Romanos 4
Qenu Qob Uber (WNU) vs NVI
1 Abraham wo in munangit gari, ne ininou tonoan nogobi. Ego wo meimi garei?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Wo qomon gugum toat igama Qenu gab wot munon qoregen qamarei ende qi eng wonou mi qen big qib igoai qi. Ego wo Qenu magqurt wo ende me abau.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 End ne Qenu qob ete qura: “Abraham wo Qenut oabig igoar end wonou oau apand eng gab-gab munon qoregen wot qamb ba qubeiamorei.”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Munon ger qur sarau munon ger bata taui qamb qur utab igo, eng in ar munon banam end uta ende me qamb igoun. Eng wonou sarau eng taui qamb utab igo.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Eng gas ende, munon ger qomon me toat igoriner eng wo Qenut qoregen oabiginer eng wonou oau apand eng gab-gab wot munon qoregen qamb ba qubeimba.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Debit wo gor, munon qomon me toat igo Qenu qas oabig igour eng Qenu wurit munon qoregen ende wurit qamb igo. Munon yurau eng wuri uberet igorunor.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Debit ete qamarei:
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Munon ger qomon boru aba Munon Barai wonou qomon boru eng ar ousi waga gab eng mismisiriner.
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Debit qob eng at qamar eng mai, munon Yuda git goan soopur igour eng qas uberorunor qamb qamarei qiyo? ue e, munon ar, git goan me soopur igour eng gor wurit qamarei. In Qenu qob qura eng musub imbig gun, ‘Abraham wo Qenut mom oabiga ne wonou ba qubei munon qoregen wot qamarei.’
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 End ne Abraham meimi ebet igama uput qamb munon qoregen wot qamarei? Wo, mai, git goan qo soopuramorei igama eng gab-gab munon qoregen wot qamarei qiyo? A munon qoregen wot qamara qiet wogub gegir git goan soopuramorei? Ende ue e, wo git goan me soopuramau igama Qenu wot munon qoregen qamarei.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Wo git goan me soopurmau igo Qenut oabigor end Qenu wot munon qoregen qamarei. Isi yarab git goan soopur ne wonou mi Qenut iyet git goan soopuramor eng wonomi maragansiarei. Abraham wo eng ater end ne in munon gugum git goan me soopurmau eng ininou tonoan namungur. Eng munon gugum Qenut oabigari wurit munon qoregen qamb igo.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Ne gor munon yurau qei git goan soopuramir eng gor wurinou ur qoan namungur, git goan soopuramir eng gari ue. Munon git goan soopur ne end igub Abraham qoan git goan me soopurmau igo oabigor gas ende ebeiner eng wo munon qoregen.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Qoan Qenu Abraham wonou wau misinam der isari ai eng gugum werisiner end wurit iyet wagerei. Eng mai, Abraham qomon toat igama gab ai eng utib qamb wot iyet wagerei qiyo? Ue, wo Qenut oabiga gab wonou ba mori wogub munon qoregen wot qamarei.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Eng ete: Munon qomon qas toat igour end mi gugum werisib qamb wurit iyet wagerei ende qi eng oabigau eng nob Qenu mi werisib qamb iyeter eng ar isi igo qi.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 End ne qomon eng ininou qomon boru at igoun eng inimbig igo. Qomon ue ende qi eng munon qomon boru ger aba gab eng in der, ‘munon eng qomon biisitet aba’ ende me qamb igoun qi.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Qenu wo Abraham wau misinam der isunor end musub wurit iyet ebeterei. End ne Qenu mi wurit iyeter eng baub qamb eng wot oabig ne baubour. Eng munon qomon toat igour eng gari ue, munon ar gor Abraham oabigor gas ende ebet eng wo mi bauor gas ende qeemben baubour. Abraham wo ininou munon gugum tonoan nogobi.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 End ne Qenu qob ete qura, ‘Ye nemaribigoum eng munon gugum wurinou ur geren gari eng ne.’ Qenu mi wot iyet qamar eng mom qeretutnob igama Abraham Qenut oabig igoai. Abraham wo Qenu mom imbigorei. Qenu wo munon umunor eng bo menima der bugomunor eng qeemben gari. Ne gor wo mi gugum qamara mom dari uburemirei igour. End ne Abraham Qenu mom wot oabig igoai.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Qenu wo Abraham mi wot iyet eb qamb qamara Abraham wo sirsi ne imbig ebeter eng wo mom Qenut oabig ebeter end munon mi gab abau nami ende ebeterei. End ne wo munon irou wurinou ur nogobi. End ne Qenu qo ende qamar end, ‘Nonou wau misinam ende der isubour.’
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Abraham wo togun qo 100 pisier eng wo mom sig isigi burerei ego wo wonou git goan end igub oau apand eng me meinburau. Wo git goan eng qo umau gas ende ebeter end. Ne gor ubeni Sara wo gor wau misinam der isau qen eng gor uburerei.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Wonou oau apand eng gor wonou tenori end igoai. Wo misir qebebi igub, Qenu mi wot iyet qamar eng me wagau. Oau apand eng mom qeretutnob mom igama ne Qenut igub igoai.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Wo ende igo ne mi gugum Qenu mi wot iyet qamar eng ebeiner qamb qoat igoai.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Wo Qenut qas igub mi gitab utari igama eng gab ne Qenu ba qubeima munon qoregen igoai.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 — ausente —
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 — ausente —
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Qenu wo in qomon boru ten igumune Yisas ende imurima der umb qomon boru eng biruet arirom qamb. Ne bo menima igomot der bugamor end in bo oabigune munon qoregen init qemerib qamb aterei.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.