Romanos 4

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Siwan ninda Ebrahamu ninu Judia nana amindane bamin siknga apae dasing yanim?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Sike Ebrahamda kepi nomana aknga tawake tasikut takngae natake aminu noman tapa daknganggak ngang Anututa natapanu Ebrahamu waapata inane umana take yatangenawik. Ngana ita Anutue nomune yatangenatnanga dua. Aho.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Aminu Anutue wam yanikapsa aminu tapatuta wamu takngatu anzing matakut, “Ebrahamda Anututane wamde natapan siakan sikut takngae natake Anututa waapae aminu noman tapa daknganggak ngang natapbut,” ngang tupa siknga matakut.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ninda atnataamang. Aminda puya pasiwiu waapata mani apapik. Pake puya toikga nae butaya natake gatangamunangge natake moo siknga namunggak ngang dua natapik. Aho. Puya pasipakapbumde namunggak ngang natapik.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ina unzakan. Aminu tapatuta Anutue nomune amin noman tapa daknganangge ba natapik. Natake waapata Anutue natake Anutu ninu wai aminde butaya natake gatanimunggak kapata tasike ninda moo siknga aminu noman amin daknganimde kepi tasinimunggak ngang natapik. Natake waapata puya takngatu tasinangge dua natake ngana ita Anutue natapan kekekawanu Anututa aminu waapae natake aminu noman tapa daknganggak ngang natapik.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Siwan aminu tapatuta puya takngatu aminu noman tapa Anutue nomune dakngawik kaknga dua tasiwik. Dua tasike ngana ita Anutue natapan kekekawanu Anututa aminu waapae apbakngake aminu noman tapa daknganggak ngang natapik. Siwan aminu waapata asiknga bakngawik kakngae natake baminu Devitda tupa siknga wamu takngatu Anutue wapatang anzing matakut,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Aminu Anututa waiakngana sandeyamukut aminda
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Aminu Anututa waiaknangae dua natanggamatanggak aminda
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Sike wamu wa Devitda matakut takngae natake dasing yanim? Asikaya ninu Judia nana gupmin matakamang amindakan waiaknganinu wena sikutde apbakngakamang? Aho. Ninu Judia nana amikat gatu aminu keu komduine nana aminu kuutda apbaknganim. Ngan. Ebrahamda Anututane wamde natapan siakan siwan ita aminu noman tapa Anutue nomune dakngakut ngangu gwa yawa nataamang.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Siwan Ebrahamu dasing yuwawan Anututa ie natapan aminu noman tapa sikut? Asikaya ita gupna apmatake yukut ba dasing? Aho. Tapduknga Anututa mama wamna dua yaman natake gupna dua matakaking gwene Anututa Ebrahamde natapan aminu noman tapa sikut.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Anututa ie natapan aminu noman tapa siwana masande Anututa iniwan Ebrahamda ita ina gamok gupna matakut. Sike gupna wa matakut takngata tuwangu takngatu binga sikut. Sike tuwangu waakngata yeutniman ninda natake Ebrahamda gupna dua matakuu tapduu waomune ita Anutue natapan kekeknga siwan Anutue nomune aminu noman tapa dakngakut ngang nataamang. Siwan aminu kepi waaknga tawake gupna dua matake ngana Anutue natapa kekekawiu wa aminda Anutue nomune aminu noman amin dakngake yuaing. Sike wa aminda Ebrahamde natake nindane bamin sikngaapa ngang natake take inikaing.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Siwan ninu gupmin matakamang aminu kuutda Ebrahamu nindane bamin sikngaapa ngang inikamang. Ngana sanga gupna apmataking kakngaekan natake Ebrahamu bamin ngang ininanga dua. Aho. Aminu gupna mataking aminu kepi Ebrahamda gupna dua matakuu tapduu waomune ita Anutue natapan kekekakut taknga tawake tasiningu wa aminda Ebrahamde natake nindane bamin sikngaapa ngang take inining.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Siwan Anututa Ebraham inike, “Aminu gatane dongune aatning aminda yutake kuning aminda keu kuupbamu apme taning,” ngang iniwan kekekakut. Sike ninda dasing natapnim? Asikaya Anututa wamu waaknga yake Ebrahamda mama wamu katak siknga tawake tasikut takngae natake yawan kekekakut ba dasing? Aho. Ebrahamda Anutue natapan kekekakut takngae natake aminu waapa aminu noman tapa daknganggak ngang natapbut. Natake Anututa wamu waaknga inikut.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Siwan asikaya wamu waaknga buya aawan aminu mama wam tawake tasikaing amindakan keu kuupbamu paning? Aho. Wa amindakan papanu sanga Anutue natapna kekekanggak kaknga buya dua aawik. Buya dua aawanu wamu wa Anututa yawan kekekakut takngata songa siwik.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ninda atnataamang. Aminu mama wamu atnataaing aminda mama wamu waaknga sandewanu sanga toknga akngata yuyamunggakgen. Siwan ngana aminu mama wamu dua yamukut aminde natake mama wamu asandekaing ngang yananga dua.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Unzingge Anututa ninde butaya natake gatanimunangge natapbut. Natake ninda ie natapna kekekawanu ita ninduke aminu noman amin ngang natapik. Ninu mama wam tawake tasikamang amikat gatu aminu mama wamu waakngae dua natapbing amikat ngangga sanga wa Ebrahamda Anutue natapan kekekakut taknga tawakengu ninda Anutue nomune aminu noman amin daknganim. Dakngakengu ninu kuupbamda Ebrahamdane zakngi dakngake yutnim. Yuwatna wamu tupa Anututa Ebraham iniwan kekekakut takngata yutake apu ninu Anutue natapna kekeknga singgak aminde siakande siknga apik.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Siwan Anututa wamu takngatu Ebraham inikut takngae natake aminu tapatuta anzing matakut, “Nata tasiwa aminu keu komduine nana aminda gae natake nindane bamin sikngaapa ngang yaning,” ngang matakut. Siwan wamu wa Anututa yawan kekekakut taknga buya aawan Anutu Ebrahamda ie natapan kekekakuu waapaekan ninda natapna kekekawik. Natapna kekekawan ninduke Anututa Ebrahamdane zakngi dakngakaing ngang ninduak. Anutu waapata gwa kupsa amin pangenawan kayuu gatu yutning. Gatu ita sanga dua aakut takngae natake yawan sanga waakngata asaawik.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ngan. Anututa Ebraham iniwan kekekakut taknga buyana aawikge kepi wena sikut ngana Ebrahamda wamu waakngae natapan siakan sikut. Siwan ita sanga waakngata aawikge apbakngake natayukut. Ebrahamda unzing tasikutde aminu keu komduine nana aminda ie nindane bamin sikngaapa ngang nataaing. Sike wamu Anututa inike, “Gatane zakngikata yutake kunggawan buyambam siknga siwik,” ngang inikut taknga buya unin aakut.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Sike Ebrahamda nakanu buyambam siknga 100 binga ba kawan sandewan gatu maatna Sera waapata aminuake sikut. Siwan sanga wa takngaae natake ngana ita Anututane wamde natapan kekekakut takngata dua tuyukakut.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 — ausente —
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 — ausente —
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Unzingge wamu takngatu Anututane wapatang aminu tapatuta anzing matakut, “Ebrahamda Anutue natapan kekekawan Anututa ie natake aminu noman tapa daknganggak,” ngang matakut.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Siwan wamu waaknga Ebrahamde natake matakut. Sike ngana iekan dua matakut.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.