Romanos 4
Qenu Qob Uber (WNU) vs ARC
1 Abraham wo in munangit gari, ne ininou tonoan nogobi. Ego wo meimi garei?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Wo qomon gugum toat igama Qenu gab wot munon qoregen qamarei ende qi eng wonou mi qen big qib igoai qi. Ego wo Qenu magqurt wo ende me abau.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 End ne Qenu qob ete qura: “Abraham wo Qenut oabig igoar end wonou oau apand eng gab-gab munon qoregen wot qamb ba qubeiamorei.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Munon ger qur sarau munon ger bata taui qamb qur utab igo, eng in ar munon banam end uta ende me qamb igoun. Eng wonou sarau eng taui qamb utab igo.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Eng gas ende, munon ger qomon me toat igoriner eng wo Qenut qoregen oabiginer eng wonou oau apand eng gab-gab wot munon qoregen qamb ba qubeimba.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Debit wo gor, munon qomon me toat igo Qenu qas oabig igour eng Qenu wurit munon qoregen ende wurit qamb igo. Munon yurau eng wuri uberet igorunor.
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 Debit ete qamarei:
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Munon ger qomon boru aba Munon Barai wonou qomon boru eng ar ousi waga gab eng mismisiriner.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Debit qob eng at qamar eng mai, munon Yuda git goan soopur igour eng qas uberorunor qamb qamarei qiyo? ue e, munon ar, git goan me soopur igour eng gor wurit qamarei. In Qenu qob qura eng musub imbig gun, ‘Abraham wo Qenut mom oabiga ne wonou ba qubei munon qoregen wot qamarei.’
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 End ne Abraham meimi ebet igama uput qamb munon qoregen wot qamarei? Wo, mai, git goan qo soopuramorei igama eng gab-gab munon qoregen wot qamarei qiyo? A munon qoregen wot qamara qiet wogub gegir git goan soopuramorei? Ende ue e, wo git goan me soopuramau igama Qenu wot munon qoregen qamarei.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Wo git goan me soopurmau igo Qenut oabigor end Qenu wot munon qoregen qamarei. Isi yarab git goan soopur ne wonou mi Qenut iyet git goan soopuramor eng wonomi maragansiarei. Abraham wo eng ater end ne in munon gugum git goan me soopurmau eng ininou tonoan namungur. Eng munon gugum Qenut oabigari wurit munon qoregen qamb igo.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 Ne gor munon yurau qei git goan soopuramir eng gor wurinou ur qoan namungur, git goan soopuramir eng gari ue. Munon git goan soopur ne end igub Abraham qoan git goan me soopurmau igo oabigor gas ende ebeiner eng wo munon qoregen.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 Qoan Qenu Abraham wonou wau misinam der isari ai eng gugum werisiner end wurit iyet wagerei. Eng mai, Abraham qomon toat igama gab ai eng utib qamb wot iyet wagerei qiyo? Ue, wo Qenut oabiga gab wonou ba mori wogub munon qoregen wot qamarei.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Eng ete: Munon qomon qas toat igour end mi gugum werisib qamb wurit iyet wagerei ende qi eng oabigau eng nob Qenu mi werisib qamb iyeter eng ar isi igo qi.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 End ne qomon eng ininou qomon boru at igoun eng inimbig igo. Qomon ue ende qi eng munon qomon boru ger aba gab eng in der, ‘munon eng qomon biisitet aba’ ende me qamb igoun qi.
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Qenu wo Abraham wau misinam der isunor end musub wurit iyet ebeterei. End ne Qenu mi wurit iyeter eng baub qamb eng wot oabig ne baubour. Eng munon qomon toat igour eng gari ue, munon ar gor Abraham oabigor gas ende ebet eng wo mi bauor gas ende qeemben baubour. Abraham wo ininou munon gugum tonoan nogobi.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 End ne Qenu qob ete qura, ‘Ye nemaribigoum eng munon gugum wurinou ur geren gari eng ne.’ Qenu mi wot iyet qamar eng mom qeretutnob igama Abraham Qenut oabig igoai. Abraham wo Qenu mom imbigorei. Qenu wo munon umunor eng bo menima der bugomunor eng qeemben gari. Ne gor wo mi gugum qamara mom dari uburemirei igour. End ne Abraham Qenu mom wot oabig igoai.
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Qenu wo Abraham mi wot iyet eb qamb qamara Abraham wo sirsi ne imbig ebeter eng wo mom Qenut oabig ebeter end munon mi gab abau nami ende ebeterei. End ne wo munon irou wurinou ur nogobi. End ne Qenu qo ende qamar end, ‘Nonou wau misinam ende der isubour.’
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Abraham wo togun qo 100 pisier eng wo mom sig isigi burerei ego wo wonou git goan end igub oau apand eng me meinburau. Wo git goan eng qo umau gas ende ebeter end. Ne gor ubeni Sara wo gor wau misinam der isau qen eng gor uburerei.
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Wonou oau apand eng gor wonou tenori end igoai. Wo misir qebebi igub, Qenu mi wot iyet qamar eng me wagau. Oau apand eng mom qeretutnob mom igama ne Qenut igub igoai.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 Wo ende igo ne mi gugum Qenu mi wot iyet qamar eng ebeiner qamb qoat igoai.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Wo Qenut qas igub mi gitab utari igama eng gab ne Qenu ba qubeima munon qoregen igoai.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 — ausente —
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 Qenu wo in qomon boru ten igumune Yisas ende imurima der umb qomon boru eng biruet arirom qamb. Ne bo menima igomot der bugamor end in bo oabigune munon qoregen init qemerib qamb aterei.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.