Atos 28
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs VC
1 ‑A ‑pʋ 'mɛa' wɔin" la ‑wɛe ka 'tɔniɛ 'ɛ du' 'a 'nynɩ nɩa Maltɩ ‑a ‑juɛ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nyʋ ‑ʋʋ ‑nɩa 'o ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei ɛ, ʋʋ se ‑a juo‑, 'kaa ʋʋ kpʋʋn ‑a sɩn 'sɔɔn 'bo nɛ wɔin", dɛ‑nʋɛ' ɛ nɩɛ "ni 'a dba nɔ" ‑o, ‑wɛe dee' a ji, ɛmɛ ‑tɩ ʋʋ ‑tba' nɛ‑gban klaa".
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pɔo a 'tɛn ti "klaɩn ‑wɛe ɔ 'jɩ 'o "jri po. Nɛ 'wlaa sii" 'sʋ, jɔ wan 'e ɩ 'dii ‑wɛe ɛ "sri Pɔo 'a sʋn 'de ɛ ‑pee.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Nyʋ ‑nɩa 'o ɛɛ' 'blʋa‑ tu 'di 'jeea sɛn ‑peea' Pɔo 'a sʋn "i "jriɛ‑ 'sʋ, ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ ‑mɔ nɩɛ "ku 'dbai ‑o ‑cɛɛn'‑ 'e, ɔ se 'kmʋ nɩ ka nɩ‑. Ɛmɛ ‑ɛɛ ‑kao ‑craa ɔ 'ʋn, 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔɔ 'wlʋ 'mɛa' wɔin" i waan' 'bo 'tɔniɛ "kpei.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 'Kaa Pɔo ‑fuan' sʋn i 'sʋ sɛn ‑nɛ ‑ka i 'bo "jri, 'de dɛ‑saan" ka se ɔ i ‑kuuan.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Nyʋ ‑nɩa 'omu, naa tɔ' i ʋʋ mʋ 'na ‑mɛ ɔ 'e ‑pun", ‑ɩn" ɔ 'je 'o "sri, ɔ 'je 'mɛ 'de‑. 'Kaa ʋʋ fɔan 'o ‑fɔn ‑fɔn ka Pɔo nɩa, ɔ nɩa kan 'sʋ ʋʋ pooɛ tɔ' fai" ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ, ɔ nɩɛ ‑kea' ‑o.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 'De 'blʋa‑ ‑nɛ, "ju ‑bleɛ', ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Publisɩ. Ɔɔ' "ju tu nɩɛ dɛjei, ɔɔ' ‑gbɛin" "kʋʋan‑ i. Ɔmɔ ‑nyɩ" ‑a 'pɛn 'ɩn 'de ɔ wɔin" ‑wɛe ‑ɔ ‑nyɩ" ‑a diidɛ 'wɩ taan 'di. Ka ɔɔ' "dɛi ‑wi" nɩa, 'kamɔ ɔ kpʋn ‑aʋn.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 'De Publisɩ "bo 'pɛn i, ɔɔ' "jru ‑a ‑bai', ‑wɛe 'klaa ‑a nʋ ɔ. Pɔo muɛ 'e ɔ o, ɔ ‑te' ɔ kwa "jru ɔ baeɛ ɔɔ' Kea, 'sʋ ɔ 'pʋʋ.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 'Sʋ nyʋ jrʋ' 'wɛ‑ kpʋn a 'bo ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei jiɛ 'de ɔ o ‑ke, ‑wɛe ʋʋa' 'wɛ‑ 'bɔ.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ʋʋa' ‑aa ni' ‑tea' ‑siɛ' sʋn' i, ‑wɛe ‑ta ‑aa jia 'o 'wlʋa a, dɩ "klein ‑kɔan ‑tɩ' 'bo ‑jei" ʋʋ "nyɩ ‑aʋn ‑ɛ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 'Cɩ taan ‑sia' 'o mu 'sʋ, ‑a ‑kpa ‑bato' ‑ɛ ‑wlʋa Alɛsandri 'de ‑ɛ nʋa dee' 'a ji nɔ" ‑wee' 'o mu ‑ke 'di. Ɛɛ' ‑bato' tu 'a 'nynɩ ʋʋ ‑tuu" ɛ ɛmɛ ‑nɩ Diosiki, ɛ 'de mɛ ‑nɩ ‑gbanynuu.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 ‑A nynia 'o Sirakisɩ ɛ, ‑a nʋɛ 'o 'wɩ taan.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ‑A ‑wlʋa 'omu ɛ, ‑a pleɛ 'kpʋʋ ‑kwlɩ' i mamaʋ ‑a je Rekio nyni. Ɛɛ' ‑sɔn' dee ‑sɩan', poɔ' ‑ɛ ‑wlʋa 'e 'jrʋ 'a 'wlʋ 'ɩn 'a kʋanfɔ o ‑teɛ jia' ‑pʋn". Ɛmɛ ‑tɩ ‑a nʋ 'wɩ 'sɔɔn 'bo ‑jei" ‑wɛe ‑a nyni Pussolɩ.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 'Bo ɛɛ' ‑kwlɔ ‑tu 'di ɛ, ‑a ‑jɛɛ 'o ‑aa de 'di‑wi" jrʋ' ʋʋ kpʋʋn ‑a i 'de ‑a ‑je 'o ʋʋpʋ o 'dɔɔ due' nʋ, 'kamɔ ‑a nʋ ‑wɛe ‑a mu Rɔmʋ.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 ‑Aa de 'di‑wi" ‑nɩa 'e Rɔmʋ 'wɔan ‑aa 'nynɩ 'sʋ, ʋʋ 'jaa ‑a "i. Ʋʋa' jrʋ' ji' mamaʋ ʋʋ je 'o Apisɩ 'a 'dɔɔkpae" nyni. Jrʋ' ji' mamaʋ ʋʋ je 'o 'dʋɩ 'a koo‑gbi nyʋ a 'daa ‑gbi" nynuu taan 'a nɩ 'ɩn nyni. Pɔo 'jeea ʋʋpʋ "jriɛ‑ 'sʋ ɔɔ' dɩ "si 'o 'ɛ, ‑wɛe ɔ po Kea 'sɛ‑.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 ‑A nyniia Rɔmʋ ɛ, ʋʋ 'wɔɔn Pɔo 'a ‑ta jrɔ' koo ‑tɩ 'mɛ ‑wɛe "soai‑ due' a fuo ɔ i.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 ‑A nʋa 'wɩ taan 'sʋ Pɔo 'da Suifʋ‑wi" 'a klae" ‑nɩa 'o Rɔmʋ 'mɛ. ‑Ta ʋʋ 'kɩɩan "jrui 'sʋ, ɔ wlu ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ma de 'di‑wi", 'ɩn se 'ma 'cɛ‑wi" dɛ jrɛ' "jrii nʋ 'ɩn se ‑a "bo ‑wi" 'a kplɩn wɔn blaa‑, 'kaa ʋʋ poɛ 'ʋn ‑kaso 'di 'de Selisalɛm ‑wɛe ʋʋ to 'ʋn 'de Rɔmʋ‑kɔʋn 'kwa.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ʋʋ ‑teea' 'mii ɛ, ʋʋ nɩɛ "i ʋʋ 'je 'mii "sii‑, dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɛɛ 'dbaa' ʋʋ 'jea 'ʋn 'dba ‑gblein' ɛ se 'de 'ʋn nɩ‑.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 'Kaa Suifʋ‑wi" 'na ʋʋ se 'o 'wɔɔn‑. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, 'ɩn kpʋɛn 'ma ‑cɛ" "klaan‑ "klan ‑wɛe 'ɩn ja 'ma ‑tɩ' 'nɔ 'blʋajei "juɔi, ‑bo ɛ se ‑mɛ nɩ 'de ɛ, ‑mɛ 'ɩn se 'nɔ jii, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn se ɛ "i nɩ ‑wɛe 'ɩn 'je 'ma 'cɛ‑wi" "kuan poo 'de‑.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ɛmɛ ‑tɩ 'ɩn ‑tee' aoa' ‑tɩ' i, ‑wɛe 'ɩn 'je ao "kuan po, dɛ‑nʋɛ' dɛ Israɛ‑blʋa ‑wee' ‑tea' ‑kwlɩ" ʋʋa fua, ɛmɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' 'ʋn nyʋ po 'ʋn "cɩn ‑nɛ sʋn'.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ʋʋ wlu ɔ ‑pee ʋʋ 'na : ‑Ma "kpei ‑te' 'sbɛ jrɛ' se 'e Suide 'wlʋ ɛ se ‑a ‑jɛɛ‑, 'de ‑aa de 'di jrɔ' se 'e ɛɛ' 'fɔ tu o 'wlʋ, ɔ se ‑aʋn ‑ma "kuan saʋn ja‑.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 'Kaa ‑a ‑nɩɛ "i ‑a ‑je dɛ ‑ma naa tɔ' i 'mii 'wɔn 'pepe 'de ‑ɩn wɔn, dɛ‑nʋɛ' Kea 'a "juɔi ‑gbɛɛ' sʋn dee ‑nɛ, nyʋ ‑wee' "klein a tbɛ ‑tɩ' ‑pʋn" ‑ta "o ‑ta.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 ‑Wɛe ʋʋ ‑tu" Pɔo 'wɩ "i 'de ɛɛ' 'wɩ tu 'di ɛ, nyʋ ‑tuu"‑tuu mu 'nɔ ɔ kooa. ‑Wɛe Pɔo 'tmʋ Kea 'a 'beɔdɛ 'ɛ ‑tɩ' 'de ʋʋ ‑pee. Ɔ cɛɛn 'e Moisɩ 'a 'sbɛ o, dɩ "klein Kea 'a wlu 'kwajaaʋn‑ 'tmʋa 'ʋn 'de ɔɔ flɔɔn Sesi 'a ‑tɩ' "i 'de ʋʋ ‑pee ‑wɛe ɔɔ ‑pɔn ʋʋpʋ 'a ɩa' tɔ' 'ʋn 'jea' i. Dɛ ‑wlʋa 'e ‑klae" pɛɛn o, 'kamɔ ʋʋ wlu mamaʋ 'sʋ kwie kpʋn‑.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Dɛ ɔ 'tmʋa ɛ "siɛ nyʋ jrʋ' "i 'kaa jrʋ' se ɛɛ' tɔ' 'ʋn 'je.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 ‑Ta ʋʋa' 'sʋ sea wlu 'ʋn 'bɛɛ‑ ‑wɛe ʋʋa mua, wlu tiie Pɔo poa 'o ɛ "kpei ɛ ka, ɔ na : Dɛ Kea 'a ‑Suu jaa ɛɛ' wlu 'kwajaai Esai 'ʋn ‑wɛe ɛ 'tmʋa ‑a "bo ‑wi" ‑pee ɛ 'bleɛ ‑kɩn 'dee‑ !
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Ɛ wlu' 'de‑ ɛ 'na :
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 dɛ‑nʋɛ' dɛ 'ɛ pa nyʋ ‑nʋ 'a pɛe "i, ʋʋ "suɛn ‑cɩɩ doin", ʋʋ "muɛ "jri ‑wɛe ʋʋa' "jri je i 'je, ʋa' doin" je i 'wɔn, ʋʋa' pɛe je dɛ 'mii 'wɔn ‑wɛe ʋʋ je 'de 'ʋn o "biie‑ 'de 'ɩn je ʋʋpʋ 'pʋʋ‑.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 'De ɔ 'na : Aopʋ siɛ ‑kwlʋ o, 'pʋʋa' ‑nɛ Kea kpɛ e nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ o, ʋʋpʋ ‑a muɛ doin" o poa'.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Pɔo ‑koa' dɛ ‑nɛ 'ɛ 'tmʋa 'sʋ Suifʋ‑wi" "siɛ "kpae' ‑wɛe ʋʋa' 'sʋ a kpʋʋn "wɔin.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 ‑Gbu" Pɔo kpʋn a ‑wɛe ɔɔ ‑sa ‑kei" ɛ, ɔ nʋɛ 'e ɛ 'di ‑sɩn 'sɔɔn ‑gbla' ‑gbla', 'demɔ nyʋ "klein ‑a ji ɔ "i ‑tea' ke ɔɔ 'jee‑.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 ‑Wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a 'bɩɔ dɛ 'ɛ ‑tɩ' 'de dɩ "klein ‑tmʋa Tʋ"bo Sesi Klisɩ 'a ‑tɩ' ɛ, ɔɔ tɔɔ ‑mɩ nyʋ 'de 'flɛ 'ʋn, nyɔ jrɔ' 'ɔ kaan ɔ ‑je de.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.