Mateus 14
Kombio Yanimoi Bible Portions (XBI-Y) vs NVT
1 Herot, moule mamp ka awulmp kitapm Galiliel, kil eipm sank ampulp niokn ka Jisas apulel.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Eti kil numpul ampulp, i kil nakimp nti moule nioknel ankilel ntalekil, “Jisas epe ka Jon Baptaisel tikikn, ka ampu nkarp ar yemp wompel pe kil apul niokn niawurpmel ntakilelel.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Herot kana yer Jon wuntuim, aser kil nkinkiekn ampulp nti ntitmaken apulpaser nti ka nak na Jon ka moule akosepmel ka nakaworp yapmunemp Wulapm Weinkelel.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Aninkel nti moule mpurel la antemp Herot al niepm ampulp nioknwank ampueik ka mantiek ankilel ra kilel. Nti al niepm nkisel i, ninkilapm maken Herodiasel la apul nkaikpuank apmuei niampepm antuel. Eti Herot ka puikn ampulp nkaikpuank ankilel.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 I Herot nak numuar nak na, “Mpuampua simisimi ka yikn apulpel, kona yikn yimp apmel arai apm yek yikn.”
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ntape i, Herodias, mamam maken epeel, amuk kil yapmunemp. I ninkilapm maken epe namikimp Herot na, “Apm puikn apulp na yikn yuntun Jon Baptaisel mamp, yum yo yuko, somp yupulp apm no.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Herot eipm sank ekeielel, kil ka yapmunemp wankepmel ankil. Aser kil wunempwamiyimp sank ka kil nak nuwarel ar niampepm nti moule ka antempil nkis al niepmel, i kil nkarkemp wule maiyaknel. Eti kil nakimp nti moule aipmpienel na yupul misop karep maken nakel.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 I kil wankes mouleel mpim yitne kuretel pmin na nimikimp nti moule aipmpienel na nti na yuntun Jon wourenkel.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Mamp ankilel ka nti aim a yuko apulp maken ninkie epe mila. I maken epe nkamp apulp mantiek ankilel mpim.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Pe moule ropm Jonel ka nti moule ka sopilel nkamp apul mpi amuntup. Nti antupil niatel i, nti mpi namikimp Jisas.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jisas eipm sank apulp Jon ka nti ar kil wuntuel i, kil awomp yemp epe apmuei. Kil ka nkamp wutumpepel kua nti moule ka sopilel, ntiarko mpim yemp kuserel, moule karokn arel. Aser nti moule ntitmaken mitinkel eipm, nti napmok na, Jisas karep mpim yemp kuserelel okor. I kapepe nti moule ntitmaken pe awomp yemp suknel apmuei, nti po sopil awupil ntape mpim.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Jisas la tnei mpep mitael, kil yukur a kitapm i kil amiser nti moule ntitmaken muanumpor pe karep la akei mitnei. Kil wunempampulp nti minimini ka wule apulel i kil ampu apul nti akosepmim.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Nti ar mpi awun nimimpilemp i, nti moule ka sopilel la i nankimp Jisas na, “Epie ka yemp kuserel, awun po nako yumu kitapm. Akosepmel, yikn wankes nti ntitmaken na nti yipmot. Nti yirko mpi wompitne irpm, wat wuntokn yuwup niepm nti na yelel.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Aser Jisas nakimp nti moule ka sopilel na, “Ka nti na mpi yupulpi? Ka yipm ankil yek nti niepm yel.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 I nti nakimpil na, “Apulntaku! Niepm ant karokn apul mitink epie. Ka luwu ntintir ntakitiempuel, yokn wuyeel pie ant apulel.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 I kil nakimp nti na, “Luwu ntintir irpm yokn pe yipm apulel, yipm ampu yupulp apm la.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 I Jisas nankimp nti ntitmaken na, “Yipm yo nkis kitapm.” I kil nkamp luwu ntintir ntakitiempuel antempel yokn wuyeel, i kil niampepm na keipm nak naremp Wulapm Weink ampulp niepm epe. Niatel i, kil wamiker luwu ntintir i amuk nti moule ka sopilel. I nti moule ka sopilel amuk nti ntitmaken aim.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Nti akeiwanto al mpimpi aser lunkoim, i niepm wainki wainki nkupmus. Nti moule ka sop Jisasel nkamp nkamp aim a 12-pla rumpunk.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Nti mentit ka al niepm ekilelel, muati antuel ka 5,000 moule. Pe nti karokn waperp nti maken ninkilapm antuel.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Jisas nakimp nti moule ka sopilel na, “Apm pe na yer pie pitepitekn. Yipm somp wutumpepel yuntun mpepwarmp niorknel mpi nenkitie.” I kil wankes nti ntitmaken apmot ampul likekn wuye.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Nomp'a nimpiempel, kil likekn mpi namp malenk ampulp na kil na yintemp Wulapm Weink niek sankel.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ar mpi nomp sosoel i, wutumpepel karep mpim mpepwarmp niumonel. Wolpm na ale mpep, akei ntampli wutumpepel ntilonk, eti wutu karokn mpi, ka waipipiyim.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Wuyen rienel i, Jisas at sil mpep keipm la naimukulup nti moule ankilel ka sopilel, nti ka sil wutumpepelel.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Nti aser kil at sil mpep keipmelel, nti ka nkinkiekn ankil, wunuyumukur nti. Nti maarkikip i nti nak na, “Yii! Epe ka muanumpor tikikn”
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Aser arokn akir, Jisas nakimp nti na, “Yipm 'orokn serk, yipm yet mintenk. Pie ka apm pe.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Pita ampu nakimpil na, “Sepmel, kona ka yiknel, eti yikn nikimp apm na apm'a yet sil mpep keipm mpi ser yikn.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Eti Jisas nak na, “Kope, yikn la.” Ntape i, Pita yukur yek wutumpepel a mpep i kil at sil mpep keipm akeimp Jisas mpim.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Aser wolpm na nkirnkerelim, eti Pita nkinkiekn ampulp i nkaik ankilel nkrur amu mpep pmin. Ntape eti, kil markipniminket Jisas na ntasompil.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Jisas pokel yuwei nta a salmikemp Pita. I Jisas nankimpil na, “Pita, yikn karokn akei apm nkael. Eti yapmunemp aiyiknel pe wuyeel tikikn. Weink ekilelel ka weink mi?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Ntiwuye yukur na wutumpepelel, i karokn akir wolpm kamikir.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Pe nti moule ka sil wutumpepelel nti waker nkaik aiki nia Jisasel namp keipm, nti napmok na, “Ka likeknelim. Yikn ka Ninkilapm Wulapm Weinkel pe.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Jisas kua nti moule ka sopilel mpi mitnei nenk apmuei kitapm wainki antuel Genesaretel.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Kapepe, nti moule yemp ekilelel aser amorel kil ka Jisas ankil. I nti mper sank mpim wompitne mitinkel ka ar kitnan kitnanel, na nti yupul nti moule mitinkel irpm ka wule apulel la na ser kil.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Eti nti antemintenk Jisas na kil ko mpuaimpuai yupulp nti moule ka wule apulel, nti na ntasomp elmpuapm nikitei ankilel. Eti nti ntitmaken akeiwanto ka apul ntakilelel, wulenip antuel ka miniat. Nti ampu ka akosepmim.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.