Lucas 14
Qenu Qob Uber (WNU) vs ARIB
1 Inorou qen geret Yisas isub Parisi munon baraitari ger munait mi nia qoat nan gab igurei.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ende at igamari munon ger goten uben nob qarimorei igama Yisast yarerei.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yara Yisas gab Parisi ne qomon imbigau munon eng wuri qebi qamar: “Ininou qomon munon inorou qent wurimusiau eng ende igo qiyo?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ende qamara wuri qob ger me qamarari gab Yisas munon eng musub wogub imurima qorei.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Imurima isa wogub wurinob qamar: “Aninou wau qiyo bur qarig ger inorou qent tumun erobon isa an mai gitab igoruboumon qiyo? song biinerimboumon?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ende qamara wuri taui qomorunor eng misue gab wugumirei.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yisas ende igama munon qei mi nub qamb yarab nam qob uber diban end sir bugomb qamb taut baab abari Yisas der mi geret big qamar:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Munon ger mi aib at nib qamb anit qamara isub gab nam qab uber end me bugamar. Bugab igamari eng bo qanamt munon unum diban-diban eng wuri qamara isari ibag,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 ne anit bo qemeriba, “Nam qab uber eng munon barai e wagari bugomunor.” Ende qamara an bo der is mogirt umot is bugab borusi qinininguboumon.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 End ne munon ger anit ara isub gab eng, song is mogirt umond bugab igamari. Munon anit eriner eng wonou yar animbag ne qemeriba, “Irab nam qab uber metut itet bugom,” ende qamara ir munon magqurt bugab ne uber misir igiban.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Munon ger wonou qen big qib igoriner eng bo uma isiba. A ger wonomi bumai qib igoriner eng bo baraitari aib igoriba.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yisas ende qamb wonou munon wot qamara mi nib yarer eng nob qamar: “Ne mi nib ger at nib qamb mai qiyo, nonou munon banam qiyo, bain qiyo, nonou qanam gari qiyo. Qo, nonou munon banam qur nob gab wurit ara yarari mani wurisab igoan. Ende ebeinen eng wuri bo taui net arari isa mi uber netoubour.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 End ne an ende me abar. An mi at nub qamb munon boru ger, qo uben tuum, qo goten tuum, mag tuum.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Munon eng gas eng gagar wurit arari yarari mani werisar. An ende obounon eng Qenu an ubersieriba. Munon boru wurit arari yarunor eng bo taui maigas me andarunorei. Qen geret Qenu wonou munon qoregen umbriamir eng iigomot der bugomunor qen end an taui ubersieriba.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ende qamara munon ger nam qabt bugab igoar eng taui qamar: “Munon ger Qenu nob wonou bibis end bugab mi nub igo eng mismisiriba.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ende qamara Yisas taui mit big qamar: “Munon ger mi sig aib at nib qamb munon yurau irou gim ibagarei.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Gim ibagarei igo mi mom eretersi ugab ne wonou sarau munon ger imurima isub wurinob qamar: “Mi mom arsi ue, yarari isun.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ende qamara munon yurau eng gugum iet ne ger der sarau munon eng nob qamar: “Man girabur aib gab is gibam eng gab me isinei.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ne bo ger der nob qamar: “Ye bur qarig 10-ende ai waiseisar qamb taui baioum end oromar isub wuri warigesieribam end me isinei.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ne bo ger der nob qamar: “Ye yamangar se qas baioum end me isinei.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Gugum mom ende qamb bis ugeari sarau munon wogub isub wonou munon barai eng mi eng gagar qamamir eng gugum nob qamarei. Qamara wo borusi mom oau biriberi nub wogub sarau munon eng nob qamar: “Ende gab bo qand tap togt ne tap qamaaman eng toat ginam aib end isub munon boru mi ue eng ne munon goten boru ibag ne mag tuum, ne munon me qib igour eng ibag oromar di.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ende qamara sarau munon eng igub igoii wogub tuan end qamar, “Barai, ne qamara ye ende oromar di munai tumbigi wuri imbigine isour eng munai tumbigi qei ar ui igo.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ende qamara munon barai eng bo nob qamar: “Ende gab eng ai taut iua tap tog eng toat ne man ai tap eng gagar toat isub ibag oromar diab mor wuri arirama munai tumbigi eng mom puriner.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Munon qoan ye wurit am eng wuri iet wagomir eng ye nob bo mani me nunorei,” ende qamarei.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Qen end munon yurau aib Yisas nob isub igamari Yisas igeser wurinob qamar:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Munon ger yonou qomon eng wuri imbigib qamb eng wonou ur unor ne wonou ubeni ne wonou wagrari, ne wonou umomori umemragar ne wonomi git eng mom dui ne yarab eng yonou imbigau munon igoriba.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Munon ger qugurau end yari eng yonou imbigau munon me igorinerei.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Eng ete, an ger mon mindaub qamb eng song ar me mindat igoumon. Se qamart bugab nomon qur qerei musub gab ne mon mindainer eng qeemben gab ne mon qanam big mindainer eng is yarab mon eng qand mindat ugeiba.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 A, mi ebet mon ar gigit qanam big qoren yeminer eng isi yarab nomon qur ubura wogub bo waga ar igama gab eng munon qei der wot igerigari qininingiba.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Ete qomorubour, “munon eng yonou qur nob qamb ebeter e ar weibi waga” ende qomorubour.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ete gor, king munon uter aib ger wonou yogorau munon yurau 10,000-ende oromar isub king munon uter aib ger wonou yurau 20,000-ende wurinob yogurib qamb eng wo mom musub qerei gab ne isub wurinob yogub eng wuritanamimba.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 A, wo munon yurau qeemben ue gab eng yogorau qen eng se qiren igama ne omboat qob gin biga king ger munon yurau irou end wot isa igub wogub igour.”
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ende qamb ne qamar: “Munon ger mi qei-qei end qas igub eng yonou imbigau munon bais me igorinerei.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Ende qamb qamar: “Tomon suumi biginenei igama namanimun iriget qer uburinerei igama bo mamat mi anumbine ne mi me irigeinerei. Eng bo mai gas aba uter buriba?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Tomon boru ende gab eng ar arir wogun. Ye qob e quraum eng munon ger wonou iruges big igib qamb eng wonou iginer,” ende qamarei.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.