mndu ma luwa Betani Lazar hgani ksaf ɗaŋwa. Ma tsa luwa ya ta nzakwa kwaghamani ta nzakway ka i Mari nda Marta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tsa Mari ya tsa ta pghanaftá urdi ta səla ta Mgham Yesu ka takaɗay nda swida ghəŋani ya. Zwaŋamani tsa Lazar kul ɗughwanaku ya guli.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Ka tsghaghatá tsa kwaghamani ya ta lwi ŋa Yesu kazlay: Mghama ɗa, ɗughwana a tsa gra gha ya kay wu kəʼa.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ka Yesu mantsa: «Dzata a tsa ɗaŋwa ya ta Lazar wa. Ŋa maraŋtá glakwa mbrakwa Lazglafta tsa ɗaŋwani ya, kada maravata glakwa Zwaŋa Lazglafta guli,» kaʼa manda snaŋtani ta tsa gwaɗa ya.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Tsaw ta ɗvay Yesu ta i Marta nda mukumani nda Lazar.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tahula tsa snaŋta Yesu kazlay: ɗughwana a Lazar wu kəʼa ya, ka magəglatá tsi ta fitik his, ma tsa vli hada tsi ya.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Tahula tsa, «vramavra ta haɗika Zudiya,» kaʼa nda duhwalhani.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 «Maləma ɗa, kɗakwa la Yahuda tsa ta kuma zlərtsa ta kagha nda pala ŋa dzata ná, vramavra ta haɗika Zudiya ka ka?» ka duhwalhani nda tsi.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ka Yesu mantsa: «Ghwaŋpɗə his a nzemndi ma vaghu ra. Ka ta mbaɗə gifitik mndu ta mbaɗa ná, haɗ tuthun, ta dzadzay wu, kabga tsuwaɗak vli ta wa irani gifitik.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ala ka girviɗik ta mbaɗa mndu ta mbaɗa katsi, ta dzadzay tuthun, kabga ngha a ta vli girviɗik wu,» ka Yesu nda həŋ.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 «Wa a dzadza hani ta gra mu Lazar, ka la yu da sliʼanafta,» kaʼa nda həŋ tahula mnatani ta tsa gwaɗa ya.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 «Mghama ɗa! ka si hani ta dzata ya ní, haɗ dzaʼa mbafta ra?» ka duhwalhani nda tsi.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ba va hani ta dzata kahwathwata ka hahəŋ sizlay nda ŋa taŋ. Tsaw ta ghəŋa mtatani mna Yesu ta ŋani.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ka Yesu klinistá ghəŋani ta həŋ mantsa: «Nda mta Lazar tane!
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ta rfu yu ta ghəŋa kwala ɗa kul haɗ hada. Ɗina tsaya ka ŋa ghuni, ŋa fafta ghuni ta ghəŋ ta iʼi. Mbaɗma slanaghata ndana tama,» kaʼa nda həŋ.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 «Mbaɗma amu guli, ka dzaʼa mu rwuta kawadaga nda tsi,» ka Tuma ta hgə lu ka mbuhwali nda pɗakwa duhwalha.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ta lagha Yesu ná, mafwaɗa fitika Lazar tsa ma haɗik manda paɗamta.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Tsa luwa Betani ya, malaghumala a ka meli hkən nzakwani nda luwa Ursalima wa.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Nda ndəgha la Yahuda ta sliʼadaghata da zgwaŋtá i Marta nda Mari, ta ghəŋa mtatá zwaŋama taŋ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Manda snaŋta Marta kazlay: Waʼa Yesu ta sagha kəʼa, ka labə tsi da guyay ta tvi, ta nzutá nzakwani Mari mintgha.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ka Marta nda Yesu mantsa: «Mghama ɗa! Ka má hadna ka katsi ná, má mta a zwaŋama ɗa wa.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tsaw dər nda vanana ná, nda sna yu kazlay: Inda skwi dzaʼa ka ɗawaŋta da Lazglafta ná, dzaʼa tsuʼaghaf tsuʼa Lazglafta ta wani kəʼa,» ka Marta nda Yesu.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ka Yesu mantsa: «Dzaʼa sliʼagapsliʼa zwaŋama gha ma mtaku,» kaʼa nda tsi.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 «Nda sna yu mantsa kazlay: Dzaʼa sliʼagapsliʼa ma mtaku baɗu kɗakwa ghəŋa haɗik kəʼa,» ka Marta nda tsi.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ka Yesu nda tsi mantsa: «Iʼi tsa mndu ta sliʼaganaptá gwal nda rwa ŋa nzəglata taŋ nda hafu ya. Mndu ta zlghaftá iʼi dər mtumta tsi, dzaʼa nzanza nda hafu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Dər wati ma mndu ka ta ndiri tsi ta zlghaftá iʼi haɗ dzaʼa mtuta ɗekɗek wa. Zlghafzlgha ka ta tsa?» ka Yesu nda tsi.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ka Marta nda tsi mantsa: «Aŋni mghama ɗa, zlghafzlgha yu kazlay: Kagha ná, Kristi Zwaŋa Lazglafta ya dzaʼa saha ta ghəŋa haɗik ka,» kaʼa nda tsi.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mnatani ta tsa gwaɗa ya, ka sliʼaftá tsi ka laghwi mnanatá mukumani Mari makɗekmakɗek kazlay: Waʼa tsa mndu ta taghamatá skwi ya kay hadna ta gvala kagha, kaʼa.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Na gi snaŋta Mari mantsa ya, gi brahwat sliʼafta, ka hwaya slanaghatá Yesu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Tsaw ta lamə a Yesu da luwa karaku wu, tata nzaku ma tsa vla guyakwa taŋ nda Marta ya.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Nghay tsa la Yahuda ta nzaku ma həga ta lɓa ŋuɗuf ŋa Mari ta tsa gi sliʼaftani brahwat ka sliʼi dzibil ya, ka həŋ mantsa: Ya sliʼani da taw ta kulu tsa, ka həŋ ka sabi mistani.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 «Mghama ɗa! Ka má hadna ka ná, má mta a zwaŋama ɗa wu,» Ka Mari zləmbatá ma ghuva Yesu nghaŋər tsi manda ɓhadaghatani da tsa vli nda tsi ya.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nghay Yesu ta Mari ta taw, nda tsa la Yahuda ta labə mistani ya tani, ka lagha tsi ta ŋuɗufa Yesu ka kɓanafta.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 «Ga paɗamta kuni na?» kaʼa nda həŋ. «Mghama ɗa! Sawi nghanata ɓa,» ka həŋ nda tsi.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ka mbəzə Yesu ta ima taw.
35 Jesus chorou.
36 «Nghawa kəʼa ta ɗvay ɓa!» ka la Yahuda ta ghəŋani.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 «Tsatsi ta mbanaftá ghulpata mndu kay guli ná, laviŋ a ta pyaftá Lazar má ŋa kwal kul mtuta ra,» ka sanlaha mataba taŋ.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ka ləglagha tsi ta ŋuɗufa Yesu. Ka sliʼaftá tsi ka lagha ta kulu. Sana galigha ya fuŋ lu ta klam ta wani.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 «Taŋwalaghwa ya klam ta wani ya,» ka Yesu. «Mghama ɗa! Nda ghada ziʼatani, kabga ma fwaɗa fitikani na manda paɗamta,» ka Marta, mukumani ma tsa mndu nda mta ya.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 «Mnagha a yu kazlay: Ka zlghafzlgha ka ná, dzaʼa nda ngha ka ta mbrakwa Lazglafta kəʼa kay ra?» ka Yesu nda tsi.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Ka taŋwalaghutá həŋ ta tsa klam ya. Ka nghadaftá Yesu nda ta luwa, kaʼa mantsa: «Da! Ta rfay yu ta kagha, kabga ta zlghafzlgha ka ta tawa ɗa.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Nda sna yu kazlay: Ta gɗagɗa ka ta zlghiɗiftawa ɗa kəʼa. Nziya nza tsi ná, ŋa na mnduha ta wiɗifta na ta mna yu, kada zlghafta həŋ,» kaʼa.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Tahula mnatani ta tsa gwaɗa ya, kaʼa nda lwi dagaladagala mantsa: «Lazar! Sabsa,» kaʼa.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ka sabə tsa Lazar si nda mta ya nda slahwatá səlahani nda dzvuhani, nda patak ma kuma. «Paliŋwapala, ka mbaɗa tsi ta mbaɗa,» ka Yesu nda həŋ.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Mataba tsa la Yahuda si ta lagha da zgwa Mari ya ná, nda ndəgha sanlaha ta zlghaftá Yesu nghaŋər həŋ ta skwi maga tsi.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ka sliʼaftá sanlaha mataba taŋ, ka laghwi slanaghatá la Farisa, ka rusanaftá skwi maga Yesu ta həŋ.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Lagha la mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta nda la Farisa, ka tskanatá gwal tsa guma. Ka həŋ mantsa: «Dagala mazəmzəm ta magə tsa mndu ya, waka mu dzaʼa magay na?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ka zlanazla mu ka va magayni katsi ná, dzaʼa sliʼaghuslia mnduha da zlghaftá tsatsi, ŋa sagha la Ruma da zaɗanatá həga Lazglafta nda mndəra amu tani,» ka həŋ.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ka Kayifa ta nzakway tekw mataba la mali ta ghəŋa la Yahuda, ya zbap lu ka mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta ma tsa vaku ya, nda həŋ mantsa: «Kaghuni wa, haɗ skwi snaŋ kuni wa.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Haɗ kuni ta ndanu ra? Draŋ mtuta mndu turtuk da manaka mnduha, kaya dzaʼa zaɗanata lu ta mndəra mndu nekwnekw,» kaʼa.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Tsaw tsa gwaɗa mnə tsi ya ná, nda ɗvayni a wa. Ma vəl tsa nzakwani ka mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta ya ná, ka mnutá tsi kazlay: Dzaʼa mtumta Yesu da mnaka la Yahuda kəʼa.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ŋa la Yahuda nda ghəŋa taŋ a wu, nda nza guli ŋa tskanatá inda zwana Lazglafta ta wiɗatá vgha.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Daga baɗu tsa ka dzraftá həŋ ta wi ŋa dzata Yesu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Tsaya kwal Yesu margəltá vghani baŋluwa mataba la Yahuda. Ka sliʼaftá tsi ka laghwi da sana luwa ta hgə lu ka Ifrayim ndusa nda wa mtak. Ka nzatá tsi hada kawadaga nda duhwalhani.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ka ndusaktá fitika skalay la Yahuda ta Pak. Ma kɗaku tsa fitika skalu ya, ka sliʼadaghatá ndəghata mnduha tsa haɗik ya da luwa Ursalima, ŋa ghuɓiŋtá vgha taŋ.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 «Ta ndanə kuni ná, dzaʼa saghasa da vla skalu re, ari saghata a wa na?» ka həŋ mataba taŋ, ka zba Yesu.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tsaw si mnumna la mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta nda la Farisa kazlay: Ka wa mndu da snaŋtá vli hada tsi ya ná, ka mna tsi ŋa ksafta, ka həŋ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.