Lucas 15

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs BKJ

Sair da comparação
1 'Wɩ jrɛ' o, 'wɛi‑sanyʋ ‑wee' ke, nyiɔpʋ 'a "kwli saɩn 'kpa Sesi ‑pʋn" ‑wɛe ʋʋ 'je ɔɔ' wlu doin" o po.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 'Sʋ Fariseɛn‑wi" ke kɛ' wɔ‑saʋn a "wuan‑ Sesi i ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ ‑mɔ ɔ kpʋʋɛn nyʋ saɩn sɩn 'sɔɔn ‑wɛe ɔ ke ʋʋpʋ a dii ‑tadue.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 'Bomɔ Sesi poo ‑tɩ' "i ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na :
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ‑Bo nyɔ 'ble 'blae 'a kmɛ' 'due 'de aopʋ "klu, ‑wɛe ɩa' due' 'je "ma 'ee, ka ɔɔ nʋ ɛ‑ ? Ɔɔ sea ɩa' kwla ‑mɛ" nyɛ 'jɔ ‑mɛ" nyɛ ‑nɩ idia' sie, ‑wɛe ɔɔ sea ‑jɛ ‑ma" i ‑pɔan' mu mamaʋ 'sʋ ɔɔ seɛ 'kwla ‑saa ?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 ‑Wɛe ‑bo ɔ ‑sɛ 'kwla 'sʋ ɔ po ɛ ‑kle 'wɔn ‑gbai" 'de 'mʋa‑ 'ʋn.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ‑Bo ɔ ji ‑gbɛin" la ‑wɛe ɔɔ 'da ɔɔ' "dɛi ‑wi" ke nyʋ ‑ke ɔ "kʋʋan i ke ‑wɛe ɔɔ nʋ aoa' ‑poi'‑ 'ma 'blaa ‑ma" 'de ɛ, 'ɩn 'je ɛ ‑wɛ‑.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 'ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, 'kamɔ ɛ nɩ‑, ‑bo dɛsaʋn nʋi due' koun ‑gbai' poo kplɩn fai", ‑wɛe ɔ 'je 'e Kea o "biie‑ ɛ, ɛ 'bleɛ 'mʋa‑ 'de jaʋn 'di, ɛ je "isrɛnyʋ 'a kwla ‑mɛ" nyɛ 'jɔ ‑mɛ" nyɛ ‑ʋʋ sea kplɩn fai" poo ‑tɩ ‑pɔn' ‑sii.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 'De ‑bo 'nynɔkpao' due' 'ble 'wɛijɔ ‑puue, ‑wɛe ɩa' due' "ma a, ʋa tba nɛbi ‑wɛe ʋ wuuo 'e ‑gbu" 'dii 'de ʋa ‑pɔn ɛ i 'de ‑kwlɩ' i 'sroa' 'ʋn mamaʋ 'sʋ ʋa 'je ɛ.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 ‑Bo ʋ 'je ɛ, ʋa 'da ʋa' "dɛi ‑wi" ke nyʋ ‑ke ʋ "kʋʋan i 'mɛ, ‑wɛe ʋʋa : Ao "nya ‑a nʋ 'mʋa‑, dɛ‑nʋɛ' 'ma 'wɛijɔ ‑ma" a, 'ɩn 'jeeɛ'.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 'Kamɔ ɛ nɩ 'ma 'tmʋʋ‑ aopʋ 'mɛ, ‑bo dɛsaʋn nʋi due' koun poo kplɩn fai" 'de ɔ 'je 'e Kea o "biie‑ ɛ, ɛ nɩɛ 'mʋa‑tɩ ‑o 'bo Kea 'a "soa‑wi" "juɔi.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Sesi wlu' ke'wlɛ ɔ 'na : "Ju due' 'bleɛ "nynuu‑ 'sɔɔn.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 'Sʋ ‑saan" ‑nɔ wlu' 'de ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn "bo, ‑ɩn ‑nyɩ" 'ʋn 'ma ‑nɩ "wliiɛ‑. Ɔ "bo se 'o wlu tba, 'sʋ ɔ ‑seea' "wliiɛ‑ 'ʋn 'ɛ 'bo ɔ ke ɔɔ' ‑fɛin' 'nynɩ.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Ɛ nʋa 'wɩ pla 'sʋ ‑Saan" ‑nɔ 'tɛn ɔɔ' dɩ ‑wee' "klein 'mɛ ‑wɛe ɔ mu 'e 'blʋa‑ ‑tɔɔn "kpei. 'Demɔ ɔ ‑te ɔɔ' "wliɛ ‑nɩ 'a dooa' ‑pʋn" 'de ‑kooa" dɛ nʋa' 'ʋn.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ɔ ‑kɔa' ɩ ‑wee' 'a dooa' 'sʋ ɛ, 'mɩɩɛ‑ ‑teɛ jia' ‑pʋn" 'de 'blʋa‑ ‑nɛ "kpei 'sʋ ‑tɩ' kpʋn 'ɔ, ‑ta ɔ 'jea dɛ ‑sa, 'bo se nɩ‑.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 'Sʋ ɔ muɛ dbo i ‑pɔan' 'de "ju due' 'kwa 'de 'blʋa ‑nɛ 'di, ‑wɛe ‑mɔ 'na : ‑Ɩn mu 'ma be" 'dei ‑te 'de ‑kle.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 ‑Ta ɔɔ ‑teea' be" 'dei ɛ, ɔ ‑nɩɛi" 'mɛ ɔ 'je be" 'a diidɩ di 'de‑, 'kaa nyɔ ‑ɔ ‑jɩ ɔ "nyɩ ɔ se nɩ‑.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 'Sʋ dɛ ɔ nɩa 'ʋn 'mʋa‑, ɔ ‑teɛ ɛɛ' tɔ' "kpei‑ naa' ‑pʋn" ɔ 'na : Diidɩ siiɛ 'ɩn "bo 'a dbonʋʋn ‑wee' "klein i, ‑wɛe 'mɔ nɩ 'nɔ, 'de 'mɩɩɛ‑ ɛ 'dba 'ʋn.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 'Ma jiɛ 'ʋn sɔan' 'ɩn 'je 'ʋn "bo o de mu, ‑wɛe 'ɩn 'je wlu ka 'de ɔ ‑pee : 'Ɩn "bo, 'ɩn nʋɛ ‑ʋn ‑ke Kea dɛsaʋn "jrii.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 ‑Ɩn ‑bo 'ʋn "jujriɛ ja ‑gbʋɛn 'bode. Ka ‑ma nʋa ‑ma dbonʋʋn ɛ, 'kamɔ ‑ɩn ‑je 'ʋn nʋ. "Ju ‑ma" a ‑wɛe ‑ɔ ‑wlʋa 'kwla a|src="AB02879b.tif" size="span" ref="15.11-32"
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ɔ sɔn 'ʋn 'sʋ ɔ muɛ ɔ "bo o de. ‑Ta ɔ tɛɛan o ka kpɩɩn‑ 'sʋ ɛ, ɔ "bo 'je ɔ i, wɛe a nʋɔ'. 'Sʋ ɔ 'jɔɔ "i, ɔ bluu ɔ "kpei ‑wɛe ɔ ‑gblee ɔ ‑kwlɩ".
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 'Bo ‑ɔ wluu ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn "bo, 'ɩn nʋɛ ‑ʋn ‑ke Kea dɛsaʋn "jrii. ‑Ɩn ‑bo 'ʋn "jujriɛ ja ‑gbʋɛn 'bode.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 'Kaa ɔ "bo wluɛ ɔɔ' dbonʋʋn ‑pee ɔ 'na : Ao ‑too"‑, ao ja "bai 'dɔe, ao 'je ɔ 'ʋnpaa‑. Ao po ɔ dɛ ‑cɩɛ, ‑wɛe ao 'je ɔ "kwlai‑ bɩ' ‑tu".
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Ao ja 'ʋnwaabli' ao 'je ɛ 'dba 'de ‑a ‑je ɔ ‑kɔ' "i ‑tuu"‑, ‑a ‑je 'mʋa nʋ
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 dɛ‑nʋɛ' 'ma "ju ‑nɔ ‑mɔ ka nyɔ ɔ 'mɛa, ‑wɛe ɔɔ jia 'kmʋ de ɛ, 'kamɔ ɔ nɩ‑. Ɔ "maa' ‑wɛe 'ɩn 'je ɔ. 'Sʋ ʋʋ ‑teɛ 'mʋa‑ nʋa' ‑pʋn".
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ‑Ta ɛɛ nʋʋa kan' a ‑mɛ "ju ‑nɔ 'ɔ nyakɔnju nɩɛ 'e ‑kle. Ɔɔ jiia ‑kwlɔ de, ‑wɛe ɔɔ "kʋʋan‑ ‑gbu" i 'sʋ ɔɔ 'wɔn ble ‑cruɛn" ke dee ‑cruɛn" ke‑.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 'Sʋ ɔ 'da dbonʋʋn 'a due', ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ dɛ ‑ɛɛ nʋʋa' 'a ‑pʋn" ‑tɩ i.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Dbonʋi ‑nɔ 'na : ‑Ma "dei ‑ji' de, ‑wɛe ‑ɩn "bo 'dba 'ʋnwaabli', dɛ‑nʋɛ' ɔ 'jeɔ' 'de kui‑sɔn iflɔan' 'ʋn.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 'Sʋ "i‑saaju ‑nɔ 'kpa 'cɛn, ɔ 'na ɔ se 'e ‑gbu" pai. Ɔ "bo "siɛ "kpae', ‑wɛe ɔ bae ɔ i 'de ɔ 'je ‑gbu" pa.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 'Kaa ɔ wlu' 'de ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn ‑gbʋn 'nɔ, 'ɩn nʋʋɛ ‑ʋn "juɔi ‑sɩan 'de ‑sɩn ‑tuu"‑tuu 'di, 'ɩn se ‑ma wlu wɔin blaa due', 'kaa ‑ɩn se 'ʋn ‑gbaa' ju "nyɩ kpɛ due', 'ɩn ke 'ma "dɛi‑wi" se ba 'mʋa‑ inʋʋ‑.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 'Kaa ‑jɛ ‑ma "ju jia, ‑jɔ ‑dua" ‑ma "wlii‑ 'ʋn, ‑ɔ ‑jɩɩ' "jɛi ‑wi" ɛ, 'de ‑mɔ 'ɔ ‑tɩ' 'ʋn mɔ ‑ɩn ‑dba 'ʋnwaabli'
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 'Bomɔ ɔ "bo wluu ka 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : 'Ma "ju, ‑mɔ e 'mɔ e‑, ‑a ‑teɛ i jeejee. Dɩ "klein 'ɩn 'blea, ɩ nɩɛ ‑ma dɩ ‑o ‑ke.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 'Kaa ‑a ‑je 'mʋa‑kɔ ‑tu" ‑o, dɛ‑nʋɛ' ‑ma "dei 'mɛɛ 'de‑, ‑wɛe ɔ ji 'kmʋ de. Ɔ "maa 'de‑, ‑wɛe ɔ 'wlʋ 'kwla.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.