Atos 27

Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ka mnaftá lu kazlay: Dzaʼa sliʼi mu ŋa dzaʼa ta haɗika Italiya kəʼa. Ka klaftá lu ta i Pwal, nda sanlaha ma vuʼaha, ka fanamta ma dzvu ta sana mali ta ghəŋa la sludzi ta hgə lu ka Zuliyus. «Tekw tsatsi mataba maliha ta ghəŋa la sludza Agustus.»
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ka lamə ŋni da kwambala luwa Adramit ta sliʼi ka dzaʼa da sana luwaha nda ma slərpha haɗika Asiya. Ta sliʼaftá ŋni, kawadaga Aristarkus, sana mnda la Tesalunik ta nzakway ta haɗika Mekaduniya nda aŋni.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Gamahtsimani, ka ɓhadaghata ŋni da luwa Siduŋ. Ka maganatá Zuliyus ta zɗaku ta Pwal. Ka sliŋtá tsi ŋa dzaʼa naghanaghatá grahani, ŋa kataŋtá həŋ.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Tahula tsa, ka sliʼaftá ŋni hada nda kwambalu, ka vru falak ta aŋni. Ka mbəɗaghatá ŋni ta vgha nda tahula Kiprus.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Manda tsughwaɗapta ŋni ta drəf ta nzakway ndusa nda haɗika Silisi, nda ya nda haɗika Pamfali, ka ɓhadaghatá ŋni da luwa Mira ta haɗika Likiya.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ka mutsaftá tsa mghama sludzi ya ta kwambala luwa Alegzandri ta sliʼi ka dzaʼa nda ta haɗika Italiya. Ka pghamta tsi ta aŋni mida.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Tsəɓakw fitika ŋni ta ndəru ɗasuwa. Zlahzlah ka ŋni ɓhadaghata ndusa nda luwa Snida. Kulam nda tsa, ka pyaftá falak ta aŋni hada ta dzaʼa nda ta tsa, ka mbəɗaghata ŋni ta vgha nda ma sana vli ta tsavata ma drəf ta hgə lu ka Kret ndusa nda luwa Salmune.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Zlahzlah ka ŋni labə hada, ka ɓhadaghata ŋni da sana vli ta hgə lu ka Ŋərma vla slada kwambalu ndusa nda luwa Laziya.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Zuza mu ta fitik katakata kay guli, his nda htsiŋ na mbaɗa na guli, lula fitika suma guli. Tsaya tama kəl Pwal ka mnay ŋa taŋ:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Kaʼa mantsa: «Zwana amu, ta nghadaptá yu ná, his nda htsiŋ na mbaɗa mu na, dagala skwi dzaʼa zlamaghata. Dzaʼa ɓadzaku huzlaha mu nda kwambalu tani. Tsahaya yeya a wu, nda htsiŋa mu tani,» kaʼa.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ka kwalaghutá tsa mali ta ghəŋa la sludzi ya ta sna tsa gwaɗa Pwal ya, ka laghwi da sna ŋa dani ma Kwambalu, nda ŋa mndu ta sway.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Tsaw hada ya guli ná, ɗina a tsa vli ya ka slada kwambalu gufwak wu, kəl ndəghata gwal ma kwambalu ka mnay kazlay: Mbaɗma, ka wayaka skwi ɓhadaghaha mu da Finiks ma vla slada kwambalu ma luwa Kret, ka dzaʼa mu za fwak hada, ka həŋ. Tsa Finiks ya ná, zur nda zlaɓa dəɗakwa fitik nzakwani.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Feɗfeɗfeɗ ka falaka Sud vyavata. «Zlah dzaʼa mbaɗaku na mbaɗa mu na, ka mnduha ma kwambalu.» Ka tsukwaftá həŋ ta kufur ta kəl lu ka slada kwambalu ya, ka kladapta həŋ vzadata nda tvə Kret, luwa ta tsavata ma drəf ya.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ta nzɗava a lu kay ná, ka vyagaftá falak nda mbraku nda mbraku nda ga «zeghwa safa fitik,» nda ma tsa luwa Kret ta tsavata ma drəf ya.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Ka zlaguŋta tsi ta tsa kwambalu ya, ka trapta tsi ta ŋafta, ka nzata aŋni tama ka kzla skwi dzaʼa magaku ta tiŋwu tsa falak ya ta aŋni.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ka tiŋwaghata aŋni nda tahula sana zwaŋa vli ta tsavata ma drəf ta hgə lu ka Kawda. Ka hlaptá ŋni ta hafu hada. Zlahzlah ka ŋni katsakta sana zwaŋa kwambalu tavata ŋa ŋni.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Tahula tɗakta taŋ ta tsa zwaŋa kwambalu ya ka famta ma tsa dagala ya, ka habafta həŋ nda tɓaŋ ta tsa kwambalu dagala ya, ŋa katay yaha hwanzuɓta. Ka zləŋaftá həŋ ta traku dzaʼa trata həŋ ta daɓa wutak ndusa nda Libiya. Ka zliŋtá həŋ ta wupay ta tiŋwa kwambalu. Ma tsaya tama, ka tiŋwu falak.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Gamahtsimani, ka klambarə tsa falak ya ta aŋni katakata. Ka zlraftá ŋni ta hlapta huzla ma tsa kwambalu ya ka pghay da drəf.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Baɗu ma hkəna fitik, ka hlaftá hahəŋ nda dzva taŋ ta huzla ksa slna ma kwambalu ka pghaghata da drəf.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Kidaghi fitika ŋni, nghava a fitik wu, nghava a tekwatsa wa. Fərtufərta tsa falak ya katakata. Ta haɗ mnay kazlay: Ta dzaʼa mbaku ŋni kəʼa ma ghəŋa ŋni wa.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Nda kɗa fitika ŋni zaŋ a ŋni ta skwa zay wa. Ka sliʼaftá Pwal ma takataka taŋ, kaʼa nda həŋ mantsa: «Zwana amu, ka má ta snatá kuni ta gwaɗa ɗa ta mnay kazlay: Ma sliʼaf mu ma Kret kəʼa kay ná, ma grumus a na falak na wa.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Skwi ta mnaghunata yu ndanana ná, drawa ŋuɗuf, haɗ ya dzaʼa zaɗavaghuta dər turtuk mataba ghuni wu, kwambalu yeya dzaʼa zwaɗuta.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ta na rviɗik gita ná, ghunigiha ghuna Lazglafta ta duhwalhani. Tsa Lazglafta nza yu ka ŋani, nda ya ta maganata yu ta slna ya.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Kaʼa nda iʼi ná, “ma zləŋ ka ta zləŋ Pwal, dzaʼa laghala ka sladata ta kəma mgham Sezar. Wya guli zɗaghaŋzɗa Lazglafta ta huɗi, dzaʼa zlaŋzla ta na gwal kawadaga nda kagha na nda hafu,” kaʼa.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Drama ta ŋuɗuf zwanama, nda fa ghəŋa ɗa ta Lazglafta. Tsa skwi mniha tsi ya, grafgra yu kazlay: Dzaʼa magaku manda va tsaya kəʼa.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Nziya nza tsi ná, dzaʼa zləmbatá tavata sana haɗik ta tsavata ma drəf mu,» kaʼa.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ta ma ghwaŋpɗə fwaɗa rviɗik, ka va klambar tsa falak ya ta aŋni ta ghəŋa drəfa Madeterane. «Zlah ndusa mu nda haɗik tama,» ka tsa gwal ta swa kwambalu ya lamər vli da takala.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Ka hbafta həŋ ta skwi ta ndəgaku ta zuʼi ka vzadata da tsa drəf ya ŋa dzəgha latani. Ka graftá həŋ ka mitir hkənmbsak ndəfáŋ mida. Zadapta lu dauʼ guli, ka vzəgladata həŋ, ka grəglaftá həŋ ka mitir hisambsak tghas mida.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Yaha kwambalu da gruŋtá palaha ka həŋ zləŋaftá zləŋ, ka vazadatá həŋ ta skwa sladanatá kwambalu fwaɗ nda ga mahulhulani ŋa sladanatá tsa kwambalu ya. Ka kzlə həŋ ta tsaɗakwa vli nda mndər.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ka zbə tsa gwal swa kwambalu ya ta tva hwayaghuta, ka fagata həŋ ta tsa zwaŋa kwambalu ya, manda gwal ta zba dzaʼa pghadata skwa slada kwambalu nda ta kəma kwambalu, ka həŋ magay.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ka Pwal nda tsa mali ta ghəŋa la sludzi, nda tsa la sludzi ya tani mantsa: «Ka nzamə a na mnduha na ma na kwambalu na wu katsi ná, katafta a kuni ta vgha wu,» kaʼa.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Na tsa snaŋta taŋ mantsa ya ná, ka ratsiŋtá həŋ ta tsa tɓaŋha tsa zwaŋa kwambalu ya ka zlidiŋta ta drəf.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ta ghwaŋ a vli ka tsaɗaku tama wu, ka Pwal mantsa: «Kdəkwakdək, tsuwatsa ta skwa zay, ma ghwaŋpɗə fwaɗa fitika ghuni na ta fa ghəŋ mazlay, ta ɗaŋ a kuni ta skwa zay wa.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Kdəkwakdək, tsuwatsa ta skwa zay ŋa ŋaghunatá ta ŋuɗuf. Haɗ ya ma kaghuni dzaʼa dəɗavaghuta swidani dər ka turtuk wu,» kaʼa.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Kɗakwani ta tsa gwaɗa ya, ka klafta tsi ta buradi, ka rfanaghatá Lazglafta ta ghəŋani ta kəma taŋ demdem, ka ɓalanaptá tsi, ka zay.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ka draftá sanlaha ta ŋuɗuf, ka zə hahəŋ guli.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 His dərmək nda ndəfáŋ mbsak mkuʼ mida ŋni ma tsa kwambalu ya.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Manda baghafta taŋ, ka hlaftá həŋ ta alkama ka pghaghata da drəf ŋa htanaghutá ndəgaku ma kwambalu.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Tsaɗakwa vli, sew tsatsafa a gwal swa kwambalu ta vli ka ga həŋ wu, ama ka nghaŋta həŋ ta sana maslirŋitsa vli ka wutak. Ka ma da magaku tsi ná, ka həŋ ka kla tsa kwambalu ya nda ta tsa wutak ya.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ka ratsidiŋtá həŋ da drəf ta tsa skwiha ta kəl lu ka sladanatá kwambalu ya. Ma va tsaya guli, ka palidiŋtá həŋ ta zuʼa skwa swa kwambalu. Ka sliʼanaftá həŋ ta wupay nda ta kəma kwambalu nda ta tvi ŋa tiŋway falak, ka kla həŋ nda tvə sgam ya.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ka lagha həŋ gruŋtá duvruhwa ta wutak. Ka laghu ghəŋa tsa kwambalu ya tes dida, lavgliŋ a ta gigɗavata ŋa sabə wa. Ka lagha gamtsaʼuwakwa drəf ɓlidiŋtá tsa kwambalu ya nda tvə mndərani.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ka kumə la sludzi ta pslidiŋta la vuʼa, kabga yaha ya dər turtuk da ndapta mataba taŋ nda bibiŋa.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ka pyaftá tsa mali ta ghəŋa la sludzi ya ta həŋ ta dzaʼa magay, kabga va a ta slanaghata skwi ta Pwal wa. Kaʼa mnata mantsa: «Inda gwal nda sna ta hlimi ya ná, ka vala həŋ ta drəf, ka dzaʼa həŋ ta ɓlu.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Sanlaha ya, ka la həŋ ta kataku, ka ta na slɓahwa na kwambalu na a tsi,» kaʼa. Mantsa ya magata həŋ, kəl hahəŋ ka katagaptá vgha demdem ka labə ta ɓla ghwa. |src="Paul4-BW.tif" size="span" loc="Acts 27:1-28:16" ref=" Slg 27:1—28:14 "
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.