Lucas 15
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARIB
1 'Wɩ jrɛ' o, 'wɛi‑sanyʋ ‑wee' ke, nyiɔpʋ 'a "kwli saɩn 'kpa Sesi ‑pʋn" ‑wɛe ʋʋ 'je ɔɔ' wlu doin" o po.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 'Sʋ Fariseɛn‑wi" ke kɛ' wɔ‑saʋn a "wuan‑ Sesi i ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ ‑mɔ ɔ kpʋʋɛn nyʋ saɩn sɩn 'sɔɔn ‑wɛe ɔ ke ʋʋpʋ a dii ‑tadue.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 'Bomɔ Sesi poo ‑tɩ' "i ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na :
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ‑Bo nyɔ 'ble 'blae 'a kmɛ' 'due 'de aopʋ "klu, ‑wɛe ɩa' due' 'je "ma 'ee, ka ɔɔ nʋ ɛ‑ ? Ɔɔ sea ɩa' kwla ‑mɛ" nyɛ 'jɔ ‑mɛ" nyɛ ‑nɩ idia' sie, ‑wɛe ɔɔ sea ‑jɛ ‑ma" i ‑pɔan' mu mamaʋ 'sʋ ɔɔ seɛ 'kwla ‑saa ?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 ‑Wɛe ‑bo ɔ ‑sɛ 'kwla 'sʋ ɔ po ɛ ‑kle 'wɔn ‑gbai" 'de 'mʋa‑ 'ʋn.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 ‑Bo ɔ ji ‑gbɛin" la ‑wɛe ɔɔ 'da ɔɔ' "dɛi ‑wi" ke nyʋ ‑ke ɔ "kʋʋan i ke ‑wɛe ɔɔ nʋ aoa' ‑poi'‑ 'ma 'blaa ‑ma" 'de ɛ, 'ɩn 'je ɛ ‑wɛ‑.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 'ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, 'kamɔ ɛ nɩ‑, ‑bo dɛsaʋn nʋi due' koun ‑gbai' poo kplɩn fai", ‑wɛe ɔ 'je 'e Kea o "biie‑ ɛ, ɛ 'bleɛ 'mʋa‑ 'de jaʋn 'di, ɛ je "isrɛnyʋ 'a kwla ‑mɛ" nyɛ 'jɔ ‑mɛ" nyɛ ‑ʋʋ sea kplɩn fai" poo ‑tɩ ‑pɔn' ‑sii.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 'De ‑bo 'nynɔkpao' due' 'ble 'wɛijɔ ‑puue, ‑wɛe ɩa' due' "ma a, ʋa tba nɛbi ‑wɛe ʋ wuuo 'e ‑gbu" 'dii 'de ʋa ‑pɔn ɛ i 'de ‑kwlɩ' i 'sroa' 'ʋn mamaʋ 'sʋ ʋa 'je ɛ.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 ‑Bo ʋ 'je ɛ, ʋa 'da ʋa' "dɛi ‑wi" ke nyʋ ‑ke ʋ "kʋʋan i 'mɛ, ‑wɛe ʋʋa : Ao "nya ‑a nʋ 'mʋa‑, dɛ‑nʋɛ' 'ma 'wɛijɔ ‑ma" a, 'ɩn 'jeeɛ'.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 'Kamɔ ɛ nɩ 'ma 'tmʋʋ‑ aopʋ 'mɛ, ‑bo dɛsaʋn nʋi due' koun poo kplɩn fai" 'de ɔ 'je 'e Kea o "biie‑ ɛ, ɛ nɩɛ 'mʋa‑tɩ ‑o 'bo Kea 'a "soa‑wi" "juɔi.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Sesi wlu' ke'wlɛ ɔ 'na : "Ju due' 'bleɛ "nynuu‑ 'sɔɔn.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 'Sʋ ‑saan" ‑nɔ wlu' 'de ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn "bo, ‑ɩn ‑nyɩ" 'ʋn 'ma ‑nɩ "wliiɛ‑. Ɔ "bo se 'o wlu tba, 'sʋ ɔ ‑seea' "wliiɛ‑ 'ʋn 'ɛ 'bo ɔ ke ɔɔ' ‑fɛin' 'nynɩ.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ɛ nʋa 'wɩ pla 'sʋ ‑Saan" ‑nɔ 'tɛn ɔɔ' dɩ ‑wee' "klein 'mɛ ‑wɛe ɔ mu 'e 'blʋa‑ ‑tɔɔn "kpei. 'Demɔ ɔ ‑te ɔɔ' "wliɛ ‑nɩ 'a dooa' ‑pʋn" 'de ‑kooa" dɛ nʋa' 'ʋn.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ɔ ‑kɔa' ɩ ‑wee' 'a dooa' 'sʋ ɛ, 'mɩɩɛ‑ ‑teɛ jia' ‑pʋn" 'de 'blʋa‑ ‑nɛ "kpei 'sʋ ‑tɩ' kpʋn 'ɔ, ‑ta ɔ 'jea dɛ ‑sa, 'bo se nɩ‑.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 'Sʋ ɔ muɛ dbo i ‑pɔan' 'de "ju due' 'kwa 'de 'blʋa ‑nɛ 'di, ‑wɛe ‑mɔ 'na : ‑Ɩn mu 'ma be" 'dei ‑te 'de ‑kle.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 ‑Ta ɔɔ ‑teea' be" 'dei ɛ, ɔ ‑nɩɛi" 'mɛ ɔ 'je be" 'a diidɩ di 'de‑, 'kaa nyɔ ‑ɔ ‑jɩ ɔ "nyɩ ɔ se nɩ‑.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 'Sʋ dɛ ɔ nɩa 'ʋn 'mʋa‑, ɔ ‑teɛ ɛɛ' tɔ' "kpei‑ naa' ‑pʋn" ɔ 'na : Diidɩ siiɛ 'ɩn "bo 'a dbonʋʋn ‑wee' "klein i, ‑wɛe 'mɔ nɩ 'nɔ, 'de 'mɩɩɛ‑ ɛ 'dba 'ʋn.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 'Ma jiɛ 'ʋn sɔan' 'ɩn 'je 'ʋn "bo o de mu, ‑wɛe 'ɩn 'je wlu ka 'de ɔ ‑pee : 'Ɩn "bo, 'ɩn nʋɛ ‑ʋn ‑ke Kea dɛsaʋn "jrii.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 ‑Ɩn ‑bo 'ʋn "jujriɛ ja ‑gbʋɛn 'bode. Ka ‑ma nʋa ‑ma dbonʋʋn ɛ, 'kamɔ ‑ɩn ‑je 'ʋn nʋ. "Ju ‑ma" a ‑wɛe ‑ɔ ‑wlʋa 'kwla a|src="AB02879b.tif" size="span" ref="15.11-32"
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ɔ sɔn 'ʋn 'sʋ ɔ muɛ ɔ "bo o de. ‑Ta ɔ tɛɛan o ka kpɩɩn‑ 'sʋ ɛ, ɔ "bo 'je ɔ i, wɛe a nʋɔ'. 'Sʋ ɔ 'jɔɔ "i, ɔ bluu ɔ "kpei ‑wɛe ɔ ‑gblee ɔ ‑kwlɩ".
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 'Bo ‑ɔ wluu ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn "bo, 'ɩn nʋɛ ‑ʋn ‑ke Kea dɛsaʋn "jrii. ‑Ɩn ‑bo 'ʋn "jujriɛ ja ‑gbʋɛn 'bode.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 'Kaa ɔ "bo wluɛ ɔɔ' dbonʋʋn ‑pee ɔ 'na : Ao ‑too"‑, ao ja "bai 'dɔe, ao 'je ɔ 'ʋnpaa‑. Ao po ɔ dɛ ‑cɩɛ, ‑wɛe ao 'je ɔ "kwlai‑ bɩ' ‑tu".
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ao ja 'ʋnwaabli' ao 'je ɛ 'dba 'de ‑a ‑je ɔ ‑kɔ' "i ‑tuu"‑, ‑a ‑je 'mʋa nʋ
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 dɛ‑nʋɛ' 'ma "ju ‑nɔ ‑mɔ ka nyɔ ɔ 'mɛa, ‑wɛe ɔɔ jia 'kmʋ de ɛ, 'kamɔ ɔ nɩ‑. Ɔ "maa' ‑wɛe 'ɩn 'je ɔ. 'Sʋ ʋʋ ‑teɛ 'mʋa‑ nʋa' ‑pʋn".
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ‑Ta ɛɛ nʋʋa kan' a ‑mɛ "ju ‑nɔ 'ɔ nyakɔnju nɩɛ 'e ‑kle. Ɔɔ jiia ‑kwlɔ de, ‑wɛe ɔɔ "kʋʋan‑ ‑gbu" i 'sʋ ɔɔ 'wɔn ble ‑cruɛn" ke dee ‑cruɛn" ke‑.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 'Sʋ ɔ 'da dbonʋʋn 'a due', ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ dɛ ‑ɛɛ nʋʋa' 'a ‑pʋn" ‑tɩ i.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Dbonʋi ‑nɔ 'na : ‑Ma "dei ‑ji' de, ‑wɛe ‑ɩn "bo 'dba 'ʋnwaabli', dɛ‑nʋɛ' ɔ 'jeɔ' 'de kui‑sɔn iflɔan' 'ʋn.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 'Sʋ "i‑saaju ‑nɔ 'kpa 'cɛn, ɔ 'na ɔ se 'e ‑gbu" pai. Ɔ "bo "siɛ "kpae', ‑wɛe ɔ bae ɔ i 'de ɔ 'je ‑gbu" pa.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 'Kaa ɔ wlu' 'de ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn ‑gbʋn 'nɔ, 'ɩn nʋʋɛ ‑ʋn "juɔi ‑sɩan 'de ‑sɩn ‑tuu"‑tuu 'di, 'ɩn se ‑ma wlu wɔin blaa due', 'kaa ‑ɩn se 'ʋn ‑gbaa' ju "nyɩ kpɛ due', 'ɩn ke 'ma "dɛi‑wi" se ba 'mʋa‑ inʋʋ‑.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 'Kaa ‑jɛ ‑ma "ju jia, ‑jɔ ‑dua" ‑ma "wlii‑ 'ʋn, ‑ɔ ‑jɩɩ' "jɛi ‑wi" ɛ, 'de ‑mɔ 'ɔ ‑tɩ' 'ʋn mɔ ‑ɩn ‑dba 'ʋnwaabli'
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 'Bomɔ ɔ "bo wluu ka 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : 'Ma "ju, ‑mɔ e 'mɔ e‑, ‑a ‑teɛ i jeejee. Dɩ "klein 'ɩn 'blea, ɩ nɩɛ ‑ma dɩ ‑o ‑ke.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 'Kaa ‑a ‑je 'mʋa‑kɔ ‑tu" ‑o, dɛ‑nʋɛ' ‑ma "dei 'mɛɛ 'de‑, ‑wɛe ɔ ji 'kmʋ de. Ɔ "maa 'de‑, ‑wɛe ɔ 'wlʋ 'kwla.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.