Atos 27

Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ka mnaftá lu kazlay: Dzaʼa sliʼi mu ŋa dzaʼa ta haɗika Italiya kəʼa. Ka klaftá lu ta i Pwal, nda sanlaha ma vuʼaha, ka fanamta ma dzvu ta sana mali ta ghəŋa la sludzi ta hgə lu ka Zuliyus. «Tekw tsatsi mataba maliha ta ghəŋa la sludza Agustus.»
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Ka lamə ŋni da kwambala luwa Adramit ta sliʼi ka dzaʼa da sana luwaha nda ma slərpha haɗika Asiya. Ta sliʼaftá ŋni, kawadaga Aristarkus, sana mnda la Tesalunik ta nzakway ta haɗika Mekaduniya nda aŋni.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Gamahtsimani, ka ɓhadaghata ŋni da luwa Siduŋ. Ka maganatá Zuliyus ta zɗaku ta Pwal. Ka sliŋtá tsi ŋa dzaʼa naghanaghatá grahani, ŋa kataŋtá həŋ.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Tahula tsa, ka sliʼaftá ŋni hada nda kwambalu, ka vru falak ta aŋni. Ka mbəɗaghatá ŋni ta vgha nda tahula Kiprus.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Manda tsughwaɗapta ŋni ta drəf ta nzakway ndusa nda haɗika Silisi, nda ya nda haɗika Pamfali, ka ɓhadaghatá ŋni da luwa Mira ta haɗika Likiya.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ka mutsaftá tsa mghama sludzi ya ta kwambala luwa Alegzandri ta sliʼi ka dzaʼa nda ta haɗika Italiya. Ka pghamta tsi ta aŋni mida.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tsəɓakw fitika ŋni ta ndəru ɗasuwa. Zlahzlah ka ŋni ɓhadaghata ndusa nda luwa Snida. Kulam nda tsa, ka pyaftá falak ta aŋni hada ta dzaʼa nda ta tsa, ka mbəɗaghata ŋni ta vgha nda ma sana vli ta tsavata ma drəf ta hgə lu ka Kret ndusa nda luwa Salmune.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Zlahzlah ka ŋni labə hada, ka ɓhadaghata ŋni da sana vli ta hgə lu ka Ŋərma vla slada kwambalu ndusa nda luwa Laziya.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Zuza mu ta fitik katakata kay guli, his nda htsiŋ na mbaɗa na guli, lula fitika suma guli. Tsaya tama kəl Pwal ka mnay ŋa taŋ:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Kaʼa mantsa: «Zwana amu, ta nghadaptá yu ná, his nda htsiŋ na mbaɗa mu na, dagala skwi dzaʼa zlamaghata. Dzaʼa ɓadzaku huzlaha mu nda kwambalu tani. Tsahaya yeya a wu, nda htsiŋa mu tani,» kaʼa.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Ka kwalaghutá tsa mali ta ghəŋa la sludzi ya ta sna tsa gwaɗa Pwal ya, ka laghwi da sna ŋa dani ma Kwambalu, nda ŋa mndu ta sway.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Tsaw hada ya guli ná, ɗina a tsa vli ya ka slada kwambalu gufwak wu, kəl ndəghata gwal ma kwambalu ka mnay kazlay: Mbaɗma, ka wayaka skwi ɓhadaghaha mu da Finiks ma vla slada kwambalu ma luwa Kret, ka dzaʼa mu za fwak hada, ka həŋ. Tsa Finiks ya ná, zur nda zlaɓa dəɗakwa fitik nzakwani.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Feɗfeɗfeɗ ka falaka Sud vyavata. «Zlah dzaʼa mbaɗaku na mbaɗa mu na, ka mnduha ma kwambalu.» Ka tsukwaftá həŋ ta kufur ta kəl lu ka slada kwambalu ya, ka kladapta həŋ vzadata nda tvə Kret, luwa ta tsavata ma drəf ya.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ta nzɗava a lu kay ná, ka vyagaftá falak nda mbraku nda mbraku nda ga «zeghwa safa fitik,» nda ma tsa luwa Kret ta tsavata ma drəf ya.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ka zlaguŋta tsi ta tsa kwambalu ya, ka trapta tsi ta ŋafta, ka nzata aŋni tama ka kzla skwi dzaʼa magaku ta tiŋwu tsa falak ya ta aŋni.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ka tiŋwaghata aŋni nda tahula sana zwaŋa vli ta tsavata ma drəf ta hgə lu ka Kawda. Ka hlaptá ŋni ta hafu hada. Zlahzlah ka ŋni katsakta sana zwaŋa kwambalu tavata ŋa ŋni.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Tahula tɗakta taŋ ta tsa zwaŋa kwambalu ya ka famta ma tsa dagala ya, ka habafta həŋ nda tɓaŋ ta tsa kwambalu dagala ya, ŋa katay yaha hwanzuɓta. Ka zləŋaftá həŋ ta traku dzaʼa trata həŋ ta daɓa wutak ndusa nda Libiya. Ka zliŋtá həŋ ta wupay ta tiŋwa kwambalu. Ma tsaya tama, ka tiŋwu falak.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Gamahtsimani, ka klambarə tsa falak ya ta aŋni katakata. Ka zlraftá ŋni ta hlapta huzla ma tsa kwambalu ya ka pghay da drəf.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Baɗu ma hkəna fitik, ka hlaftá hahəŋ nda dzva taŋ ta huzla ksa slna ma kwambalu ka pghaghata da drəf.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kidaghi fitika ŋni, nghava a fitik wu, nghava a tekwatsa wa. Fərtufərta tsa falak ya katakata. Ta haɗ mnay kazlay: Ta dzaʼa mbaku ŋni kəʼa ma ghəŋa ŋni wa.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nda kɗa fitika ŋni zaŋ a ŋni ta skwa zay wa. Ka sliʼaftá Pwal ma takataka taŋ, kaʼa nda həŋ mantsa: «Zwana amu, ka má ta snatá kuni ta gwaɗa ɗa ta mnay kazlay: Ma sliʼaf mu ma Kret kəʼa kay ná, ma grumus a na falak na wa.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Skwi ta mnaghunata yu ndanana ná, drawa ŋuɗuf, haɗ ya dzaʼa zaɗavaghuta dər turtuk mataba ghuni wu, kwambalu yeya dzaʼa zwaɗuta.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ta na rviɗik gita ná, ghunigiha ghuna Lazglafta ta duhwalhani. Tsa Lazglafta nza yu ka ŋani, nda ya ta maganata yu ta slna ya.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Kaʼa nda iʼi ná, “ma zləŋ ka ta zləŋ Pwal, dzaʼa laghala ka sladata ta kəma mgham Sezar. Wya guli zɗaghaŋzɗa Lazglafta ta huɗi, dzaʼa zlaŋzla ta na gwal kawadaga nda kagha na nda hafu,” kaʼa.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Drama ta ŋuɗuf zwanama, nda fa ghəŋa ɗa ta Lazglafta. Tsa skwi mniha tsi ya, grafgra yu kazlay: Dzaʼa magaku manda va tsaya kəʼa.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Nziya nza tsi ná, dzaʼa zləmbatá tavata sana haɗik ta tsavata ma drəf mu,» kaʼa.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ta ma ghwaŋpɗə fwaɗa rviɗik, ka va klambar tsa falak ya ta aŋni ta ghəŋa drəfa Madeterane. «Zlah ndusa mu nda haɗik tama,» ka tsa gwal ta swa kwambalu ya lamər vli da takala.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ka hbafta həŋ ta skwi ta ndəgaku ta zuʼi ka vzadata da tsa drəf ya ŋa dzəgha latani. Ka graftá həŋ ka mitir hkənmbsak ndəfáŋ mida. Zadapta lu dauʼ guli, ka vzəgladata həŋ, ka grəglaftá həŋ ka mitir hisambsak tghas mida.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Yaha kwambalu da gruŋtá palaha ka həŋ zləŋaftá zləŋ, ka vazadatá həŋ ta skwa sladanatá kwambalu fwaɗ nda ga mahulhulani ŋa sladanatá tsa kwambalu ya. Ka kzlə həŋ ta tsaɗakwa vli nda mndər.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ka zbə tsa gwal swa kwambalu ya ta tva hwayaghuta, ka fagata həŋ ta tsa zwaŋa kwambalu ya, manda gwal ta zba dzaʼa pghadata skwa slada kwambalu nda ta kəma kwambalu, ka həŋ magay.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ka Pwal nda tsa mali ta ghəŋa la sludzi, nda tsa la sludzi ya tani mantsa: «Ka nzamə a na mnduha na ma na kwambalu na wu katsi ná, katafta a kuni ta vgha wu,» kaʼa.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Na tsa snaŋta taŋ mantsa ya ná, ka ratsiŋtá həŋ ta tsa tɓaŋha tsa zwaŋa kwambalu ya ka zlidiŋta ta drəf.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Ta ghwaŋ a vli ka tsaɗaku tama wu, ka Pwal mantsa: «Kdəkwakdək, tsuwatsa ta skwa zay, ma ghwaŋpɗə fwaɗa fitika ghuni na ta fa ghəŋ mazlay, ta ɗaŋ a kuni ta skwa zay wa.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Kdəkwakdək, tsuwatsa ta skwa zay ŋa ŋaghunatá ta ŋuɗuf. Haɗ ya ma kaghuni dzaʼa dəɗavaghuta swidani dər ka turtuk wu,» kaʼa.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Kɗakwani ta tsa gwaɗa ya, ka klafta tsi ta buradi, ka rfanaghatá Lazglafta ta ghəŋani ta kəma taŋ demdem, ka ɓalanaptá tsi, ka zay.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Ka draftá sanlaha ta ŋuɗuf, ka zə hahəŋ guli.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 His dərmək nda ndəfáŋ mbsak mkuʼ mida ŋni ma tsa kwambalu ya.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Manda baghafta taŋ, ka hlaftá həŋ ta alkama ka pghaghata da drəf ŋa htanaghutá ndəgaku ma kwambalu.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tsaɗakwa vli, sew tsatsafa a gwal swa kwambalu ta vli ka ga həŋ wu, ama ka nghaŋta həŋ ta sana maslirŋitsa vli ka wutak. Ka ma da magaku tsi ná, ka həŋ ka kla tsa kwambalu ya nda ta tsa wutak ya.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ka ratsidiŋtá həŋ da drəf ta tsa skwiha ta kəl lu ka sladanatá kwambalu ya. Ma va tsaya guli, ka palidiŋtá həŋ ta zuʼa skwa swa kwambalu. Ka sliʼanaftá həŋ ta wupay nda ta kəma kwambalu nda ta tvi ŋa tiŋway falak, ka kla həŋ nda tvə sgam ya.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ka lagha həŋ gruŋtá duvruhwa ta wutak. Ka laghu ghəŋa tsa kwambalu ya tes dida, lavgliŋ a ta gigɗavata ŋa sabə wa. Ka lagha gamtsaʼuwakwa drəf ɓlidiŋtá tsa kwambalu ya nda tvə mndərani.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ka kumə la sludzi ta pslidiŋta la vuʼa, kabga yaha ya dər turtuk da ndapta mataba taŋ nda bibiŋa.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ka pyaftá tsa mali ta ghəŋa la sludzi ya ta həŋ ta dzaʼa magay, kabga va a ta slanaghata skwi ta Pwal wa. Kaʼa mnata mantsa: «Inda gwal nda sna ta hlimi ya ná, ka vala həŋ ta drəf, ka dzaʼa həŋ ta ɓlu.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Sanlaha ya, ka la həŋ ta kataku, ka ta na slɓahwa na kwambalu na a tsi,» kaʼa. Mantsa ya magata həŋ, kəl hahəŋ ka katagaptá vgha demdem ka labə ta ɓla ghwa. |src="Paul4-BW.tif" size="span" loc="Acts 27:1-28:16" ref=" Slg 27:1—28:14 "
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.