João 11
Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs ARA
1 Mamu sana mndu ma luwa Betani Lazar hgani ksaf ɗaŋwa. Ma tsa luwa ya ta nzakwa kwaghamani ta nzakway ka i Mari nda Marta.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tsa Mari ya tsa ta pghanaftá urdi ta səla ta Mgham Yesu ka takaɗay nda swida ghəŋani ya. Zwaŋamani tsa Lazar kul ɗughwanaku ya guli.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ka tsghaghatá tsa kwaghamani ya ta lwi ŋa Yesu kazlay: Mghama ɗa, ɗughwana a tsa gra gha ya kay wu kəʼa.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ka Yesu mantsa: «Dzata a tsa ɗaŋwa ya ta Lazar wa. Ŋa maraŋtá glakwa mbrakwa Lazglafta tsa ɗaŋwani ya, kada maravata glakwa Zwaŋa Lazglafta guli,» kaʼa manda snaŋtani ta tsa gwaɗa ya.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Tsaw ta ɗvay Yesu ta i Marta nda mukumani nda Lazar.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tahula tsa snaŋta Yesu kazlay: ɗughwana a Lazar wu kəʼa ya, ka magəglatá tsi ta fitik his, ma tsa vli hada tsi ya.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tahula tsa, «vramavra ta haɗika Zudiya,» kaʼa nda duhwalhani.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 «Maləma ɗa, kɗakwa la Yahuda tsa ta kuma zlərtsa ta kagha nda pala ŋa dzata ná, vramavra ta haɗika Zudiya ka ka?» ka duhwalhani nda tsi.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ka Yesu mantsa: «Ghwaŋpɗə his a nzemndi ma vaghu ra. Ka ta mbaɗə gifitik mndu ta mbaɗa ná, haɗ tuthun, ta dzadzay wu, kabga tsuwaɗak vli ta wa irani gifitik.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ala ka girviɗik ta mbaɗa mndu ta mbaɗa katsi, ta dzadzay tuthun, kabga ngha a ta vli girviɗik wu,» ka Yesu nda həŋ.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 «Wa a dzadza hani ta gra mu Lazar, ka la yu da sliʼanafta,» kaʼa nda həŋ tahula mnatani ta tsa gwaɗa ya.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 «Mghama ɗa! ka si hani ta dzata ya ní, haɗ dzaʼa mbafta ra?» ka duhwalhani nda tsi.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ba va hani ta dzata kahwathwata ka hahəŋ sizlay nda ŋa taŋ. Tsaw ta ghəŋa mtatani mna Yesu ta ŋani.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ka Yesu klinistá ghəŋani ta həŋ mantsa: «Nda mta Lazar tane!
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ta rfu yu ta ghəŋa kwala ɗa kul haɗ hada. Ɗina tsaya ka ŋa ghuni, ŋa fafta ghuni ta ghəŋ ta iʼi. Mbaɗma slanaghata ndana tama,» kaʼa nda həŋ.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 «Mbaɗma amu guli, ka dzaʼa mu rwuta kawadaga nda tsi,» ka Tuma ta hgə lu ka mbuhwali nda pɗakwa duhwalha.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ta lagha Yesu ná, mafwaɗa fitika Lazar tsa ma haɗik manda paɗamta.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Tsa luwa Betani ya, malaghumala a ka meli hkən nzakwani nda luwa Ursalima wa.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Nda ndəgha la Yahuda ta sliʼadaghata da zgwaŋtá i Marta nda Mari, ta ghəŋa mtatá zwaŋama taŋ.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Manda snaŋta Marta kazlay: Waʼa Yesu ta sagha kəʼa, ka labə tsi da guyay ta tvi, ta nzutá nzakwani Mari mintgha.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ka Marta nda Yesu mantsa: «Mghama ɗa! Ka má hadna ka katsi ná, má mta a zwaŋama ɗa wa.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Tsaw dər nda vanana ná, nda sna yu kazlay: Inda skwi dzaʼa ka ɗawaŋta da Lazglafta ná, dzaʼa tsuʼaghaf tsuʼa Lazglafta ta wani kəʼa,» ka Marta nda Yesu.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ka Yesu mantsa: «Dzaʼa sliʼagapsliʼa zwaŋama gha ma mtaku,» kaʼa nda tsi.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 «Nda sna yu mantsa kazlay: Dzaʼa sliʼagapsliʼa ma mtaku baɗu kɗakwa ghəŋa haɗik kəʼa,» ka Marta nda tsi.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ka Yesu nda tsi mantsa: «Iʼi tsa mndu ta sliʼaganaptá gwal nda rwa ŋa nzəglata taŋ nda hafu ya. Mndu ta zlghaftá iʼi dər mtumta tsi, dzaʼa nzanza nda hafu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Dər wati ma mndu ka ta ndiri tsi ta zlghaftá iʼi haɗ dzaʼa mtuta ɗekɗek wa. Zlghafzlgha ka ta tsa?» ka Yesu nda tsi.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Ka Marta nda tsi mantsa: «Aŋni mghama ɗa, zlghafzlgha yu kazlay: Kagha ná, Kristi Zwaŋa Lazglafta ya dzaʼa saha ta ghəŋa haɗik ka,» kaʼa nda tsi.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mnatani ta tsa gwaɗa ya, ka sliʼaftá tsi ka laghwi mnanatá mukumani Mari makɗekmakɗek kazlay: Waʼa tsa mndu ta taghamatá skwi ya kay hadna ta gvala kagha, kaʼa.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Na gi snaŋta Mari mantsa ya, gi brahwat sliʼafta, ka hwaya slanaghatá Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Tsaw ta lamə a Yesu da luwa karaku wu, tata nzaku ma tsa vla guyakwa taŋ nda Marta ya.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Nghay tsa la Yahuda ta nzaku ma həga ta lɓa ŋuɗuf ŋa Mari ta tsa gi sliʼaftani brahwat ka sliʼi dzibil ya, ka həŋ mantsa: Ya sliʼani da taw ta kulu tsa, ka həŋ ka sabi mistani.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 «Mghama ɗa! Ka má hadna ka ná, má mta a zwaŋama ɗa wu,» Ka Mari zləmbatá ma ghuva Yesu nghaŋər tsi manda ɓhadaghatani da tsa vli nda tsi ya.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nghay Yesu ta Mari ta taw, nda tsa la Yahuda ta labə mistani ya tani, ka lagha tsi ta ŋuɗufa Yesu ka kɓanafta.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 «Ga paɗamta kuni na?» kaʼa nda həŋ. «Mghama ɗa! Sawi nghanata ɓa,» ka həŋ nda tsi.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Ka mbəzə Yesu ta ima taw.
35 Jesus chorou.
36 «Nghawa kəʼa ta ɗvay ɓa!» ka la Yahuda ta ghəŋani.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 «Tsatsi ta mbanaftá ghulpata mndu kay guli ná, laviŋ a ta pyaftá Lazar má ŋa kwal kul mtuta ra,» ka sanlaha mataba taŋ.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ka ləglagha tsi ta ŋuɗufa Yesu. Ka sliʼaftá tsi ka lagha ta kulu. Sana galigha ya fuŋ lu ta klam ta wani.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 «Taŋwalaghwa ya klam ta wani ya,» ka Yesu. «Mghama ɗa! Nda ghada ziʼatani, kabga ma fwaɗa fitikani na manda paɗamta,» ka Marta, mukumani ma tsa mndu nda mta ya.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 «Mnagha a yu kazlay: Ka zlghafzlgha ka ná, dzaʼa nda ngha ka ta mbrakwa Lazglafta kəʼa kay ra?» ka Yesu nda tsi.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ka taŋwalaghutá həŋ ta tsa klam ya. Ka nghadaftá Yesu nda ta luwa, kaʼa mantsa: «Da! Ta rfay yu ta kagha, kabga ta zlghafzlgha ka ta tawa ɗa.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Nda sna yu kazlay: Ta gɗagɗa ka ta zlghiɗiftawa ɗa kəʼa. Nziya nza tsi ná, ŋa na mnduha ta wiɗifta na ta mna yu, kada zlghafta həŋ,» kaʼa.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tahula mnatani ta tsa gwaɗa ya, kaʼa nda lwi dagaladagala mantsa: «Lazar! Sabsa,» kaʼa.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ka sabə tsa Lazar si nda mta ya nda slahwatá səlahani nda dzvuhani, nda patak ma kuma. «Paliŋwapala, ka mbaɗa tsi ta mbaɗa,» ka Yesu nda həŋ.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Mataba tsa la Yahuda si ta lagha da zgwa Mari ya ná, nda ndəgha sanlaha ta zlghaftá Yesu nghaŋər həŋ ta skwi maga tsi.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ka sliʼaftá sanlaha mataba taŋ, ka laghwi slanaghatá la Farisa, ka rusanaftá skwi maga Yesu ta həŋ.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Lagha la mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta nda la Farisa, ka tskanatá gwal tsa guma. Ka həŋ mantsa: «Dagala mazəmzəm ta magə tsa mndu ya, waka mu dzaʼa magay na?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ka zlanazla mu ka va magayni katsi ná, dzaʼa sliʼaghuslia mnduha da zlghaftá tsatsi, ŋa sagha la Ruma da zaɗanatá həga Lazglafta nda mndəra amu tani,» ka həŋ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ka Kayifa ta nzakway tekw mataba la mali ta ghəŋa la Yahuda, ya zbap lu ka mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta ma tsa vaku ya, nda həŋ mantsa: «Kaghuni wa, haɗ skwi snaŋ kuni wa.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Haɗ kuni ta ndanu ra? Draŋ mtuta mndu turtuk da manaka mnduha, kaya dzaʼa zaɗanata lu ta mndəra mndu nekwnekw,» kaʼa.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Tsaw tsa gwaɗa mnə tsi ya ná, nda ɗvayni a wa. Ma vəl tsa nzakwani ka mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta ya ná, ka mnutá tsi kazlay: Dzaʼa mtumta Yesu da mnaka la Yahuda kəʼa.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ŋa la Yahuda nda ghəŋa taŋ a wu, nda nza guli ŋa tskanatá inda zwana Lazglafta ta wiɗatá vgha.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Daga baɗu tsa ka dzraftá həŋ ta wi ŋa dzata Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Tsaya kwal Yesu margəltá vghani baŋluwa mataba la Yahuda. Ka sliʼaftá tsi ka laghwi da sana luwa ta hgə lu ka Ifrayim ndusa nda wa mtak. Ka nzatá tsi hada kawadaga nda duhwalhani.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ka ndusaktá fitika skalay la Yahuda ta Pak. Ma kɗaku tsa fitika skalu ya, ka sliʼadaghatá ndəghata mnduha tsa haɗik ya da luwa Ursalima, ŋa ghuɓiŋtá vgha taŋ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 «Ta ndanə kuni ná, dzaʼa saghasa da vla skalu re, ari saghata a wa na?» ka həŋ mataba taŋ, ka zba Yesu.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tsaw si mnumna la mali ta ghəŋa gwal dra skwi ŋa Lazglafta nda la Farisa kazlay: Ka wa mndu da snaŋtá vli hada tsi ya ná, ka mna tsi ŋa ksafta, ka həŋ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.