Lucas 15

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 'Wɩ jrɛ' o, 'wɛi‑sanyʋ ‑wee' ke, nyiɔpʋ 'a "kwli saɩn 'kpa Sesi ‑pʋn" ‑wɛe ʋʋ 'je ɔɔ' wlu doin" o po.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 'Sʋ Fariseɛn‑wi" ke kɛ' wɔ‑saʋn a "wuan‑ Sesi i ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ ‑mɔ ɔ kpʋʋɛn nyʋ saɩn sɩn 'sɔɔn ‑wɛe ɔ ke ʋʋpʋ a dii ‑tadue.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 'Bomɔ Sesi poo ‑tɩ' "i ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na :
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ‑Bo nyɔ 'ble 'blae 'a kmɛ' 'due 'de aopʋ "klu, ‑wɛe ɩa' due' 'je "ma 'ee, ka ɔɔ nʋ ɛ‑ ? Ɔɔ sea ɩa' kwla ‑mɛ" nyɛ 'jɔ ‑mɛ" nyɛ ‑nɩ idia' sie, ‑wɛe ɔɔ sea ‑jɛ ‑ma" i ‑pɔan' mu mamaʋ 'sʋ ɔɔ seɛ 'kwla ‑saa ?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 ‑Wɛe ‑bo ɔ ‑sɛ 'kwla 'sʋ ɔ po ɛ ‑kle 'wɔn ‑gbai" 'de 'mʋa‑ 'ʋn.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 ‑Bo ɔ ji ‑gbɛin" la ‑wɛe ɔɔ 'da ɔɔ' "dɛi ‑wi" ke nyʋ ‑ke ɔ "kʋʋan i ke ‑wɛe ɔɔ nʋ aoa' ‑poi'‑ 'ma 'blaa ‑ma" 'de ɛ, 'ɩn 'je ɛ ‑wɛ‑.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 'ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, 'kamɔ ɛ nɩ‑, ‑bo dɛsaʋn nʋi due' koun ‑gbai' poo kplɩn fai", ‑wɛe ɔ 'je 'e Kea o "biie‑ ɛ, ɛ 'bleɛ 'mʋa‑ 'de jaʋn 'di, ɛ je "isrɛnyʋ 'a kwla ‑mɛ" nyɛ 'jɔ ‑mɛ" nyɛ ‑ʋʋ sea kplɩn fai" poo ‑tɩ ‑pɔn' ‑sii.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 'De ‑bo 'nynɔkpao' due' 'ble 'wɛijɔ ‑puue, ‑wɛe ɩa' due' "ma a, ʋa tba nɛbi ‑wɛe ʋ wuuo 'e ‑gbu" 'dii 'de ʋa ‑pɔn ɛ i 'de ‑kwlɩ' i 'sroa' 'ʋn mamaʋ 'sʋ ʋa 'je ɛ.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 ‑Bo ʋ 'je ɛ, ʋa 'da ʋa' "dɛi ‑wi" ke nyʋ ‑ke ʋ "kʋʋan i 'mɛ, ‑wɛe ʋʋa : Ao "nya ‑a nʋ 'mʋa‑, dɛ‑nʋɛ' 'ma 'wɛijɔ ‑ma" a, 'ɩn 'jeeɛ'.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 'Kamɔ ɛ nɩ 'ma 'tmʋʋ‑ aopʋ 'mɛ, ‑bo dɛsaʋn nʋi due' koun poo kplɩn fai" 'de ɔ 'je 'e Kea o "biie‑ ɛ, ɛ nɩɛ 'mʋa‑tɩ ‑o 'bo Kea 'a "soa‑wi" "juɔi.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Sesi wlu' ke'wlɛ ɔ 'na : "Ju due' 'bleɛ "nynuu‑ 'sɔɔn.
11 E disse:
12 'Sʋ ‑saan" ‑nɔ wlu' 'de ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn "bo, ‑ɩn ‑nyɩ" 'ʋn 'ma ‑nɩ "wliiɛ‑. Ɔ "bo se 'o wlu tba, 'sʋ ɔ ‑seea' "wliiɛ‑ 'ʋn 'ɛ 'bo ɔ ke ɔɔ' ‑fɛin' 'nynɩ.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Ɛ nʋa 'wɩ pla 'sʋ ‑Saan" ‑nɔ 'tɛn ɔɔ' dɩ ‑wee' "klein 'mɛ ‑wɛe ɔ mu 'e 'blʋa‑ ‑tɔɔn "kpei. 'Demɔ ɔ ‑te ɔɔ' "wliɛ ‑nɩ 'a dooa' ‑pʋn" 'de ‑kooa" dɛ nʋa' 'ʋn.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Ɔ ‑kɔa' ɩ ‑wee' 'a dooa' 'sʋ ɛ, 'mɩɩɛ‑ ‑teɛ jia' ‑pʋn" 'de 'blʋa‑ ‑nɛ "kpei 'sʋ ‑tɩ' kpʋn 'ɔ, ‑ta ɔ 'jea dɛ ‑sa, 'bo se nɩ‑.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 'Sʋ ɔ muɛ dbo i ‑pɔan' 'de "ju due' 'kwa 'de 'blʋa ‑nɛ 'di, ‑wɛe ‑mɔ 'na : ‑Ɩn mu 'ma be" 'dei ‑te 'de ‑kle.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 ‑Ta ɔɔ ‑teea' be" 'dei ɛ, ɔ ‑nɩɛi" 'mɛ ɔ 'je be" 'a diidɩ di 'de‑, 'kaa nyɔ ‑ɔ ‑jɩ ɔ "nyɩ ɔ se nɩ‑.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 'Sʋ dɛ ɔ nɩa 'ʋn 'mʋa‑, ɔ ‑teɛ ɛɛ' tɔ' "kpei‑ naa' ‑pʋn" ɔ 'na : Diidɩ siiɛ 'ɩn "bo 'a dbonʋʋn ‑wee' "klein i, ‑wɛe 'mɔ nɩ 'nɔ, 'de 'mɩɩɛ‑ ɛ 'dba 'ʋn.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 'Ma jiɛ 'ʋn sɔan' 'ɩn 'je 'ʋn "bo o de mu, ‑wɛe 'ɩn 'je wlu ka 'de ɔ ‑pee : 'Ɩn "bo, 'ɩn nʋɛ ‑ʋn ‑ke Kea dɛsaʋn "jrii.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 ‑Ɩn ‑bo 'ʋn "jujriɛ ja ‑gbʋɛn 'bode. Ka ‑ma nʋa ‑ma dbonʋʋn ɛ, 'kamɔ ‑ɩn ‑je 'ʋn nʋ. "Ju ‑ma" a ‑wɛe ‑ɔ ‑wlʋa 'kwla a|src="AB02879b.tif" size="span" ref="15.11-32"
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ɔ sɔn 'ʋn 'sʋ ɔ muɛ ɔ "bo o de. ‑Ta ɔ tɛɛan o ka kpɩɩn‑ 'sʋ ɛ, ɔ "bo 'je ɔ i, wɛe a nʋɔ'. 'Sʋ ɔ 'jɔɔ "i, ɔ bluu ɔ "kpei ‑wɛe ɔ ‑gblee ɔ ‑kwlɩ".
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 'Bo ‑ɔ wluu ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn "bo, 'ɩn nʋɛ ‑ʋn ‑ke Kea dɛsaʋn "jrii. ‑Ɩn ‑bo 'ʋn "jujriɛ ja ‑gbʋɛn 'bode.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 'Kaa ɔ "bo wluɛ ɔɔ' dbonʋʋn ‑pee ɔ 'na : Ao ‑too"‑, ao ja "bai 'dɔe, ao 'je ɔ 'ʋnpaa‑. Ao po ɔ dɛ ‑cɩɛ, ‑wɛe ao 'je ɔ "kwlai‑ bɩ' ‑tu".
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ao ja 'ʋnwaabli' ao 'je ɛ 'dba 'de ‑a ‑je ɔ ‑kɔ' "i ‑tuu"‑, ‑a ‑je 'mʋa nʋ
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 dɛ‑nʋɛ' 'ma "ju ‑nɔ ‑mɔ ka nyɔ ɔ 'mɛa, ‑wɛe ɔɔ jia 'kmʋ de ɛ, 'kamɔ ɔ nɩ‑. Ɔ "maa' ‑wɛe 'ɩn 'je ɔ. 'Sʋ ʋʋ ‑teɛ 'mʋa‑ nʋa' ‑pʋn".
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ‑Ta ɛɛ nʋʋa kan' a ‑mɛ "ju ‑nɔ 'ɔ nyakɔnju nɩɛ 'e ‑kle. Ɔɔ jiia ‑kwlɔ de, ‑wɛe ɔɔ "kʋʋan‑ ‑gbu" i 'sʋ ɔɔ 'wɔn ble ‑cruɛn" ke dee ‑cruɛn" ke‑.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 'Sʋ ɔ 'da dbonʋʋn 'a due', ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ dɛ ‑ɛɛ nʋʋa' 'a ‑pʋn" ‑tɩ i.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Dbonʋi ‑nɔ 'na : ‑Ma "dei ‑ji' de, ‑wɛe ‑ɩn "bo 'dba 'ʋnwaabli', dɛ‑nʋɛ' ɔ 'jeɔ' 'de kui‑sɔn iflɔan' 'ʋn.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 'Sʋ "i‑saaju ‑nɔ 'kpa 'cɛn, ɔ 'na ɔ se 'e ‑gbu" pai. Ɔ "bo "siɛ "kpae', ‑wɛe ɔ bae ɔ i 'de ɔ 'je ‑gbu" pa.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 'Kaa ɔ wlu' 'de ɔ "bo ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn ‑gbʋn 'nɔ, 'ɩn nʋʋɛ ‑ʋn "juɔi ‑sɩan 'de ‑sɩn ‑tuu"‑tuu 'di, 'ɩn se ‑ma wlu wɔin blaa due', 'kaa ‑ɩn se 'ʋn ‑gbaa' ju "nyɩ kpɛ due', 'ɩn ke 'ma "dɛi‑wi" se ba 'mʋa‑ inʋʋ‑.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 'Kaa ‑jɛ ‑ma "ju jia, ‑jɔ ‑dua" ‑ma "wlii‑ 'ʋn, ‑ɔ ‑jɩɩ' "jɛi ‑wi" ɛ, 'de ‑mɔ 'ɔ ‑tɩ' 'ʋn mɔ ‑ɩn ‑dba 'ʋnwaabli'
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 'Bomɔ ɔ "bo wluu ka 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : 'Ma "ju, ‑mɔ e 'mɔ e‑, ‑a ‑teɛ i jeejee. Dɩ "klein 'ɩn 'blea, ɩ nɩɛ ‑ma dɩ ‑o ‑ke.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 'Kaa ‑a ‑je 'mʋa‑kɔ ‑tu" ‑o, dɛ‑nʋɛ' ‑ma "dei 'mɛɛ 'de‑, ‑wɛe ɔ ji 'kmʋ de. Ɔ "maa 'de‑, ‑wɛe ɔ 'wlʋ 'kwla.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.