Romanos 4
Qenu Qob Uber (WNU) vs NAA
1 Abraham wo in munangit gari, ne ininou tonoan nogobi. Ego wo meimi garei?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Wo qomon gugum toat igama Qenu gab wot munon qoregen qamarei ende qi eng wonou mi qen big qib igoai qi. Ego wo Qenu magqurt wo ende me abau.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 End ne Qenu qob ete qura: “Abraham wo Qenut oabig igoar end wonou oau apand eng gab-gab munon qoregen wot qamb ba qubeiamorei.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Munon ger qur sarau munon ger bata taui qamb qur utab igo, eng in ar munon banam end uta ende me qamb igoun. Eng wonou sarau eng taui qamb utab igo.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Eng gas ende, munon ger qomon me toat igoriner eng wo Qenut qoregen oabiginer eng wonou oau apand eng gab-gab wot munon qoregen qamb ba qubeimba.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Debit wo gor, munon qomon me toat igo Qenu qas oabig igour eng Qenu wurit munon qoregen ende wurit qamb igo. Munon yurau eng wuri uberet igorunor.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Debit ete qamarei:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Munon ger qomon boru aba Munon Barai wonou qomon boru eng ar ousi waga gab eng mismisiriner.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Debit qob eng at qamar eng mai, munon Yuda git goan soopur igour eng qas uberorunor qamb qamarei qiyo? ue e, munon ar, git goan me soopur igour eng gor wurit qamarei. In Qenu qob qura eng musub imbig gun, ‘Abraham wo Qenut mom oabiga ne wonou ba qubei munon qoregen wot qamarei.’
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 End ne Abraham meimi ebet igama uput qamb munon qoregen wot qamarei? Wo, mai, git goan qo soopuramorei igama eng gab-gab munon qoregen wot qamarei qiyo? A munon qoregen wot qamara qiet wogub gegir git goan soopuramorei? Ende ue e, wo git goan me soopuramau igama Qenu wot munon qoregen qamarei.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Wo git goan me soopurmau igo Qenut oabigor end Qenu wot munon qoregen qamarei. Isi yarab git goan soopur ne wonou mi Qenut iyet git goan soopuramor eng wonomi maragansiarei. Abraham wo eng ater end ne in munon gugum git goan me soopurmau eng ininou tonoan namungur. Eng munon gugum Qenut oabigari wurit munon qoregen qamb igo.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ne gor munon yurau qei git goan soopuramir eng gor wurinou ur qoan namungur, git goan soopuramir eng gari ue. Munon git goan soopur ne end igub Abraham qoan git goan me soopurmau igo oabigor gas ende ebeiner eng wo munon qoregen.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Qoan Qenu Abraham wonou wau misinam der isari ai eng gugum werisiner end wurit iyet wagerei. Eng mai, Abraham qomon toat igama gab ai eng utib qamb wot iyet wagerei qiyo? Ue, wo Qenut oabiga gab wonou ba mori wogub munon qoregen wot qamarei.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Eng ete: Munon qomon qas toat igour end mi gugum werisib qamb wurit iyet wagerei ende qi eng oabigau eng nob Qenu mi werisib qamb iyeter eng ar isi igo qi.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 End ne qomon eng ininou qomon boru at igoun eng inimbig igo. Qomon ue ende qi eng munon qomon boru ger aba gab eng in der, ‘munon eng qomon biisitet aba’ ende me qamb igoun qi.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Qenu wo Abraham wau misinam der isunor end musub wurit iyet ebeterei. End ne Qenu mi wurit iyeter eng baub qamb eng wot oabig ne baubour. Eng munon qomon toat igour eng gari ue, munon ar gor Abraham oabigor gas ende ebet eng wo mi bauor gas ende qeemben baubour. Abraham wo ininou munon gugum tonoan nogobi.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 End ne Qenu qob ete qura, ‘Ye nemaribigoum eng munon gugum wurinou ur geren gari eng ne.’ Qenu mi wot iyet qamar eng mom qeretutnob igama Abraham Qenut oabig igoai. Abraham wo Qenu mom imbigorei. Qenu wo munon umunor eng bo menima der bugomunor eng qeemben gari. Ne gor wo mi gugum qamara mom dari uburemirei igour. End ne Abraham Qenu mom wot oabig igoai.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Qenu wo Abraham mi wot iyet eb qamb qamara Abraham wo sirsi ne imbig ebeter eng wo mom Qenut oabig ebeter end munon mi gab abau nami ende ebeterei. End ne wo munon irou wurinou ur nogobi. End ne Qenu qo ende qamar end, ‘Nonou wau misinam ende der isubour.’
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham wo togun qo 100 pisier eng wo mom sig isigi burerei ego wo wonou git goan end igub oau apand eng me meinburau. Wo git goan eng qo umau gas ende ebeter end. Ne gor ubeni Sara wo gor wau misinam der isau qen eng gor uburerei.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Wonou oau apand eng gor wonou tenori end igoai. Wo misir qebebi igub, Qenu mi wot iyet qamar eng me wagau. Oau apand eng mom qeretutnob mom igama ne Qenut igub igoai.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Wo ende igo ne mi gugum Qenu mi wot iyet qamar eng ebeiner qamb qoat igoai.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Wo Qenut qas igub mi gitab utari igama eng gab ne Qenu ba qubeima munon qoregen igoai.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Qenu wo in qomon boru ten igumune Yisas ende imurima der umb qomon boru eng biruet arirom qamb. Ne bo menima igomot der bugamor end in bo oabigune munon qoregen init qemerib qamb aterei.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.