Lucas 14
Qenu Qob Uber (WNU) vs NVT
1 Inorou qen geret Yisas isub Parisi munon baraitari ger munait mi nia qoat nan gab igurei.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Ende at igamari munon ger goten uben nob qarimorei igama Yisast yarerei.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Yara Yisas gab Parisi ne qomon imbigau munon eng wuri qebi qamar: “Ininou qomon munon inorou qent wurimusiau eng ende igo qiyo?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Ende qamara wuri qob ger me qamarari gab Yisas munon eng musub wogub imurima qorei.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Imurima isa wogub wurinob qamar: “Aninou wau qiyo bur qarig ger inorou qent tumun erobon isa an mai gitab igoruboumon qiyo? song biinerimboumon?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ende qamara wuri taui qomorunor eng misue gab wugumirei.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Yisas ende igama munon qei mi nub qamb yarab nam qob uber diban end sir bugomb qamb taut baab abari Yisas der mi geret big qamar:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Munon ger mi aib at nib qamb anit qamara isub gab nam qab uber end me bugamar. Bugab igamari eng bo qanamt munon unum diban-diban eng wuri qamara isari ibag,
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 ne anit bo qemeriba, “Nam qab uber eng munon barai e wagari bugomunor.” Ende qamara an bo der is mogirt umot is bugab borusi qinininguboumon.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 End ne munon ger anit ara isub gab eng, song is mogirt umond bugab igamari. Munon anit eriner eng wonou yar animbag ne qemeriba, “Irab nam qab uber metut itet bugom,” ende qamara ir munon magqurt bugab ne uber misir igiban.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Munon ger wonou qen big qib igoriner eng bo uma isiba. A ger wonomi bumai qib igoriner eng bo baraitari aib igoriba.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Yisas ende qamb wonou munon wot qamara mi nib yarer eng nob qamar: “Ne mi nib ger at nib qamb mai qiyo, nonou munon banam qiyo, bain qiyo, nonou qanam gari qiyo. Qo, nonou munon banam qur nob gab wurit ara yarari mani wurisab igoan. Ende ebeinen eng wuri bo taui net arari isa mi uber netoubour.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 End ne an ende me abar. An mi at nub qamb munon boru ger, qo uben tuum, qo goten tuum, mag tuum.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Munon eng gas eng gagar wurit arari yarari mani werisar. An ende obounon eng Qenu an ubersieriba. Munon boru wurit arari yarunor eng bo taui maigas me andarunorei. Qen geret Qenu wonou munon qoregen umbriamir eng iigomot der bugomunor qen end an taui ubersieriba.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Ende qamara munon ger nam qabt bugab igoar eng taui qamar: “Munon ger Qenu nob wonou bibis end bugab mi nub igo eng mismisiriba.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Ende qamara Yisas taui mit big qamar: “Munon ger mi sig aib at nib qamb munon yurau irou gim ibagarei.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Gim ibagarei igo mi mom eretersi ugab ne wonou sarau munon ger imurima isub wurinob qamar: “Mi mom arsi ue, yarari isun.”
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ende qamara munon yurau eng gugum iet ne ger der sarau munon eng nob qamar: “Man girabur aib gab is gibam eng gab me isinei.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ne bo ger der nob qamar: “Ye bur qarig 10-ende ai waiseisar qamb taui baioum end oromar isub wuri warigesieribam end me isinei.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Ne bo ger der nob qamar: “Ye yamangar se qas baioum end me isinei.”
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Gugum mom ende qamb bis ugeari sarau munon wogub isub wonou munon barai eng mi eng gagar qamamir eng gugum nob qamarei. Qamara wo borusi mom oau biriberi nub wogub sarau munon eng nob qamar: “Ende gab bo qand tap togt ne tap qamaaman eng toat ginam aib end isub munon boru mi ue eng ne munon goten boru ibag ne mag tuum, ne munon me qib igour eng ibag oromar di.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Ende qamara sarau munon eng igub igoii wogub tuan end qamar, “Barai, ne qamara ye ende oromar di munai tumbigi wuri imbigine isour eng munai tumbigi qei ar ui igo.”
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Ende qamara munon barai eng bo nob qamar: “Ende gab eng ai taut iua tap tog eng toat ne man ai tap eng gagar toat isub ibag oromar diab mor wuri arirama munai tumbigi eng mom puriner.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Munon qoan ye wurit am eng wuri iet wagomir eng ye nob bo mani me nunorei,” ende qamarei.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Qen end munon yurau aib Yisas nob isub igamari Yisas igeser wurinob qamar:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Munon ger yonou qomon eng wuri imbigib qamb eng wonou ur unor ne wonou ubeni ne wonou wagrari, ne wonou umomori umemragar ne wonomi git eng mom dui ne yarab eng yonou imbigau munon igoriba.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Munon ger qugurau end yari eng yonou imbigau munon me igorinerei.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Eng ete, an ger mon mindaub qamb eng song ar me mindat igoumon. Se qamart bugab nomon qur qerei musub gab ne mon mindainer eng qeemben gab ne mon qanam big mindainer eng is yarab mon eng qand mindat ugeiba.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 A, mi ebet mon ar gigit qanam big qoren yeminer eng isi yarab nomon qur ubura wogub bo waga ar igama gab eng munon qei der wot igerigari qininingiba.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Ete qomorubour, “munon eng yonou qur nob qamb ebeter e ar weibi waga” ende qomorubour.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Ete gor, king munon uter aib ger wonou yogorau munon yurau 10,000-ende oromar isub king munon uter aib ger wonou yurau 20,000-ende wurinob yogurib qamb eng wo mom musub qerei gab ne isub wurinob yogub eng wuritanamimba.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 A, wo munon yurau qeemben ue gab eng yogorau qen eng se qiren igama ne omboat qob gin biga king ger munon yurau irou end wot isa igub wogub igour.”
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Ende qamb ne qamar: “Munon ger mi qei-qei end qas igub eng yonou imbigau munon bais me igorinerei.”
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Ende qamb qamar: “Tomon suumi biginenei igama namanimun iriget qer uburinerei igama bo mamat mi anumbine ne mi me irigeinerei. Eng bo mai gas aba uter buriba?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Tomon boru ende gab eng ar arir wogun. Ye qob e quraum eng munon ger wonou iruges big igib qamb eng wonou iginer,” ende qamarei.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.