Atos 28
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 ‑A ‑pʋ 'mɛa' wɔin" la ‑wɛe ka 'tɔniɛ 'ɛ du' 'a 'nynɩ nɩa Maltɩ ‑a ‑juɛ.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nyʋ ‑ʋʋ ‑nɩa 'o ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei ɛ, ʋʋ se ‑a juo‑, 'kaa ʋʋ kpʋʋn ‑a sɩn 'sɔɔn 'bo nɛ wɔin", dɛ‑nʋɛ' ɛ nɩɛ "ni 'a dba nɔ" ‑o, ‑wɛe dee' a ji, ɛmɛ ‑tɩ ʋʋ ‑tba' nɛ‑gban klaa".
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pɔo a 'tɛn ti "klaɩn ‑wɛe ɔ 'jɩ 'o "jri po. Nɛ 'wlaa sii" 'sʋ, jɔ wan 'e ɩ 'dii ‑wɛe ɛ "sri Pɔo 'a sʋn 'de ɛ ‑pee.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Nyʋ ‑nɩa 'o ɛɛ' 'blʋa‑ tu 'di 'jeea sɛn ‑peea' Pɔo 'a sʋn "i "jriɛ‑ 'sʋ, ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ ‑mɔ nɩɛ "ku 'dbai ‑o ‑cɛɛn'‑ 'e, ɔ se 'kmʋ nɩ ka nɩ‑. Ɛmɛ ‑ɛɛ ‑kao ‑craa ɔ 'ʋn, 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔɔ 'wlʋ 'mɛa' wɔin" i waan' 'bo 'tɔniɛ "kpei.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 'Kaa Pɔo ‑fuan' sʋn i 'sʋ sɛn ‑nɛ ‑ka i 'bo "jri, 'de dɛ‑saan" ka se ɔ i ‑kuuan.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Nyʋ ‑nɩa 'omu, naa tɔ' i ʋʋ mʋ 'na ‑mɛ ɔ 'e ‑pun", ‑ɩn" ɔ 'je 'o "sri, ɔ 'je 'mɛ 'de‑. 'Kaa ʋʋ fɔan 'o ‑fɔn ‑fɔn ka Pɔo nɩa, ɔ nɩa kan 'sʋ ʋʋ pooɛ tɔ' fai" ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ, ɔ nɩɛ ‑kea' ‑o.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 'De 'blʋa‑ ‑nɛ, "ju ‑bleɛ', ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Publisɩ. Ɔɔ' "ju tu nɩɛ dɛjei, ɔɔ' ‑gbɛin" "kʋʋan‑ i. Ɔmɔ ‑nyɩ" ‑a 'pɛn 'ɩn 'de ɔ wɔin" ‑wɛe ‑ɔ ‑nyɩ" ‑a diidɛ 'wɩ taan 'di. Ka ɔɔ' "dɛi ‑wi" nɩa, 'kamɔ ɔ kpʋn ‑aʋn.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 'De Publisɩ "bo 'pɛn i, ɔɔ' "jru ‑a ‑bai', ‑wɛe 'klaa ‑a nʋ ɔ. Pɔo muɛ 'e ɔ o, ɔ ‑te' ɔ kwa "jru ɔ baeɛ ɔɔ' Kea, 'sʋ ɔ 'pʋʋ.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 'Sʋ nyʋ jrʋ' 'wɛ‑ kpʋn a 'bo ɛɛ' 'blʋa‑ tu "kpei jiɛ 'de ɔ o ‑ke, ‑wɛe ʋʋa' 'wɛ‑ 'bɔ.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ʋʋa' ‑aa ni' ‑tea' ‑siɛ' sʋn' i, ‑wɛe ‑ta ‑aa jia 'o 'wlʋa a, dɩ "klein ‑kɔan ‑tɩ' 'bo ‑jei" ʋʋ "nyɩ ‑aʋn ‑ɛ.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 'Cɩ taan ‑sia' 'o mu 'sʋ, ‑a ‑kpa ‑bato' ‑ɛ ‑wlʋa Alɛsandri 'de ‑ɛ nʋa dee' 'a ji nɔ" ‑wee' 'o mu ‑ke 'di. Ɛɛ' ‑bato' tu 'a 'nynɩ ʋʋ ‑tuu" ɛ ɛmɛ ‑nɩ Diosiki, ɛ 'de mɛ ‑nɩ ‑gbanynuu.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 ‑A nynia 'o Sirakisɩ ɛ, ‑a nʋɛ 'o 'wɩ taan.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ‑A ‑wlʋa 'omu ɛ, ‑a pleɛ 'kpʋʋ ‑kwlɩ' i mamaʋ ‑a je Rekio nyni. Ɛɛ' ‑sɔn' dee ‑sɩan', poɔ' ‑ɛ ‑wlʋa 'e 'jrʋ 'a 'wlʋ 'ɩn 'a kʋanfɔ o ‑teɛ jia' ‑pʋn". Ɛmɛ ‑tɩ ‑a nʋ 'wɩ 'sɔɔn 'bo ‑jei" ‑wɛe ‑a nyni Pussolɩ.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 'Bo ɛɛ' ‑kwlɔ ‑tu 'di ɛ, ‑a ‑jɛɛ 'o ‑aa de 'di‑wi" jrʋ' ʋʋ kpʋʋn ‑a i 'de ‑a ‑je 'o ʋʋpʋ o 'dɔɔ due' nʋ, 'kamɔ ‑a nʋ ‑wɛe ‑a mu Rɔmʋ.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 ‑Aa de 'di‑wi" ‑nɩa 'e Rɔmʋ 'wɔan ‑aa 'nynɩ 'sʋ, ʋʋ 'jaa ‑a "i. Ʋʋa' jrʋ' ji' mamaʋ ʋʋ je 'o Apisɩ 'a 'dɔɔkpae" nyni. Jrʋ' ji' mamaʋ ʋʋ je 'o 'dʋɩ 'a koo‑gbi nyʋ a 'daa ‑gbi" nynuu taan 'a nɩ 'ɩn nyni. Pɔo 'jeea ʋʋpʋ "jriɛ‑ 'sʋ ɔɔ' dɩ "si 'o 'ɛ, ‑wɛe ɔ po Kea 'sɛ‑.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 ‑A nyniia Rɔmʋ ɛ, ʋʋ 'wɔɔn Pɔo 'a ‑ta jrɔ' koo ‑tɩ 'mɛ ‑wɛe "soai‑ due' a fuo ɔ i.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 ‑A nʋa 'wɩ taan 'sʋ Pɔo 'da Suifʋ‑wi" 'a klae" ‑nɩa 'o Rɔmʋ 'mɛ. ‑Ta ʋʋ 'kɩɩan "jrui 'sʋ, ɔ wlu ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ma de 'di‑wi", 'ɩn se 'ma 'cɛ‑wi" dɛ jrɛ' "jrii nʋ 'ɩn se ‑a "bo ‑wi" 'a kplɩn wɔn blaa‑, 'kaa ʋʋ poɛ 'ʋn ‑kaso 'di 'de Selisalɛm ‑wɛe ʋʋ to 'ʋn 'de Rɔmʋ‑kɔʋn 'kwa.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ʋʋ ‑teea' 'mii ɛ, ʋʋ nɩɛ "i ʋʋ 'je 'mii "sii‑, dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɛɛ 'dbaa' ʋʋ 'jea 'ʋn 'dba ‑gblein' ɛ se 'de 'ʋn nɩ‑.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 'Kaa Suifʋ‑wi" 'na ʋʋ se 'o 'wɔɔn‑. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, 'ɩn kpʋɛn 'ma ‑cɛ" "klaan‑ "klan ‑wɛe 'ɩn ja 'ma ‑tɩ' 'nɔ 'blʋajei "juɔi, ‑bo ɛ se ‑mɛ nɩ 'de ɛ, ‑mɛ 'ɩn se 'nɔ jii, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn se ɛ "i nɩ ‑wɛe 'ɩn 'je 'ma 'cɛ‑wi" "kuan poo 'de‑.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ɛmɛ ‑tɩ 'ɩn ‑tee' aoa' ‑tɩ' i, ‑wɛe 'ɩn 'je ao "kuan po, dɛ‑nʋɛ' dɛ Israɛ‑blʋa ‑wee' ‑tea' ‑kwlɩ" ʋʋa fua, ɛmɛ ‑ɛɛ ‑tɩ' 'ʋn nyʋ po 'ʋn "cɩn ‑nɛ sʋn'.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ʋʋ wlu ɔ ‑pee ʋʋ 'na : ‑Ma "kpei ‑te' 'sbɛ jrɛ' se 'e Suide 'wlʋ ɛ se ‑a ‑jɛɛ‑, 'de ‑aa de 'di jrɔ' se 'e ɛɛ' 'fɔ tu o 'wlʋ, ɔ se ‑aʋn ‑ma "kuan saʋn ja‑.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 'Kaa ‑a ‑nɩɛ "i ‑a ‑je dɛ ‑ma naa tɔ' i 'mii 'wɔn 'pepe 'de ‑ɩn wɔn, dɛ‑nʋɛ' Kea 'a "juɔi ‑gbɛɛ' sʋn dee ‑nɛ, nyʋ ‑wee' "klein a tbɛ ‑tɩ' ‑pʋn" ‑ta "o ‑ta.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 ‑Wɛe ʋʋ ‑tu" Pɔo 'wɩ "i 'de ɛɛ' 'wɩ tu 'di ɛ, nyʋ ‑tuu"‑tuu mu 'nɔ ɔ kooa. ‑Wɛe Pɔo 'tmʋ Kea 'a 'beɔdɛ 'ɛ ‑tɩ' 'de ʋʋ ‑pee. Ɔ cɛɛn 'e Moisɩ 'a 'sbɛ o, dɩ "klein Kea 'a wlu 'kwajaaʋn‑ 'tmʋa 'ʋn 'de ɔɔ flɔɔn Sesi 'a ‑tɩ' "i 'de ʋʋ ‑pee ‑wɛe ɔɔ ‑pɔn ʋʋpʋ 'a ɩa' tɔ' 'ʋn 'jea' i. Dɛ ‑wlʋa 'e ‑klae" pɛɛn o, 'kamɔ ʋʋ wlu mamaʋ 'sʋ kwie kpʋn‑.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Dɛ ɔ 'tmʋa ɛ "siɛ nyʋ jrʋ' "i 'kaa jrʋ' se ɛɛ' tɔ' 'ʋn 'je.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 ‑Ta ʋʋa' 'sʋ sea wlu 'ʋn 'bɛɛ‑ ‑wɛe ʋʋa mua, wlu tiie Pɔo poa 'o ɛ "kpei ɛ ka, ɔ na : Dɛ Kea 'a ‑Suu jaa ɛɛ' wlu 'kwajaai Esai 'ʋn ‑wɛe ɛ 'tmʋa ‑a "bo ‑wi" ‑pee ɛ 'bleɛ ‑kɩn 'dee‑ !
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Ɛ wlu' 'de‑ ɛ 'na :
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 dɛ‑nʋɛ' dɛ 'ɛ pa nyʋ ‑nʋ 'a pɛe "i, ʋʋ "suɛn ‑cɩɩ doin", ʋʋ "muɛ "jri ‑wɛe ʋʋa' "jri je i 'je, ʋa' doin" je i 'wɔn, ʋʋa' pɛe je dɛ 'mii 'wɔn ‑wɛe ʋʋ je 'de 'ʋn o "biie‑ 'de 'ɩn je ʋʋpʋ 'pʋʋ‑.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 'De ɔ 'na : Aopʋ siɛ ‑kwlʋ o, 'pʋʋa' ‑nɛ Kea kpɛ e nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ o, ʋʋpʋ ‑a muɛ doin" o poa'.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Pɔo ‑koa' dɛ ‑nɛ 'ɛ 'tmʋa 'sʋ Suifʋ‑wi" "siɛ "kpae' ‑wɛe ʋʋa' 'sʋ a kpʋʋn "wɔin.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 ‑Gbu" Pɔo kpʋn a ‑wɛe ɔɔ ‑sa ‑kei" ɛ, ɔ nʋɛ 'e ɛ 'di ‑sɩn 'sɔɔn ‑gbla' ‑gbla', 'demɔ nyʋ "klein ‑a ji ɔ "i ‑tea' ke ɔɔ 'jee‑.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 ‑Wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a 'bɩɔ dɛ 'ɛ ‑tɩ' 'de dɩ "klein ‑tmʋa Tʋ"bo Sesi Klisɩ 'a ‑tɩ' ɛ, ɔɔ tɔɔ ‑mɩ nyʋ 'de 'flɛ 'ʋn, nyɔ jrɔ' 'ɔ kaan ɔ ‑je de.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.